Opinions

Viva VHS!

Want de DVD moet toch echt met een zaklamp gezocht en dan biedt zo'n voorraad magnetische banden altijd uitkomst. De minderheid aan pixels dient men op de koop toe te nemen, iets wat geen probleem is overigens.

De film zelf begint gezien het Cannon-logo ietwat curieus want het betreft hier toch echt een Frankenheimer. Waarschijnlijk dat Golan en Globus zich iets te veel met het einde hebben bemoeid, maar de uiteindelijke pret wordt er niet heel erg door gedrukt.

De film is een aardige thriller met een sterke eerste helft. De acteerprestaties zijn in orde, al is het verhaal niet overal even sterk. Iets wat de lange speelduur alleen maar benadrukt. Voldoende vermakelijk, al had Scheider best iets vuiler uit de hoek mogen komen.

Goed.

Deze tot film verknipte miniserie duurt evengoed nog steeds erg lang. Dit zou geen probleem zijn wanneer het niveau hoog zou liggen. Helaas doet het dat niet. Het verhaal is op sommige punten onlogisch, clichématig en het einde ronduit beledigend. Toch is e.e.a. enigszins onderhoudend, ondanks de lange zit. Destijds een grote hit voor het sci-fi channel, maar nergens echt goed.

Fatsoenlijker format.

De laatste actiefilm van Jean-Claude Van Damme kent een aardige openingsscène die, ondanks enige voorspelbaarheid, knappe krijgskunsten laat zien van ‘The Muscles from Brussels’. Ook Van Damme’s zoon, Kristopher Van Varenberg, mag weer meedoen en speelt voor het gemak de zoon. Hij brengt het er niet bekaaid vanaf, maar J.C. maakt een ietwat uitgebluste indruk met zijn geverfde haar. Hij heeft dan ook bijna evenveel films gemaakt als zijn leeftijd en kent slechts enkele pieken, maar vele dalen. Geen wonder dat hij niet altijd zin heeft.

Dit direct-to-video-product is zijn zoveelste actiefilm die het bioscooplicht niet mocht zien. Gelukkig kende de Belgische karateka onlangs een opleving met het vervolg op The Expendables en het vermakelijke Dragon Eyes. Dit is toch van een minder niveau. Geheel opgenomen in het goedkope filmland Roemenië, straalt het lage budget er vanaf. Dat hoeft overigens geen minpunt te zijn, maar is het hier wel. De acteerprestaties zijn tegenvallend en de andere hoofdrolspeler, de TV-acteur Flanigan, lijkt net op bezoek te zijn geweest bij de plaatselijke botoxdealer.

Met het verstand uitgeschakeld valt er heus wel wat te beleven aan deze goedkope variant op Taken, maar het houdt helaas niet over. De film lijkt op een haastige routineklus die de vaste fans wel zal bekoren, maar het grote publiek op afstand zal blijven houden. En dat is jammer, want Van Damme heeft veel meer in zijn mars dan dit soort standaardfilmpjes. Gelukkig heeft hij ook zo zijn uitschieters. En, wie weet, leidt zijn deelname aan de actieknaller met Stallone tot nieuwe contacten die hem een fatsoenlijker format gunnen.

Doorsnee.

Met dank aan Splendid Film voor het recensie-exemplaar.

Sfeervol Zweeds.

Sfeervolle thriller van het Zweedse duo, waarbij vooral het eerste uur in positieve zin opvalt. Niet origineel, maar met genoeg spanning en mysterie. Doordat de ongeloofwaardigheid tegen het einde raakvlakken kent met een gemiddelde X-files, raakt de suspense al meer ondergesneeuwd. Het einde an sich is een voorspelbare teleurstelling.

Goed.

Niet zo'n heel sterke Schwarzenegger die nogal voorspelbaar is. Enigszins vermakelijk maar nergens bijzonder. Gemiddeld aktiefilmpje.

Geen martelgang.

Door een andere aanpak en uitstekende cinematografie is deze Canadese concurrent van 'The Tortured' stukken beter. Alhoewel concurrent? Deze film zou ondanks de vele overeenkomsten een meesterwerk kunnen zijn. Maar dan alleen vergeleken met het eerder genoemde plastic product uit Hollywood.

Ook deze film verliest zichzelf al snel in torture-porn na een weinig diepgaande inleiding. Gelukkig blijkt de rit geen martelgang voor de kijker, zoals bij de 'remake' uit het beroemde buurland. Vanwege de setting, het acteerwerk, de realistische toon en het ontbreken van een score, werkt deze aanpak namelijk wel.

Goed.

Camera in de jungle.

Charlie MoPic volgt met zijn camera een eenheid in de strijd tegen de Vietcong. Ondanks dat de camera niet als een 8mm aanvoelt, geeft het dit dunne verhaaltje een realistisch tintje. Ware het niet dat het er allemaal wel duimen dik op ligt. De cast doet het gelukkig niet gek.

Redelijk.

Enigszins mislukte en rommelige thriller doorspekt met foutjes. Het blijft een raadsel waarom Pacino er voor koos om opnieuw met Avnet te gaan samenwerken bij Righteous Kill. Zijn acteerprestaties blijven een genot om te aanschouwen. Verder is dit allemaal behoorlijk standaard met een teleurstellend einde. Gemiddeld.

The Velvet Side of Hell.

Want zo luidde de originele titel. De filmmaatschappij bedacht terecht dat de huidige naam meer geld zou opbrengen.

Wat het echter niet opbracht was een goede film. Meer dan een goedkoop geschoten en rommelige thriller is het niet geworden. De idiote eindtwist om het verhaaltje uit te blazen kon het voorgaande ook niet meer rechttrekken.

De film heeft uiteraard niets van doen met deel 1.

Slecht.

Tegenvaller.

Als in 'ik had er meer van verwacht.'

E.e.a. is fraai geanimeerd en aardig sfeervol. Het verhaal echter, is zwak. Wat ook niet echt meehelpt is dat we lang in het ongewisse blijven, en de characters weinig diepgang hebben. Maakt de betrokkenheid minder sterk.

Redelijk.

Indrukwekkende registratie van de terroristische aanslag op 9/11. De film beklemt maar is vaak ook erg onevenwichtig qua benadering. Een goed document.

Actie ademend.

Een ieder die van een ongecompliceerd actiefilmpje houdt, is hier op het juiste adres. Het verhaal van een verpleger die alles op alles zet om zijn ontvoerde vriendin te redden, kent verder weinig logica en hangt met enige regelmaat van toevalligheden aan elkaar. Ook hoofdrolspeler Gilles Lellouche is misschien niet de meest gelukkige keuze als de ongeloofwaardige held tegen wil en dank, toch vertegenwoordigt hij op die manier wellicht menige kijker.

Smaakmakers zijn natuurlijk Roschdy Zem en Gérard Lanvin, die als 'bad guys' genoeg vermaak weten te genereren. Het simpele verhaaltje, inclusief de verplichte maar aardige twist, rust met name op die twee acteurs en de vele actiescènes. Alsmede op het enigszins hoge tempo, dat de kijker niet zoveel momenten voor een adempauze biedt en dus ook niet de kans geeft om over enige hiaten of een beter script na te denken.

Met dank aan A-film voor het recensie-exemplaar.

Goed.

Franse frikandel.

Nogal onwaarschijnlijke Franse misdaadfilm die de nodige clichés kent, maar desondanks prettig weghapt als een snack. De boef is een sympathieke en ondanks dat het psychologische spel tussen hem en de held niet geheel wordt uitgebuit, trekken de minuutjes vlot voorbij aan de kijker.

Goed.

Het idiote verhaal ten spijt is dit een prima horror. De hoeveelheid gore zal niet iedereen bekoren, maar ondanks eerder genoemde minpunt blijft hier meer dan voldoende over voor de liefhebbers. De film is bij vlagen intens en eng. Goed.

Rivella.

Ofwel een beetje vreemd maar wel lekker. Alhoewel, Rivella is een beetje een goor drankje. Zo ook is deze film goor. Ik snap best dat veel mensen het geweld bagatelliseren, maar mij pakte het vrij onverwacht bij de ballen. Ik ben namelijk zo iemand die nooit hoesjes en trailers tot zich neemt. En natuurlijk deed de sfeer en het genre-stempel mij vermoeden dat het allemaal wel eens naar zou kunnen worden, toch was ik een beetje geschokt.

Niet op een vervelende manier overigens, in tegendeel. Ik vind het lange eerste deel erg mooi qua opbouw en houd wel van dit soor thrillers. Toch moet ik ook eerlijk toegeven dat ik door het eindresultaat niet totaal werd weggeblazen. Iets wat ik een prettige bijkomstigheid had gevonden. Misschien wel juist wel door de heftige overgang, ik weet het niet. Ik heb iig veel erger gezien, dus daar hoeft het niet aan te liggen.

Wat ik erg fijn vond was de droomscene. Heerlijk zelfs. Zoiets helpt deze film. Evenals het feit dat de geplaveide paden niet altijd worden bewandeld.

Misschien is het toch meer de mystiek van het eerste deel dat mij het meest aanspreekt. Moest soms, vreemdgenoeg, zelfs aan Hitchcock denken. Vraag me niet waarom.

Anyway, een film die deze emoties weet los te weken en mij toch wel een beetje van mijn stuk brengt verdient iig 3.5 sterren. Mijn excuses overigens voor dit weirde stukje, hopelijk durf ik nu weer de slaap te vatten.

Zeer goed.