Opinions

Een betrekkelijk onbekende film van Vicente Aranda. Niet verwonderlijk, want het is geen goede film. Uitgekomen vijf jaar na de dood van Franco, maar diens geest waart nog overal rond. Een oude falangist, een fascist dus, kijkt terug op z'n leven en z'n idealen. Maar het fascisme is uit de mode. De idealen van toen dus ook. Al komen we daar niet veel over te weten. Het gaat voornamelijk over z'n mislukte liefdesleven. En dat allemaal in ingewikkelde volzinnen. Aranda wil te veel vertellen en laat te weinig zien.

En dan komt er ook nog een leuk nichtje op bezoek, met een als jongen verkleed, vriendinnetje, die het samen heel leuk hebben, want Aranda stopt altijd veel seks in z'n films. Niks mis mee, al valt het in deze film wel mee. Het leuke nichtje is Victoria Abril op wier kleine borstjes we veelvuldig getrakteerd worden. Ze is gekomen om haar oom te verleiden. Een volle film dus. Met veel tekst en weinig diepgang en weinig samenhang. En wie dat nichtje nu werkelijk is, zie je op kilometer aankomen.

Heb het boek gelezen, en dan valt de verfilming meestal tegen. Niet in dit geval. De film is prachtig gemaakt. Zo te zien ook opgenomen in het 'Führerbau' in München, waar ook de conferentie plaats vond. Zeer zorgvuldig gemaakt, ik heb ze niet op een foutje kunnen betrappen. Is bovendien ook nog spannend. Met een dijk van een rol van Jeremy Irons als Sir Neville Chamberlain. Ja oké, die Hitler is drie keer niks. Jammer, gemiste kans. Maar een geloofwaardige Hitler neerzetten is sowieso een kansloze missie. Het is alleen Bruno Ganz gelukt, tot op zekere hoogte.

Het boek was voor mij wel een eyeopener. Chamberlain en zijn apeasementpolitiek is er niet goed vanaf gekomen in de geschiedenis. De film maakt goed duidelijk hoe gedreven hij was om Groot-Brittannië te behoeden voor weer een oorlog met Duitsland; de vorige lag nog maar twintig jaar achter hen en had een hele generatie jonge mannen gekost. Maar Chamberlain was geen domme of naïeve man. Hij wist dat hij door Hitler bedrogen werd maar hij moest tijd kopen. Groot-Brittannië had nog twee jaar nodig eer het klaar was voor de oorlog. En toen was het nog op het nippertje.

Daar zijn de Tsjechen aan opgeofferd. Die zaten vertwijfeld in een hotel in de buurt te wachten op de uitkomst. Dat zit wel in het boek van Robert Harris, maar dat aspect is niet in de film terug te zien en dat had wel wat sterker benadrukt kunnen worden. Chamberlain wist ook wel dat hij daar niet mee thuis kon komen. Het was dan ook een briljante ingeving om Hitler in een één op één-gesprek over te halen die verklaring te tekenen dat beide landen in de toekomst hun geschillen op vreedzame wijze zouden oplossen. Toen hij daarmee thuiskwam: 'Peace in our time', repte niemand er meer over hoe de Tsjechen waren opgeofferd. Mooi stukje geschiedenis. Heb met rooie oortjes zitten kijken.

Begint overzichtelijk als een drama van twee samenwonende zussen, waarvan de een niet helemaal spoort. Maar gaandeweg begint hun leven behoorlijk te ontsporen en wordt het wel degelijk onvervalste horror met een flinke dosis gore. Het slot is verrassend, goed doordacht en ik zag het niet aankomen. Maar ja..., ik geloof altijd alles dat ze me voorschotelen.... Sterk spel van beide dames. Ik heb genoten.

Film krijgt hier niet veel waardering, terwijl het toch een beladen onderwerp is, de deportatie van Hongaarse joden naar Auschwitz. De film is dertig jaar oud en dat is hem aan te zien. Wat vooral opvalt is de rommelige structuur, met de zoon die het verhaal van z'n moeder vertelt en vervolgens de tocht van de moeder zelf in een treinwagon, tot ze halverwege op wonderbaarlijke wijze wordt 'gered'. Dat kwam mij allemaal nogal onwaarschijnlijk over. Bovendien, die transporten in die veewagens waren gruwelijk, dat laat de film dus maar buiten beeld. Het moest kennelijk een luchtige vertelling blijven. Vandaar kennelijk ook de komische ondertoon. Was aan mij niet besteed.

Kon me wel vinden in de kritiek van scorsese en BBarbie. Had er meer van verwacht. De beelden van het 'zonnige' verleden spraken me meer aan dan het wat morsige heden. Emma Corrin is ook hier een plaatje en een feest om naar te kijken. Maar ook zij kan de film niet redden.