Opinions

Eigenaardige prent van Eastwood waarin DiCaprio en Naomi Watts de rimpels en het grijze haar tevoorschijn halen. Dat oude uiterlijk ziet er verassend realistisch uit net zoals Fincher dat bij Brad Pitt had gedaan. Het is bijzonder om de FBI uit te zien breiden in een wereld waarin het nog een grote rommel was. Voordat onze helden bij de communisten binnenvallen worden er nog even pistolen uitgedeeld vanuit een houten kist waarbij er toegelicht moet worden dat je er daadwerkelijk mee mag schieten. Het was een nieuwe aanpak en geleidelijk aan kwam er meer structuur in het onderzoeken naar verdachte personen.
Dit is mooi in beeld gebracht zonder slappe toestanden. Eigenlijk blijft het continu boeiend en een zwartkomische noot is hier en daar zeker terug te vinden. Geweldig hoe die twee oudjes aan tafel zitten met een gekookt ei en een lepeltje alsof ze niets anders te doen hebben. Daarnaast bracht de twijfelachtige geaardheid van Edgar wat spanning en afwisseling tussen de kantoren en dossiers. De muziek is met mate gebruikt en dat kan ik altijd wel waarderen.

Sterk.

Boeiende thriller waarin Tom Cruise nog steeds goed op dreef is na al de jaren die hij achter de rug heeft. Sommige acteurs worden slap en nonchalant zoals Robert de Niro maar ik kan niet klagen over Tom. Het verhaal gaat over een sluipschutter waarvan niet precies bekend is wat zijn motief is voor de aanslagen die hij heeft gepleegd. Een pakkende opening waarin hij rustig wat onschuldige burgers neerhaalt. De advocaat van de verdachte krijgt een zware taak opgelegd en moet kiezen tussen haar gevoel en verstand. Er zitten een aantal strakke actiescènes tussen en de humor is er subtiel bijgevoegd. Prima gedaan.

Vrij doorsnee thriller waarin de CIA en de Russen betrokken zijn in een politiek conflict waardoor een jonge agent (in wording) op pad moet om geheime informatie te verkrijgen. Deze opzet hebben we al veel vaker gezien en het is middelmatig ingepakt. Niet slecht maar weinig memorabel.

Sjakie en de bonenstaak, ik heb het altijd al iets merkwaardigs gevonden en nooit wist ik wat er precies mee bedoeld werd. Vroeger maakte mijn vader me zelfs wijs dat er een plant in mijn maag zal groeien als ik een druiven- of olijvenpit zou doorslikken. Inwendig bleek ik het mee te vallen maar zo'n tak naar de wolken vind ik nog steeds wel een leuke fantasie. Ze hebben het hier ook best tof uitgewerkt en de zaken raken gelukkig niet ontspoord. Ook is er niet veel misplaatste humor toegevoegd en krijgen we alles recht in het gezicht (boon valt in de mond en gaat door de slokdarm, oog springt eruit, etc) waarbij de 3D een leuke bijdrage heeft. Je kasteel verdedigen tegen reuzen is een uitdaging en het duurde niet erg lang maar het was redelijk spannend. Ik vond het wel jammer dat ze na al de inspanningen hun tegenstander uiteindelijk op eenvoudige wijze op de knieën krijgen (door middel van de goudkleurige kroon die een magische kracht heeft). Een eventueel vervolg zal ik in ieder geval welkom heten.

Lekker actiefilmpje met een lange, spannende achtervolging. Willis als de badguy, leuk om te zien. Er zit een goeie vaart in, gedurende hele film. Jammer dat Willis gewond raakt en uiteindelijk gepakt wordt hoe slim 'ie ook is. Ik hoopte echt dat hij zou ontkomen. Leuke eindscene waarin er nog een meisje wordt gegijzeld. Weinig op aan te merken.

Die gasten zijn insane in de brain. Wat ze allemaal verzinnen, gaat best ver.

Verassende opening met die deur vanuit het niets.
De 3D voegt zelden iets toe. Ik had me al ingebeeld dat ik geen brilletje op had, maar alsnog werd ik niet echt verrast.
De slowmo's vond ik wel tof. Net als wat je bij Time Warp wel eens aantreft. Bijvoorbeeld een wang die verhuist alsof het flubber is.
Maar niet alles is even krachtig. Af en toe is de reactie nogal nikszeggend, dan staan ze maar een beetje.

Er zitten wel wat lachertjes in, maar geweldig vind ik 't niet.
Eigenlijk zou er echt een sirieuze film moeten worden gemaakt, waar ze een aantal van deze stunts tussendroppen. Nu is het gewoon een hele reeks die op 'n gegeven moment wel voorspelbaar wordt.

Een spraakmakende metamorfose van Johnny Knoxville. Hij speelt hier een onstuimige opa met alle gevolgen van dien. Al geloof ik niet dat alle figuranten daadwerkelijk willekeurige personen zonder instructie zijn geweest levert het wel verscheidene leuke situaties op. Lekker droog allemaal. Dat jochie doet het ook goed. Omdat we soortgelijke passages wel eerder zijn tegengekomen en er geen grensverleggend product op tafel ligt kom ik uit op een vrij behouden oordeel. In ieder geval een leuk initiatief.

Bijzonder thrillertje dit.

Het blijft je verassen, en het is geen standaard concept. Er zijn wel wat toevalligheden ( ik vraag me af wat er gebeurt was als Brody geen lift had genomen. Geen lift, geen politie, geen moord, geen verdenkingen, geen gesticht...) Maar goed dat terzijde is het aardig interessant. Goed acteerwerk, zelfs tijdens de ultra-close ups lees je de emoties af. Creatief gedaan ook om het inleidend verhaaltje nog eens af te spelen in het einde, en het dan te verwerken in de brief voor Jackie. Je weet eigenlijk als kijker ook niet of ze hier naar zal luisteren. Ergens blijft het allemaal wat geheimzinnig en dat beviel me wel.
Lekker sfeertje, apart verhaal.

- 3,5 -

Dit is toch een teleurstelling als ik kijk naar mijn verwachtingen van de beste man Tarantino. Er gebeurt niet gek veel merkwaardigs en het geweld blijft grofgezegd beperkt. Oké, er worden vanuit het niets een paar mensen op koelbloedige wijze afgeknald maar omdat dit steeds buiten beeld bleef resteert er een slappe driehoeksverhouding tussen FBI, wapendealer en de verdachte. De cast presteert goed, daar ligt het niet aan. Ik vind de opzet gewoon niet zo boeiend en wat mij betreft had Quentin wat meer registers open mogen trekken. De muziek is weer een excellente keus en blaast wat extra leven in deze prent. Ook de lange dialogen zorgen ervoor dat je betrokken blijft bij het onderwerp en dat is misschien zelfs de reden dat de speelduur nog redelijk snel leek te gaan.

Meesterlijk. Ik vond Jacob op een of andere manier ook echt een Jacob. Het is een waanzinnige thriller die je geen rust geeft en hier en daar zitten er zelfs wat grappige momenten tussen zoals (''wie heeft je portomonnee gestolen?'' ''De kerstman''), de zwarte vrouwen op straat die The Postman aan het zingen zijn en in het café wanneer Jacob's vriend plotseling wild wordt (je ziet die mensen bij het biljart nog even raar kijken). Verder laat het je niet los en de spanning is eigenlijk continu voelbaar. De flashbacks van Vietnam (Thailand) en zijn zoontje zijn er ook steeds erg verassend ingestopt en het zorgt voor een aparte mix van gebeurtenissen. De locaties zijn sfeervol en de montage is af en toe lekker strak.
Wanneer Jacob een boek pakte kwam er nog even een shot van twee hamsters tussendoor, eigenlijk doet dat er niet toe maar je wordt je bewust van de omgeving waar de beste man in leeft. En als Jacob op een brandcard door het ziekenhuis wordt voortgereden komt er een shot van achter op de grond en je krijgt door die rollende wieltjes toch een beklemmender gevoel. Wanneer Jacob op een rolstoel wordt voortgereden en door twee klapdeuren naar buiten gaat wordt er nog even gezegd: ''let op je tenen''. Toen Jacob zijn brilletje liet vallen op het feest zou je verwachten dat deze kapot werd gestampt maar hij zette 'm gewoon weer op en zo is er overal over nagedacht en niets wordt zomaar even afgeraffeld. Ik vond het trouwens ook vrij verassend toen Jacob bij het bed van zijn zoontje zat en dat het plotseling bleek dat hij nóg twee zoons had... want dat was nog niet eerder verteld. Verder kwam alles kwam erg geloofwaardig over en je zou haast zeggen dat er een overschot is van boeiende scènes (Op het spoor, in het bad, op het feestje (inclusief handlezeres), in het ziekenhuis, in het steegje ... noem maar op Daarnaast dient de soundtrack puur als ondersteuning en deze is totaal niet overdreven. Het einde is perfect, je ziet het lijk van de ''echte'' Jacob nog even liggen en dan blijven we nog een aantal seconden achter in de barrack waar je nog enkele soldaten ziet lopen.
Ik heb nu eigenlijk al zin in een herziening en dat gebeurt niet vaak. Geniaal.

Sjezus, dit is gewoon een CSI maar dan uitgebreider. Net als The A-Team die ze verder hebben uitgewerkt. Er wordt geprobeerd te scoren met redelijke settings en de stalen gezichten. Eigenlijk is deze film gewoon veel te saai, er gebeurd maar weinig. Het is echt zo'n standaard detective/rechercheur-verhaal dat te veel binnen de perken blijft. Muziek is soms 'n beetje irriterend. Caruso is niet slecht maar hij kan Jade niet tillen in z'n eentje.

Anderhalve ster vind ik meer dan zat.

Mooie film, zeker niet langdradig.

Uitstekend acteerwerk en verassende elementen.

Geen super bijzonder verhaal maar wel realistisch en het komt goed over. Leuk om de ( wat korte ) carriere te volgen van Jimmy.

- 4 -

Ik kan Shizly enigzins gelijk geven. Verwachtte er toendertijds teveel van en ik wist niet wat me te wachten stond en dus viel hij tegen. Te veel getreuzel in dat kamp met geouwehoer dat ze zich met links en rechts aftrokken om de tijd te doden. Af en toe wel wat grappige dingen, ook omdat het kerst was. Maar het waren twee taaie uren en de volgende keer als ik 'm tegenkom laat ik 'm liggen.

Yes, eindelijk deze achter de kiezen.

Goeie film, het lijkt helemaal niet uit 1975 te komen. Bij A Clockwork Orange stond ik daar ook al versteld van. Best behoorlijke kwalitieit.

Ik had enigszins een vrij eentonige en voorspelbare film verwacht, ondanks de goeie reacties die ik overal had gehoord. Het gaat om een haai, dus ik had meer individueel gespartel in gedachten. Deep Blue Sea bijvoorbeeld vond ik wel spannend, maar ik had meer zin in 'n echt avontuur. Dat is het uiteindelijk ook wel geworden.
Het begon vrij basic en ik begon te twijfelen of het zo verder zou gaan. Nee, het werd een waar festijn. Een strand vol mensen, verschillende boten, politieke belangen...
Er zitten veel mooie plaatjes tussen
Een opmerking: Er was een scene waarbij er steeds afgewisselt werd tussen twee shots: Brody op het strand, en iemand in het water. De overgang hiertussen was iemand die door het beeld liep met een geel shirt aan. Je moet er eens op letten, want dit gebeurt een stuk of 5 keer, steeds weer met dezelfde persoon. Beetje slordig, maargoed.
Waar ik van ben geschrokken was het drijvende hoofd bij het gat in de romp van dat bootje.
Leuk dat Spielberg nog wat achterliggende info laat zien met die boeken. Er komen foto's van haaien en van slachtoffers voorbij. Dat maakt het 'n beetje realistischer.
Ik vond dat er goed werd afgewisseld tussen de beeldcomposities. De ene keer van die hoek, dan weer van die ( decoupage in sjieke taal ). Ook nog een vertical shot aangetroffen wanneer Brody op het strand zit en schrikt van die (nep)haai.
Er zijn ook wat leuke grapjes tussen gedropt. Die scene waarin zijn zoon 'm nadoet aan tafel vond ik bijvoorbeeld wel lachen.
Het hele boottochtje was goed opgezet, weinig op aan te merken. De haai leek verdraaid echt. Mooi eindshot ( waar je ze in de verte aan ziet spoelen ).
De muziek was lekker rustig en pastte er eigenlijk perfect bij.

Uitstekende cast, mooie plaatjes en een goede opbouw. Toch hoef ik 'm maar één keer te zien en werd ik niet heel erg verrast.

Matige komedie. Het beste bedacht is dat Bob zijn mond dicht houd. Niets speciaals over het algemeen, beetje voorspelbaar ook. Ze hebben natuurlijk wel erg geluk dat ze in het busje mogen stappen met de drie dames.

Verder bijzonder weinig over te zeggen eigenlijk.

De figuren Jay en Silent Bob bestonden trouwens ook al in de film Mallrats (1995). Benieuwd wat de link daarmee is.

Aardig filmpje uit Frankrijk die vrij basic blijft. Ik vond het jammer dat Pierre zijn verhaal vertelt in een huisje want op deze manier wordt er een bepaalde afstand gecreeërt tussen de kijker en de vroegere romance van Pierre en Mathide. Maar goed, soms moeten er wel eens oude koeien uit de sloot worden gehaald en het was helemaal niet erg om naar Marie Josée Croze te moeten kijken. Erg indrukwekkend of vernieuwend wordt het nergens maar het is een interessante relatie zonder teveel slap gezever of vervelende clichés.

Slecht.

Acteerwerk was erg matig, alleen die kerel die Lucky speelde was wel oké.

Sjezus wat een irritante montage zeg, het was echt totaal niet prettig om naar te kijken. Om de 3 seconden kwam er een nieuw shot, en om de 10 seconden een nieuwe scène. Als iemand iets vroeg en de andere kreeg antwoord, dan gingen we alweer verder. Echt overbodig om overal zoveel shots van te maken. Het zit echt helemaal niet goed in elkaar. Ook steeds weer die beelden van het verkeer ertussendoor en de skyline die veranderde van kleur. Kom op zeg... laat eens iets nieuws zien.

Die chick die Lucky's hulp nodig had wordt opeens zijn vriendin... het pastte er totaal niet bij. Krijgen we zo'n mini-romance onder de neus gesleept... waarbij Kunene zelfs wijn drinkt. Nee... dat ga je me niet wijsmaken. En die broer met z'n sjaal.... ga toch weg man.

Het vormt echt maar een slap geheel. Ook door de verschillende kleurcontrasten en de variërende kwaliteit van de beelden leek het alsof je naar verschillende stukken films zat te kijken ofzo.

De muziek was echt belabberd op sommige momenten en het paste eerder bij een Bassie & Adriaan aflevering.

Zelfs de geweerschoten klonken gewoon nep.

Vreselijk. Het gangster-gehalte is sowiezo matig maar vooral de uitwerking is erg triest.

Saaie bedoeling waarin we de dagindeling van twee hechte vrienden onder de loep mogen nemen terwijl het verleden continu een vage rol lijkt te spelen. Vuurwerk, casettebandjes en potjes met onkruid leken de belangrijkste activiteiten. Hier en daar is een mooi shot terug te vinden maar de plaatjes van de omgeving met een paars/blauwe gloed vond ik wat minder mooi. Er waren ook korte scènes waarbij er iemand achteruit liep door het gras en daar was een voice-over of het geluid van een achteruitspoelend audiofragment ondergeplakt. Een beetje vervelend en het deed me allemaal niet zoveel.

Bijzonder drama welke zich afspeelt in tijden van oorlog waar een klein meisje haar ouders verliest en even later een jochie ontmoet als ze met haar dode hond langs de rivier staat. Ik heb niet zoveel verstand van kleine kinderen maar ik vond het meisje best wel slim overkomen door haar opmerkingen en reacties op bepaalde dingen. Nu ik er zo over nadenk vind ik het ook vrij wonderbaarlijk hoe ze op haar leeftijd in staat is om een dergelijke hoofdrol te spelen. Centraal stond het stiekem verzamelen van zoveel mogelijk kruizen voor de begraafplaats, terwijl de familie gewoon doorgaat met het alledaagse leven. Mooi samenspel en er wordt door iedereen erg naturel geacteerd. Voordeel ook dat dit al in 1952 geschoten is; we zitten niet opgescheept met een of ander gaar decor met afgezaagde attributen. De kleding en het huis stellen voor wat ze ook daadwerkelijk zijn en misschien is dat ook wel de reden waardoor de personages zich zo op hun gemak voelen en totaal zichzelf kunnen zijn voor de camera. In ieder geval een uniek exemplaar en er wordt treffend afgesloten met Paulette die eigenlijk weer van voor af aan begint tijdens haar zoektocht naar wederopbouw en troost in haar leven.

Een leerzaam verhaal over Apple waar Steve Jobs de man was met buitengewoon veel vastberadenheid en doorzettingsvermogen. Natuurlijk had hij de mensen om zich heen nodig om vooruit te komen maar uiteindelijk bracht zijn karakter de doorslag en wist hij zo iets op te bouwen. Mooi om het zien te verlopen. Ook wel tof om hem eerst als een hippie te treffen die in een grasveld van de LSD aan het genieten is en vrij afwezig in de klas zit te luilakken.

Zeer aardige film.

De jonge knaap acteert uitstekend en de wat langere shots kan hij ook gemakkelijk aan.

Het is mooi om te zien wat Joe allemaal meemaakt op 14-jarige leeftijd en hoe hij met de situaties om gaat. Briljant dat hij van het gestolen geld die doos met LP's had gekocht voor z'n moeder.

Er is afwisselend gefilmd, elk beeld blijft uniek ondanks dat het verhaal zich maar op enkele locaties afspeelt. De belichting en aankleding is ook prima, het straalt een warme sfeer uit.
Muziek is soms wat overdreven, maar over het algemeen wel prima.

American flag.


Leuk tussendoortje.

Typische, inwisselbare wraakactie die eigenlijk maar weinig originaliteit in huis heeft en niet zoveel nieuws te bieden heeft. Ik vond het ook redelijk opvallend dat er net zoals The Drop (2014) een hond wordt gebruikt om de vlam van de protagonist opnieuw aan te wakkeren. Verder was het een beetje misplaatst om in de auto van de stoere Russen zo'n belachelijk new-age rap nummer (money money en nog eens money) af te laten spelen; er is ook Russische rap. Gelukkig zet Keanu Reeves een overtuigende rol neer en kun je je vermaken met een lading aan geweld. Ook altijd wel aardig om Willem Dafoe tegen te komen, al bestond zijn verschijning vooral uit korte ontmoetingen.

Vandaag een herziening geraadpleegt en hij bleek wonderbaarlijk mee te vallen. Als je de sullige en gehandicapte Bean uit je hoofd haalt en je realiseert dat we hier gewoon te maken hebben met een redelijk normaal geheim agent bestaat de kans dat je hier en daar alsnog wordt verrast door een aantal droge momenten (het aaien van een onzichtbare kat, 'er zit een trol in MI7', de stoel die naar beneden zakt...). Helaas zijn er ook een hoop flauwe en voorspelbare situaties aanwezig zoals het golfen waarbij de club natuurlijk persé uit zijn handen moet vliegen en de oma die drie keer terugkwam waarbij English de verkeerde persoon voor zijn rekening nam. Het feit dat zowel bij de tweede als de derde keer een dienblad tegen het hoofd van de vrouw werd geslagen is ook niet echt vindingrijk te noemen.
Over het algemeen worden de locaties leuk afgewisseld en met een degelijke uitstraling wordt er toch een aardige prent neergezet waar komische en spannende scènes hand in hand gaan met totaal mislukte en ongeloofwaardige grappen.

Nee... niet mijn ding.

Standaard concept met o.a. een stelletje slappe badguys, een zogenaamd grappige vertaler, bazen met sigaren, een romance die uit het niets ontstaat en een zeer voorspelbaar en clichématig einde.

Qi Shu had vrijwel continu dezelfde gezichtsuitdrukking en daar was ik niet echt van te spreken. Ze was arrogant en tergelijkertijd leek het alsof ze ieder moment in slaap kon vallen.

Humor was er sowiezo niet, ik noem het eerder irritatie-opwekkende pogingen. De actie viel eveneens tegen, enkele auto-achtervolgingen en de escape-of-ten-men-in-your-own-with-only-a-knife momenten konden me ook niet echt boeien.

Saai.

Dit was een aangenaam avontuur met degelijke effecten, prachtige plaatjes en wonderbaarlijk normale personages zonder aanstellerij. Ik had een hoop misplaatste grappen verwacht maar dat viel reuze mee en wat dat betreft zit er een goede balans in het genre. Je moet het nergens echt sirieus nemen maar toch heeft het groepje een duidelijke job voor de boeg die ze geconcentreerd blijven volgen. Leuke samenstelling van de cast met vooral Dwayne Johnson die zijn rol weer een cool gestalte geeft. Ook wel een gave aftiteling trouwens.

Redelijk drama waarin je niet precies kunt zeggen hoe de omstandigheden zich gaan ontwikkelen. Er zijn niet teveel wendingen of toevoegingen en tergelijkertijd wordt er toch een soort onheilspellende sfeer in stand gehouden. Goed samenspel van Downey Jr. en Duvall en de cast wordt sterk aangevuld met namen als D'Onofrio, Bob Thornton en Vera Farmiga (altijd een plaatje).

Lang geleden gezien, als kind. Het had echt enorme indruk op me gemaakt en ik herinner me sommige beelden nog.
Bijvoorbeeld Alan die in een aap verandert en een hele grote chaos op straat met allemaal grote beesten

Ik denk dat als ik 'm nu kijk dat het een 2,5 word, maar het is ook bedoeld voor jonge kinderen. Dus een welverdiende 4.

Typisch spektakelwerk van de Wachowski's, waar het duidelijk mag zijn dat het qua structuur en verhaaltechnisch een beetje achter is gebleven in verhouding met de attributen die zijn toegepast om er een visueel feest van te maken. Ik vond het ook niet erg overtuigend dat Jupiter zoveel 'macht' met zich meedroeg en de relatie met Tatum was ook een beetje flauw. Het was in de bioscoop op zich redelijk door te komen maar een onuitwisbare indruk heeft het bij mij persoonlijk niet kunnen vestigen.

Een hele tijd geleden had ik een beoordeling gegeven aan Jurassic Park. Op dat moment waren er ook al een flink aantal jaren voorbij gegaan nadat ik 'm daadwerkelijk had gezien. Effe refreshen kan dus geen kwaad. In mijn herinneringen was het een angstaanjagend portie jeugdsentiment en dat is bij deze herziening niet veel anders. Alhoewel het duidelijk Amerikaans is opgezet met herkenbare patronen is er opvallend goed gebruik gemaakt van licht en locaties. Daarbij werkt de combinatie van kleine kinderen en vleesetende monsters erg goed. Vooral die scène waarin de jongen en zijn zus onder die glazen plaat liggen en die ruige snuit met vlijmscherpe tanden er tegen aan beuken zorgt voor een gaaf contrast. De scène met die dikke Nedry in het beregende bos waarin hij zijn bril verliest en een nonchalant praatje maakt met een kleine dino mocht er ook wezen. Grappig maar tegelijkertijd ook best zielig. Ook dat stuk waarin Muldoon op het toilet zit, het huis om hem heen in elkaar stort en hij van bovenaf wordt beetgegrepen was spraakmakend. Verder fijn dat het jochie juist wél nog wordt geraakt door die 10.000 volt wanneer zijn vader aan het aftellen is. Meestal weten personages zich in zo'n situatie op flauwe wijze te redden.
Ik ben geen fan van Spielberg's volledige oeuvre maar hier mag hij gerust trots op zijn.

Ik vond hier eigenlijk niet zoveel aan en voelde maar weinig spanning. De manier waarop het werd opgebouwd, de neppe uitstraling en zwakke geluiden van de dino's en de twee keurig aangeklede broers met glanzende gezichten alsof ze net hadden gedouched zijn enkele aspecten waar ik niet heel erg van gecharmeerd was. Het geheel werd sowieso helemaal niet bijzonder in kaart gebracht; een vrij saaie beeldvoering waar het allemaal wel wat donkerder en intenser had mogen zijn. Daarbij vond ik de concurrentie tussen D'onofrio en Chriss Pratt ook niet echt waardevol en vond ik het niet heel erg overtuigend hoe Claire blijkbaar de tante was van die twee jochies en daar in een witte jurk een beetje mooi liep te wezen zonder enige besef dat een reusachtig beest in je voortuin (die zijn eigen sibling heeft opgegeten) ooit wel eens een bedreiging zou kunnen vormen.

Wellicht is deze kijkervaring een stuk positiever wanneer je enkele biertjes, pilletjes of jointjes achter de kiezen hebt. Dit was niet het geval, het werd voor mij dus een lange zit. De inhoud was met behulp van de titel al te raden maar zo'n slechte uitwerking verwacht je toch ook niet meteen.

Ik heb me bijna continu zitten ergeren. De montage is erg slordig, er wordt te snel geswitched tussen verschillende shots. Die Louise Vuitton winkel kwam op zo'n manier in beeld dat het net een reclamespotje leek. Ik heb sowiezo een hekel aan die glamour en die merk-shit en dan komt het op zo'n manier terug... dat is gewoon vervelend.

Adam Sandler en Jennifer hadden deze film best kunnen dragen, aan hun ligt het niet, maar als het script zo idioot in elkaar zit ga ik hun ook als een stelletje domme ganzen beschouwen. En toch een dramatische scène er in gooien waarbij man en vrouw bedenkelijk op bed liggen... de regisseur heeft veel lef.

De kinderen waren ook vervelend, vooral die dochter kon niets fatsoenlijks overbrengen.

De soundtrack is vreselijk, we krijgen zelfs Umbrella van Rihanna te horen.

De overgangen tussen verschillende scènes waren totaal niet soepel. We gingen gewoon van het ene moment naar het andere.... op de luie manier.

En als het toch allemaal zo cheap is, waarom dan niet wat foto's maken op de golfbaan ( een klik-geluidje en stilstaand beeld).

(American flag)

De humor is erg ver te zoeken en eventuele romantiek is er ook niet. Nu af te halen: de dubbele Flopper.