Opinions

Behoorlijke film.

Mooie settings en belichting, camerawerk is ook prima met af en toe verassende shots vanuit verschillende hoeken.
Details zijn goed uitgewerkt.

Ben Kingsley en (vooral) Jennifer spelen erg overtuigend. De rest was wel oké.

Toch mistte ik af en toe de verbinding met de situatie, ik werd niet echt meegesleept met het verhaal. We zien Kathy maar kort in haar eigen huis, waardoor ik er daarna meteen al aan gewend was toen Behrani en Nadi erin zaten. Toen ze bijvoorbeeld verzorgd moest worden nadat ze in die spijkers was getrapt, was ze volgens mij nogal gefrustreerd omdat ze gewoon in haar eigen huis was. Maar dat gevoel mistte ik als kijker een beetje, ik had niet echt het idee dat we in het huis van Kathy waren.
Ook die scène waarin Esmail doodgeschoten werd had misschien iets soepeler gekund.

Wel leuk dat ze dat laatste shot met de brandweer ook vooraan hebben geplaatst.


Verzorgde plaatjes en een boeiend geheel. Van sommige scènes had er misschien iets meer uitgehaald kunnen worden.

Erg matig.

Cliché van hier tot Tokio.
Slechte acteurs, slechte montage.
Terugkerende spel-fragmenten waren erg lelijk.
Mysterie-man in het bos voegde weinig spanning toe.
Belichting en camerawerk was redelijk in orde.

Die aanval op de zombies was erg matig in beeld gebracht en duurde te lang. Vervolgens werden we om de verschillende personages heen geslingerd als een soort Matrix-spektakel. Dat zag er tof uit maar als je het 347 keer herhaalt wordt het saai. Die vliegende kogel in slowmotion was ook niet eens zo gek, maar het zag er iets te cheap uit. Running Scared deed dat veel beter (met een groter budget, maar doe het óf goed óf laat het gewoon weg).

Die politieagente was een lachtertje. Ze heeft miljoenen kogels en heeft een groot geweer bij zich. Misschien voelde ze zich daarom zo stoer maar ze nam haar job wel erg sirieus.
Rudy en Kirk zijn nog enigszins overtuigend neergezet.
Karma (de bonita ui Suriname) heeft op 'n gegeven moment twee pistolen in haar hand terwijl Rudy's magazijn leeg is. Egoïsme, of wat?

American flag (wandelend zelfs).


Niet geheel waardeloos maar je houd weinig over.

Zeer stijlvolle classic die je ondanks zijn macabere eigenschappen toch met een fraaie indruk achterlaat. Het huis is al een attractie op zich en de karakteristieke acteurs zijn gegoten voor hun typerende kleding. Ik vond zelfs de spinnenwebben er bovengemiddeld uit zien en eigenlijk was de beeldkwaliteit ook behoorlijk hoog. Vincent Price geeft ditmaal geen fuif maar zijn piece of the pie komt wederom aan als de slice van een sharp knife. Ook charmant kleurgebruik en ik heb me ditmaal zelfs niet gestoord aan de roestige achtergrondgeluiden. Plot bleef geheimzinnig en je kunt niet echt voorspellen hoe alles in zijn werking zal treden.

Een aanrader; niet zozeer voor de gruwel, maar vooral om het tijdloze kunstwerk wat er gecreëerd is.

Best apart filmpje.

Vreemd genoeg zorgen die poppen en dat huis voor een erg mysterieus sfeertje. En ja, het gaat weer om een stel tieners maar so be it. Eigenlijk kan ik er wel van genieten om zo'n groep te zien aftakelen en hoe ze allemaal reageren op de gebeurtenissen. Een creepy idee dat Wade nog leefde terwijl hij in wax gegoten was en het bloed en de tanden eronder leken redelijk echt.
Die pop achter het raam was ook wel leuk bedacht.

Cast is overtuigend genoeg, alleen van Paris Hilton ben ik niet echt te spreken.


Toch wel eentje om te onthouden.

De poster en plot wekte mijn belangstelling maar ik vond het geheel niet echt op gang komen. Wanneer je naar een afgelegen villa vertrekt met in gedachten tienduizend dollar te verkrijgen moet je natuurlijk ook verwachten dat er nog iets voor de boeg staat. Ik vond dat de deelnemers veel te paniekerig reageerden waaronder dat fluitketel-gegil van Nora. Iedereen loopt te klagen en hopeloos te doen... waarom hou je je niet gewoon even gedeisd tot het acht uur is? Al had ik iets meer shots willen zien van de buitenkant van het huis zijn al die oude meubels en kaarsen geschikt voor het suspense feestje. Gastheer Frederick houd samen met een keurige snor en het beheerste temperament zijn eigen gecreëerde mysterie in leven en de ontknoping is slim in elkaar gezet. Ik moet hier alleen wel erg veel moeite doen om spanning te voelen en ik heb niet het idee dat alle mogelijkheden optimaal zijn benut.

Een productie waar meer in had gezeten, mits er een beter scenario was geschreven. Aanvankelijk vond ik het wel iets hebben: het stereotype groepje inclusief de Afro-Amerikaan die in een afgelegen villa hun onderkomen veilig moeten stellen. Spookhuizen en doolhoven hebben altijd al mijn interesse gewekt. Ik vond het jammer dat de focus vooral op Mr. & Mrs. Price kwam te liggen en de vraag in het midden kwam te staan van 'wat is er nu echt gaande'. Iets meer griezel en beklemming was welkom geweest. Verder viel het me trouwens op dat er aan het begin overdreven veel 'fucking' werd gezegd waaronder de opmerking: ''Well, that's enter - fucking - tainment''. Famke Janssen deed het prima en gelukkig is de speelduur niet verontrustend lang.

Hilarisch om Pattinson in deze debiele rol te zien. Normaal is hij groots favoriet bij de meiden maar hier loopt 'ie radeloos rond als een soort heroïne-junk. Zijn personage speelt gitaar en wil een betere band met zijn gezin creeëren dus huurt hij wat boeken en schakelt wat later een therapeut in die bij aankomst direct naar boven gaat zonder de ouders een hand te geven of ook maar iets te zeggen. Dan weet je natuurlijk wel hoe het verder zal lopen. Vrij ondoordacht maar voornamelijk gewoon mislukt. Art's moeder leek eerder op een zus en zijn vader had net zo goed doof kunnen zijn. Vreselijke figuren ook die slome aardappelkop en de zogenaamde vrouwenverslinder met z'n sjaal en hoge laarzen. Nee dit is geen hoogvlieger.

Het leek een grote blok ergernis te worden toen die Franse voice-over werd ingeschakeld maar ik ben positief verrast en de verstandhouding tussen een verkoper en een verstandelijk gehandicapte is mooi weergegeven. Je ziet maar weer dat zo'n figuur als George eigenlijk de gelukkigste mens op aarde is omdat hij gewoon zijn eigen weg volgt en zich niets aantrekt van andere mensen. Hij is erg emotioneel en dat zorgt voor diep-tragische momenten maar aan de andere kant ook zevende hemel-ervaringen. Zwartkomisch wanneer hij bijvoorbeeld een boom omhelst en zijn moeder roept. Harry wil zich in eerste instantie zo snel mogelijk ontdoen van George maar geleidelijk aan wordt hij meegesleurd in een nieuwe wereld. Het hele scheppingsverhaal vond ik een beetje onnodig maar het idee van een achtste dag waarin de mongolen werden geschapen is wel aardig want ze leven nu eenmaal in hun eigen wereld.
Niet alles is even geloofwaardig zoals het jatten van een busje zonder rij-vaardigheden maar Jaco heeft ons absoluut iets moois voorgeschoteld.

Vader probeert wat tests op zichzelf uit en geeft het door aan zijn kind via de genen. Vervolgens barst deze bij woede uit zijn kleren en wordt het een bullebak. Geweldig hoe hij alles te pletter slaat en zelfs een tank en helicopters de baas is. Jennifer Connelly is een van mijn favoriete actrices maar ik vond dat ze iets teveel screentime had gekregen, met name in de eerste helft. De vader van haar (Sam Elliott) vond ik erg zwak. Hij leek totaal niet overstuur en bleef rustig orders uitdelen over de telefoon. Ook Eric Bana zelf vond ik niet heel erg sterk, het was een vrij monotome bedoeling. Verder is de hele strategie om aan te vallen en de keuzes die worden gemaakt vrij nonchalant en er lijkt maar wat aangeklooid te worden. Het feit dat al die soldaten op de straat tergelijkertijd met een swat-team het koppeltje op het einde nog gaan omsingelen en hun wapens klaarhouden weerspiegelt deze oppervlakkigheid. Het besluit om die kabel onder stroom te zetten wanneer Bruce's vader zijn tanden erin zet begreep ik ook niet echt. Al bij al is het een 50/50 geworden; lekker lompe actie met een hoop vernielingen en aan de andere kant een matige uitwerking met een twijfelachtige rolverdeling.

Dit was een redelijk boeiende thriller waarin Jason Statham diverse gezichten laat zien. Het meeste verloopt kalmpjes aan en zelfs de actiescènes worden met beleid behandelt. Je weet niet altijd wat er gaat gebeuren en dat is mooi (zoals de scène waar Christina dronken is). Het geheel is sfeervol gefilmd en de opnamelocaties worden goed benut. Verder zit er zoals LaNadine boven mij ook al aangeeft hier en daar een subtiel grapje tussen (''You have a knife? I have a spoon'' of ''Get out of my car'' ''It's a Van''). Ik vroeg me wel steeds af waar we naartoe gingen en dit bleef zogezegd onbeantwoord. Joey heeft tegen het einde immers nog steeds een behoorlijk trauma te verwerken, moet zichzelf weten te redden met zijn nieuwe identiteit en blijft zich bekommeren om de non die vroeger zeventien keer misbruikt is door haar gymleraar. Het is dus geen meesterwerk maar wel een geschikt tussendoortje die rustig voortdwaalt en waarbij de aanwezige actie doeltreffend wordt weergegeven (trouwens ook best verassend dat Joey die man zonder twijfel van het dak gooit).

Alhoewel zijn naam bekend in de oren klinkt heb ik nog nooit iets gelezen over de klokkenluider en van de verfilmde versies is dit ook pas de eerste die ik aantref. Gelukkig maar, want volgens mij wordt je alleen maar teleurgesteld als deze Hunchback uit 1997 niet precies aan je verwachtingen voldoet. Ik vind het in ieder geval een aangename verassing. Quasimodo's gezicht en verwondingen zagen er overtuigend uit, over de knappe Salma Hayek heb ik nooit te klagen en rollen als Frollo en koning Lodewijk werden ook degelijk neergezet. 'Net niet voltooid (vertaling van zijn naam) leek in eerste instantie een erg onzinnig figuur die enkel goed is om aan de touwen te trekken maar ook hij heeft zekere belangen en streefpunten en dat vond ik mooi om dat te zien. De Tarzan-reddingsactie bij de galg was een beetje onwerkelijk maar verder doet dit sfeervolle drama niet veel verkeerd.

Ik heb niet zoveel belangstelling kunnen opwekken voor dit rare spelletje. Twaalf teams worden na een korte training in het bos gedropt om elkaar af te slachten terwijl de medewerkers van de show stiekem alles in de gaten houden met behulp van camera's die wonderbaarlijk genoeg steeds precies op de goede plek staan opgesteld. Het koppeltje dat de belachelijk uitgedoste toeschouwers en wijzelf als kijker mochten volgen bestaat uiteraard uit twee geliefdes die elkaars wonden teder verzorgen en tussendoor wat kusjes uitdelen. Terwijl er in de trein nog werd gesproken over noodzakelijke lucifers en kleine overlevingskansen leek het eenmaal aangekomen meer op een simpele speurtocht voor de

brugklassers. Ongeloofwaardig, langdradig en sentimenteel.

Het eerste deel vond ik echt niets. The Catching Fire is beter en bevat wat meer doeltreffende actie met een paar leuke vondsten (blikseminslag, apen, mist, ronddraaiende klok). Tegelijkertijd kwamen er vele passages voorbij die je bij iedere oppervlakkige blockbuster tegenkomt en echt heel boeiend wordt het dan nergens. Deze 146 minuten bevatten in ieder geval geen stroopwafel-gestalte en ik vond het nèt vermakelijk genoeg.

Ik begrijp niet zo goed waarom deze Hunger Games - serie zo populair is maar de laatste twee delen vallen me op zich wel mee. Toch kan dit niet de bedoeling zijn van de makers; hun productie 'mee laten vallen'. Echt onder de indruk was ik in ieder geval niet. Al zorgen de ietwat futuristische omgeving en de zorgvuldige soundmix voor enige mystiek, zijn er verder eigenlijk maar weinig aspecten die The Hunger Games tot iets legendarisch kunnen brengen. Een overschot aan gefaamde acteurs vind ik sowieso vaak geen goed teken en ik zie liever wat meer onbekende gezichten. Overigens vat ik de districten op als een weerspiegeling van de huidige Amerikaanse staten, die na een uit de hand gelopen bewindvoering door Obama zich proberen te hergroeperen. Dit wordt ook ondersteund door enkele professoren.

Ik vond dit toch een redelijk saai vervolg en het boeide me niet zoveel wat er gebeurde. Deze reeks heeft eigenlijk nooit echt indruk op me gemaakt en ik zie liever een harde actiefilm. De meeste situaties kun je wel voorspellen waaronder het moment met het afvuren van die pijl op President Alma Coin.

Niet echt bijzonder.

Ik vond Jennings sowieso niet echt goed spelen. En de manier waarop ze gered werd, was evenmin indrukwekkend.

Rutger Hauer vind ik nogal een 'leeg persoon'. Hij zette een rolletje neer maar ik ben 'm ook zo weer vergeten.

Het montagewerk kon wel wat beter. Het lijkt wel of ze willekeurig wat beelden door elkaar gooiden. Dat verlaten gebouw bijvoorbeeld kwam erg vreemd in beeld. Nu leek het alsof de soldaten en de terroristen op dezelfde plek zaten, terwijl ze buiten nog met kanonnen aan het schieten waren.

Spanning zat er eigenlijk niet echt in want je prikte het verhaal zo lek.

Tegen het einde komt er nog een tijdbom in beeld. We zien de tijd lopen... en als het dan zover is... een matige explosie.

Weinig verassends, kon beter.

Helaas stelt deze film gewoon weinig voor.

Het zit allemaal niet lekker in elkaar en alles heeft maar een slap verband met elkaar. Een ex-militair die de opdracht krijgt om een van zijn leerlingen op te sporen... het is niet echt veelzeggend. Waarom zou hij in zijn eentje de kluis kunnen kraken, alleen vanwege het feit dat hij veel overlevings- en gevechtskills heeft? Naar mijn inzien hadden ze Aaron allang kunnen opsluiten. Hierbij wordt een slappe FBI agente gevoegd die eigenlijk helemaal niet betrokken lijkt te zijn bij de zaak. Benicio en Tommy Lee doen hun job, maar ze krijgen niet veel aangeboden.
Onrealistische zaken waarbij ik m'n vraagtekens opstelde. Opeens schiet een bewaker in het busje de chauffeur neer.
En natuurlijk een einde die je vanaf een paar planeten al ziet aankomen.

American Flag.


Erg mager.

Ja daar ben ik het ook niet mee eens, dat deze film patriotisch zou zijn ofzo. Zoals Awake78 al zegt, tuurlijk zijn het bikkels. Als je een pussy bent zit je niet in Irak.
Heel erg sterke film. Lekker ruw en realistisch gefilmd waardoor ik er vanaf het begin in zat. Het lijkt wel of er een cameraman mee op pad was gegaan.
Alle acteurs doen het gewoon goed. De teamleider en de rest komen erg overtuigend over. Het dialoog in de auto op het einde was ook erg knap.
Mooie plaatjes natuurlijk van het zandland.
Jeremy Renner is perfect als kapitein. Ook zijn personage die hij speelt geeft een goede weerspiegeling van wat een leider allemaal in z'n mars moet hebben. Komt veel meer bij kijken dan je zou zeggen. Continu scherp blijven, snelle beslissingen kunnen maken en denken aan je teammaten. Hij geeft bijvoorbeeld dat pakje sinaasappelsap weg wanneer ze allemaal dorst hebben.
Eigenlijk zat ik meer dan twee uur in spanning te kijken. Elk moment kan er een bom afgaan, een hinderlaag komen en kunnen er dooien vallen.
De supermarkt is er ook geniaal achtergestopt. Als je dan terugkomt moet je kiezen tussen twintig verschillende soorten cornflakes in plaats van dertig seconden riskeren voor iemands leven.
En de bladeren uit de goot halen. Eenmaal thuisgekomen worden de problemen verplaatst en voor je 't weet ben je weer gewend aan het leven wat je eerst altijd had.

Ik ben erg onder de indruk. Chapeau

Deze slasher begint redelijk hoopvol met een mysterieus maïsveld en een leegstaand pand maar al snel vallen we in herhaling en wordt het duidelijk dat elk individu op dezelfde manier het loodje gaat leggen. Het fraaie lichtgebruik en de degelijke casting zorgen voor enige waarde zodat je je popcorn moeiteloos kunt oppeuzelen maar echt freaky vond ik het niet. De typische voorspelbaarheden en clichés verpesten het helaas weer.

Vreselijk oubollige, duffe en langdradige bedoeling dat wel iets weg heeft van een toneelstuk. Ik heb me continu geïrriteerd aan de lelijke kapsels, zielige humor-elementen, stereotype personages, de formaliteit en de overdreven soundtrack. Het verhaal is uit een kist met open deksel van de zolder gehaald zodat er op alle scènes een dikke stoflaag te zien was. Clichématige toestanden zijn kenmerkend zoals het eten aan tafel waarbij er geruzied wordt, een ongelukje waarbij onze professor per ongeluk bovenop Charlotte beland en de zelf-service waarbij Dr. Mortimer zit te klungelen met zijn vis waardoor de jongedame aan de rechterkant hem natuurlijk te hulp moet schieten. Dit hopeloze brouwsel wordt verder bijgestaan door een Engels accent dat je doet herinneren aan theepotten en postzegels waardoor ik bijna zin had om te gaan breien.
Een verzorgde uitstraling maar de invulling is helaas te afgezaagd.