Opinions

Leuke droogkomische film, al is het niet heel erg bijzonder.

Die stopmotion animatie zijn wel erg leuk om weer eens terug te zien een recent gemaakte film. Complimenten ook voor het nooit vervallen in sentimentele taferelen. Wordt vergeleken met films als The Royal Tenenbaums en Napoleon Dynamite. Over die laatste moest de regisseur toegeven dat er wel erg veel dingen hetzelfde waren. 3.5 * voor nu, maar zou nog iets lager kunnen worden.

Bloedstollend mooie opnames zorgen regelmatig voor het nodige kippenvel. Een dier wat in slowmotion zijn prooi aanvalt, met atmosferische muziek met vocaal, zorgt voor een poetisch tafereel. Soms dendert de docu voort met hoogtepunt na hoogtepunt, maar kent ook wat mindere momenten. Beschamend dat er momenten zijn die als minder indrukwekkend aanvoelen. Het is alsof je al zo verwend bent als kijker. Earth kan zo in het rijtje geplaatst bij films als Microcosmos, La Planete Blanche en meer.

Garland en Astaire zijn twee van de meest klinkende namen als je het over musicals hebt.Samen vormen ze dan ook een perfect koppel.Zeer aardige liedjes met een prachtige show erom heen.Garland scheen ook nog solo een nummer te zingen, wat helaas eruit gehaald was.3.5 sterren

Er zijn wat films met koken, van Bella Martha tot aan Big Night, die echter allen niet je heel erg sterk doen verlangen naar het eten. Eden is de eerste film waarin je je echt helemaal waant in de magische wereld van mensen en hun gelukkigheid om het eten van een topkok. Er wordt echt de tijd genomen om dat genot van het scherm te doen afspatten, continu zielrakend. Dit is de verpakking om de licht dramatische, romantische aangename sfeer van de film, waarin mooie karakters zitten. Christoph Kaiser en Julian Maas componeerde ook een hele mooie, lichte score waarin cello's nooit te melancholiek worden, maar altijd nog oprecht klinken. Dat onderstreept de kracht van de film an sich ook; het blijft mooi sentimenteel. Mooiste qua muziek was de scene waarin iedereen in het restaurant zit te genieten van de het eten en de gitaar op tremolo wijze wordt toegepast.

4 sterren

Eens. De plot en karakters doen zelfs wat denken aan het nog flink wat krachtigere On The Waterfront. John Cassavetes is voor mijn part ook goede partij voor Marlon Brando. Het woord cool is ook voor Cassavetes absoluut toepasbaar! Warden zet ook een ongelooflijk gemeen karakter met veel verve neer. De score van Leonard Rosenman maakt een blijvende indruk in de vechtscene en de climax. Bedenk de impact zonder muziek eens. Al had de vechtscene zonder ook wel gewerkt. 3.5 sterren

Misschien dat iemand later van gedachte verander... Heb ook weleens dat ik een film later toch verhoog of verlaag.

Over de film dan. Alles is prima verzorgd aan deze Amerikaanse/Poolse coproductie en op locatie geschoten in Polen. De cinematografie van de Pool Pawel Edelman is oogverblindend, alsmede de muziek van Jan A. P. Kaczmarek. Ook schetst de film een uitstekend beeld van de situatie in in het land tijdens de Tweede Wereldoorlog. Aardig meeslepende, kleine film.

Een goede sfeerschets, die zonder het vervelende langdradige gedeelt erop het platteland zoveel beter had kunnen zijn. Een hoop mooie gefilmde scenes met prachtige ontroerende composities van Wojciech Lemanski. 3.5 sterren

Vond die beschreven scene helaas te tranerig om helemaal te overtuigen. De 'dicht op de huid' camera zorgt in deze film wel voor fantatische registraties van menselijke emoties. Nadeel is wel dat het verhaal te makkelijk is. Was het zowel qua stijl en verhaal meer als vorige Bier films, had dit een meesterwerk kunnen zijn. Maar toch is het een indrukwekkende film.

Niet meer als aardig. Niet alle acteurs spelen even goed en het verhaal is niet helemaal goed. Voor Lammers is dit ook een wat mindere rol en Römer ben ik niet echt weg van. Vermoed dat Fons Merkies zich iets te letterlijk aan temp heeft gehouden met sommige stukken die zo uit Cooder's Paris, Texas konden zijn. Wel fijn zijn die pulserende electronische middelen die in combinatie met orkest voor wat mooie, uitermate spannnende sfeer zorgen. Openingshot is trouwens prachtig.

3 sterren

Dat was best goed vond ik. Karim Traïdia zoekt het drama net als bij De Poolse Bruid in een rustige omgeving, met een traag, maar goed tempo. Spijkers blijft toch een geweldig acteur; hij zet zo goed een gefrustreerd persoon neer. Erg moeten lachen om zo'n tragisch karakter. De muziek van Merkies, ja hoef ik daar nog wat over te zeggen? Maar kon die verdomde voice over en het segment met de 3 mensen van het schip niet weggelaten worden. 3 sterren

Sterke film. Even had ik in het begin het gevoel dat ik de hele film zou gaan zitten wachten op de gebeurtenis, maar het knappe is dat Van Sant je er zo snel in meesleept, dat je niet zit af te tellen als het ware.4 sterren

Zo verwarrend als de nachtmerries (al zijn het meer visioenen) zijn voor het karakter, zo vervreemdend had dit moeten zijn voor Brett zelf. Tijdens het filmen had hij al last van zijn hart, wat steeds meer afzwakte en hem uiteindelijk deed overlijden. Daarnaast verloor hij iemand waar hij van hield en was een keer mentaal ingestort. Die waanzin en pijn lijkt hij ook te hebben verwerkt in zijn rol als Holmes, en vooral nog in deze. Hoe dan ook, hevig zware kost is The Eligible Bachelor nu ook weer niet, maar wel eentje van hoog tempo en veel spanning. 3.5 sterren

Vond dit ook weer een zeer geslaagde Dogme film, niet de beste, maar alsnog erg sterk. Wat Yak al eerder op deze pagina zei ben ik het een voor een klein gedeelte mee eens. Weer heerlijke Mikkelsen en Paprika Steen. En naast de opvallende namen Bier en Steen, is er ook nog een Nikolaj Lie Kaas!

En dit is er weer een die breekt met de regels; de kijk door de warmte camera ipv een enkele normale en de muziek is hier niet terplaatse gespeeld, wat volgens de regels de enige geldige bron voor muziek zou moeten mogen zijn. Maar wat boeit het eigenlijk bedenk ik mij nu, de film is er niet minder om. 4 sterren

Weer een uitstekende van Honigmann, die wat lichter van toon. Je ziet nu eens een wat lichtere docu over het internet, die vooral de positieve uitkomsten laat zien voor mensen met problemen. Eerlijke, openhartige gesprekken die soms ook flink ontroeren.

Natuurlijk heeft The Emperor's Groove weer een moraal, maar dat moraal is veel lichter en minder nadrukkelijk dan we van een Disney animatie film gewend zijn. Dat komt ook vooral doordat deze film veel meer als een slapsick trein doordendert en geen moment echt stil staat bij het moraal en daardoor het tempo niet naar beneden gaat. Ook zijn de verwijzingen en woordspelingen met mate gebruikt.

Die opening zet de film op de kaart, dat is zeker. Waar je vermoed dat het een drama over het trauma wordt gaat het meer richting het type psycho thriller. Dat trauma element maakt het ietsje beter, of probeert het vermoedelijk meer diepgang te geven. Ik hoop echter wel dat Roger Mitchell dit soort films na ook al The Mother gaat blijven maken. Heb zo'n gevoel dat daar nog heel iets boeiends uit zou kunnen komen. 3 sterren

Het is nu juist wel een film die een stevig verhaal verteld. Het is niet een gewone alledaagse dag uit het leven van wat mensen, wat ook nogal eens gedaan wordt. Niet meteen oninteressant indien zo gedaan, maar L'Enfant Endormi heeft meer te beiden. De vrouwen en hun geloof in het kunnen uitstellen van de geboorte van een kind door de foetus te pauzeren, is op zichzelf al een boeiend gegeven. Het heeft zelfs iets magisch realistisch, wat verwoven wordt met de pijnlijke realiteit van deze geïsoleerde vrouwen. Het kalme tempo draagt bij aan de sfeerschepping van de situatie, alsmede de duduk klanken van de score van Armand Asar. 4 sterren

Mooie geschoten op locatie in San Fransisco. Een auto-achtervolging in deze stad lijkt overigens verdacht veel op The Rock, in negatieve zin.En veel enorme grove fouten en cliches (Jeff Fahey heeft geen ongeschoren kop in de film, zoals hier boven te zien is, dat kan niet hoor!).1 ster

Vond het intrigerend hoe het hoofdkarakter zijn gevoel weer terug kreeg.

Dat is een heel sterk en interessant gegeven, maar helaas verknallen andere elementen de film. Het had echt iets heel bijzonders en moois kunnen zijn. De actiescenes zijn niet echt enerverend n de intrigeplot is nogal standaard. Voor de sfeer, muziek van Badelt en de rol van Bale maken een hoop goed. 3 sterren

Het boek heb ik nooit een letter van gelezen. Op zich vind ik de werkwijze met middelmatige tot best aardige effecten niet zo zeer storend in de film. Het deed in ieder geval niet afbreuk aan de fantasie kern van verhaal. Dat het iets te dik op kleine kinderen mikt en op oudere die opgegroeid waren met het boek is jammer. Af en toe zitten er toch best goede scenes tussen. Helaas zijn er ineens weer irritante liedjes tussen gegooid. De score van componist Ellert Driessen is een van de beste die ik in een recente Nederlandse film hoorde. 2.5 sterren

Harde tante Stanwyck gilt in haar rol van Gwen Moore wonderbaarlijk genoeg een enkele keer. Wetende dat ze vaak toch wel een stoer karakter speelt met een zwak voor mannen, is dit op zijn minst eigenaardig. Robert Ryan is ook weer prima.

El Laberinto del Fauno werkte uitermate goed door de sfeervolle schetsing van een oorlog, gecomineerd met sprookjesachtige en een kleine reeks angstaanjagende taferelen. El Espinazo del Diablo is de geestelijke voorloper, met veel van dezelfde ingredienten.

Helaas is deze stukken minder overtuigend. Dat is voornamelijk te wijten aan een gebrek aan pathos voor de groep kinderen, waar de film zich hoofdzakelijk mee bezigt. De oudere man en vrouw daarentegen wekken wel een voldoende interesse op.

Wel mag gezegd worden dat de kleinschalige inbreng van het fantasievolle en angstaanjagende element overtuigend en sfeervol is. Tevens is de muziek van Javier Naverette uitmuntend.

Een film laat treffend zien wat het oneindige conflict voor gevolgen heeft voor de gemiddelde burger. Het mooie van de film is dat men koos om vooral de levens van zowel Selma als Mira de hoofdrol te geven en politiek een ondergeschikte(re). Want een grote focus op het vrij 'gewone' verhaal en poltieke kwesties had een hele andere film opgeleverd. Nu is het meer de citroenboom die samen met het conflict op de achtergrond de menselijk emotie dient. Erg mooi geacteerd door de Israelische actrice Hiam Abbass.

Eva was onderdeel van een 4 delige singleplay reeks van de Vara onder de noemer ''Ouderen'', waar zo verder bv ook de film Eindeloos Leven deel van uitmaakte. Aardige schets van een demente oude vrouw die seksueel weer erg actief wordt.

Enkele jaren geleden met plezier een van de 'avonturen' van het fijne nihilistische karakter Kronenberg gelezen. Zelden zo enorm moeten lachen om vooral een ijzersterk begin, waar ik nu ik er aan denk nog om kan schateren. Herman Brusselmans had iets in mij losgemaakt, maar aan de andere kant ook weer niet. Dit is ook kenmerkend voor deze verfilming van Ex Drummer.

De algehele onzinnigheid. de ongenuanceerdheid en de platvloerse dialogen zijn toch wel de kernkwaliteiten van de film. Maar het schiet vooral na een bijzonder aardig begin zijn doel wat voorbij; je went al snel aan de gecreëerde wereld. Maar steeds als het dreigt wat minder interessant te worden is er wel weer een eigenaardige dialoog of een absurdistisch moment.

Misschien dat de film vooral beklijft doordat tal van zaken enigszins gedoseerd blijven en pas wat doorschieten tegen het einde van de film. Of niet, want dit is misschien juist het type cinema wat baat heeft bij een ''nihilistische, radicale en vooral chaotische achtbaanrit'' uitwerking.

Toch met gemak een viertal sterren.

Ik had nog nooit van dat hele experiment gehoord, alleen bepaalde mensen over de film zelf.Dit kijk ik dus gewoon als film en het intrigeerde mij enorm.De ongelooflijke spanning die bij de sadistische daden kwamen kijken hield mij op het puntje van mijn stoel.De bewaker die het eerst losschiet heeft zo ook heel veel weg van de sadistische bewaker uit The Green Mile: zelfde kop, zelfde angstaanjagende blik.Onnodig was de muziek Alexander Bubenheim, die eigenlijk alleen goed werkte tegen het einde aan.Daarvoor leek het op zomaar wat gepriegel.4.5 sterren