Opinions

Vind dit een absoluut hoogtepunt van de filmkunst. Of het nou Japans is of niet, dat maakt me niets uit. Dit is universeel goed. Is natuurlijk niet een verhaaltje dat we even met onze alledaagse logica te lijf moeten willen gaan. Kijken, en maar binnen laten komen. Prachtige zwart-wit beelden met een fantastische score die soms als een warme deken de beelden omsluit en dan weer irriteert en contrasteert. Net als het verhaal dus.

Twee jonge mensen die weten dat het leven hun niets gebracht heeft en ook niets zal brengen. Nihilistisch, inderdaad. De tegenhanger van het ongebreidelde optimisme dat in het westen het einde van de jaren zestig kenmerkte. Overigens, zo'n film zou je evengoed in deze tijd kunnen maken, als een regisseur dat zou aandurven.

Geweld en seks, ze liggen vlak naast elkaar. Evenals de daders en de slachtoffers in deze film. De daders zijn slachtoffers en omgekeerd. De jongen en het meisje bedrijven niet de liefde. Dat was wellicht het enige redmiddel. Maar ze kunnen niet van elkaar houden. De jongen laat het niet toe en het meisje vraagt tot op het laatst of hij van haar houdt. Ben zelden zoveel existentiële vragen tegengekomen in een film die toch echt maar 60 minuten duurt.

De kleurenbeelden hadden voor mij niet gehoeven. Die voegden niets toe. Vond het een stijlbreuk. Bloed had een rare kleur. Maar goed, dat is een kwestie van smaak. Desondanks de hoogste score.