Opinions

Zo niet grappig, allemaal veel te overdreven gedoe en wannabe grappig.

1,5 Sterren.

Lekkere actie film om te zien, met zeer overtuigend acteerwerk van Stallone. Het verhaal zelf is wat vaag, dus omdat een sheriff denkt dat Rambo voor onrust in z'n stad gaat zorgen zet hij hem gevangen en daar begint alle ellende. Beetje vaag naar mijn mening.

Ik geef 'm 5 sterren.

"First man to walk on the moon. That'd be something."

Met deze biopic slaat Damien Chazelle een andere weg in, omdat dit ver afstaat van de muzikale films die je van hem gewend bent.

De eerste maanlanding spreekt uiteraard tot de verbeelding. Het is dan ook een grootse onderneming om dit goed te vangen. Chazelle kiest ervoor om in vogelvlucht een periode van tien jaar te beslaan waarin de Amerikanen een wedloop met de Russen houden om hierin te slagen. Tegelijkertijd wordt het persoonlijke leven van Neil Armstrong getoond om achter zijn drijfveren te komen.

'First Man' hinkt daardoor op twee gedachten; het familieleven van Armstrong en de uitdagingen om op de maan te geraken. Op deze manier zou het persoonlijk drama een extra touch moeten geven. Het is alleen jammer dat Neil een vrij saai persoon is, waardoor er een bepaalde afstand ontstaat en je nooit echt met hem kan meeleven. Niets ten nadele van Ryan Gosling die de eerste man op de maan perfect stoïcijns portretteert.

Desondanks is de film technisch onovertroffen te noemen. Als kijker word je helemaal meegezogen in de ruimtereizen. Middels de dichte cameravoering - die mee trilt - en het bulderende geluid van de raketten wordt er een indrukwekkend claustrofobische beleving gecreëerd. Met name de scènes op de maan zijn oogstrelend, zoals het zou moeten zijn. Ik ben blij dat dit in beeld is gebracht met IMAX camera's.

Al met al een prima biopic, maar wel enigszins teleurstellend. Voor de meest optimale ervaring is IMAX duidelijk aan te raden, enkel al voor het moment suprême.

Dikke 3,0 sterren.

"What have I done?"

Eigenlijk is dit deel niets meer dan een reclame voor de aankomende tv-serie.

In deze prequel zie je hoe de jaarlijkse zuivering tot stand is gekomen; het wordt gepresenteerd als een psychologisch experiment op Staten Island. Je zou denken dat het concept - na drie delen - beter uitgewerkt zou worden, laat staan dat er een bepaalde gedachte achter zit. Jammer genoeg verkwanselt men elke kans.

Er is in 'The First Purge' namelijk niets te bespeuren van de beklemmende sfeer, wat in de voorgaande delen goed naar voren kwam. Dit is hoofdzakelijk te wijten aan Gerard McMurray wiens stijl vrij ongeïnspireerd oogt. James DeMonaco had tenminste nog een aantal toffe ideeën die gelijk de toon zetten.

Het geheel bestaat simpelweg uit te veel geneuzel dat niemand iets kan schelen en ondertussen worden er weer allerlei clichés aangehaald, met daarbovenop nog eens een zwak excuus om in te spelen op het racisme. Erg vermoeiend allemaal. Als kijker is het echt wachten op de actie, die te tam wordt gebracht. Het past perfect bij het slappe script en de saaie montage.

Al met al een overbodig vervolg, hopelijk is de serie nog enigszins de moeite waard.

Kleine 2,5 sterren.

"Fucking magic."

'Wu Assassins' kon mij niet zo bekoren vanwege het fantasy element, maar door Iko Uwais bleef ik toch doorkijken. De lage kijkcijfers hebben er hoogstwaarschijnlijk voor gezorgd dat er geen tweede seizoen kwam, des te opmerkelijker dat Netflix met een vervolgfilm is gekomen.

In dit vervolg op de serie wil Tommy wraak nemen op degene die zijn zus heeft vermoord. Samen met Kai en Lu Xin gaat hij op zoek naar de moordenaar. Op deze manier komen ze in Bangkok terecht waar ze stuiten op een groter complot omtrent allerlei mythische krachten.

Het verhaaltje is uitermate flinterdun en negeert zelfs ontwikkelingen uit de serie; Kai zijn krachten en de onderlinge relaties. De makers lijkt het weinig te schelen, gezien ze alsmaar gehaast toewerken naar de volgende actiescène. Uwais is naar het tweede plan verschoven, waardoor er meer aandacht uitgaat naar het personage van Lewis Tan. Ik denk dat zijn succes in 'Mortal Kombat' de achterliggende reden is.

De actie zelf is nogal middelmatig. Dit komt met name door de rare cuts en - wannabe flashy - cameravoering. De choreografie lijkt in orde te zijn, maar dan moet het wel overzichtelijk in beeld gebracht worden. Het is echt zonde dat een martial arts expert als Uwais door zulke domme dingen zwaar onderbenut wordt. De soundtrack is al helemaal misplaatst te noemen.

Al met al is 'Fistful of Vengeance' een matige actiefilm waar je werkelijk niets aan mist. Ook niet als je fan bent van de serie.

2,0 Sterren.

"Have you met them yet?"

De games heb ik zelf nooit gespeeld, maar op YouTube heb ik weleens wat gameplay voorbij zien komen van gamers die zich helemaal het leplazarus schrokken. Dus met die verwachting ging ik deze film ook in.

In deze adaptatie volg je Mike. Door omstandigheden is hij genoodzaakt om voor zijn zusje te zorgen en daarbovenop dreigt hij de voogdij over haar te verliezen. Om dit te voorkomen moet hij aan werk zien te komen. Op deze wijze wordt hij een nachtbewaker bij het gesloten restaurant Freddy Fazbear's Pizza. Een makkelijk klusje zou je zeggen, ware het niet dat hij het opeens moet opnemen tegen de tot leven gekomen animatronics.

Het is zonder meer een leuk gegeven te noemen, maar dan moet men zich daar wel aan houden. In deze opzet wordt er namelijk meer aandacht besteed aan het dramatisch element. Zo wordt er enorm veel tijd ingenomen door het achtergrondverhaal van Mike. Om vooral al het gehannes rondom de voogdij niet te vergeten. Het deed mij allemaal werkelijk niets en ik vroeg mij geregeld af wanneer het eindelijk eens los zou gaan. Wat dat betreft word je geduld zeker op de proef gesteld.

Eenmaal in het restaurant wordt het er niet veel beter op. Er is op zich wel een aardig sfeertje aanwezig, maar echt eng en/of spannend wil het maar niet worden. Op een paar leuke scènes na gebeurt er simpelweg niets noemenswaardig. Het is duidelijk dat de PG-13 rating de film te parten speelt, waardoor men het veelal op safe speelt met de kills; de camera draait alsmaar weg. Als je op een gegeven moment komt aanzetten met een vrolijke kussenfort scène dan ben je mij als kijker ook kwijt...

Al met al is 'Five Nights at Freddy's' een fikse tegenvaller geworden. De film lijkt ellenlang te duren voordat het enigszins interessant wordt, om uiteindelijk op een sof uit te lopen. Als je een soortgelijke film wil zien is 'Willy's Wonderland' een betere optie.

1,5 Sterren.

"I completely broke the universe!"

Met The Flash heb ik niets, met Ezra Miller heb ik al helemaal niets en het DCEU-universum is op dit moment simpelweg ten dode opgeschreven. Desondanks heb ik mij hier toch maar aan gewaagd, omdat de meeste berichten overwegend positief zijn.

Per toeval ontdekt Barry Allen dat als hij op een bepaalde snelheid rent, hij naar het verleden kan reizen. Het is voor hem de perfecte aangelegenheid om de dood van zijn moeder te voorkomen en bijkans zijn vader vrij te pleiten. Dit gooit uiteraard de hele tijdlijn in de war.

En zo waagt DC zich ook aan de hype rondom tijdreizen en het multiversum. Het is in ieder geval een goed excuus om verscheidene personages van weleer te introduceren, waaronder de klassieke Batman uit de jaren '90 in de vorm van Michael Keaton. Daarnaast zitten er nog een aantal leuke verrassingen in. Nieuwkomer Sasha Calle als Supergirl is eveneens een mooie toevoeging te noemen.

Voor mij zit het probleem meer in het narratief dat vrijwel te verwaarlozen is. En Miller in tweevoud gaat op een gegeven moment op de zenuwen werken; wat een hoop try hard humor. De actie mag er daarentegen wel zijn, hoewel er eigenlijk niets op het spel staat. Al is de grootste smet denk ik wel de lelijke CGI. Je zou zeggen dat je met een dergelijk budget toch meer zou kunnen doen.

Al met al is 'The Flash' nogal mislukt. Met een kortere speelduur en betere CGI had ik dit vehikel beter getrokken. Na de eindcredits volgt er overigens nog een extra scène, maar veel lijkt het niet te betekenen in de huidige staat van het DCEU-universum.

Dikke 2,0 sterren.

"Furikuri."

Grappig, ik wist niet dat deze anime erop stond.

Ik weet nog goed dat ik een aantal jaar terug de eerste aflevering had gezien en niet wist wat me was overkomen door de vertoonde idioterie. Na deze aflevering was ik afgehaakt, om de serie een jaar later alsnog op te pakken en mij te laten verrassen in positieve zin. Want wat een verademing is deze anime toch eigenlijk.

Het verhaaltje is gewoon te gestoord voor woorden, de anime zit vol met gekke situaties en opmerkelijke personages, om vooral de heerlijke punkachtige soundtrack niet te vergeten. Met name van de dialogen in de geïncorporeerde manga tijdens een paar diners kon ik echt genieten. De manier waarop dit gedaan was is echt subliem, grappig dat er dan ook 'the fourth wall' werd gebroken door te zeggen dat ze weer terug naar anime moesten gaan omdat het anders teveel werk is.

Het hangen onder de brug was ook erg nice, wat een heerlijk ontspannen sfeertje werd er gecreëerd.

Al met al een erg geinige anime om eens gezien te hebben. De funfactor is erg groot, er zit een lekker hoog tempo in met afwisselende stijlen en is het bovenal erg origineel te noemen. Geef het een kans en je zult positief verrast worden, sowieso verplichte kost voor elke anime liefhebber.

4,0 Sterren.

"I've been up since the crack of dawn."

Deze film bestaat eigenlijk uit twee delen, namelijk de noodlanding zelf - die uitstekend in beeld is gebracht - om vervolgens te verzanden in een schouwspel waar je Whip ziet worstelen met zijn alcoholverslaving. Dit gaat in zo een slakkengang dat je als kijker geluk hebt dat de film niet langer duurt dan dan 138 minuten. Wat dat betreft had de film gerust met een halfuur ingekort kunnen worden, want echt bijster veel gebeurd er nou ook weer niet.

Wat dat betreft redt Denzel Washington de film wel door zijn sterke acteerwerk, het blijft altijd wel nice om de beste man aan het werk te zien. De bijrollen van Don Cheadle en John Goodman voegden eigenlijk ook niet al teveel toe, al was Goodman wel redelijk geslaagd in zijn komische rol. Doet hij de laatste tijd wel vaker merk ik, laatst ook al in Argo.

De film eindigt dan ook vrij moralistisch en in cliché. Erg jammer gezien het sterke begin en om vooral de beeldschone Nadine Velazquez niet te vergeten.

Kleine 3,0 sterren.

"I told you we shouldn't have come on this trip."

Er is een reden voor waarom deze film zo lang is uitgesteld.

Op zich is het gegeven best interessant, maar de uitwerking is erg ondermaats te noemen. Er wordt simpelweg te veel tijd besteed aan de passagiers die onderling - kansloze - dialogen met elkaar voeren. Al gauw kom je er als kijker achter waar dit vehikel naartoe gaat; een opeenstapeling van de nodige plotgaten en onlogica.

De spanning is dan ook te verwaarlozen. Daarvoor is er geen enkele vorm van spanningsopbouw aanwezig, waardoor de spaarzame schrikmomenten gewoon niet werken. Het resulteert zich in een vermoeiend geheel dat nergens weet te boeien. Wat dat betreft past het domme einde er perfect bij.

Al met al eentje om over te slaan. Je mist hier niets aan.

1,0 Sterren.

Wat een kansloze film is dit zeg. Het verhaal gaat echt nergens over en als we dan eindelijk na - plus minus - één uur zoeken naar het kind bij de clou komen... Op het laatst had ik echt zoiets van: blaas alsjeblieft jezelf op in dat vliegtuig, dat had de film misschien nog gered. Maar ja, Hollywood hè.
En zoals iedereen al zei, er zitten gewoon teveel gaten in deze film, nergens wordt het nou echt duidelijk over de dood van haar man enz. Ja, daar komen we later achter in één klein zinnetje, maar alsnog.

Alleen de eerste 20 minuten vond ik nog enigszins leuk om te zien, maar daarna was het één en al drama helaas.

1, 0 Ster voor de moeite.

"All I ever wanted was for Juli Baker to leave me alone."

Deze film past prima in het straatje van Rob Reiner.

Het uitgangspunt doet me gelijk denken aan het gezegde 'meisjes plagen, kusjes vragen', alleen zijn de rollen hier omgedraaid. Het vormt de basis van een aandoenlijke coming-of-age film die ondanks veel - zoet - sentiment en braafheid naar behoren werkt.

'Flipped' vertaalt de titel letterlijk naar het vertelperspectief en de manier waarop Juli en Bryce over elkaar denken; als kijker ga je ook anders naar bepaalde gebeurtenissen kijken. Deze structuur heeft iets verfrissend, al wordt het op een gegeven moment iets te veel van het goede. Daarbij lijkt men enkele subplotjes tegen het einde aan volledig te vergeten.

Ik begrijp dat het bronmateriaal het verhaal situeert in de moderne tijd, maar dat Reiner heeft gekozen voor een jaren '50 setting. Toch ligt het er niet zwaar bovenop, waardoor het geheel iets tijdloos heeft. De duidelijk aanwezige chemie tussen Madeline Carroll en Callan McAuliffe versterkt de fijne sfeer, hoewel er niet buiten de gebaande paden wordt getreden.

Al met al best een sympathieke coming-of-age film die helaas te veel op safe speelt.

3,0 Sterren.

Een zeer geslaagde comedy van Nederlandse bodem. De karakters vind ik zeer geslaagd een soort van Nederlandse Bundy familie, alleen dan net iets anders. Ik moet nog steeds denken aan die ene scène met Tatjana Simic: ''Maar buurman wat doet u nu?''

Ik geef 'm 4, 0 sterren.

Zeker een leuke afsluiter met weer allerlei grappige situaties en wat je allemaal wel niet van de Flodder familie mag verwachten. Alleen vond ik deze film net iets minder dan de eerste twee.

Ik geef 'm 3, 0 sterren, omdat hij nog steeds prima is om te kijken.

Een zeer geslaagd vervolg van Flodder, ook hier heb ik me weer rot gelachen om al die situaties. Bijvoorbeeld Sjakie die vastzat aan die raster.

Ik geef 'm 3, 5 sterren.

"It's tipped over and it's still growing."

Sean Baker is een naam die weleens vaker gedropt wordt, maar tot nu toe had ik niet veel behoefte om een film van hem te zien.

Tegen de nabijheid van Disney World volg je Moonee die samen met haar - weinig ambitieuze - moeder in een aftands motel woont. Het kleine meisje lijkt volop plezier te hebben met haar vriendjes, maar de schrijnende situatie van de woonomstandigheden is immer voelbaar. 'The Florida Project' slaagt erin om deze sociale onderlaag van Amerika natuurgetrouw weer te geven; de American Dream ligt binnen handbereik, maar is tegelijkertijd nog nooit zo ver geweest.

Op een bijna documentaire-achtige wijze worden de personages geregistreerd, veelal vanuit het perspectief van de kinderen zelf. Op deze manier krijg je een intrigerend kijkje in hun belevingswereld, zonder impliciet te verwijzen naar de vele misstanden. Hoewel het spel van Brooklynn Prince en Bria Vinaite op momenten erg over-the-top is, blijft de authenticiteit knap behouden. Een mooie rol hierin is ook weggelegd voor de sympathieke Willem Dafoe.

Een echt plot is er niet te vinden, maar de film kabbelt eigenaardig voort. Gesteund door de zomerse sfeer, middels de warme kleuren en de ongedwongen ontwikkeling. Het lijkt nergens naartoe te leiden, wat weer zijn reflectie heeft op het treurige bestaan van de karakters. Het geheel blijft indringend zonder moralistisch over te komen.

Al met al een verrassend drama dat er niet voor terugdeinst om buiten de gebaande paden te treden. Ik ben stiekem al benieuwd naar het volgende project van Baker, dit smaakt namelijk naar meer.

3,5 Sterren.

Stille marteling.

Phil Stevens laat met zijn debuutfilm ongetwijfeld een onuitwisbare indruk achter.

De toon wordt gelijk gezet door te openen met een vrouw die ontwaakt in een kruipruimte, om vervolgens haar weg te vervolgen door een hoop smerigheid en afgehakte lichaamsdelen. Hetzelfde wordt herhaald met vijf andere vrouwen die zich bevinden in andere locaties. Het geheel gaat gepaard met een hoop mysterie waar je het fijne van wil weten.

Het opmerkelijke aan 'Flowers' is dat er geen dialoog in verwerkt zit. Hierdoor is het als kijker echt gissen naar de gebeurtenissen, hoewel het gebeuren niet al te moeilijk te ontrafelen is. Des te knapper dat de actrices aardig overkomen, gezien ze alleen gebruik kunnen maken van non-verbale communicatie.

Stevens weet een eigenaardige sfeer neer te zetten, middels het gebruik van praktische effecten en in your face gore. Door de cameravoering zit je erg dicht op de huid, waardoor je zowat ondergedompeld wordt in deze waanzin. Hierbij mogen de vunzige sets zeker niet vergeten worden. Op deze manier wordt er een surrealistische nachtmerrie gecreëerd waar ontsnappen nauwelijks meer mogelijk is.

Al met al een indringende horror die je gewoon over je heen moet laten komen. Ik ben benieuwd hoe het vervolg zal uitpakken.

3,0 Sterren.

Noors kat-en-muisspel.

Tja, voor het verhaal hoef je deze film eigenlijk niet te kijken; het is miniem uitgewerkt met een karig achtergrondverhaal van de schurk. Op momenten komt het dan ook nogal ongeloofwaardig over, ondanks dat Ingrid Bolsø Berdal haar rol prima weet in te vullen.

'Flukt' moet het duidelijk meer hebben van de prachtige beelden, zeker gezien de manier waarop de Noorse landschappen geregeld de hoofdrol opeisen. Dit resulteert zich in een aantal spannende achtervolgingen die goed in beeld worden gebracht. Hierbij zorgen enkele slow-mo's ervoor dat de actiescènes er tof uitzien.

Al met al redelijk, maar hier had meer ingezeten. Desondanks kijkt het door de korte speelduur aardig weg.

2,5 Sterren.

"You fuckin' mugs are the worst bank robbers I've ever seen, do you know that?"

Het gegeven van twee bendes die tegelijkertijd een bank overvallen klonk me best interessant in de oren, helaas is de uitwerking niet zo best.

Op zich begint het nog oké, maar na een kleine tien minuten heeft 'Flypaper' letterlijk al zijn kruit verschoten. Wat hierna volgt is een wirwar van plotwendingen die van de hak op de tak springen. De samenhang is hierbij ver te zoeken, wat zich logischerwijs resulteert in vele plotgaten.

Daarnaast zijn de personages ronduit irritant te noemen, zoals het duo Peanut Butter en Jelly. In eerste instantie komen ze nog wel grappig over, maar naarmate de film vordert beginnen ze steeds meer op je zenuwen te werken. De grappen zijn dan ook enigszins geforceerd en echt grappig wordt het nergens. Het spreekt boekdelen dat er geen chemie is te bespeuren tussen Patrick Dempsey en Ashley Judd.

Al met al een mislukte poging. Erg jammer, want hier had meer ingezeten. Gelukkig is de speelduur niet zo lang.

1,5 Sterren.

"This is your mess."

Dit is sinds lange tijd dat ik weer een film zie met Will Smith in de hoofdrol, aangezien ik After Earth (2013) bewust heb overgeslagen. Dus met frisse moed meegepakt in de bios, helaas is deze film teleurstellend te noemen.

Op zich geeft 'Focus' je een leuk kijkje in het wereldje van zwendelen; het zakkenrollen en alles wat daarbij komt kijken wordt met de nodige vaart in beeld gebracht. Als kijker denk je dan ook dat men toewerkt naar een grootse opzet, maar deze is gevuld met een hoop kunstgrepen dat het niet meer wil boeien.

Door een tijdsprong van drie jaar vooruit te maken, wordt het er zeker niet beter op gemaakt. Het is te merken dat het langzaamaan een langdradig geheel wordt, zonder enige vorm van spanning op te bouwen. Wat dat betreft spreken de onzinnige plotwendingen voor zichzelf.

De personages worden gewoonweg niet goed uitgewerkt en ontberen de broodnodige empathie, ondanks een aantal - geforceerde - dramatische momenten. Dat Smith en de prachtige Margot Robbie nauwelijks chemie met elkaar hebben, zegt genoeg. Bovendien snap ik niet waarom ervoor gekozen is om comedy met misdaad te mengen. Hierdoor worden de meest hachelijke situaties gênant om te aanschouwen.

Al met al weet deze film de bezoeker op een gewiekste wijze op te lichten. Dat is één ding wat wel is gelukt.

2,0 Sterren.

Op zich wel een redelijke comedy die teveel op hetzelfde trucje leunt, namelijk de telefoongesprekken.

Ik had graag gezien dat de vijandigheid tussen Lauren en Katie zich langer uitstrekte, nu werden ze wel erg snel dikke maatjes.

Het religieuze meisje was dan wel weer geslaagd samen met de scène waarin Seth Rogen even voorbij komt. Eén van de spaarzame momenten dat wel goed geslaagd was.

Helaas wordt het tegen het einde aan weer erg cliché en moralistisch, de manier waarop Lauren en Katie hun ruzie via de telefoon oplossen was dan wel weer inventief te noemen.

Al met al een redelijke comedy dus en ik als ik lees dat het in 16 dagen is geschoten, dan is dat wel redelijk knap te noemen.

2,5 Sterren.

"I'm not too partial to people having to try to tell me what to do and when and how and where."

Lachen om weer eens een Steven Seagal film te zien.

Helaas raakt het simpele verhaal kant noch wal. Het resulteert zich in een aaneenschakeling van scènes die ietwat uit de lucht zijn gegrepen, waardoor het geheel erg rommelig en onlogisch op mij overkwam. De motieven van de verscheidene personages blijven dan ook redelijk onduidelijk gedurende de film.

Gelukkig wordt dat ruimschoots goedgemaakt met de actie, die veelal afkomstig is van Bren Foster. Ik heb nog nooit eerder iets van de beste man gezien, maar wat kan hij toch flink kont schoppen op momenten. Alleen jammer dat Seagal zich geroepen voelt om zijn 'vechtkunsten' te laten zien, zijn vechtscènes zagen er echt belabberd uit.

Al met al een redelijk B-filmpje waarmee je de avond wel doorkomt, zolang je maar niet te veel op het slechte verhaal let.

Kleine 2,5 sterren.

"Look out there. Out there is the perfect lap. You see it?"

Op voorhand moest ik bij deze titel denken aan een film als 'Rush', maar dit is mij toch een stuk beter bevallen.

Carroll Shelby ken ik eigenlijk alleen als autobouwer van onder andere de iconische AC Cobra, maar ik wist niet dat hij ook een carrière in het autoracen had en ooit Le Mans heeft gewonnen. En de naam Ken Miles zegt mij al helemaal niets. Op zich een prima manier om onbevangen in te gaan in deze strijd die Ford aangaat met - de hegemonie van - Ferrari om Le Mans te winnen.

De aanloop naar de races is erg interessant om te zien. James Mangold laat hierin de liefde voor de autosport goed naar voren komen. Uiteraard ontbreken de gebruikelijke tegenslagen die overwonnen moeten worden niet, al is het ironisch dat Ford veelal dwarsligt. De belangrijkste schakels in het geheel zijn zonder twijfel Christian Bale en Matt Damon, met name Bale zorgt geregeld voor vuurwerk. De kameraadschap tussen hun personages is simpelweg mooi om te zien.

Vanzelfsprekend mogen de geweldige races niet vergeten worden. Mangold weet het gevoel van snelheid treffend over te brengen; het heerlijke geluid die de bolides voortbrengen en de montage zorgen daar wel voor. De kers op de taart is natuurlijk het slotakkoord waarin alles samenkomt op Le Mans. De spanning wordt hier opgevoerd, waardoor je gekluisterd blijft kijken naar het spektakel. En dan te bedenken dat die twee en een half uur voorbij zijn gevlogen.

Al met al levert Mangold met 'Ford v Ferrari' weer een degelijke film af.

3,5 Sterren.

"Politicians and terrorists, they are just two ends of the same snake."

Het is een zeldzaamheid om Jackie Chan in een serieuze rol te zien spelen, maar het gaat hem prima af.

Ditmaal mag hij komen opdraven als rouwende vader die zijn dochter heeft verloren bij een bomaanslag van een splintergroep binnen de IRA. Hij gaat hiervoor achter de Ierse vicepremier Liam Hennessy die schijnbaar meer moet weten hierover. Dit levert een aantal interessante confrontaties op tussen oudgedienden Chan en Pierce Brosnan.

De verwachtingen moeten wel getemperd worden als je een volwaardige actiefilm denkt te zien; 'The Foreigner' is namelijk meer een politieke thriller met een vleugje actie. Toch zit het snor met de actiescènes. Tussen de serieuze taferelen door mag Chan als een ware John Rambo tekeer gaan met allerlei vallen en natuurlijk zijn kenmerkende gevechten.

Waar ik meer moeite mee heb zijn de rare plotwendingen die je als kijker verscheidene intriges moet voorschotelen. Het merendeel voelt te geforceerd aan en leidt te veel af van de echte focus. Deze complexiteit is volledig onnodig, waardoor de persona van Brosnan een flinke klap krijgt te verduren. Dit had simpeler gemogen, opdat het narratief niet als los zand aan elkaar hangt.

Al met al een redelijke thriller die niets bijzonders doet.

Krappe 3,0 sterren.

"Does this translate?"

Aanvankelijk wou ik dit vervolg overslaan, maar door enkele positieve berichten was ik toch benieuwd geworden.

Dit is ondertussen alweer de vijfde film in deze reeks. Hierin staan Mexicaanse immigranten en cowboys centraal, wat vanzelfsprekend voor de nodige onderlinge wrijving zorgt. Zoals gebruikelijk vindt de jaarlijkse zuivering weer plaats, echter vindt een grote groep één nacht niet genoeg en wil dat het oneindig doorgaat.

Het is te merken dat er hevig gehint wordt naar Trump, middels de extreemrechtse milities die Amerika willen zuiveren en alles fake news noemen. Een dergelijk politiek tintje is op zich een aardig uitgangspunt, maar dan moet het schrijfwerk er naar zijn. Des te jammer dat het verhaal wederom zo zwakjes wordt gebracht en nauwelijks enige satire kent.

'The Forever Purge' richt zich duidelijk meer op actie. Hierdoor verdwijnt de horror helaas naar de achtergrond; jump scares tel ik niet mee. De actie is vrij flauw te noemen, ondanks de nodige explosies en vuurgevechten. Een gedeelte van de film speelt zich ook overdag af, waardoor ik dat gevoel van een onheilspellende nacht mis.

Al met al een matig vervolg dat weinig bijzonders toevoegt. James DeMonaco zal het weinig kunnen schelen, gezien hij naar verluidt bezig is met deel zes.

Kleine 2,5 sterren.

Een erg vermakelijke en zeer geslaagde comedy moet ik zeggen. Het lijkt wel alsof er een nieuw soort van comedy is opgestaan aan de hand van de makers van deze makers. Ik zal deze dan ook zeker in de gaten houden.

Die Segel speelt echt geweldig, ik ging echt met zijn personage meeleven. Alleen zie je wel iets te vaak zijn penis... Nog een geslaagd personage vond ik die Aldous Snow, man hoe die Brand hem neerzet echt geniaal gewoon.

Het verhaal zelf is misschien een beetje standaard, maar wat deze film zo geslaagd maakt zijn de personages erom heen zoals: dat getrouwde stel, het personeel enz.

Verder ook geniale dialogen in deze film en de muziek die deels zelf gemaakt is door Segel las ik. Zie die geniale musical op het eind en die Hawaiiaanse versie van Nothing Compares to You .

Wat ook wel lachen is, waren die neppe programma's als die Crime Scene Investigation.

Al met al echt een zeer vermakelijke comedy waar je echt in de film opgezogen wordt. 4, 0 Sterren van mij.

"If you are watching this, you've discovered something that you shouldn't have."

Dit doet me een beetje denken aan Rubberneck (2012).

Op het eerste gezicht lijkt 'Forgetting the Girl' te bestaan uit een reeks droge dialogen waar geen eind aan komt. Hierbij helpt de trage pacing niet echt, waardoor het de gezapige kant op gaat. Een leuke vondst is wel de manier waarop het personage van Christopher Denham op momenten de vierde wand doorbreekt om iets meer inzicht te geven over zijn handelwijze.

Alleen het probleem is dat de film - voor mijn gevoel - nergens naartoe werkt. Je krijgt hier en daar wel hints over Kevin's verleden dat iets niet helemaal pluis is en een aantal personages gedragen zich anders dan normaal. Wat dat betreft kabbelt het geheel maar wat voort om tegen het slot plotsklaps van toon te veranderen. Het resulteert zich in een intrigerende finale die helaas te laat komt.

Al met al matig, ondanks de interessante opzet. Gelukkig verzacht het vrouwelijk schoon het leed enigszins.

Krappe 2,0 sterren.

In tegenstelling tot de meesten van jullie vind ik niet al te veel van deze film. Man wat is deze film toch saai zeg en al die dingen dat hij bijvoorbeeld de ontdekker van de Smiley is, Elvis heeft ontmoet enz. Kan me gewoon niks schelen, Hanks doet het op zich wel aardig, maar meer dan dat ook niet. Het hele sfeertje komt bij gewoon niet over en dan is het wel snel klaar.

Ik geef 'm 2, 0 sterren.

Vrij saai filmpje eigenlijk met een onzinnig verhaal, vuurgevechten vanuit het niets en poging tot grappig zijnde situaties en het duurt ook nog eens te lang.

Meh, nipt 2,5 sterren.

Gewoon een vermakelijke film, geen hoogvlieger dat wel. Maar het is zeker te doen.

Er zitten wel wat leuke momenten in, vooral bij de eerste ontmoeting vond ik zelf.

Alleen jammer dat het op het eind weer zo sentimenteel moet worden.

3, 0 Sterren.