Opinions

Het nieuwe jaar start ik zo de eerste dag, na een avondje stappen bijna traditie getrouw met een filmpje om de kater mee uit te zingen. Maar... Dat viel dit jaar niet mee zeg. De katerig- en slaperigheid nemen alleen maar meer toe naar het zien van deze Greenberg. Vre-se-lijk, tergend saai en vervelend vind ik het hele gebeuren.

Dacht, wellicht grappig om Stiller eens in een ander soort rol te zien. Nou, niet dus. En pijnlijk ongrappig voor een komedie trouwens.

Vervelende nietszeggende Amerikaantjes met onzinnige en totaal niet interessante problemen. Vooral erg moeilijk doen om helemaal niets het kon met echt totaal gestolen worden allemaal en hoe verder de film vorderde hoe meer ik me aan al die karakters ging ergeren. Vermoeiend is het woord wat in me opkomt. Een 25-jarige met een midlifecrisis en een zelfingenomen zielige 40-er, echt kan daar helemaal iets mee. Lekker snel vergeten dus...

Dieptepunt vind ik nog wel het feestje waar alle vooroordelen over de jeugd van tegenwoordig extra breed worden uitgemeten.

Nah, misschien hebben we het slechtste voor dit jaar alweer gehad, dat zou dan mooi meegenomen zijn.

1*

Welliswaar gebasseerd op ware feiten maar dat maakt het verre van origineel, iets dergelijks is al vele malen vertoond in filmland (beter maar soms ook slechter). Op zich is het uitgangspunt niet eens zo onaardig, jeugdige criminelen die weer in het gareel gekregen worden door een potje football.

De uitvoering... Tja, de film gaat duidelijk voor de geijkte weg van de minste weerstand. Alhoewel het eigenlijk helemaal geen "feel-good" thema is weet Hollywood er toch zo'n draai aan te geven dat het dat wel wordt. Makkelijke sentimenten worden niet vermeden in de jeugdgevangenis en op het veld daarbuiten.

Toch moet ik zeggen dat, ondanks alles, de film wel een bepaalde oprechtheid uitstraald en dat The Rock niet half zo slecht was dan ik verwachte (wat hem nog lang geen steracteur maakt overigens). Dat en het feit dat ik een sucker ben voor mooie sportbeelden maken dat ik deze Gridiron Gang het voordeel van de twijfel gun.

2.5*

Tegenvallende kinderfilm, leuk voor de kids in de basisschoolleeftijd maar voor pubers en volwassenen heeft De Griezelbus bar weinig te bieden vrees ik. En dat is geen goed teken want een goede kinderfilm zou iedereen moeten weten te boeien, ongeacht de leeftijd.

Het eerste, pak 'm beet, half uur loopt de film nog best soepel en wordt er best een leuk sfeertje neergezet. Jammer dat de rest van de film nogal flets is, personages die net niet interessant genoeg zijn, wat rommelig verloop en bij tijd en wijle best wel saai en gortdroog. Kom op zeg, beetje lachen mag wel met die kinders hoor.

Een kleine 2,5* dan maar...

Curieuze documentaire over berenman Timothy Treadwell, de ex- drinkende, surfende hippie die de wildernis in trok om als een soort van mythische prins te strijden voor de beren. Weet na het zien van de documentaire nog steeds niet wat ik van de man moet denken. Hij had iig hart voor de zaak dat staat wel vast.

In bepaalde overtuigingen van Timothy kon ik me nog best wel vinden ook. De wildernis, de ongerepte natuur het is een totaal andere wereld dan die van de menselijke beschaving. Boven op een eenzame bergtop met een heel land aan je voeten lijken menselijke problemen allemaal klein en van voorbijgaande aard te zijn. En dieren ze verraden of besodemieteren je niet, ze zijn zoals ze zijn. Echter eens moet je van die bergtop afkomen en weer met beidde voeten in de wereld staan. Deze man lukte dat niet, eigenlijk is het een tragische dolende ziel en dat maakt deze docu soms op pijnlijke wijze glashelder. Als berenman levend in zijn eigen aardsparadijs voelt hij zich eindelijk geaccepteerd door zijn "vrienden" de vossen en vooral de beren, dit wordt nog versterkt en gevoed door de absolute eenzaamheid waarin hij grote delen van het jaar verkeerd. Het is echter wel zijn eigen fictieve wereld en dat is ook hetgene wat hem fataal werd. De indiaan uit de film had het over disrespect voor de lijn tussen mens en beer, ik hou het zelf op onwetendheid en naiviteit. Uit alles blijkt wel dat de berenman geen flauw benul had van wat hij nu precies aan het doen was. Het hele idee van eten en gegeten worden waar onze hele levende planeet om draait leek hem volkomen vreemd. Eigenaardig voor iemand die 13 jaar heeft doorgebracht in Alaska's ruige natuur, het spreekt voor een erg selectief en gekleurd waarnemingsvermogen.

De beelden van Timothy's beren zijn wel uniek en het landschap is natuurlijk niet te evenaren qua schoonheid.
Ondanks het tragische gegeven is de documentaire soms erg grappig. De scene met de hommel is super! Timothy barst bijna in janken uit bij de aanblik van een dode hommel en dan blijkt na zijn emotionel begrafenis speech dat het beestje gewoon slaapt Of het overhandigen van het horloge, "hij tikt nog steeds". Weet iemand misschien het merk want die moet ik ook hebben Zowiezo komt er wel behoorlijk appart volk voorbij.
Het geeft de documentaire een tragiekomische noot, beetje zoals het leven van de berenman zelf eigenlijk. Grizzly Man goed voor een verregende zaterdag namiddag en goed voor 3.5*

Ach niets bijzonder The grudge. Maar ja aangezien al mijn vrienden me gisterenavond alleen thuis lieten zitten en het stormde en onweerde buiten leek deze film mij wel toepassselijk. Op zich nog best vermakelijk en wel leuk dat de film zich afspeelt in Japan (net zoals het origineel neem ik aan?) ipv een oud huis in nederlandse koloniaale stijl ergens in New Engeland. Want dat heb ik ondertussen al wel erg vaak gezien. 2.5*

Tja... meer cliché dan dit komen ze toch echt niet.

Het verhaal is volkomen inwisselbaar met films over stoere brandweermannen, duikers, bergbeklimmers, politieagenten, piloten... Nu ja, alles wat betreft met name mannen met fysiek zware beroepen waarbij al dan niet onschuldige burgers gered moeten worden. Ouwe rot, gepokt en gemazzeld door de praktijk leert, wanneer de jaartjes beginnen te tellen en er troubles aan het thuisfront zijn, eigenwijze highschool sport kampioen de kneepjes van het vak. U herkent het vast wel, toch?
Op zich is de film best wel vermakelijk hoor en toegeven de actiescenes zijn heel behoorlijk gedaan, ook het gedeelte op de opleidingsschool is wel ammusant, al die moeilijke zwemoefeningen die die gasten moeten doen.
Natuurlijk komen we ook deze keer weer niet uit onder de verplichte doch vaak totaal overbodige en kleffe romance. Het einde is echt zwaar overdone, vooral omdat de film wel minstens 5x wil eindigen om de arme kijkbuiskindjes toch maar vooral met een gerustgesteld gevoel naar huis te laten gaan. Vooral als tijdens de aftiteling ook nog echte foto's uit een overstroomt New Orleans opdoemen. Ik begrijp dat die mensen van de Coast Guard daar echt wel hun best hebben gedaan maar ga nu aub niet doen alsof deze rampzalig verkeerd uitgepakte catastroffe plotseling een van de grootste succesen was uit de recente geschiedenis van de USofA
Kucher heeft de uitstraling van een plastic Barbie.. uh.. Ken-speelgoed poppetje en Kostner heb ik ook wel eens veel beter zijn best zien doen.

Ach.. 2.5* voor de golven en de coole rood met witte helicopters dan maar.

Deze film hebben we ook ooit eens behandeld tijdens een college (antropologie dacht ik) ondanks de niet ideale film-kijk-omstandigheden toen, vond ik hem meteen al waanzinnig.

Film over de tijd dat het nog echt ergens over ging in het leven; Vuur!
Alhoewel er best zaken in zullen zitten die in 1981 een wetenschappelijke basis zullen hebben gehad is dit in de eerste plaats toch een hele unieke avonturenfilm. Cinematografisch ziet het er werkelijk fantastisch uit, de make-up, de geweldige landschappen, al die wilde beesten. De aankleding van het geheel is tip-top in orde
Toch vind ik het echte sterke van deze film dat je echt sympathie krijgt voor de 3 Neanderthalers op queste en hun Homo Sapiens vriendinnetje. De film vervalt eigenlijk nergens in een rare freakshow en dat is knap aangezien alle acteurs en actrices 2 uur lang in hun blote kont naar elkaar lopen te brullen in een primitieve taal. Een taal die de meeste kijkers niet meester zullen zijn maar die wel heel begrijpelijk is. Ook al weer zoiets geniaals. Onze premitieve voorvaders en -moeders zijn echte menselijke karakters met herkenbare emoties en bovendien blijken ze ook nog eens erg grappig te zijn (tenminste ik vond de scene in de boom echt hilarisch )

De zoektocht naar het vuur is eigenlijk ook de bewustwording van het menszijn in een notedop. Het gebruik van taal, het zorgen voor de zwakkere, de dageraad van humor en creativiteit en en-passant ook nog een ware sexuele revolutie. In werkelijkheid koste dit waarschijnlijk wel een enkele duizenden jaren maar ach... tis natuurlijk wel een film hè.

Misschien niet zo indrukwekkend als een echte grottekening maar heb me hier wel prima mee vermaakt, fantastische film, enige in zijn soort. 4.5* voor La Guerre du Feu.

P.S. Wat konden die Homo Sapiens vrouwen 80.000 jaar geleden ook al kleppen zeg, dat mondje staat maar niet stil, ja de mensheid is ver gekomen...

Ik vind de film maar zo-zo... Ondanks de vast goede bedoelingen van de makers en het bij vlagen goede acteerwerk is het voor een dramafilm veel te fragmentarisch en te rommelig.

Vooral het eerste halfuur is zeer matig, hoop drukke en chaotische dialogen, veel stoere mannen/vrouwen praat, eigenlijk gewoon veel geblaat weinig wol. De film hervat zich hierna wel weer redelijk, al komt dat alleen maar omdat Robert Downey Jr een pak beter acteert dan LeBeouf. Die laatste doet het leuk in zo'n Indiana Jones, nonsens, actie gebeuren maar in deze toch wat zwaardere rol komt het er allemaal net niet lekker uit, hij mist gewoon een heel pak geloofwaardigheid en "street credibility".
Helaas blijft de film zijn fragmentarisch karakter houden en erger regelmatig wordt er gebruik gemaakt van rommelige en onduidelijke montagefoefjes. Het doet de film geen goed...

De meeste confrontaties van Dito met zijn oude buurtgenoten blijft in een eerste aanzet hangen en weet eigenlijk nergens echt de diepte in te gaan en kwalijker mij zelfs als kijker niet echt een gevoel van betrokkenheid te geven. Dieptepunt vond ik de confrontatie met zijn oude maatje Antonio in de gevangenis waar werkelijk helemaal niets boeiends uitgehaald wordt. Ook het neerschieten van zijn andere maatje, Mike, gebeurt erg tussen neus en lippen door en weet daarom totaal geen echte impact te maken. De film had ook makkelijk een ruim half uur langer moeten duren, nu voelt het geheel nogal gehaast aan.

Nou ja, echt heel slecht is het niet maar ik heb het gevoel dat in dit (ook al niet zo originele) verhaal gewoon meer had gezeten.

2.5* voor Robert Downey Jr en Chazz Palmintiri.

O, ja wat ik echt vreemd vind is dat deze film (tenminste de jeugd van Dito) speelt in 1986 maar dat het eerder lijkt op 1980

Mja, beetje mixed feelings over Gummo, het lijkt inderdaad vooral een "love it or hate it" film als je de meeste commentaren hier leest maar ik zit er zelf ook een beetje tussen in eigenlijk.

Curieuze freakshow en sfeerimpressie uit de onderkant van de samenleving. Stompzinnig, lelijk en soms ronduit banaal en platvloers afgewisseld met rare "kunstzinnige" uitspattingen (laten we eens lekker gek doen met het konijn) maar je blijft wel kijken op de een of andere manier. De samenhang ontbreekt ook totaal en interessante stukjes worden afgewisseld met vrij idiote niet boeiende scènes . Gelukkig duurt het allemaal niet al te lang want na een tijdje had ik het wel gezien.

In lelijkheid kan soms best schoonheid zitten maar dat geld in grootte mate niet voor Gummo. Ik hou het op een 2.5* omdat het toch een merkwaardig filmpje is dat zich niet snel met iets anders laat vergelijken.

Grappig. Want ook The Magnificent Seven, de andere film van Sturges die ik bekeken heb, kent dit probleem maar dan met Kurosawa's meesterwerk Seven Samurai. Vergelijken met het grote origineel van filmers van de buitencatergorie als Ford of Kurosawa doet de film eigenlijk geen goed recht want ook dit is uiteindelijk een best aardige western.

Ik ben het verder behoorlijk eens met je analyse van deze film. Het verhaal is wat meer sec en rechtlijnig gebracht, de film mist de echte diepere lagen en symboliek van zijn meesterlijke voorganger . De decors ogen niet echt imposant en komen zelfs soms wat "clean" over (waarschijnlijk komt dat ook wel door het vele studiowerk in de film). De film is ook wel wat aan de lange kant, in het midden zakt deze wat in en de scene waarbij het geboefte al schietend gaan "partycrashen" vond ik geen al te beste.

Toch was ik best gecharmeerd van deze film. Vooral Lancaster en Douglas doen het leuk en weten ieder toch een eigen draai te geven aan het karakter van de western mythes die ze spelen. Daarnaast kent de film een aantal vermakelijke bijrollen (eentje met een piepjonge Dennis Hopper, kijken wie hem zonder te spieken weet te herkennen). En zoals al eerder gemeld de finale is erg goed gedaan! Spannend en prachtig in beeld gebracht cummuleerd de film in de uiteindelijk beruchte Gunfight at OK Corral. Mede daardoor toch 3.5*

Tenslotte nog een vraagje voor de echte kenner? Is Doc Holiday nu in het echt wel of niet omgekomen bij de OK Corral?