Opinions

Het begint allemaal mooi en goed met die inbraak van die nep-agenten en er komt vaart in. Maar na een uur is de zaak opgelost en de film moet nog een half uur duren. Dus wat doet de regisseur. Even wat dom drama erin zetten en wat nagesprekken. En waarom schoot Lucas dan die agent op het einde dood??

Een leuke film die al snel als een kaartenhuis in elkaar stort. En ik vond die twee vrienden juist zo goed spelen. Zonde.

Toch een 2 voor het mooie begin. Na een uur kan je de film net zogoed uitzetten want dan is het toch al officieel afgelopen.

Beetje een moeilijk te beoordelen film. Er zitten aan de ene kant nog best spannende momenten in. Met die dubbelgangers die ook een griezelig electronisch geluid creeren. Maar helaas word dat allemaal zwaar verneukt door de ongelofelijke slechte acteerwerk en dialogen die om te gieren waren. Voor de rest was het ook een erg goedkoop gemaakt filmpje en alle Belgen spraken Engels (zelfs via Email). Dat is dan niet zo erg maar de rest is gewoon bagger. En dan heb ik het over de acteurs en de dialogen en ook het slappe verhaal. Had na het zien van de trailer iets als One Point O verwacht maar dat is helaas niet zo. Gewoon een terleurstellende mislukking.

1,5*

Het was een mooie film met erg mooie, sfeervolle en dure decors. Ook die van New York onder water. Voor de rest is het verhaal ook wel goed verzonnen maar het is gewoon zo jammer dat er van die ongelofelijke melige dingen in zitten die meteen ook de film verpesten. Dan worden de feeen uit de kast gehaalt en als ik ergens slecht tegenkan zijn dat van die melige zachtpratende klotefeeen. (met vleugels op hun rug. ) en dan van die zwevende en pratende poppetjes, alhoewel ik die teddybeer wel leuk vond. Ok, de film is een sprookje maar ok. Voor de rest was dit wel leuk om te kijken en was het verhaal ook best goed. Dat jongentje speelde ook prima samen met Jude Law. En ondanks al die bovengenoemde dingen was het best wel leuk om te kijken. Rouge city had ook mooie decors, iets in Blade Runner style. Eigenlijk is dit een kinderfilm, ik snap ook totaal niet waarom hij een 12+ rating heeft gekregen.

De film valt trouwens in category ET en Close Encounders.

Enne tijdens deze film stond Amsterdam helemaal onder water, (zeiden ze in het begin)

3,0*

Zo'n teddybear wil ik ook hebben.

Na het meesterlijke La Haine, keerde Kasovitz terug met Assassin(s), die toch buitengewoon net zo fenomenaal is en waar alles gewoon klopt en schitterend en slim in elkaar is gezet, en ook met een buitengewoon plot.

We krijgen te maken met kruimeldief Max (schitterend neergezet door Kasovitz zelf) die van stelen al een hobby heeft gemaakt. Totdat hij inbreekt bij de verkeerde, bij de gepensioneerde huurmoordenaar Wagner (ook een glansrol van Serrault die ik verder nog niet echt ken). Hij ontkomt net aan een bijna dood ervaring, maar daardoor zet hij zijn hobby niet stil. Hij gaat weer inbreken bij een supermarkt en inene komt hij daar toevallig tapes tegen waar hij "de man waar hij heeft ingebroken" weer tegenkomt, die dus een moord pleegt. Toevallig komt ie ook nog even op visite bij Max. Waar de tralarie pas echt begint....

In ruil voor zijn leven moet Max dus Wagner helpen met zijn klussen die hij als ouwe rot niet meer aankan en daar voert Kassovitz ons mee in een absurde, bizarre en ook ultra geweldadige, psychologische trip. Max is maar slechts een kruimeldief en krijgt het maar niet in zijn hart om de trekker over te halen. Wat ik bijvoorbeeld ook daar een erg sterke scene vond was dat Max op het moment bij die ouwe vent niet de trekker kon overhalen en vol medelijden zat. Maar er is een oplossing, even snel naar de tv kijken waar net een vrolijk programma bezig is, om je moed en humeur een beetje te resetten, en het dan alsnog proberen. Erg scherp! Ook dat stukje met Wagner en een duivelstaart was geniaal. Wat ook gewoon leuk is is dat die twee mekaar altijd maar op sleeptouw hebben en daardoor de spanningen nog wel eens hoog oplopen. Ook als Max, Wagner nog het goede leven laat zien door zo'n ouwe lul mee te nemen naar een disco.

Het leukste komt toch wanneer we ook te maken krijgen met Medhi, het 13 jarige broertje van Max, die ik toch wel de ziekste personage uit de hele film vind. Hij is tamelijk geinterresseert in Max zijn klusjes en wil zijn compaan worden. En hij neemt het er ook meteen van en zo zie je dat het kleine broertje van Max nog koelbloediger is en ook totaal minder schijterig was dan Max in het begin. Ook dat stukje waar hij even netjes een pistool van Wagner leent om zijn Schooldirecteur overhoop te knallen was echt onvergetelijk.

Dit is gewoon weer een parel van de heer Kassovitz waar hij het zowel prachtig doet als regie en acteerwerk. Ook het sfeertje is erg apart en voelt nog lekker modern aan, de film moet het ook vaak hebben van (nogal bizarre) reclamespotjes en tv-programma's en is kennelijk ook een kritiek tegen de consumptiemaatschappij. Ook kom je hier regelmatig nog snufjes uit La Haine tegen en Franse hiphop (dat ook helemaal zo slecht nog niet is) Maar voor de rest is dit gewoon weer een prachtige, en lekker harde film, die behoorlijk veel te bieden heeft. Die Fransen blijven toch een van de meesters in het filmgebied.

4,5*

Opzich wel een redelijke mooie vertelling over het leven en dood van Jesse James. Film begint wel mooi en je word meegesleept in de sfeer maar na een tijdje blijft de film erg hangen en haakt het af naar een overdosis aan cliche's en overbodigheid en begint het op den duur erg langdradig te worden. Brad Pittvond ik wel goed als Jesse James en Casey Affleck als de naive Robert Ford. Sommige scenes waren ook best mooi en spannend. Wat ook minder was waren de geluidseffecten (van de wapens enz). TAOJBTCRF (erg lange titel overgens) is ook veelste afwisselend van langdradige scenes naar mooie scenes. Soms lijkt het wel alsof alles heel snel in elkaar is geflanst.

De moord op Jesse James en het leven van moordenaar Robert Fort erna was ook wel redelijk verteld. Dan word het gereconstructureerd in een theater en even later heeft Ford spijt van zijn daad. Zoals gezegt is dit gewoon een wispelturige film. Het had gewoon veel beter uitgewerkt moeten worden. Heel erg jammer.

3,0* (0,5* bij de 2,5* als mats)

Film is vermakelijk voor een saaie maandagavond. Een klassieker is dit natuurlijk niet. Had er ook niet zoveel van verwacht en daarom lag de dvd ook al dik een half jaar in het stof. Maar opzich is deze niet echt slecht hoor maar ook weer niet goed.

2,5*

beetje saai. er had meer actie in gemogen

Toch weer een zeer vermakelijk rechtbank filmpje met Samuel L Jackson. Op een goedkope manier proberen ze ook de jaren 1880 in elkaar te toveren maar ach, voor een independent film was het best wel geslaagd. Er werd wel goed in geacteerd en de film kijkt ook lekker weg. Gewoon prima geslaagd filmpje voor 1 euro.

3,5*

Best wel een leuke film. best wel de moeite waard om te kijken.

3,5

Was een leuke film. Met een geschiedenis over een terrorist.

Die Aidan Quinn acteerde prima als Annibal maar niet als Carlos.

Mooie locaties ook.

4,5

AAAAAARRRRGGH! Wat is dit een ongelofelijke slechte klote film. Een slechtere Komeetfilm dat deze kan haast niet.

Ik had deze in de 5 voor 10 bij de frs gekocht, nou ik heb al spijt dat ik niet een andere heb gekozen. Het was een rampenfilm en ik hou van rampenfilms. (maar de film zelf was ook een grote ramp)

Gewoon een ongelofelijk saaie tenenkrommende verhaaltje over Amerikaanse helden. Dat ze op de achterkant van de hoes dit nog kunnen ficceren op de werkelijkheid. "Misschien word deze fictie over dertig jaar wel werkelijkheid" Ze moesten zich schamen. En maar zeggen dat de HELE wereld vergaat in deze film. Nou: een komeetje komt terecht in Kansas City en een Komeetje vernietigt Dallas. Er dreigen nog 1000den komeetjes aan te komen, maar dan is het zoontje (een irritant kutkind) ook in gevaar. Zoontje word gered en de wereld is ook gelijk gered, geen angst meer en een happy end en ze leven nog lang en gelukkig. HALLO, ER KWAMEN TOCH NOG 1000DEN KOMETEN OP DE AARDE AF HOOR!!!!!

Gewoon weer een prul van de bovenste plank. Vermijden als de pest. Deep Impact is nog een meesterwerk vergeleken met deze Shit!!

0,5*

The Astronaut's Wife, aan de titel te horen denk je allereerst aan een feelgood/komedie (tenminste dat deed ik). Maar dat was The Astronaut's Wife dus absoluut niet. Integendeel was dit toch een zeer vermakelijk en spannende apparte thriller met een bovennatuurlijk sausje. Met natuurlijk ook twee wereldspelers: Theron in haar jongere jaren, alleen zag ze der met dat korte haar niet echt mooi uit. En natuurlijk Johnny Depp: meester in verschillende personages: van burgerlul tot een Captain Sparrow. Hier is ie dan een astronaut die de ruimte ingaat en terugkomt met iets bovennatuurlijks of onaards in zijn geest. En dan begint het echte werk van de film. Je vraagt je ook continu af wat Spencer in zich heeft of wat er is gebeurt met hem en kijkt ook erg uit naar bepaalde bewijsmatrialen van die ene Nasa-expert Reese. En dan word TAW een erg interesante puzzeltocht en blijf je vanaf het begin tot het eind gewoon geboeit kijken. Dat onaardse geadem wat je zo nu en dan te horen krijgt en bepaalde nachtmeries van Theron kunnen ook best wel heel akelig zijn. Ook dat hele gedoe met die tweelingen was bijzonder.

Ook het einde was heel bijzonder en mooi. En natuurlijk verplaatst het kwaad dat in Spencer zat naar Jilian en zo gaat het dan verder de wereld in.

Al met al een spannende boeiende thriller met twee topacteurs. Mooi verhaallijn en ook akelige momenten. Dit is toch zeker wel het kijken waard.

4,0*

Een Portugeze film, en dan wel een misdaadfilm. Wie had dat nou verwacht, want Portugal laat toch zelden tot nooit wat van zich horen wat films betreft.

Mijn verwachtingen waren erg hoog, want bende's/misdaadfilmpjes vervelen nooit en weten altijd nog wel eens te verassen. Maar ik kwam nu wel erg van een koude kermis thuis. Hier word er ten eerste niks nieuws toegevoegd aan een oud misdaadplot, maar dat is nog niet alles... De film is gewoon van het begin tot het eind stoerdoenerij, gefit op mekaar en een beetje vechten, vloeken, schelden, dan komt er zo nu en dan een schietgebedje, waarbij je bij god niet weet wie nou op wie schiet. En dan de locaties... hebben ze ouwe ruïnes gebruikt die na de 2de wereldoorlog niet meer op gebouwd zijn?

Behoorlijk teleurgesteld, en ik was ook waarschijnlijk niet de enige, want op den duur liepen er met het moment steeds meer mensen de zaal uit. Zegt wel genoeg denk ik.

1,0*

Bijna als The Raid, maar dan zonder vuurwapens.

Maar ook bijna een dingetje dat nogal leunt tegen een realiteit, als dit zo doorgaat.

Een adrenalinetrip dat bijna de hele film voortduurt. Lange shots, dicht op de personages en omstandigheden alsof je er zelf bij bent. We bevinden ons in de fictieve banlieu Athena (gebaseerd op de geboorteplaats van de regisseur?) en de knop is omgegaan. Een dertienjarige jongen is door enkele agenten zodanig mishandeld dat hij het einde van de dag niet haalt. Als een lopend vuurtje gaat dit rond en binnen nog geen halve dag is het hek letterlijk van de dam. De broer van dit slachtoffer Abdel, die nota bene bij de politie werkt, besluit de orde nu eens goed op zake te stellen door een stevige toespraak te houden. Maar de toespraak is lang niet genoeg. Een molotovcocktail wordt door het bureau geslingerd en de bewoners van deze wijk stormen het gebouw binnen. Alles wordt kort en klein geslagen en het lijkt er nu wel degelijk op dat de politie machteloos staat.

En dan is dit nog maar het begin.

Het is al snel duidelijk dat het overleden broertje drie oudere broers had die behoorlijk van elkaar verschillen. Abdel werkt bij de justitie en zou het braafste jongetje van de klas kunnen zijn, Karim is een bendeleider en Moktar is een doorgewinterde crimineel. Ze kotsen elkaar uit, maar nu lijkt het erop dat ze samen moeten staan.

En Athena is verbluffend. Je zou het bijna niet cruciaal benoemen maar ik had echt het gevoel alsof ik naar een heuse oorlogsfilm zat te kijken. De hele film speelt zich af in deze pleuriszooi en je ziet dat er niet eens met scherp geschoten hoeft te worden. Dat maakt het nog bijzonderder. Buizen, knuppels en voornamelijk vuurwerkbommen of geweren. Het pistool en de paar Kalashnikovs die zo nu en dan tevoorschijn worden getrokken zijn ineens overbodig geworden. Ik denk dat een opstand tegen het systeem in nog geen jaren zo intensief is geweest als in deze film.

Een aanleiding wat verder gaat dan een scheve stappenplan. Er is een kind vermoord en nu zijn de midden en onderklassers, die al jarenlang onderdrukt en gemarginaliseerd werden het zat. Ze zijn het echt goed zat! En de andere partij... die weet onderwijl dondersgoed wat er aan de hand is. En toch moeten ze zich aan hun opdracht vasthouden.

Maar hoe dichter de vijanden bij elkaar komen, hoe complexer de situaties dan ineens worden. Maar dan is het al te laat...

Want het einde. Juist...

Ja, dit is een krankzinnige oorlogstrip die de hele film geen adempauze neemt. De drie broers zetten hier ieder op zijn beurt een behoorlijke rol neer en zorgen ervoor dat de familiare situaties al flink botsen. Dan heb je nog de bewoners die helemaal geen oorlog willen, maar toch, door wanhoop niets anders meer kunnen.

Tsja, wat is het verhaal. Nou, dit dus...

Ja, het is duidelijk. Garvas doet het intens en laat zijn woede op metaforische wijze spreken. Nog met zijn magistrale Our Day Will Come in mijn achterhoofd was dit al de aanleiding geweest om meteen op Netflix te gaan duiken. Ook al was het maandagavond. Dat maakte me ineens geen moer meer uit.

Laat dit een waarschuwing zijn...

4,5*

Eindelijk gezien en voor een NL Science Fiction film (EINDELIJK) helemaal zo slecht nog niet.

Om te beginnen ogen de settings van het dystopische Nederland is wel perfect. Het oogt erg verlaten en is ook opgedeeld in verschillende zone's en er is zelfs hier en daar een vleugje futurisme aanwezig, kwa uiterlijk maar ook kwa verhaal en feiten. Pitou vond ik ook erg goed spelen als Xenia en was toch wel een lief meissie vond ik. Het verhaaltje was ook schitterend en dat zorgt al helemaal voor een SF-sfeer. Ik vond dat er zelfs een beetje een 1984 gehalte in zat. Ook die scenes op het eiland waren indruk wekkend en ook vooral om het feit dat het eiland een zone is van het verleden is en eigenlijk dus een verboden zone is.

Verder toch niks mis mee en zeker niet voor een NL film. Ik zou zeggen: mag Nederland ook eens de beurt krijgen dit soort films te maken? De settings, beelden etc waren prachtig en het het verhaal komt ook prima uit de voeten. Nederland zou eens wat meer met dit soort onderwerpen moeten doen.

4,0*

Tsja, toevalligheden? Die Psycho was gewoon erg slim en goed voorbereid.

Er zijn inmiddels nu al 100-en situaties in horrorfilms bedacht hoe een paar gewone burgers/jongeren in aanraking komen met een psychopaat. Hier is het, zoals de titel al doet vermelden, het feit dat een paar jongeren gewoon even geld moeten pinnen om een Pizzaatje te halen na een studentenfeest. Gewoon zo geregeld. Maar dan staat er ineens een donkere gedaante naar hun te loeren, waarvan het al meteen duidelijk is dat die geen goed zin in zich heeft. En inderdaad, iedere voorbijganger word met een hamer zijn hersens ingeslagen en de stille man wacht net zolang totdat een van de jongeren naar buiten komen. Of heeft die gedaante toch nog andere ideeën in petto met zijn slachtoffers dan je zou verwachten?

Slimme aanpak, want in feite doet de gedaante de jongeren geen vlieg kwaad en laat alles gewoon gebeuren. Hoe dat nou in hemelsnaam kan? Kijk de film. Het sfeertje was in iedergeval behoorlijk goed en de ijzige kou die de film uitstraalde was ook voor de kijker goed te voelen. Het climax is zoals gezegd, onverwachts en erg verrassend.

Prima psycho-horror, maar dan nog een paar graden anders.

4,0*

Het leven van een jonge gedetineerde, uitzichtloos als fuck!

We hebben het over de rebelse Roman Kogler, een 19 jarige jongen die zijn straf uitzit in een jeugdgevangenis. Hij krijgt echter kans op vrijheid door voor de maatschappij te gaan werken, maar ook dat verloopt niet altijd even rooskleurig. Als kijker voel je toch zeker wel de troosteloosheid en uitzichtloosheid van Roman, en probeer je toe te werken naar de scene waarin eindelijk bekend word gemaakt wat hij nou voor misdaad heeft begaan, maar ook met zijn nieuwe baantje bij het montiarium, wat toch een flinke depressie opwekt waarbij het lastig is om een keuze te maken wat je nou werkelijk van Roman moet vinden. Tussen al die troosteloosheid ook nog eens dag in dag uit in aanraking komen met overleden mensen, en dan ook de botheid en het cynisme van de huidige medewerkers, ja... de regisseur weet het wel vakkundig in elkaar te zetten. Het is in iedergeval toch iets wat je niet wilt meemaken, want ik denk dat de reacties van iedereen in jou omgeving nog wel stuitender zijn dan de gevangenismuren zelf. De twee uitkomsten, wanneer blijkt dat Roman's daad al die tijd zelfverdediging was, en dan al helemaal de scene's en de twist met zijn moeder waren meedogenloos.

Het mooiste scene van de film vond ik die ontmoeting met dat meisje in de trein, waarbij ik als kijker ook een klein lichtpuntje en een opluchting op korte termijn voelde, tussen alle hopeloosheid en somberheid in de film. Markovics probeert overigens opvallend genoeg ook mee te liften met Seidl en Haneke, of deze stijl kunnen alleen de Oostenrijkers maken.

Hele bijzondere, realistische maar absoluut geen vrolijke film.

4,0*

Zeker niet slecht.

Een beetje A Bridge of Spies vs. The Equalizer (aangezien de schietijzers hier veelal achterwege blijven). De film valt al meteen op vanwege zijn kleurenfilter en de piekfijne verzorgde locaties die wat tijdsgeest betreft, in dit geval de val van de ijzeren gordijn, prima verzorgd in elkaar zijn geflanst. Charlize Theron is hier een Bad-Ass Britse Spion die naar Berlijn wordt gestuurd om een moordlijst in handen te krijgen... Nouja, de uitwerking... Vluchten, onderhandelen, samenzweren... Kortom, zoals het in een spionnenfilm gaat... Maar daar voegen we ook nog een ruime gelegenheid aan knok en vechtpartijen toe, waar alle soorten materialen ter beschikking komen (telefoons, potten, pannen, en Russische pistooltjes) en gieten we het in een hip sfeertje waarbij ik zelfs een beetje een Sin City gevoel kreeg. James McAvoy mag hier dan een bijrolletje spelen als infiltrant.

Alleen had het toch wel een klein beetje beter gekund. Het is allemaal mooi bedacht en gemaakt, maar het lijkt erop alsof de regisseur meer aandacht wou besteden aan zijn favoriete nummers dan aan de film zelf. Aan de soundtrack niks te klagen: New Order, David Bowie, The Clash, Major Tom, Nena, Depeche Mode, Falco, Siouxie & the Banshees, A Flock of Seagulls... Wel grappig om te weten dat er in Oost-Berlijn toch nog punkers te bekennen waren... Of is dat maar een illusie.

Atomic Blonde is toch nog wel een lekker wegkijkertje in de bioscoop met een bak popcorn en cola. Maar er had wel wat meer in gekund.

3,5*

Nou, door al die negatieve berichten ben ik uiteindelijk ook wel benieuwt geworden. Heb deze voor maar 7 eurootjes bij de MediaMarkt gevonden en meegenomen en gisteren herzien.

Maar inderdaad, dit is een hele matige Seagal-film met een ondzettend vaag verhaal. Steeds weer dat geleuter over die CTX (omgekeerde van XTC) en Seagal-moves zitten er helemaal niet in. Je ziet alleen maar wat handen. Voor de rest is de Voice Dubbing erg opvallend geworden. Je hoort soms de stem van Seagal, de rest is door een een of andere kettingrokende opa ingesproken. Wat mij ook opviel is dat je in sommige scene's de stem van Seagal en die kettingrokende opa doormekaar heen hoord.

Verder heb ik geen stuntmannen gezien want Seagal deed bar weinig. Hij schoot zelfs niet. Hij liep alleen wat rond en discucieerde wat maar voor de rest niks.

Voor de rest zijn de locaties grauw en vaak donker zodat je er een beetje hoofdpijn van begint te krijgen. De locaties en de decors zijn vaak het zelfte. De Acteurs zijn geheel onbekende Oost-Europezen.

Wel jammer dat ik na Today you Die, Mercenary For Justice en Shadow Man een teleurstellende Seagal-film op mijn bord krijg. Inderdaad omdat Michael Keutsch deze heeft geregiseert. De regiseur van de redelijk noch goede Shadow man. Ik geef om al deze redenen de film een 1,5* omdat ik me er toch af en toe stiekem mee vermaakte. Clementine is en blijft de slechtste.

Best amusante Britse SF/komedie die lijkt mee te liften met Shaun of the Dead, Hot Fuzz en Paul. Alhoewel ik die drie bovengenoemde films wel weer wat beter vond dan deze. Neemt niet weg dat dit ook nog een lekker vermakelijk en gevarieerde film is. Het is weer een typische Londense gettho thema, met derdoorheen een invasion- verhaal. Het pakt allemaal nog wel lekker uit. We krijgen te maken met een gang die vrouwen beroven en die uiteindelijk gecomfronteerd worden met een komeet (of meerdere) die de bevolking in de achterbuurt Aliens brengt. Wat volgt als een stel sullige straatbendeleden die het met speelgoed wapens, stokken en waterpistolen het opnemen tegen de ras die wel erg uit is op smikkelen van mensenvlees. Maar erg slim zijn ze niet altijd. De burgelijke vrouwelijke personage (die ze toevallig nog hebben beroofd) en zelfs die 2 jongentjes van 9 pakken het veel slimmer aan.

Het acteerwerk is weer prima te doen en Nick Frost is hier dit keer van de partij als wietdealer. De Londense achterbuurten worden stereotyp weergeven en het bloed spat alle kanten op. En dat maakt het toch een vrij aangenaam filmpje.

3,5*

Heerlijke Franse komedie waar je gewoon een warm hart van krijgt. Dit maal over studenten die in het buitenland studeren en dat ze in een studiewoning andere studenten treffen vanuit heel Europa (wel jammer dat er geen Nederlander bijzat) Wat ik er nou nog verder aan toe te voegen heb weet ik niet want echt een verhaal is dit niet. Gewoon een aaneenschakeling aan fragmenten en het dagelijkse bezigheden wat dito studenten vaak doen. Studeren (vanzelfsprekend) stiekem blowen, liefde bedrijven, ruzie maken, het nachtleven in duiken enz enz, en dat soort films mag ik altijd wel graag zien. Ook verder heel ludiek opgebouwt en gemonteerd. Ansichkaart fragmenten, doorspoeling, splitscreen enz enz. Heel mooi. En de beelden van Barcelona zijn ook heel mooi en zonnig. Ook wel pijnlijke momenten, waneer Xavier voor lastige keuzes komt te staan.

Hele vrolijke film.

4,0*

Had tijdens het kijken vernomen dat ik deel 1 aan het bekijken was, nog voor ik deze wou proberen...

Maar ik ben dus bij Mordum gekomen, die iewat beruchter is onder een kleine groep (nieuwschierigen, of gewoon daadwerkelijk gestoorden die hier op kicken) en achja, wie zou er nou niet eens zo'n moment hebben om uit nieuwschierigheid zieke shit te willen zien "om er over mee te kunnen praten". Zo vond ik het op mijn 18de ook vrij stoer om de eerste 2 delen van Faces of Death in mijn stemlijstje te hebben staan. Nu is het vooral interessant om kennis te maken met ogenschijnlijk hele gewone mensen (in dit geval metalheads) die je overal op straat kan tegenkomen, zonder te weten wat er allemaal in hun hoofd omgaat, of hoe ze bereid zijn om eens hun fantasieëen te exposeren, gelukkig dan wel geacteerd, maar...

De ziekste film, bestaat die uberhaupt wel? Heb ik me altijd afgevraagd. Ik denk dat ieder van die film haantje de voorste wil zijn, maar met Mordum heb ik mijn conclusie al getrokken. Dit was gewoonweg te erg. Je moet je ook nog in gedachte houden dat die ene actrice ook daadwerkelijk aan zelfmutilatie doet, waarbij ik ook ook an concluderen dat dit echt gewoonweg zieke geesten zijn die in hun vrije tijd waarschijnlijk ook zo hun ding zullen hebben. Ik ben niet al te vies van gore, en ook op internet kan je alles vinden wat je wilt. Mordum heeft geen verhaal, het camerawerk kan nog wel realistisch zijn, maar voor de rest is dit gewoon met een verme kick willen laten zien hoe er ontvoerde mensen worden gemarteld, gepijnigt, ondergekotst, vernederd, aan stukjes worden gesneden, verkracht, in hun opengesneden buik worden geneukt, een afgeknipte penis in hun mond krijgen, en dan die scene met dat dode kind terwijl de ouders worden gegijzeld.... bij dat laatste was ik afgeknapt en had ik wel genoeg gezien voor de laatste paar minuten, of ik moet het betreuren dat ik de uncut versie heb gezien?...

Nee, dit was voor mij teveel voor het goede. Was eerst nog bereid om de trilogie van August Underground te bekijken, maar ik heb genoeg gezien. Gewoon een ongenuanceerde, gore brol, waarbij de laatste scene (althans, wat ik er van heb gezien) de ultieme druppel van is die niet meer uit je hoofd te krijgen is.

0,5*

Een science fiction-film uit Litouwen, die de genre er ook lekker dik oplegt, zoiets zou je niet in eerste instantie verwachten, en wat is het resultaat?

Daar kan ik maar een ding over zeggen: Wat een prachtige, meeslepende, creative, gimmick is dit die aan alle kanten wordt opgevoerd en opgebouwd, en ook hier een niet-Shakespeare of Nicolas Sparks achtige tearjerker neerzet, maar in plaats daarvan de duistere kant van romantiek blootlegt, wat ook erg mooi lijkt te beginnen. De film begint echter behoorlijk storend met een 3 minuten durende begintiteling, met irritante vioolmuziek en wolkjes alsof je een EO-aflevering zit te bekijken... doorspoelen maar, en gelukkig wordt er daarvan ook niks meer herhaald en maken we kennis met Lukas, een getrouwde man, die klaar is voor een experiment om te gaan communiceren met een vrouw die in coma ligt, genaamd Aurora, waarbij we gelijk ook, dankzij een heus programma, met zuignappen-masker en een hoop andere virtuele snufjes, regelmatig mee mogen gaan naar de andere werkelijkheid. En die is hier toch echt wel onbeschrijfelijk gaaf neergezet, experimenteerd lekker met kleurenfilters en de gecreëerde wereld, wat ook oogstrelend mooi is (vooral die shot met die donkere zon) en dan moet ik het vooral niet hebben over de soundtracks... ik denk dat dit een van de weinige films is waar de soundtracks, die voornamelijk bestaat uit vele verschillende vormen van ambient, zo meeslepend en mooi zijn en ook echt passen bij het gehele plaatje en doen je vaak ook wegzweven. Het romantiek-gehalte wil al vanaf het begin nergens vervelend of zoetsappig worden, en ook dit lijkt allemaal erg betoverend te zijn, althans... voor zo lang het duurt.

Want de onbestaanbare relatie in de virtuele wereld verloopt steeds extremer en bizarder en uiteraard: Wat nou als je hopeloos verliefd bent op iemand in een niet bestaanbare wereld en die eigenlijk, in de realiteit, in coma ligt? Voor we het weten worden de gevolgen voor Lukas door het experiment steeds fataler, en dat nadat hijzich nog keurig heeft geschoren omdat hij weer helemaal klaar was voor de volgende sessie waarin hij de oh zo mooie Aurora kan ontmoeten.

Het einde vond ik echter wel iets te direct al was die eindeloze shot waarin Lukas in zijn blote reet achter de naakte Aurora aanrende nog wel ergens bijzonder, waarbij de film helaas wel een half puntje verliest.

Vanishing Waves is echt een juweeltje waarbij ik maar weinig woorden voor heb om dat duidelijk te maken. Alles klopt bijna en de mooie plaatjes en soundtracks liften ook verrassend goed mee op de stemming van de film (waar het eerst nog een lekker zonnig en dromerig sprookje lijkt te worden, wordt het langzaamerhand steeds duisterder en donkerder). Het acteerwerk was ook erg goed en Aurora zelf was ook bloedmooi.

Nee, Amerika; Litouwen is niet slechts een land dat bestaat uit dorpjes met huisjes van in elkaar getrimmerd wrakhout, tandloze boeren en Lada's.... Deze film mag uiteraard een visitekaartje van dat land genoemd worden. Het einde had wel iets subtieler gemogen, maarja, je kan ook niet alles hebben.

4,5*

Uiteindelijk toch een leeglopertje geworden vanwege het, voor 2014, onoriginele plot.

Maar desalniettemin vermakelijk. Deze SF weet ook weer sterk te blijven door de fraaie decoratie. Want bij een verpauperd achterbuurtje, geen Oost-Europees oord of een vuilnisbelt blijft het gelukkig niet. Neon-reclame, veel retro-futurisme, die zeppelins die het stroom onderhouden. Anonio Banderas zet hier ook een prima rol neer en de robots weten ook ergens wel te overtuigen. Ware het niet dat dit concept al grotendeels eerder is gebruikt in I, Robot.

Maar kijkt lekker weg en het zogehete kat en muis spel weet me nog wel enigszins te boeien. Ook de uiteindelijke communicatie met die robot-ploeg is nog wel interessant en bepaalde actiescenes kunnen er ook nog goed mee door. Het einde echter kan je haast wel dromen.

Voldoende.

3,5*

Eindelijk is Kitano terug in de gangster-thema en uiteindelijk viel deze totaal niet tegen. In het begin had ik wel zoiets van, komt er nog een beetje vaart in, want er gebeurde niet echt bepaald veel en Kitano had toen meer een bijrolletje. Maar toch komt er langzamerhand toch nog wat vaart in en tegen het einde aan toe maakt het de film ook echt alleen maar beter en is Kitano ook weer meer aanwezig. Wat nog wel jammer blijft is dat de muziek weer niet door Joe Hasashi word gedaan en dat er ook totaal geen tijd meer word besteed aan wat kunstige dingen van Kitano. Maar dat neemt nog niet weg dat hij uiteindelijk een dijk van een misdaadfilm heeft neergezet. De zwarte humor is wel weer lekker aanwezig en het geweld is weer heerlijk extreem met een hoop pijnlijke en onvergetelijke momenten. Bv die tandarts scene, die eetstokjes scene, die scene met die gast en die touw om zijn nek. Met ook nog plaats voor een paar fijne actie/executie scenes, waar het nouvelle violence gehalte weer sterk aanwezig is.

Ook die bijrol van die Ghanees is geweldig.

Met als conclusie: behoorlijk blij om weer eens een gangsterfilm van Kitano te mogen aanschouwen die hij toch evengoed zowel goed heeft geacteerd als geregisseerd. Al kan je wel zien dat hij een dagje ouder word. Maar toch heeft ie wel al zijn overgebleven krachten gebundeld. Helaas niet echt meer een film in de stijl van Sonatine, Hanna Bi en Brother, maargoed, so be it. Ook deze is zeer genietbaar.

4,5*

Erg degelijk vervolg op Kitano's Outrage, al zou je eerst niet verwachten dat die film een vervolg zou krijgen. Gezien tijdens Camera/Japan.

Toch wel want (Otomo) Kitano heeft de steekpartij in de gevangenis overleefd en is van plan zijn misdaadcarriere voort te zetten nu hij weer vrij is. Kitano is gewoonweg weer helemaal in topvorm, ook al is hij nog zo oud geworden. Hij gaat dit keer echter in zee met die kerel, waarvan hij zijn gezicht heeft bewerkt met een stanleymes in deel 1, die, ondanks hij erg lelijke littekens heeft opgelopen van Otomo, ineens Otomo met heel veel respect behandeld. Ze gaan nu, samen met hun concurrenten dit keer, weer eens flink schoon schip houden. Beyond doelt nu meer op liquidaties, want er worden me toch wat kogels uitgedeeld aan verraders en tegenstanders. Die 2 bijdehante jongens van de tennisbaan waren ook erg om te lachen, en de schokkende kills/martelingen waren weer niet geschuwd. Die scene met die tennisballenschieter was echt geniaal. Ook de boormachine-scene. En voor de eerste keer in een gangsterfilm gaat Kitano niet dood.

Deel 2 kon der voor mij weer door, maar haalt, net als deel 1, weer net niet het niveau van films als bijv Sonatine en Hana Bi. (geen kunstwerk van Kitano tussendoor en ook geen muziek van Joe Hasashi) Maargoed, wil nog niet zeggen dat dit weer een vette Yakuza-gangsterfilm is. Hopelijk komt ie nog uit in R2.

4,0*

Komaan jongens.... Zo slecht was ie toch niet?

De openingsscene is weer helemaal into Bustillo en Maury en we krijgen hier weer op een ijzingwekkende Beatrice Dalle te zien. Vervolgens maken we een sprong in de tijd en lijkt het erop alsof het regieduo een Stephen King achtige coming of age wil neerzetten. Ze focussen uitgebreid op een avontuur die de drie vrienden ondergaan nadat ze van school zijn weggelopen. Ik moest zelfs een beetje aan Les Geants van Bouli Lanners denken. Ja, dit soort dingen weten me altijd wel te bekoren. Een lange zomerse aanloop waarbij het kale Franse platteland helemaal nog niet zo'n slechte locatie voor is... Het in de brand steken van de schuur van een roddelaar en uiteindelijk de ontdekking van die studio... Waarbij ze niet weten dat ze een reeks onvermijdelijke situaties hebben losgemaakt.

Want ja... wie de billen brand moet op de blaren zitten en voor ze het weten worden ze niet alleen door de politie thuisgebracht, maar zijn ze ook het doelwit geworden van de zoon van de zekere dorpsroddelaar. En wat dit voor figuur is.... Bustillo en Maury lusten er weer pap van.

In vergelijking met de twee vorige films, die wat meer op het psychologische ingingen, hebben het regieduo nu verkozen om een slasher te maken... Wel op de eigenzinnige manier... Maar zeker te behapstukken. Het einde is ook voor de kijker zelf in te vullen.

Een smakelijk tussendoortje van het Franse horrorduo.

4,0*

Moeilijk te beoordelen deze film....

Ik had zoals velen gezegt iets als de Matrix verwacht, dus veel slo-mo schietpartijen waarbij de betonbrokken in het ronde vlogen enz, maar dat niveau haalde de film niet eens. Er zitten maar twee-drie korte schietpartijen in, wel spectaculair af en toe maar het is jammer dat die personages dan vervagen als ze neergeschoten worden. Maar ok. De sfeer was wel goed. Die gelige beelden in de videogame en het grauwe futuristische Warschau. Vooral dat met die tram vond ik mooi en Malgorzata Foremniak speelde het ook goed. Het was een beetje anders dan verwacht. Er zaten nog wel leuke dingen in en die opera ertussenin was ook goed. Wat ook wel erg wennen is in de film is dat overgang van het gelige beeld naar het gewone kleurenbeeld. Die rol van die zwerver vond ik ook goed.

Ik vind de combinatie van de film wel erg raar, dat een Japanse regiseur vanuit Japan een Poolse film maakt. Zoiets zie je maar weinig. Was die script die Mamoru Oshii nou schreef nou ook in het Pools geschreven?

Toen de film was afgelopen dacht ik, hmm beetje saai ik denk dat ik hem een 2,5 geef maar ik zal er eerst wel een nachtje over slapen.
en uiteindelijk wed het 3,5 sterren.

Altijd even wachten voor je stemt.

Gelikte Russische science fiction die nou eens gelukkig ook in het Russisch gesproken is. Het komt nog wel eens voor dat in dergelijke producties Engels wordt gesproken.

The Blackout (Avanpost) opent zeer fraai en de futuristische Blade Runner-achtige shots van Moskou zijn al een inkopper. Ja, hier wel... want de rest van de Aarde, op een deel van Rusland, Wit-Rusland, Finland etc zijn onder mysterieuze wijzen gehuld in duisternis. Stroomuitval is de oorzaak. Wat is hier gaande?

De film bouwt rustig op, maar weet niet te vervelen. De beelden van Moskou blijven de aandacht erbij houden. In welke tijd het afspeelt is door de kijker zelf in te vullen; want tussen vliegende auto's zie je ook nog hedendaagse treinen. Oleg wordt op den duur door het leger opgeroepen om uit te zoeken wat er buiten de verlichte wereld gaande is en heeft daarbij die bijdehante journaliste op sleeptouw. En vanaf dit moment is het blockbustergehalte vaak aanwezig. De actiescenes zijn fijn, en de uitwerking is nog redelijk goed te doen, ondanks het idee al vaker is gebruikt. Ook die ID zag er wel behoorlijk bizar uit.

Echter viel het me wel op dat Inside the Wire hier nog wel eens zijn mosterd vandaan gehaald kon hebben.

De 150 minuten gingen toch wel sneller voorbij dan ik dacht en het tempo weet goed te balanceren. Ik zeg geslaagd.

4,0*

Zoals beloofd had ik deze in de bioscoop gezien in 3D. Natuurlijk wel de beste keuze om hem zo te bekijken. En het was inderdaad echt weer een hele interesante sf-fantasieverhaal. Het is dus gebleken dat als je 12 jaar bezig bent met 1 film dat je de film dan op visueel gebied echt als kunst kan maken. Maar wel vaag dat Camaron wel in 1998 leek te weten dat er in de toekomst technologieen uitkwamen die een film kon maken zoals deze en dat ie daarom er zo lang mee heeft gewacht. Het resultaat is enorm. Worinthon zie ik ook voor het eerst en die speeld al perfect als eerst een gewone marinier in de verre toekomst in de ruimte als een virtual reality persoon van een Avatar. Ook Sigourney Weaver mag weer in een Camaron ruimtefilm spelen en die deed het op der 60ste ook nog uitstekend. Het verhaal is wel standaard en soms is het suikergehalte helaas net iets te hoog. Maar Avatar moet je gewoon in de bioscoop zien vanwege de visuele effecten. Ook die planeet pandora was echt buitengewoon SCHI-TE-REND. Nergens op gebasseert of van afgekeken. Gewoon 100% een fantasiewereld van Camaron. De achtergronden waren schitterend gebouwt, en vraag mij niet hoe. Het is soms niet duidelijk of het nou echt is of met de computer. De beesten en het volk daar waren ook erg goed neergezet in stammen en het is soms net een natuurfilm op een ander planeet. Gewoon alle shots zijn prachtig, ook die van de ruimte en van de technologietjes in de voertuigen en ruimteschepen en ook die insect-achtige helicopters. En natuurlijk word alles op het oude manier verteld: eerst een ondekkingsreis op Pandora in een Avatar jasje tijdens een hyperslaap, een stam ontmoeten en verliefd worden en uiteindelijk een keiharde oorlog tussen de mariniers en de Avatars dat er soms toch verdacht wat uitzag als een Vietnam-oorlog. Ook daarvan waren de wapens en de techniek erg mooi. En zowieso is de hele film kwa beeld een visuele orgasme.

James Camaron heeft het gewoon weer voor elkaar. Wat begon met een gewone actiefilm als Terminator, mond nu uit tot een nieuw typisch Amerikaans peperduur spektakel film. Toch wel de modernste films tot nu toe. Camaron zei trouwens ook dat als dit een succes word dat hij zal werken aan een deel 2. Nou laat maar komen, zou ik zeggen.

Maar deze MOET je om te beginnen in de bioscoop zien, en dan in 3D.

4,5*