Opinions

Vind de slechte reacties hier toch wat overdreven.

Als je dit met een flinke korrel zout neemt valt er nog heel wat te genieten. Er zitten behoorlijk wat cliches en fouten in ja maar ik wou dat meerdere regisseurs het zo aanpakten. Lekkere B-film met geslaagde humor. Moet wel zeggen dat het geweld en gore voor een goede score hebben gezorgd. Lekker ranzig op momenten. De scenes in het verlaten pand zijn een lust voor de horrorliefhebber. Een verbetering van Roth op Cabin Fever die af en toe toch iets te melig werd.

Erg leuke cameo ook van Miike.

3,5*

Ben het compleet met je eens behalve dan dat ik deze nog beter vind dan het al erg vermakelijke eerste deel. Hostel 2 krijgt het voor elkaar diverse zaken erg stijlvol te brengen. Zo hebben we erg aanstekelijke sarcastische humor enerzijds, niet zo erg veel gore maar wel gelijk één van de best gefilmde moordscenes die ik in tijden heb gezien en anderzijds een algeheel stijlvolle cinematografie. Vond de scene dat Beth alleen achterbleef in die spa of de scene dat de twee broers/vrienden? naar hun slachtoffers lopen met een zeer mooie begeleidende track bijzonder mooi in beeld gebracht. Roth heeft zichzelf overtroffen met dit tweede deel en dit is volgens mij ook de enige franchise waar ik op een derde deel hoop.
Roth heeft gevoel voor horror en weet wat de fans willen.
Een verrassende en dik verdiende 4*

Best wel vermakelijk, maar hier wordt lang niet alles uit het potentieel gehaald. De acteurs zijn een stel zoutzakken en de gore wil maar niet van de grond komen. Daarbij is de cgi echt van belabberd niveau (die kakkerlakken ). Ook had ik meer van het casino-uitgangspunt verwacht. Verder kijkt het best allemaal goed weg, maar het is duidelijk dat er weinig talent achter de schermen schuilde.

2,5*

Het experiment van 3D personages temidden van 2D achtergronden vond ik niet goed werken, maar verder heb ik me hier kostelijk mee vermaakt. Op momenten bijzonder aandoenlijk en vooral heerlijk fantasievol, vooral Oblivion Island zelf. Bepaalde scènes mogen trouwens als beste in het genre gezien worden. Ik vond het dansje van Cotton op het 'You are my Sunshine'-lied echt een van de schattigste dingen die ik ooit heb gezien. Erg leuk.

3,5*

Veel beter dan velen hier doen vermoeden, maar dan moet je ook een fan zijn van de Italiaanse zombie film. Uwe Boll zou je na het zien van deze film zomaar kunnen scharen in het rijtje van regisseurs als Andrea Bianchi (Zombie 3) en Marino Girolami (Zombie Holocaust). Ook hier zien de zombies er niet uit, strompelen ze het ene moment en halen de meest acrobatische stunts uit het andere moment, doet het script over uit de hand gelopen experimenten op een eiland aan menig voodoo zombie film uit de 70's denken en bakken ook hier de acteurs er helemaal niets van. Jammer dat Boll zijn film voorziet van misplaatste techno (?) muziek en de vechtscènes mij er iets te gelikt uit zien, hoewel die vechtscène ergens in het midden van de film best tof is. Had House of the Dead een retro soundtrack gegeven en wat minder 'coolheid' en dit had een ouderwetse zombie classic geweest. Go Boll!

3*

Vreselijk vervolg op het vermakelijke eerste deel. De knipoog is er helemaal uit en dan valt er maar weinig te genieten van het weinige talent wat we hier te zien krijgen. 1* nog voor de altijd toffe Sid Haig.

Gisteren herzien en dit is inmiddels een favoriet van mij geworden. Geweldig het sfeertje gedurende de hele film, de opbouw is meesterlijk goed getimed door West en het einde een macaber stukje satanisme. The House of the Devil mag inmiddels als een klassieker in het genre bestempeld worden. Als individuele film een meesterwerkje en als ode een feest van herkenning voor de fans van de jaren '80 horror.

4,5*

Belabberde dvd helaas, van Elstree Hill, maar goed genoeg om te zien dat House on Haunted Hill een prima spook- en whodunnit filmpje is. Lekker sfeervol en zelfs een paar goede scares. Fantastische enscenering op momenten en een bepaalde scène bezorgde me zelfs kippenvel. De cast loopt er maar een beetje bij en het is ook alleen Vincent Price die noemenswaardig is. Hij speelt haast altijd clichématige rollen, maar doet dit met zoveel karakter, dat hij daar makkelijk bovenuit steekt. ltijd een genot om te zien, deze legende. House on Haunted Hill is een beetje een mix tussen The Haunting en Les Diaboliques en een aanrader op voor op een koude winternacht vergezeld met enkel een dolend kaarslichtje.

3,5*

Zeer aardige slasher met een sterk verhaal en een goede sfeer. De ingrediënten zijn allen aanwezig om van House on Sorority Row een genot voor de liefhebber te maken, met uitzondering van de moordpartijen. Deze hadden wat beter in beeld gebracht mogen worden en vooral bloederiger. het was nu op momenten wel erg tam en vooral te gehaast. Desalniettemin mag dit als een hoogtepunt beschouwd worden binnen het slashergenre. Jammer dat de regisseur zijn heil heeft gevonden in brave klotefilms.

3,5*

Erg leuk en lief high school filmpje. Geen saai moment en veelal charmante personages. Prima kijkvoer voor op een zondagmiddag, wanneer je geen zin hebt in veeleisende cinema. Wat is Lara Flynn Boyle hier trouwens . Een prachtvrouw.

3*

Qua design op momenten uitdagend, maar over het algemeen te druk, raar en veel te lang. Matig.

2*

Barslecht. Om te beginnen is How to Lose Friends... veel te braaf en vooral veel te zoet voor een film die scriptgewijs als mediakritisch geïnterpreteerd zou kunnen worden. Los daarvan is de film gewoon veel te flauw en vooral niet grappig. De 'grapjes' werken voor geen meter en het is vooral Pegg die het allemaal nóg slechter maakt. Kon de vent al niet uitstaan in Shaun of the Dead, maar hier wordt hij ook nog eens geplaatst in een context die zijn humorloze aanwezigheid uitvergroot. In elk aspect een waardeloze prent.

1* omdat het nog technisch gezien nog kundig in elkaar steekt, ofzo.

Leuk om dit na al die jaren weer eens gezien te hebben. Sinds mijn kinderjaren nooit meer gezien en het is duidelijk dat ik een stuk ouder ben geworden . Nogal kinderachtig vaak maar toch aardig vertier en erg 80's, wat altijd goed is .

2,5*

Painted Skin wil teveel zijn. Veel te veel genres worden erbij gehaald om uiteindelijk het melodrama de overhand te laten nemen. Niet echt waar ik op zat te wachten. Jammer, want audiovisueel was alles prima in orde. De rest was me helaas wat te soapy.

2*

Ook gezien op VHS. Werkelijk vreselijk en enkel het aanzien waard om de paar momenten die de film net die aangename belachelijkheid meegeven. Bovengenoemde scène is hier inderdaad een goed voorbeeld van.

1*

Scorsese houdt van zijn vak en nergens komt dat zo goed uit de verf als in Hugo. Scorsese overtuigt na Shutter Island alweer met een geheel andere film. Ergens na de helft sleurt Hugo een beetje, maar verder is dit erg prettig, niet al te druk vermaak dat ook nog eens een lesje filmgeschiedenis geeft. 3D mag hij wel weer achter zich laten, want ook hier heb ik er nergens de meerwaarde van ingezien.

4*

'Jammer' is het eerste wat me te binnen schoot op het moment dat de end credits op mijn scherm verschenen.

The Human Centipede had alles in zich om een cult classic te worden, maar Six haalt maar erg weinig uit het concept. Grootste boosdoener is de mate van serieux die dit project over zich heeft. Het begint allemaal nog lekker absurd en sommige details zijn hilarisch (Het bordje met 'Mein Liebe 3-Hund' ), maar The Human Centipede verliest zich in clichés en een te serieuze aanpak. Ook wordt er teveel op de suggestie gegooid. Het budget zal wel erg laag zijn geweest, want met een uitgangspunt als dit hoor je gewoon een hoop gore in de mix te gooien. Helaas wordt er hier teveel op suggestie gegokt en dat is voor de liefhebber gewoon doodzonde.

Het acteerwerk vond ik nog niet eens storend. De twee meisjes wordt al snel hun mond gesnoerd .

Laser, de setting en het idee zijn de hoogtepunten van dit curiositeits werkje van Tom Six, de regisseur die ook al niet alles uit I Love Dries haalde wat daar in zat. Toch voorzie ik dat Six met wat meer geld een zeer degelijk horrorwerkje zal maken.

Ik denk dat dit nog maar het begin is.

2,5*

Veel beter dan het eerste deel. De keuzes om het Centipede-verhaal naar de 'echte wereld' te brengen en deze in zwart-wit te schieten zijn schoten in de roos. Ik heb naar een film gekeken die bulkt van de fantastische ideeën. Het personage van Martin is een katalysator voor enorm veel bizars, wat ook nog eens geweldig is geschoten. Het hoofd van Martin achter zijn raampje op werk, het dansen naast de centipede En wat te denken van bepaalde details als het compleet uit de lucht gevallen maken van speelse geluidjes naar dat kind. Geweldig. In het eerste deel miste ik vooral goed uitgewerkte ideeën, iets wat Tom Six hier helemaal heeft rechtgezet. Of de film schokkend is? De knipoog is zo groot dat ik daar weinig van heb meegekregen, eigenlijk. Six wordt steeds beter in wat hij doet, wat veel belooft voor een eventueel derde deel.

4*

Edit: erg fijne keus overigens om Martin niets te laten zeggen. Voegt toe aan het bizarre karakter van de film.

Een typisch product uit de Cannon-stal, maar Dudikoff komt echt een hoop tekort vergeleken met andere actiesterren uit de 80's. Dat maakt zo'n film snel al een saaie zit. Verder kent The Human Shield lekker veel onnozelheid en onlogische zaken, wat de film nog draaglijk maakt.

2*

“The most talked about movie of the year is one that no one’s actually seen” is de tagline van The Hunt en een treffende. The Hunt is namelijk al snel verbannen in de VS vanwege links die gelegd werden met schietpartijen. Het is natuurlijk ook onaanvaardbaar zulke films uit te brengen. Dat men gewoon wapens kan blijven kopen bij Walmart doet er verder niet toe. Het is en blijft een raar land, de VS, en dat heeft The Hunt helaas de das om gedaan. Maar dat hier een culthit in spe is geboren lijkt bijna onontkoombaar.

In het begin werd The Hunt vooral aangevallen door niemand minder dan President Trump op zijn Twitter kanaal. Alle quotes die op de poster te lezen zijn, zijn quotes van volgers van Trump op zijn social media-kanaal. Hilarisch wel, want wie hier de satire niet van in kan zien moet grondig eens bij zichzelf te rade gaan. De hele rel geeft de film eigenlijk alleen maar meer curiositeit en daar smullen wij natuurlijk van. Valt The Hunt uiteindelijk mee of tegen? Lees verder!

Het uitgangspunt van The Hunt is er een dat niet nieuw is. Dit soort Battle Royale-achtige taferelen hebben we wel eerder gezien. Waar The Hunt zich in onderscheidt is de satire waarmee het wordt gebracht. De term ‘fake news’ wordt op een erg leuke manier gebruikt om het slachten in gang te zetten. Ook hoe bepaalde ‘left-wing’ gasten worden neergezet is op momenten hilarisch. Dat die Trump aanhangers hier de humor niet van in kunnen zien zegt helaas veel over hun.

Vooral het eerste deel van The Hunt, waar de kijker een paar keer goed op het verkeerde been wordt gebracht, is een vermakelijke. Het tweede deel richt zich wat meer op uitleg en dialoog, maar de film wordt daardoor niet verpest. Helaas verzandt The Hunt wel in een wat simpel en generiek gevecht, maar dat we hier met een bijzondere film te maken hebben staat bij ons vast.

Recensie: The Hunt (Craig Zobel) - It's Only a MovieIt's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

Middelmatige western die vooral in het eerste deel verre van overtuigt en in het tweede deel een opleving krijgt wanneer de jacht zich serieus inzet. Hackman zet een prima rol neer, maar Reed is vooral misplaatst in zijn rol van tuig met goede bedoelingen. Het drama weet geen seconde te overtuigen en dat komt vooral door het chronische gebrek aan chemie tussen Reed en Bergen. Boven dit alles bevat The Hunting Party ook nog eens een van de meest misplaatste scènes die ik ooit he gezien, namelijk de scène met de perziken. Curieus, maar bovenal matig werkje. Leuk om nog eens werk te horen van composer Riz, Cannibal Holocaust, Ortolani.

2,5*

Matige thriller/horror. Uitgangspunt leent zich tot een leuk en pretentieloos achtervolgingsfilmpje, maar de invulling ervan is bij tijd en wijlen gewoon beroerd. Nergens wil de film spannend worden en de cast is echt zeer ongelukkig uitgekozen. Wat een inspiratieloze acteurs. Visueel ziet het er hier en daar best leuk uit, met een paar leuke experimentele shots, maar zeker vergeleken bij de betere horrors uit de UK van de laatste jaren is dit maar zeer povertjes.

2,5*

Vond dit iets beter dan Whatever Happened... maar ook Hush Hush... sleepte wat voort in het midden en het einde is eigenlijk jatwerk van Les Diaboliques. Bette Davis blijft een sterke aanwezigheid en de openingsscene is prachtig.

3,5*

Tegenvaller. Ik had erg veel moeite om mee te leven in het melodrama waar onze Fast Eddy zich in bevond. Het bleef allemaal veel te oppervlakkig en de geforceerde rol van de enge Piper Laurie deed me echt helemaal niets. 'Barfly, maar dan stukken minder', is wat vaak bij me opkwam tijdens het kijken van de perikelen van die twee. Ook wordt het fantastische spel dat 'pool' is ontzettend saai in beeld gebracht. Het is dat Scott en in mindere mate Newman de film nog het aanzien waard maken. Naar mijn herinnering is The Color of Money een betere film.

2,5*