Opinions

Fijne misdaadfilm uit de oude doos met een grootse Cagney. De filmposter is werkelijk subliem (dank voor de link, een nieuwe desktopafbeelding erbij), en ook van de film zelf valt genoeg te genieten.

3*.

Een soort kruising tussen Charlie's Angels en The A-Team. De dames moeten het niet van hun acteerwerk hebben maar hun wat meer fysieke kenmerken, maar dat valt in het belachelijke verhaaltje gelukkig niet zo op. Het zit allemaal vreselijk slecht in elkaar, maar de hoge camp-waarde, het aannemelijke tempo en het niets aan de hand onzinsfeertje verbloemen veel. Alleen de immer intense Palance lijkt te denken dat-ie in een echte film zit. Vergissen is menselijk.

2*.

Teleurstellende team-up van Sandler en Nicholson, waarbij de eerste veel te ingetogen speelt en de tweede denkt dat z'n grijns de film wel kan dragen. Niet dus.

Te weinig echt goede grappen, een vreselijk irritante Nicholson (nee, niet op een leuke manier), zelfs de typetjes van Torturro en co vond ik maar matigjes uitgewerkt. Wel leuk om McEnroe alweer in een Sandler film op te zien duikelen.

Een paar keer gelachen, maar niet meer dan 2* in mijn ogen.

Mislukte film van Buscemi die de cliches aan elkaar rijgt en eigenlijk gewoon vervelend om naar te kijken is. 1*.

Flauwe onzinfilm met Schneider, maar dat zat erin. De lieftallige Colleen 'Robinson' Haskell is fris en fruitig maar kan deze film ook niet redden.

1,5*.

Ik zou het niet doen!

Anyway, de film kon mij niet echt boeien. 1,5*.

Was Hiroshima voor mij nog een mixed bag, deze Marienbad deed de oogleden veelvuldig en steeds langduriger knipperen. Zalvende stem kletst anderhalf uur vol, maar het hoe, wat en waarom blijft in het midden. Fotografie is prachtig, de karakters afstandelijk, het verhaal afwezig, de waardering nihil.

1*.

Leaping lizzards, wat een vervelende film is dit toch. Finney, Burnett en Curry kunnen deze film ook niet redden; wat een vervelend kind is Annie toch. Tomorrow is een mooi liedje, maar verder is er weinig te genieten in deze veel te lange film.

1,5*.

Allen's stijltje en maniertjes zijn de mijne niet, maar Annie Hall is als zijn beste werk wel een klein pareltje. 3,5*.

Onnodig (uit artistiek oogpunt dan) vervolg op de hit uit 1982. Hetzelfde trucje wordt nog maar eens opgevoerd, wat voor de echte fans misschien nog wel genoeg is ook.

Van mij: 2*.

O'Donnell is inderdaad een irritante en onnodige toevoeging voor Dreyfuss en Estevez, waardoor deze film het lang niet haalt bij het origineel, ondanks een enkele leuke scene. Grappig hoe makkelijk het in te breken is in het huis van de buren...

2*.

Ik zag Naked vorig jaar voor het eerst, een film die me nog altijd op het netvlies staat. Another Year is iets minder indrukwekkend, maar Leigh weet weer een paar treffende typetjes, schrijnende situaties en dodelijke dialogen op je af te vuren waar je met plaatsvervangende schaamte naar zit te kijken.

Soms wordt het te erg, en denk je; haat Leigh zijn personages soms? De totale vernedering van Mary (een sensationele Manville) doet gewoon pijn, en je hoopt dat het voorbij gaat, dat ze ergens nog het geluk vindt. Het geluk dat lijkt te zijn voorbehouden aan Tom en Gerri, en ja, dat is ook weer een bron van ergernis. Ze zijn te goed, te lief, te begrijpend, te gelukkig met elkaar. En dan die vreselijke vriendin van hun zoon, waarom is die zo verschrikkelijk vrolijk, goedgehumeurd en vlotjes? Het irriteert, het jeukt, maar waarom? Ze doen niks fout, waarom zou je ze iets misgunnen?

De kijker wordt zo constant heen en weer geslingerd tussen sympathie en antipathie, uiteindelijk culminerend in een etentje waarin de volledige ellende boven komt drijven, de verkeerde keuzes, het pure (on)geluk, de onwaarschijnlijke afstand tussen de geslaagden en de geflopten. Het laatste shot is sensationeel en kijkt heel, heel diep in de ziel. Prachtig hoe film je kan ontroeren.

4*.

Best een film met boeiende elementen maar juist dat wat bovenbuurman schrijft deed Antichrist bij mij niet. Dat terwijl de thematiek en de ronduit gruwelijke verwikkelingen in het laatste half uur best interessant en intrigerend genoemd kunnen worden. Greep me echter niet bij de keel. Overigens deden de gestyleerde superslomo beelden dat wel, I'm a sucker for those.

2,5*.

De euro die hij mij kostte dubbel en dwars waard. Leuke film, waarvan je het boodschapje meteen weer mag vergeten, maar op momenten best spannend is. Robbins speelt zijn Gates rol met plezier.

3,5*.

Mja ik vond het eigenlijk geen geweldige docu, het helpt al niet dat ik hun muziek niet om aan te horen vind en daarbij zijn de twee sullige metalheads nu ook weer niet zulke fijne karakters dat je echt met ze mee gaat leven. De naïeve zanger (hij deed me denken aan de schoolbuschauffeur in The Simpsons: Otto Mann) werkte daarbij behoorlijk op mijn zenuwen en van de drummer had ik het idee dat hij al 30 jaar liever in een andere band zou spelen. De boys nemen een plaatje op en toeren lekker door Europa maar in plaats van daar vrede mee te hebben willen ze het zo nodig big time maken. Soms wel schrijnend, al ligt dat er bij tijden dan weer te dik bovenop ('attendance: 173').

Bombastische, luide film van Stone met prachtige sportscenes, maar met een te matig verhaaltje eromheen om 2,5 uur te kunnen boeien. Pacino mag zich lekker uitleven en levert weer een geweldige prestatie.

3*.

Lemmon is geweldig als altijd in deze cheeky comedie van Wilder, al verbaast de wel erg hoge notering van deze film me enigzins. Een leuke film die ik zo nog wel eens zou willen zien. Maar goed, over 2 1/2 maand is het weer kerst zullen we maar zeggen

3,5*.

Ik keek alleen de Redux versie. Maar te langdradig? Welnee!

Onvergetelijke scenes, een prachtige tijds- en sfeerschets, subliem acteerwerk. Wagner. Waanzin. Napalm in the morning. Playboy bunnies. Horror. Horror.

4,5*.

In ieder geval een boeiende film, over een grotendeels vergeten tijd en cultuur (door ons Westerlingen althans). Het tekent toch de lef van Gibson dat hij dit zo heeft willen maken, en het levert een redelijk unieke kijkervaring op.

Of het ook een goede film is, daar valt over te discussieren. Ik verbaas me hier ietwat over het hoge gemiddelde, want Apocalypto is eigenlijk een simpel en rechtlijnig verhaal, en dan ook nog met een hoog botte bijl gehalte. De film komt traag op gang, is soms over de top (hoe kunnen ze Jaguar Paw dag en nacht blijven volgen?), maar gelukkig is het einde precies goed.

3*.

Goed gemaakt entertainment met een goede cast, maar echt spannend/enerverend? Nou nee. 3*.

De originele titel van Apology for Murder was zelfs Single Indemnity, waar Paramount echter al snel een stokje voor stak.

Lekker vlot filmpje in ieder geval, binnen 10 minuten is het plot al uit de doeken gedaan en er wordt geen tijd verprutst met subplotjes of onnodige karakters (waarschijnlijk om geld te besparen trouwens, maar afijn). De spanningsopbouw viel helaas wat tegen en de muziek was te overdadig, maar het nodige wordt goedgemaakt door de gewetenloze Savage die de ene na de andere sukkelaar om haar ijskoude vingers windt. Goedkoop, maar niet onaardig.

Matige, wazige misdaadfilm die veel te lang duurt, al is het geen straf naar de Belgische Gillain te kijken.

2*.

Het verhaal van King is weer eens duivelsachtig goed (wat is die man toch de bron voor veel geweldige films), en hier is het ook goed uitgewerkt. Interessante stof.

3,5*.

Dat Singer deze geregisseerd heeft is trouwens een nieuwtje voor mij. Opvallende keuze dan na The Usual Suspects.

In alles een B-film, dus ook een B-cijfer: 2*.

Amusante spinnenfilm die 1x per maand zijn weg vindt naar de Nederlandse tv-zenders. Ach, er zijn vervelender dingen om naar te kijken (echte spinnen bijvoorbeeld). 3*.

Mja, voortkabbelend filmpje dat nergens *echt* spannend of intens wordt. Craig doet het wel aardig inderdaad...

Tussendoortje: 2*.

Een uitstekende film dat het wat zware en anno 2013 misschien niet direct tot de verbeelding sprekende gegeven op vlotte wijze vertelt zonder dat het al te luchtig wordt. Goede mix tussen de spanning van Teheran, de intensiteit van Washington/CIA en (altijd handig voor de Oscars) de absurditeit van Hollywood. Arkin steelt bij deze laatste overigens nog maar eens de show.

Derde goede film alweer van regisseur Affleck, wie had dat kunnen denken. Kleine 4*.

Klinkt leuker dan het is (helaas). Hoogtepunten (allen al eerder aangehaald) zijn de mimespeler, Saget en de kaarttruc, omdat alle 3 de fragmenten eens iets anders tonen dan de standaard opbouw van de grap. Als je eenmaal de clou snapt kun je er zelf ook wel de ranzigheden bij bedenken, daar heb ik geen 100 komieken bij nodig... Uiteindelijk veel te weinig materiaal om er 90 minuten mee te vullen, jammer.

2*.

Intelligente, broeierige film met goed spel (Van Robbins en Bridges mag je dat verwachten) en een einde waar ik toch wel een paar minuutjes stil van was...

4*.