Opinions

Fascinerend waargebeurd verhaal met prachtig natuurschoon en puik acteerwerk. De South Park versie is overigens ook zeer aan te raden

3,5*.

Mooie, stijlvolle film uit de oude doos over het betere ellebogenwerk. Dat mensen het woord 'saai' in de mond nemen kan ik ergens echter wel begrijpen; de film is wat aan de lange kant.

3,5*.

Geweldige, prachtige en gedurfde (anti)oorlogsfilm naar het verhaal van Erich Maria Remarque. Een prachtig gemaakte mijlpaal in de filmgeschiedenis. De remake uit de jaren '70, hoewel niet onaardig, kan bij deze klassieker niet in de schaduw staan.

5 volle sterren!

Redelijke remake van de klassieker uit de jaren 30, die we tijdens een paar geschiedenislessen op school hebben bekeken (waarom dan niet voor Milestone's film gaan zou je dan zeggen, maar goed). Het verhaal van Remarque blijft schrijnend en prachtig tegelijk.

3*.

Om onbegrijpelijke redenen alsnog redelijk groot in Nederland uitgebrachte film probeert tegelijkertijd formules in stand te houden als ze te breken. Alsof je een huis in gewoon rode bakstenen bouwt, en er stiekem een paar zwarte tussen plant.

Eerste scenes van de film rond het zwembad zijn wel sterk, maar vervolgens verzant de film in doorsnee tienerhorror met het gebruikelijke hitsige slachtvee inclusief creepy killer.

De omslag waarbij onze vriend de slachter zich definitief bloot geeft is verfrissend, de eindscenes zijn dat eigenlijk dan weer niet. Een trucje, leuk bedacht, maar slecht doordacht, zeg maar. Zomaar flats uit de hoge hoed getoverd en dat was het dan.

Uiteindelijk toch weer niks bijzonders. 2*.

De klassieker status is in mijn ogen toch wat overtrokken; wel interessant en goed gespeeld, maar lang niet altijd enerverend met wat saaiere stukken. Drie sterren dan maar.

Genoeg leuke, lieve en ontroerende momenten om de flauwigheden, wisselvallige cast en zo nu en dan vervelende muziekkeuze te overvleugelen. Kan zeker de vergelijking met Love Actually aan en ik vind hem zelfs nog wat beter...

3 ruime sterren.

De eerste film die ik op mijn DVD speler keek, met daarna ook het commentaar van mama Crowe. Afrader van jewelste; moeders is net even iets te verguld met haar zoon's prestatie.

Die bovendien ook niet zo geweldig is; Fugit is wel schattig maar de tijdsgeest zegt me niet zoveel en Hudson is ronduit irritant. De bandleden hebben een paar leuke scenes met elkaar maar met 3* heb je het wel gehad.

Ontstellend zwak genrewerkje van Boll, de hedendaagse Ed Wood. De film begint al met een matige achtervolging + gevecht, legt ondanks de uitgebreide intro en saaie voice-overs niks uit over het achterliggende verhaal en eindigt met langdradige scenes in het duister. Tussendoor nog het verplichte onder-de-lakens nummertje van Slater en Reed (op '7 seconds' nota bene), op een moment in de film dat het werkelijk nergens op slaat. Ook de lelijke monsters helpen niet. Lachwekkend slecht dus.

1*.

Ik lees overigens net op IMDB: 'The lengthy opening text crawl was added after numerous members of test audiences reported that they were confused by the plot.'

Nou, ik was nog steeds confused by the plot...

Veel te veel twists en turns dan het verhaal aankan, waardoor het redelijke eerste uur zeer potsierlijk wordt verknald naarmate de film vordert. Geen al te best vervolg op Kiss The Girls. 1,5*.

De film met misschien wel de leukste bijrollen ooit (Azaria, Hoffman, Baldwin, Brown) en een behoorlijke Stiller wordt verknald door de misplaatste toilethumor en de 'rare' rol van Aniston, wiens karakter maar niet goed over wil komen. Hierdoor mislukt het hele romantische gedeelte van de film, en is het telkens wachten op de volgende bizarre scene met de supporting cast. Jammer!

2*.

Jeugdsentiment bij uitstek; met kerst op Veronica, dat kon niet missen. En dan elk jaar weer kijken

4*.

Prachtige, emotionele, beetje (onterecht!) vergeten film van Spielberg die de emoties precies goed serveert. Dreyfuss en Hunter zijn goed, maar Goodman steelt de show met zijn komische rol. Een aanrader!

4*.

Groots opgezette film van Forman, die het (uiteraard) voor een groot gedeelte van de muziek moet hebben. Salieri is een stuk interessanter dan de gestoorde Amadeus, en Abraham speelt de rol met verve. 3,5*.

Ik vond er helaas niet al te veel aan.

Lees hier regelmatig de link met Amelie maar die zag ik niet zo; Amantes is een fragmentarisch verhaal over toeval en een kalverliefde die om onduidelijke redenen enkele decennia weet te overbruggen. Aan het eind blijkt iedereen familie van iedereen te zijn en hopen de wat - pardon my Spanish - onnozele verwikkelingen elkaar op, met het slotstuk als dieptepunt. Leuke perspectief-wisseling, mooie muziek, maar uiteindelijk een lege huls.

2,5*.

Uit het zelfde jaar als het sterke Incredible Shrinking Man, maar daar houdt de vergelijking op. Dit langdradige filmpje zonder spanning is ook voor liefhebbers van het genre over te slaan, met uitzondering van een prachtige scene waarin de reus gaat darten met een 3 meter lange injectiespuit...

1,5*.

Nee, bepaald geen klassieker als Invisible Man, The (1933) en recentelijk heb ik eigenlijk nog meer genoten van Riding with Death (1976) in het 'onzichtbaargenre'. Het plotje van The Amazing Transparent Man is wel heel miniem (dat onzichtbare leger idee had wat grootser uitgewerkt kunnen worden), en het tempo had bij tijd en wijle best wat opgeschroefd mogen worden.

1,5*.

Standaardfilmpje dat maar niet wil boeien. De sterren spelen op de automatische piloot, en dat laat weinig te genieten over. Roberts als timide assistent komt niet echt over. 2*.

Schrijnende en tegelijkertijd geweldig grappige moderne klassieker, terecht de grote oscarwinnaar in 2000. Spacey en de jonkies spelen stuk voor stuk subliem in dit kleine briljantje van de relatief onbekende Engelsman Mendes en schrijver Ball, dat precies de juiste toon weet te treffen.

Het laatste kwartier is misschien wel het mooiste uit de filmgeschiedenis. Spacey's 'good for her' en 'man oh man' zijn hartverscheurend; hoe een paar woordjes een film helemaal af kunnen maken.

Een superieur meesterwerkje met schitterende muziek, met als enig vlekje de overdreven rol van Benning. Maar dat mag de pret niet drukken!

5*!

Lieve hemel wat een wanproduct. Scoort slechts punten op de bij tijd en wijle heftig uitslaande decolletemeter want voor de rest was het om te huilen zo slecht. Children of Men inderdaad, maar dan... euh... net eventjes iets minder ofzo...

0,5*.

Hit and miss film. Het gedeelte rond de terrorist en de show vond ik erg leuk en pijnlijk tegelijk, maar de hele storyline met Quaid als doorgeslagen president haalde compleet het tempo uit de film. Toch een bijzonder filmpje, moeilijk te plaatsen.

2,5*.

Langdradig, voorspelbaar en klassiekers herkauwend, American Gangster weet in haar te lange spelduur te weinig te brengen, en dat met 2 hoofdrolspelers om U tegen te zeggen.

Washington mag ik altijd graag zien, al beginnen zijn karakters wat op elkaar te lijken en is dit zeker niet zijn sterkste rol. Frank Lucas overtuigt niet als keiharde gangster, ook niet als intelligente spin in het web, ook niet als sympathieke jongen die dit leventje is binnengerold. Beter geschreven en geacteerd is de rol van Crowe, al is (en het is hier al eerder aangehaald) het hele verhaal rond zijn ex niet echt noodzakelijk. De bijrollen komen er bekaaid van af; de familie van Lucas en de groep rond Roberts zijn beide te groot en blijven te veel op de achtergrond om een actieve rol te spelen. Enige uitzonderingen zijn het liefje van Lucas en detective Trupo, een mooie rol voor Brolin.

Grootste probleem is dat American Gangster nooit echt van de grond komt. Het thema rond corrupte, de war on drugs, de eindeloze geweldsspiraal en het afvoerputje Harlem is niet nieuw maar in de dop wel interessant, en zou dus meer moeten opbrengen dan Scott er uiteindelijk van weet te maken. American Gangster is vooral erg doorsnee, en dat is met deze namen niets minder dan een teleurstelling.

2,5*.

1/3 van het publiek liep trouwens weg tijdens de voorstelling...

Heerlijke nostalgische film, met veel liefde gemaakt en met een geweldige cast van nieuwelingen. Smith en Howard stelen de show. Harrison Ford speelt ook nog een aardig minirolletje.

4*.

Ben altijd wel te pruimen voor zo'n overzichtje a la Schlock! The Secret History of American Movies (2001) Veel leuke tot hilarische fragmenten van een hoop films die, de voorgangers schreven er al over, op de eindeloze to see lijst komen te staan. American Grindhouse doet niet veel nieuws, maar zorgt voor een ontspannen kijk-uurtje.

3*.

Norton maakt van deze film iets bijzonders; zijn rol is fenomenaal en had van mij de oscar verdiend. Een meeslepend verhaal over woede, onbegrip en manipulatie, waarin goedkope sentimenten worden vermeden. Een zeer overtuigende film, aanrader!

4,5*.

Heerlijke docu, al kon het ook niet fout gaan met de hoofdrolspelers. Mark zelf is soms wat irritant, maar Mike en Uncle Bill (RIP) zijn helden van de cinema! Ik kan eigenlijk niet wachten om Coven eens te gaan kijken...

Volgend jaar komt Borchardt overigens met het redelijk groot opgezette Scare Me... dat houden we in de gaten!

3,5*.

Geinige onderbroekenlol, de Porky's van deze generatie. Lachebek Scott en vader Levy stelen de show, samen met de foreign exchange student Elizabeth natuurlijk

3*.

Ongeïnspireerd vervolg op de geweldige hit. Met dezelfde cast moet er toch meer van te maken zijn dan dit flauwe werkje? Slechts Levy is weer op dreef.

1*.

Eerlijk is eerlijk: Hilgenbrinck doet het verrassend goed als broertje van Stiffler. Genoeg ongein (en ehm, vrouwelijk schoon) om je mee te vermaken, al is Levy's rol te klein en is het laatste half uur met de ogen en oren dicht nog wel te volgen; over platgetreden paden gesproken.

2,5*.

Ranzige dommigheid verdient slechts de 1,5* omdat het al met al iets beter is dan het vorige deel, en vooral voor de superbe Russische Roulette scene, waar ik hartelijk om heb moeten lachen.