Opinions

Heat is een van die 'grote' gewaardeerde films, hoog in de top 250, die ik nooit helemaal heb gezien. Verwachte er ook niet zo gek veel van, anders was ik er natuurlijk wel eerder achteraan gegaan.

Anyway, Heat is me zeker bevallen. Een mooie tweestrijd met twee personages waar je in beide gevallen sympathie voor kan hebben. Verder natuurlijk subliem acteerwerk wat de film overeind houdt, met een mindere cast had de hele film ook een heel pak minder geweest. Pacino en De Niro zetten een aantal geweldige scenes neer (hun conversatie halverwege ). De bankoverval is ook erg geslaagd, erg toffe scenes en dat geldt ook voor de ontsnapping naderhand. Het vuurgevecht ziet er top uit, maar klinkt nog veel toffer, die doffe klappen zijn gewoon erg sterk.

Helaas is de bankoverval/ontsnapping absoluut de piek in de film, alles erna is gewoon een stuk minder interessant. Maar alsnog is Heat een heerlijke wegkijker, ondanks dat hij bijna 3 uur duurt.

Dikke 4*

Vreemd geheel in deze film. Aan de ene kant is het verhaal boeiend en zijn de plaatjes schitterend. Aan de andere kant is het verhaal weer vrij matig uitgewerkt. Van de personages is geen hoogte te krijgen, en beslissingen die gemaakt worden zijn totaal niet duidelijk voor de kijker. Ik heb een beetje het gevoel dat er heel veel geknipt moet zijn in de film om alles binnen de anderhalfuur te krijgen.

Mooi aan een film vind ik meestal dat het einde van de film het begin verklaart, toch nog een pluspuntje dan hier..

2.5*

Beetje een vreemde film. Jackson's regie is sterk en herkenbaar. Hangt meer richting het ongepolijste van Bad Taste/Braindead/Meet The Feebles dan richting LOTR. Visueel dan ook zeker behoorlijk sterk.

Inhoudelijk is het wisselvalliger. Personages zijn nogal over-the-top, en nogal vervelend lawaaierig, nu is dat scripttechnisch ook wel logisch, maar na verloop van tijd werd het wel wat vervelend. Ook het fantasy-element werkt amper, waardoor alleen het psychologische element nodig is om het aardig overeind te houden, al lukt dat wel aardig.

Overall wist het niet al te veel indruk te maken, waardoor het een minder imponerende film in het oeuvre is, wat je verder ook van de films vind.

2.5*

Perfecte film om half met je ogen dicht te dommelen en te genieten van de beelden en de muziek. Documentaire-aspect werkte wat mij betreft dan ook wat minder, het haalt het dromerige aspect uit de cyclus. Met andere woorden, je moet wat actiever gaan opletten, terwijl een groot deel van de film eigenlijk zorgt voor een soort meditatieve toestand.

daarom 3.5* maar wel erg genoten!

Toch ook maar een kans gegeven.

Uiteraard ken ik het verhaal wel, maar dan ook vooral globaal. Details over de Heineken-ontvoering hoef je me echt niet te vragen. Dat deze film zo hier en daar een loopje neemt met de waarheid maakt me dan ook verder niet uit, laat staan dat het opvalt.

De ontvoerders zijn nu met 4 in plaats van 5, dat verschil merkte ik dan nog net wel, dat was dan ook al lang bekend door al die heisa vooraf. Voor de film maakt het echter amper uit, denk zelfs dat het script wat evenwichtiger is dan met 5 man.

De film zelf is verder helaas maar weinig boeiend. Het verhaal spreekt natuurlijk tot de verbeelding, maar het script laat hier wat steken vallen. Het is allemaal wat rommelig opgezet, en laat te veel open. Zo is het bijvoorbeeld totaal onduidelijk hoe de politie uiteindelijk op het spoor van de daders en de verblijfplaats van Heineken komt, en dan zit je toch vooral naar willekeurige scenes te kijken.

Grootste angst van deze film was het acteerwerk, en dat viel me eigenlijk nog mee. Alleen Teun Kuilboer was serieus heel slecht. Naber vond ik het een stuk beter doen dan in Loft, en Scholten van Aschat was zelfs best sterk. Uitgerekend Hauer viel tegen, op driekwart krijgt hij de voornaamste rol in dit alles, maar mompelt zich er maar wat tussendoor en kijkt zo nu en dan verloren en vermoeid in de rondte. Automatische pilootwerk.

Verder nog een verplicht nummertje met de romance erbij, en niet te vergeten de onvermijdelijke Scarface-scenes. Want tegenwoordig is een jonge crimineel zonder Scarface-imitatie ondenkbaar in de filmwereld..

Visueel is de film saai. De soundtrack is belachelijk misplaatst. Junkie XL heeft een soort van Inception-soundtrack bij de beelden bedacht die echt totaal niet strookt met de sfeer en stijl van de film.

Uiteindelijk geen heel slechte film, maar ook zeker niet goed genoeg. Aardig wat minpunten voor een in potentie aardig project. 2.5*

Nog een keer gezien..

..misschien wel de grappigste film in tijden, en tegelijkertijd zo krachtig en raak. Die scene in de trein langs het trieste Belgische landschap en die voice-over, echt heel goed. Een film die aan de ene kant gekeken kan worden met een biertje in de hand en waar schromelijk om gelachen kan worden. Aan de andere kant valt het ook anders te benaderen, aangezien er bloedserieuze thema's behandeld worden. Echt een geweldig uitgebalanceerde film.

Halve ster erbij maar weer.

Oerdegelijke Oscar-bait.

Reken maar op die nominatie voor beste film, art-direction en wat beste bijrollen etcetera, want dit is er weer zo eentje. Een politiek correcte film met een platgereden verhaaltje over racisme, thematiek die het hoe dan ook altijd goed doet.

De film is zo standaard en braaf uitgewerkt, en zit vol met filler. Twee-en-een-half uur racismecliché's wat ook makkelijk in anderhalf uur had gekund, en dan waarschijnlijk ook al aan de lange kant had geweest. Een hoop zijsprongetjes die er makkelijk hadden uitgekund, of op zijn minst fatsoenlijk hadden kunnen worden uitgewerkt (Meisje gaat na hoop gedoe met jongen uit eten, vervolgens hoor je een uur lang niks meer van die knul, verlaat hij haar op het einde plotseling, in een scene van nog geen minuut, om vervolgens niet meer terug te keren, in welke vorm dan ook..) En wat te denken van dat hele zijverhaal met Celia, wat er echt met de haren bijgesleept wordt keer op keer. Zelfs het einde sleept zich nog te lang door.

De film zit vol met bekrompen mensen die daar anno 2012 niet meer voor uit durven te komen, dus de verwondering is wederom 'wat waren die mensen debiel', zoals altijd met dit soort films. Maar dan dus ontzettend braaf uitgewerkt met een hoop cliché-personages en de nodige flauwe humor. Hoevaak kun je nog blijven herhalen dat iemand poep heeft gegeten zeg...

Tenslotte is het filmisch verder niet veel waard, en ook de soundtrack is bij momenten veel te dik aangezet. Natuurlijk wordt er wel goed geacteerd, zeker de maids doen het best goed, maar veel meer dan dat kan ik er niet uithalen. En bovenal duurt de film gewoon echt te lang.

2*

Herkenbaar. Zag hem gisteren en vond hem ook wat tegenvallen. Waarschijnlijk omdat het iets te veel als een tv-film oogt, maar daar doorheen gekeken is het inderdaad een behoorlijk boeiende en verontrustende film.

3.5*

Lang niet aan toegekomen, maar niet teleurgesteld. Een film die de tijd neemt om je onder te dompelen in de sfeer, de belevingswereld en de emoties van de personages. Jonze balanceert in het begin iets op het randje van de cheesiness, maar gaandeweg besef je eigenlijk hoe goed dat is geweest. Knap ook hoe de relatie met Samantha gaandeweg het karakter van een 'pen-vriendin' overstijgt als zij onderdeel wordt van Theodore's leven, initiatief en beslissingen gaat nemen etc. Jonze weet echter altijd het ambivalente van de relatie vast te houden, en het geheel is ook perfect vormgegeven in het leven van Theo.

Ook een meerwaarde voor mij was de architectuur en de inrichting van huizen etc. Retro-modern maar toch weer met een twist zodat het net iets futuristischer werd. Ook de rustige soundtrack werkte sfeerverhogend. De film mag dan verder geen al te originele existentiele thema's over A.I. meer aansnijden, maar gooit het dan ook over een andere boeg. Meer de rol van de mensen zelf die daar om de hoek komt kijken.

Uiteindelijk vertelt de film in het laatste stuk misschien net wat te weinig, maar hoe dan ook heb ik vanaf begin tot eind genoten. Jonze bevestigt een zekerheidje te zijn. 4*

Goede muziek en vooral zeer sterke humor. Jack Black in de beste rol die ik van hem gezien heb, ronduit briljant. Verhaal echter wat aan de magere kant, maar is niet storend.

Ruime 3.5*, net geen 4.

Als niet-zo Western fan toch wel van deze kunnen genieten. Vooral vanwege een aantal specifieke ingredienten, waarvan Eastwood en een paar van zijn dialogen er een van is. Vooral moeten lachen om hoe hij het voor elkaar krijgt dat zijn hotel ontruimd wordt. Verder heeft het een iets meer bevreemdend en luguber sfeertje dan we van de meer kolderieke Leone's gewend zijn. Ik ga er wel in mee met de commentaren dat Clint de film te veel moet dragen, de rest van de acteurs zijn duidelijk van een andere orde.

3.5*

Vond het ook een mindere Sono.

Hoewel het toch nog wel vermaakt is het allemaal te overdreven en belachelijk maar dan zonder het echte zwart-komische randje wat ik van Sono zo goed vind. Ondanks de bij vlagen aardige personages en de vaste keuze voor klassieke muziek die we van Sono kennen, heb ik een beetje het gevoel dat hij hier zijn hand wat overspeelt. Himizu kent een stuk serieuzere toon maar mist daar de bocht zo hier en daar. Had van mij wat zwartkomischer en/of meer luguber gemogen.

Hele krappe 3*

Prachtige poëthische en ritmische film.

Zo'n film met weinig verhaal maar des te meer inhoud, in een tijd waarin het toch vaak volledig het tegenovergestelde is. Ontzettend sfeervol ook, en vooral in het begin waan je in een soort trance door een stroom van fluisterende gedachten van de stadsbewoners.

Dat het op het einde overschakelde naar kleur vond ik een wat te makkelijk truucje, maar verder was het ook visueel vaak erg mooi.

Erg mooi, prachtig gespeeld, ingetogen en gevoelig.

4*

Erg mooie film.

Vooral vanwege het ritme, de muziek, de sfeer, geweldige bewegende shots en de acteurs. Het eerste uur is echt magistraal, met een geweldige openingsscene en alles wat daar op volgt. Resnais edit echt geweldig. Het laatste stuk werd me iets te veel onderling gelul om het oneerbiedig te zeggen. Vond het allemaal een stuk minder interessant worden omdat het allemaal wel aardig in een plooi lag.

Maar verder is het vooral een heel mooi geschoten en ritmische film. Last Year in Marienbad vond ik echter nog heel veel beter, daar nam Resnais het beste uit deze film mee naar toe.

3.5*

De minste Cronenberg tot nu toe.

Ook heel anders dan de films waar ik hem om waardeer. Dit is gewoon een erg doorsnee rechtlijnig misdaadverhaal. Het verhaal is redelijk voorspelbaar, maar best aardig te volgen. Het acteerwerk was nogal wisselvallig, Mortensen en Ed Harris vond ik het goed doen, die vrouw en kinderen heel wat minder.

Vreemd ook hoe Cronenberg in eerste instantie de zoon een vrij grote rol geeft, maar daar erg weinig mee doet. Raar zijplotje, alleen maar om hem die trekker te laten overhalen?

Vond de film er wel aardig en stijlvol uitzien. Wel een nogal inwisselbare soundtrack eronder gemonteerd. Voor de rest kijkt het aardig weg, maar het is allesbehalve bijzonder wat je te zien krijgt.

2.5*

Het heeft wat langer geduurd dan verwacht, maar dan toch gezien, in HFR.

Om te beginnen met de techniek. Film krijgt met 48fps een heel andere look, het is duidelijk veel scherper, helderder, vloeiender en gedetailleerder dan 'gewoon' film. Dat brengt met zich mee dat The Hobbit er meer uitziet als hoe we de wereld om ons heen waarnemen, dan hoe we gewend zijn om film te beleven. Dat voordeel heeft ook zijn duidelijke nadelen, want door de scherpte van het beeld valt het veel meer op dat er veel CGI en bluescreens in zitten. Dat komt allemaal veel meer 'uit' het beeld ofzo. Het is dan ook gek om te constateren dat LOTR met techniek van meer dan 10 jaar terug er 'geloofwaardiger' uitzag dan The Hobbit.

In ieder geval mag de techniek zich van mij best evolueren, en ik zou graag eens snel HFR zonder met een brilletje op willen zien, want dat blijft voor mij een duidelijke last. Vooralsnog houd ik nog even in het midden of HFR echt een meerwaarde is, maar het was wel leuk een keer mee te maken. Geloof overigens niet dat ik deze The Hobbit minder of beter had gevonden in 24fps, maar dat terzijde..

De film zelf dan. Dat het met wederom Jackson aan het roer veel van hetzelfde zou worden stond wel vast. Dat de film(s) langdradig zou worden, daar was ik ook wel van overtuigd door het idee om van een dun boekje 3 films te maken. Jackson mag er dan wel voor gekozen hebben Appendices van Tolkien te verwerken in het verhaal, maar daarmee zal het basisverhaal niet veel meer toevoegen. Vulling maw, al moet ik na het zien van deel 1 concluderen dat ik wel had begrepen er 2 films van te maken, om het allemaal wat meer body te geven. 3 films is vermoedelijk te veel. Dat blijkt ook wel aan de erg uitgebreide dwergenintro, die eigenlijk niks toevoegt aan karakteruitdieping of -duiding, maar gewoon wat grappig bedoelde scenes introduceert. Verder is er in de eerste film niet bijster veel gebeurd. Als je dit vergelijkt met The Fellowship of the Ring, dan is het toch allemaal net wat minder qua beleving en meeleven met de personages. Bovendien is het gewoon toch te langdradig, en is de vijand in dit deel, die Orc, wel heel erg suf.

Qua toon is deze film wel wat anders. Wat luchtiger, en het verhaal heeft allemaal een stuk minder urgentie. Het is een wat 'gewoner' fantasyavontuur. De luchtigere toon is enerzijds wel geinig, maar de pogingen tot humor zijn zelden echt geslaagd. Alleen al de sneeuwwitje en de zeven dwergen-toon van het eerste uur is een tikkeltje vervelend, net als de drie trollen op een gegeven moment. Al met al ademt het allemaal een meer kinderlijk verhaal van de LOTR-reeks.

Martin Freeman doet het overigens wel erg leuk wat mij betreft. Ik kan hem moeilijk los zien van Tim van The Office, maar eigenlijk is hij vanaf minuut een Bilbo, en dat vind ik toch wel knap. Qua aankleding is de film inderdaad meer van hetzelfde, maar toch wederom fraai. Productiewaarde is naar verwachting. De regie van Jackson vond ik nog braver geworden, in LOTR zaten regelmatig eea van zijn oude wervelende cameravoering etc, maar dat zie ik vooralsnog helemaal niet terug. Kan me voorstellen dat dat wat lastiger is in 3D, daar schijn je toch aan je beperkingen te zitten.

Al met al hou ik het op een kleine 3*, het is maar de vraag hoe de serie zich evolueert, maar dit deel heeft gewoon nog niet zoveel om het lijf. Aan de andere kant is het toch gewoon wel weer leuk terug te keren naar Middle Earth met een nieuw avontuur zodat het toch genoeg vermaakt om een voldoende te verantwoorden. Toch geloof ik niet dat dit in de buurt komt van de LOTR-reeks.

Eigenlijk net als de andere twee films. Een film die op zichzelf zo in de bioscoop prima te doen is. Toch heeft het allemaal vrij weinig om het lijf. Zeker als je merkt dat de keuze om er 3 delen van te maken weinig succesvol is gebleken (zoals verwacht). De film is eigenlijk na een kwartier al aan de afrondende fase toe, waardoor het hele derde leen als een lang aanhangsel van de rest voelt. De veldslag is vervolgens veel te langdradig, en de daadwerkelijke afronding een beetje futloos.

Verder nogal vreemd dat ze op het einde over Aragorn begonnen. Hoe jong moet die hier dan zijn geweest?

2.5*

Iets leuker dan deel 1, maar nog steeds niet echt denderend. Gelukkig minder dwergen en trollen-humor, maar desondanks nog steeds te lang. Wel leuker qua aankleding vond ik. Dat stadje op het water zag er fraai uit, net als het elfenbos. Te veel filler (maar het tempo ligt hoger dan in het eerste deel) , een gemakkelijke structuur (gevangen - ontsnapping - vrij - gevangen - ontsnapping - vrij), en veel te veel personages die eigenlijk niks te doen hebben.

Drie films van iets wat al mosterd na de maaltijd is, is zoals verwacht gewoon veel te veel van het goeie. De essentie is een draak die verslagen moet worden. Veel meer dan een filmpje zit daar niet in, maar door het dure productieproces moeten het er eigenlijk wel drie worden om er nog wat van terug te verdienen. Jammer genoeg gaat het wel ten koste van alles, scenes worden te lang gerekt (die ontsnapping in die tonnen op de rivier bijvoorbeeld, ging maar dóór... , en er wordt vanalles bijgehaald wat langs de essentie van de film gaat, om het maar aan de LOTR te koppelen en om de drie delen nog wat body te geven.

Maargoed, voor op zo'n groot scherm blijft het allemaal best vermakelijk. 3.0*

ps. Legolas hadden ze er wel wat jonger uit mogen laten zien, wat heeft die een dikke ouwe kop gekregen (terwijl hij een veel jongere versie speelt dus). Dacht eerst dat het zijn vader moest voorstellen ofzo...
pps. Wat de neuk was dat liedje tijdens de aftiteling voor iets...?

Lollige nonsens, alles wat er van te verwachten viel.

Creativiteit te over, al had ik daar toch nog wat meer van verwacht, grappige personages en one-liners. Foute humor (die schoolbusscene ) ), lekker zwart-wit plotje en een moordend tempo. Allemaal erg lollig, maar qua grapdichtheid zat er nog wel meer in. Daarom niet meer dan een ruime 3.5*, had er graag 4* aan gegeven voor het feit dat zulke films wat mij betreft veel meer gemaakt mogen worden, maar dat verdient hij net niet.

ps. grappigste scene was toch wel dat je die foto's/tekeningen zag hangen met allee slachtoffers van The Plague

Mwoa vond het toch niet zo denderend.

Het is weer een aardig standaard Scandinavisch thrillertje, waarin geld, status, macht, complotten en gelikte ventjes etc weer centraal staan. En die hausse uit het noorden leverde altijd wel aardig ongeloofwaardige verhaaltjes op, maar Headhunters maakt het soms wel erg bont.

Het hangt soms met dommigheden aan elkaar, van enkele punten begreep echt heel weinig.

Voorbeeld 1: de scene dat Roger die Rubens gaat jatten. Tijdens de beginmonoloog vertelt de beste man ons dat er altijd iemand onverwachts kan thuiskomen, dus pas op! En dan ineens sentimenteel worden bij het zien van een kluitje kinderen, uitgebreid je muts afdoen, en je vrouw opbellen...

Voorbeeld 2: de altijd voorzichtige Roger, die wat betreft zijn schimmige zaakjes altijd belt vanaf de straat, zie je ineens vanuit de auto bellen, waar echt totaal geen overhaaste risico's genomen hoefde te worden...

Voorbeeld 3: en dit vond ik toch wel het domste.. na dat auto-ongeluk, liggen er ineens toevallig een schaar en een scheermesje voor de neus van Roger. Echt, dit kan toch niet in een serieus bedoelde film gestopt worden...

Maar ook verder is het een uitermate vergezocht verhaaltje. Al is het toch nog wel een kijkbaar filmpje, vlot en wat te hip misschien. Die kruising tussen Christopher Walken en Donald Trump doet het wel aardig, en je bent redelijk lang vooral benieuwd waarom dit allemaal gebeurt, maar uiteindelijk is het vooral te vergezocht, dommig en standaard om zich echt sterk te noemen.

2.5*

Best leuk.

Erg grappig was het weliswaar niet, de keren dat ik moest lachen is op een hand te tellen (en dan kun je nog 1 of 2 vingers missen). Wat het vooral de moeite maakt is de erg luchtige liefelijke sfeer en het mooie tempo. Animatiestijl is wennen, maar vaak in de wat meer complexere scenes valt de klasse wel op. Muzikaal is het niks, vooral dat laatste liedje was een beetje to much blij gedoe, viel niet echt goed.

3*

Matig film, zeer slap verhaal, puur gebaseerd op de actie. Nu kan dat best werken (niet helemaal mijn ding, maar dat terzijde), maar ook dat was niet om over naar huis te schrijven. Het einde was ook weer kinderlijk eenvoudig, en lag er weer zo dik op.

2*

Minder dan ik had verwacht.

Lang niet zo mysterieus, beklijvend en geniaal als ik had gehoopt. Het concept is verder wel sterk genoeg om de film tot het einde te dragen, en Levant is wel erg sterk in elke gedaante, maar ik vond alles te standaard om echt te imponeren. Vooral op audiovisueel vlak, en qua structuur viel het me allemaal een beetje tegen. Te gewoontjes.

Qua afzonderlijke scenes heb ik me wel kunnen vermaken, maar over het algemeen vond ik het (door de verwachtingen) een van de grootste teleurstellingen van het jaar.

3*

Beetje een onevenwichtige, te langdradige film van Aja. Had zich vooral op de ontwikkeling van het personage moeten richten in plaats van een hoop aangedikt gedoe over zijn vriendin. De leukste scenes zijn keer op keer de biechten aan Ig, maar op een gegeven moment sijpelt daar de sjeu ook wel tussendoor. Dat maakte het uiteindelijk gewoon een te standaard film binnen het genre, die ook nog te lang duurt en daarom in het middenstuk nogal sleept. En dat had niet gehoeven denk ik.

Wel goed was de soundtrack, althans, de muziek zelf. Grappig om Sunset Rubdown op het eind te horen, maar echt passen deed het allemaal niet als je het mij vraagt. Veel bekende hits, die ik persoonlijk ook wel erg goed vind hoor (daar niet van), maar we stuk voor stuk al in zo'n 100 andere films hebben gezien.

Visueel ook iets te cheesy naar mijn zaak. Verder over het algemeen wel vermakelijk maar gezien het potentieel wordt er te weinig mee gedaan. 3.0*

Flauwe saaie en lege hap.

A Horrible Way To Die zal op Moviemeter vooral beschouwd worden als hét vervolg op Pop Skull, een film die mij toevallig ook al niet bepaald wist te overdonderen, maar wel sterke fases wist te brengen. De nieuwe Wingard is vooral behoorlijk duf.

Het verhaaltje is suf, het plot uiteindelijk tamelijk bizar, maar dan niet in de positieve zin van het woord. Vergezocht, saai, en vooral niet ter zake doend. Verder is het allemaal een enorme lege huls waar je ook niet van onder de indruk weet te raken.

Wingard staat hier bekend als 'die met die epilepsie waarschuwing vooraf'. Wees gerust (of juist niet, zoals je wilt), maar als je daar naar uit kijkt ben je bij deze film niet bepaald op zijn plaats. De rustige cinematografie voor de bekende rushes van Pop Skull zijn bekend, en dit is eigenlijk de hele film aan de orde. Erg saaie en duffe cinematografie, waar het bij vlagen zelfs erg lelijk werd. Erg opvallende bijstellingen van de focus die je eigenlijk alleen maar bij een vakantiefilmpje zou mogen verwachten.

Het enige wat me écht beviel was het sounddesign. Sterk, grimmig en sfeervol, maar als dat het enige is wat echt imponeert, en je voor de rest een behoorlijk duf verhaal krijgt voorgeschoteld, dan weet je het eigenlijk wel.

krappe 2*

Inderdaad weinig verrassend voor als je al eens een Ghibli hebt gezien.

En natuurlijk is het wel vermakelijk, sterker nog, vond dit Shinkai's leukste. Heel wat vermakelijker dan zijn eerste twee koetjes-en-kalfjes-films. En toch moet er weer een jolig popliedje aan het einde, dit keer niet eens zo heel vervelend, en zowaar was het Engels ook nog te verstaan. Hij gaat al vooruit.

Maar deze film heeft erg weinig eigen identiteit. Zoals gezegd denk je bij elk personage, aspect en invulling wel aan een andere anime. Ik vond het vooral dicht bij Mononoke komen, qua sfeer enz. Meer specifiek vond ik de film wat rommelig beginnen, en eigenlijk pas na een halfuurtje de goede kant op gaan.

Desalniettemin leuk voor een keertje. De film ziet er erg mooi uit, al zag 5 Centimeters... er volgens mij nog wel beter uit, en kijkt makkelijk weg. 3*

Beetje een rare film. Mist eigenlijk totaal een idee, doel, spanningsboog of iets in die richting. Het verhaal van de film is als volgt: Een meisje, onderdeel van het verzet, wordt overgenomen door een Soul, maar ze verzet zich hier zo tegen dat ze het voor elkaar krijgt haar lichaam dusdanig te sturen en haar Soul zo om te praten dat ze naar haar broertje en vriend, en de rest van het verzet terugkeert. Dat lukt, de groep blijkt in een grot in de woestijn een eigen zelfvoorzienende samenleving te hebben opgebouwd. Dit is zo'n beetje het eerste half uur van de film, maar daarna houdt het gewoon op. Ik kan het gemist hebben maar volgens mij gebeurt er dan gewoon bijna niks meer? Er is geen duidelijk objective als in we moeten de Souls verslaan, we moeten een strijd leveren om ons zelfstandige bestaan, we moeten iemand redden.. Af en toe is er wat dreiging van Seakers die wat mensen op het spoor zijn als ze voorraden jatten, of als ze overvliegen met helicopters, of als het broertje ziek is van een wond, dan wordt er even wat actie ingegooid, maar dat is het wel. Ik begrijp echt niet dat er amper urgentie in het verhaal zit, er staat bijna niks op het spel. Echt een raar idee van een verhaal, maargoed..

Ook de interne strijd is weinig interessant of uitgediept, en komt door de echo-ende stem een beetje belachelijk over. Het iets van wat er aan morele dillema inzit voor de Soul is na praktisch 5 minuten verdwenen. Dan zit er nog een driehoeksliefde in die ook maar half wordt uitgewerkt. De film weet eigenlijk bijna niks te vertellen.

En dan zitten er buiten dat nog wel meer rare dingen en aannames in waar volgens mij totaal niet over is nagedacht zoals wilde achtervolgingen die uit het niets worden gestopt en sowieso nogal vreemd overkomen als je op zoek bent naar de schuilplaats van dat verzet, dat soort dingen... Het komt allemaal erg vluchtig en gehaast over en dat is best zonde, want naar ik heb begrepen worden in het boek de motieven, werelden etc allemaal veel uitgebreider uitgewerkt. Nu weet ik niet of je dan een betere film had gehad, maar dat lijkt me al heel wat interessanter dan wat er nu van is geworden. Nu moet je het doen met wat sporadische hoogtepuntjes zoals het ondergrondse korenveld, wat ik best een fraai detail vond van de aankleding van de film, maar dat is toch te weinig. Tegenvallend ook dat Niccol niet wat interessantere thema's in de film heeft kunnen stoppen, zou hij dan echt met handen en voeten gebonden zijn geweest aan het boek?

1.5*

Het eerste deel is een tamelijk armoedig stuk film wat mij betreft, en ik had dan ook niet gedacht dat het ook maar iets zou worden. Met alleen goed acteerwerk kom je er niet, voor de rest vond ik het eerste stuk ontzettend saai, langdradig, zeurderige film. Ook zo vervelend dat de moeder elke willekeurige gedachtengang uitsprak als ze -bijvoorbeeld- in d'r eentje in bed lag. Als mensen dat in het echt doen worden ze nog die week opgenomen.

Gelukkig is het tweede stuk veel beter, als de film loskomt zijn de dialogen ook meteen erg goed geschreven, en ondanks dat je vrijwel alleen maar dialoog, gezichten en een enkel shot ziet, valt alles erg goed te visualiseren. Erg interessant, emotioneel en érg goed gespeeld.

Als totaalplaatje hangt het tussen de 2,5 en 3* in. Het begin is echt ondermaats, het tweede deel zorgt voor een stuk positiever gevoel, maar voor een film die ik ook allang had kunnen afzetten vind ik 3* wat aan de hoge kant.

2.5*

Lollig filmpje. Meer in de zin van de algemene luchtige sfeer en insteek dan vanwege de goeie grappen, want die waren toch wel erg aan de magere kant. Sterker nog het eerste uur vond ik zelfs veel te slap en flauw. Het laatste stuk geeft toch nog wel een leuke Wicker Man-wending/spoof. Al met al best aardig voor een keertje.

3*

Opzich niet onaardig. Mooi verhaal en de animaties zien er weer uitstekend uit. Valt echter toch wel gewoon tegen, had gehoopt dat de film me meer zou doen.

Ergens werkt de emotionele kant gewoon niet helemaal voor mij. Er wordt te lang vastgehouden aan de meelijwekkende insteek van het verhaal voor wat betreft het toch al zo schattige zusje. Doordat er net over een grens wordt gegaan van net wel of net niet meeslepend is de hele film een stuk minder pakkend dan hij had kunnen zijn. Die schimmen van Setsuko op het eind, waarin nogmaals werd benadrukt hoe lief ze toch niet was waren in dat kader ook gewoon een tikje te sentimenteel.

Verder kan ik niet goed plaatsen waarom Seita zo lang wachtte met het opnemen van dat geld van de bank. Kan goed zijn dat ik dat gemist heb overigens, maar ik zou graag wat opheldering willen.

Al met al 3*, maar wat meer terughoudendheid qua sentimenten had daar zomaar een ster bijgekund.