Opinions

Een waargebeurde film die niet waargebeurd is, juist...

De film doet teveel zijn best om 'echt' over te komen, terwijl dat juist averechts werkt. Plus het gebruik van de stotterende en statische beelden bij gebrek aan (betere) special effects helpt ook niet echt mee.

Een film die me in ieder geval niet lang zal bijblijven.

Kleine 2,0 sterren.

"Coach is the father. Coach is a mentor. Coach has great power on athlete's life."

Blijkbaar gebaseerd op een waargebeurd verhaal, hoewel de film het één en ander heeft verdraaid. Nu ben ik niet zo bekend met hetgeen wat zich heeft afgespeeld, dus ik liet het maar op me afkomen.

In eerste instantie dacht ik dan ook dat John E. du Pont een befaamd worstelcoach was, maar eigenlijk is hij niets meer dan een psychopathische multimiljonair die in zijn zelfbedachte wereldje leeft waarin hij zichzelf alles toe-eigent. Op zich een prima gegeven om op voort te borduren zou je zeggen.

Jammer genoeg faalt 'Foxcatcher' erin om een pakkend verhaal te vertellen; het is meer een aaneenschakeling van gebeurtenissen. Er wordt wel een onheilspellende sfeer gecreëerd, ondersteund door een - opvallend - trage pacing. Toch is het simpelweg te weinig om je als kijker geboeid te houden. Ergens in het geheel zit er wel een intrigerende karakterstudie in verstopt, maar deze is helaas te miniem uitgewerkt.

Wat de film overeind houdt is het sterke acteerwerk van respectievelijk Channing Tatum, Steve Carell en Mark Ruffalo. Tatum als de overpeinzende worstelaar die zo graag op zijn eigen benen wil staan. Ruffalo die een innemende broer speelt en het beste met iedereen voor heeft. En uiteraard de transformatie van Carell die als du Pont nooit te doorgronden is in al zijn grilligheid. Drie gedenkwaardige personages wier motieven nooit echt duidelijk worden, om vervolgens plotsklaps te eindigen.

Al met al bij vlagen een indringend drama, maar meeslepend wordt het nergens. Daarvoor wordt het hele gebeuren te oppervlakkig gebracht.

3,0 Sterren.

"We roll together, we die together."

The FP is een goed voorbeeld van een onzinnig verhaal goed laten overkomen door er 'echt' in te geloven. Door de passie die er te zien was bij de verscheidene acteurs ging ik als kijker ook echt in het 'wereldje' geloven waarin BTRO en soortgenoten zich bevinden. Met name Art Hsu als de hypeman KCDC. Wat op zich wel enigszins geslaagd is, alhoewel er hier en daar toch wat aan mankeerde. Hierbij kun je denken aan dode momenten in de film en misschien ook wel dat de film - ondanks dat het al 83 minuten duurt - gerust wat ingekort had kunnen worden.

De straattaal die er in de film gebruikt wordt is ook goed gevonden. Het is een mengeling van hedendaagse (Amerikaanse) 'slang' en zelfverzonnen woorden en afkortingen. Zo heb je bijvoorbeeld N.IG.G.A. wat staat voor: Never Ignorant Getting Goals Accomplished en B.E.A.T. wat staat voor: Balance Expeditiousness Aggression Tempo.

Qua verhaal is het een beetje een standaard wraakverhaal: JTRO's broer BTRO gaat dood tijdens een potje Beat Beat Revelation - leuke variant op Dance Dance Revelation - en het is aan JTRO zijn broer te revancheren. Dit gaat gepaard met een harde onzinnige training om L. Dubba E. aan te kunnen. Overigens wel een opmerkelijk einde waarin JTRO gepijpt wordt tegen een zonsondergang, een zeer bijzondere manier om een film mee af te sluiten.

Maar de uitvoering is op zich wel redelijk goed te noemen, ook omdat de film zich niet al te serieus neemt en dat moet je als kijker dan ook niet doen.

Blijf trouwens wel even zitten bij de eindcredits voor een extra scène waarbij de eenden eindelijk hun terugkeer maken...

2,5 Sterren.

Teveel gepraat, te weinig horror.

Het duurt welgeteld ongeveer een uur voordat het horrorgebeuren zich eindelijk aandient, want daarvoor worden er onderling alleen maar grappen en grollen gemaakt. Plus het gezever van Jonathan over Frankenstein.
Als ik dan op IMDB zie dat dit afkomstig is van de makers van The Last Exorcism, dan verbaast me dit eerlijk gezegd nog geen eens. Het volgt precies hetzelfde stramien van found footage en en vertelling, met uitzondering dan dat we hier met een winterse setting te maken hebben en met Frankenstein i.p.v. een exorcisme.

Het had veel beter geweest als de conversaties tot een maximum van een halfuur waren beperkt, om daarna echt goed los te gaan met het horrorgedeelte. Alleen is het jammer te noemen dat de horror niet goed uit de verf komt. Er hadden echt zoveel dingen (beter) gedaan kunnen worden, zeker met de omgeving waarin ze zich bevonden. En als dan eindelijk Frankenstein in beeld komt, is het maar een schim van wat er op de filmposter te zien is...

Al met al toch wel een teleurstellende horror, vooral als je afgaat op de poster.

Kleine 2,0 sterren.

"Who gives a fuck about this doctor?!"

Op basis van enkele positieve berichten verwachtte ik een goede horror te zien, helaas is dit niet helemaal uitgekomen.

In de eerste helft van de film gebeurt er vrij weinig en de redelijk irritante personages zijn door hun vertolking nou niet echt het type waarvan je hoopt dat ze het overleven. Ik miste ook de spanning, nergens werd het echt beklemmend. Zelfs als de situatie zich ervoor aandient, bijvoorbeeld als Dimitri ingesloten wordt door de monsters en hij vrij gemakkelijk weer uit die situatie komt. Sowieso vond ik het opmerkelijk dat hij opvallend veel met rust werd gelaten door de monsters. Het found footage gebeuren had van mij wel weggelaten kunnen worden, het was op momenten te nadrukkelijk aanwezig.

Gelukkig wordt dit goedgemaakt met het geweldige creature design, want wat een keur aan uiteenlopende monsters heb ik voorbij zien komen zeg. Het leek alsmaar gekker en gekker te worden. Daarnaast is de gore redelijk aanwezig, al had ik graag meer smerigheid in beeld gezien. De camera draaide nu iets te veel weg.

Helaas wordt het tegen het einde aan minder, het ellenlange gesprek van Dimitri met de dokter deed me vrij weinig en liet de films enigszins doodbloeden.

Al met al op zich wel interessant om eens gezien te hebben vanwege het toffe creature design en wat gore, maar meer dan dat moet je er niet van verwachten. Want op andere vlakken is het aan de magere kant en dat is best jammer te noemen, omdat de potentie wel aanwezig is.

Krappe 2,5 sterren.

"You'll die if you go outside."

Naar aanleiding van een aantal positieve berichten heb ik deze film maar eens een kans gegeven.

Je wordt geïntroduceerd met een paranoïde vader die zijn dochter verbied om naar buiten te gaan, omdat ze dan weleens dood zou kunnen gaan. Dit roept uiteraard een hoop intrige op. Het doet mij een beetje denken aan 'Room'.

Als kijker weet je eigenlijk niet goed wat je krijgt voorgeschoteld, wat louter het mysterie in stand houdt. Op deze wijze begin je ook vragen te stellen over het hoe en wat om maar te achterhalen wat er allemaal is voorgevallen dat vader en dochter in zo een situatie zitten. Hierbij zorgt het degelijke acteerwerk ervoor dat je er helemaal in zit.

Ik kreeg alleen wel het gevoel dat 'Freaks' te lang in de introductiefase blijft zitten; het daadwerkelijke verloop komt erg traag op gang. Men zit bovendien nog eens te hameren op de eendimensionale maatschappijkritiek. Desondanks zitten er een aantal frisse ideeën in die het geheel extra pit meegeven. Om vooral de spaarzame, doch indrukwekkende CGI niet te vergeten.

Al met al een intrigerende Sci-Fi die op een aardige manier speelt met een verzadigd genre. Hoewel er wel meer mee gedaan zou kunnen worden.

Kleine 3,0 sterren.

"Everybody is freaking out."

Deze week was het eindelijk driemaal scheepsrecht.

Christopher Landon gaat verder op de weg die hij is ingeslagen via de 'Happy Death Day' films. Ditmaal presenteert hij een soort mix tussen 'Freaky Friday' en 'Friday the 13th' in de vorm van een tienermeisje dat van lichaam is veranderd met een seriemoordenaar. Op deze wijze ontstaat er een race tegen de klok om te voorkomen dat de lichaamsverwisseling permanent blijft.

De film staat of valt met de acteerprestaties van Vince Vaughn en Kathryn Newton. Vaughn valt in het bijzonder op in zijn rol als tienermeisje, erg leuk neergezet. Newton komt als muurbloempje iets minder over, maar als badass killer zit ze uitstekend in haar rol. Een mooie bijkomstigheid is dat het enthousiasme er ook vanaf spat bij de rest van de cast.

Landon wisselt comedy en horror moeiteloos met elkaar af. 'Freaky' kan namelijk enorm grappig zijn en je voelt aan dat de gore al gauw om de hoek komt kijken. Op een gegeven moment is alleen wel te merken dat het momentum enigszins voorbij is, maar het geheel blijft gelukkig onderhoudend genoeg.

Al met al een vermakelijke horror-comedy die zeker de moeite waard is.

Dikke 3,0 sterren.

"I just have to finish this stuff up."

Op de één of andere manier blijf ik dergelijke films interessant vinden, maar dit is wel erg belabberd zeg.

Het gegeven is - uiteraard - clichématig; wederom de ontdekking van een fraudezaak en de klokkenluider die zijn belager te slim af moet zijn in een leegstaand zakenpand. Echt bijzonder is het allemaal niet, wat zich o.a. uit in de lachwekkende dialogen die totaal nergens over gaan. Het zegt denk ik ook veel dat iemand als Malcolm McDowell voor de zoveelste keer in een B-film komt opdraven.

Het kat-en-muisspel wat daaruit ontstaat, bestaat uit een paar tamme achtervolgingen en vele kogels die niemand raken. De hele gang van zaken is gewoonweg te ongeloofwaardig, bovendien wordt het nergens spannend. Het is dat de montage nog enigszins in orde is, ondersteund door een aardige score.

Al met al een thriller die je gerust kan overslaan.

Dikke 1,0 sterren.

"You know what, fuck this small talk."

Het lijkt erop alsof Ben Wheatley met deze titel Quentin Tarantino wil nadoen, maar daar lichtelijk in faalt.

De opzet belooft in ieder geval veel goeds; een jaren '70 setting waar wat markante figuren een wapendeal gaan sluiten in een verlaten pakhuis. Eenvoud op zijn best. Meer heb je soms niet nodig zou je zeggen, maar de uitwerking laat daarvoor helaas een aantal steken vallen.

'Free Fire' is in feite niets meer dan een lange shootout. Perfect voer voor de actieliefhebbers onder ons, maar met die insteek kom je toch enigszins bedrogen uit. De vuurgevechten zijn teleurstellend en worden afgezien van het sterke geluid op een gegeven moment erg kleurloos. Men komt eigenlijk niet veel verder dan het in beeld brengen van kruipende personages die nauwelijks raak kunnen schieten.

Weliswaar is er in het geheel een bepaalde mate van zelfspot terug te zien. Dit komt met name door de opeenstapeling van absurde gebeurtenissen en het gebruik van zwarte humor. Wat dat betreft is Sharlto Copley op zijn plek in deze film. Des te jammer dat de ontwikkeling van deze gestoorde karakters vrijwel nihil is.

Al met al een leuk concept voor een kortfilm, maar duidelijk te lang om anderhalf uur te kunnen verantwoorden.

2,5 Sterren.

"Was that cool? It felt really cool."

Wauw, dit is nog eens een leuke verrassing!

Als kijker maak je kennis met Guy, een NPC die alsmaar dezelfde routine doorloopt als een nietszeggende figurant in een spel dat lijkt op een kruising tussen 'Fortnite' en 'Grand Theft Auto'. Zijn dagelijkse routine wordt verbroken wanneer hij een leuke dame tegenkomt. Op deze manier krijgt hij à la 'Westworld' een eigen wil, wat tegen de borst stuit van de makers. Zij willen hem ten koste van alles stoppen, terwijl zijn populariteit groeit.

De gamewereld waarin zowat alles zich afspeelt is werkelijk spectaculair. Er gebeurt de hele tijd van alles, waardoor je je ogen blijft uitkijken. Van de vele explosies tot aan de vele referenties die voorbij komen. 'Free Guy' is dan ook beter dan de meeste gameverfilmingen. Het concept is goed uitgewerkt ten opzichte van bijvoorbeeld een 'Ready Player One'.

Ryan Reynolds speelt zoals gebruikelijk zichzelf, maar het past perfect bij deze film. Wat dat betreft is de humor geweldig, met name de wijze waarop hij als een typische noob alle informatie tot zich neemt; gewoonweg heerlijk te noemen. De clichématige boodschap ligt er misschien iets te veel bovenop, echter mag dat de pret zeker niet drukken. Een aantal onverwachtse elementen uit de stal van Disney en een leuk spelende Jodie Comer maken het geheel helemaal af.

Al met al een heerlijke actiefilm die van begin tot eind blijft vermaken.

3,5 Sterren.

"This just happens to be my first and my last day working here."

Best een fijn indie filmpje moet ik zeggen.

Ondanks dat het qua verhaal erg mager is, wordt dit ruimschoots goedgemaakt met de eigenaardige humor, vage personages en grappige dialogen. Dit is voornamelijk te danken aan Jess Weixler die op een vermakelijke manier vorm geeft aan haar personage Jillian.

Echt dubbel zal je niet liggen om Free Samples, maar de humor is erg subtiel d.m.v. de dialogen. Al ging ik persoonlijk om een paar domme dingen wel aardig stuk. Dat er in de tweede helft een beetje drama aan toegevoegd wordt, werkt verfrissend. Jillian is namelijk ook maar gewoon een mens die met het nodige drama te kampen heeft en ietwat verloren is in het leven. Dit is best mooi om te zien.

Al met al een vermakelijke film om eens gezien te hebben, de soundtrack is overigens ook erg aangenaam.

3,0 Sterren.

"I'm freezing my balls, so I want to get the fuck out of here."

Zo nu en dan ben ik wel in voor dit soort films waarin een groepje mensen is opgesloten - in dit geval twee -, omdat ze veelal lekker mysterieus zijn en je als kijker moet puzzelen hoe het geheel in elkaar steekt. Helaas kwam ik bij Freezer van een koude kermis thuis.

Het verhaal is vrij standaard en hierbij ontbreekt de nodige spanning, omdat het lijkt alsof de film zichzelf niet serieus neemt. Ik weet niet of dat de bedoeling is of dat het daadwerkelijk zo is bedoeld. De vele ironische opmerkingen van Dylan McDermott zorgen er in ieder geval voor dat het zo overkomt, waardoor het op momenten best lachen is.

Alleen is het jammer dat Freezer qua verloop niet logisch is, zeker met de meerdere plotwendingen tegen het einde aan die als een tang op een varken slaan. Deze wendingen onthullen de vele plotgaten van de film, hierdoor lijkt het hele gebeuren vrij idioot.

Daarnaast komen de koude elementen niet echt goed naar voren; de temperatuur ziet er nog redelijk normaal uit. De effecten konden wat dat betreft beter. Zo is er bijvoorbeeld de scène waarin Robert blootsvoets een stuk huid afscheurt, maar als hij met zijn handen de vloer aanraakt gebeurt er niets...

Al met al had hier zo veel meer ingezeten, gelukkig is er nog altijd de mooie Yuliya Snigir om tegenaan te kijken.

2,0 Sterren.

Op zich wel een aardige film, al vond ik het voor het grootste gedeelte maar saai en ik kon er maar niet echt inkomen naar mijn mening. Er zaten wel wat goede dingen tussen, maar het kwam gewoon niet zo op mij over. De trein auto achtervolging vond ik het hoogtepunt van de film, echt knap hoe ze dat in elkaar hadden gezet.

Ik geef 'm 3, 0 sterren.

Redelijk film, had er wel iets meer van verwacht. Het begon op zich wel sterk, maar toen het in een politiethriller veranderde werd het minder naar mijn mening.

Kleine 3,0 sterren.

Meer comedy dan horror.

Desondanks kijkt het best aardig weg en zitten er wat leuke vondsten in. Hiermee doel ik gelijk op hoe de verscheidene personages geïntroduceerd worden en uiteraard het bizarre verhaallijn van de criminelen die uitgerekend bij een Maori kannibalen gezin terecht komen.

Qua verhaal moet je er niet al teveel van verwachten, het is dan ook meer als kapstok bedoeld voor de penibele situaties waarin de criminelen zich bevinden. Dit is doordrenkt met zwarte humor, alleen jammer dat er af en toe wat langzame stukken tussen zitten.

Gelukkig zitten er nog wel wat leuke gorey stukken tussen, met name tegen het einde aan komt de horror gelukkig om de hoek kijken.

Al met al op zich wel een geinige film om eens een keer gezien te hebben. Dat de film zichzelf op momenten niet serieus neemt is mooi meegenomen, alleen wel jammer dat het iets te lang uitgesponnen wordt.

Kleine 3,0 sterren.

"You're going to Camp Blood, ain't ya?"

Blijkbaar heb ik deze klassieker nog nooit gezien.

Er wordt een simpel verhaaltje opgezet rondom wat jonge begeleiders die Camp Crystal Lake oftewel Camp Blood klaarmaken voor de zomer. Niet wetende dat er een moordenaar op de loer ligt, gaan ze vrolijk door met plezier maken. Daarbij is de geschiedenis van het kamp een slecht voorteken voor het afloop.

Op het eerste gezicht lijkt 'Friday the 13th' een leuke campy aanvulling te zijn dat meelift op het succes van 'Halloween'. Maar dit is wel erg amateuristisch zeg; van het acteerwerk tot aan de stupide ontknoping toe. Het is werkelijk slaapverwekkend om je hier doorheen te slaan, vooral omdat er geen lekkere flow in zit.

Het gemis van Jason Voorhees is een grote domper, want nu krijg je nietszeggende P.O.V. shots voorgeschoteld waar nauwelijks spanning in te bespeuren is. De score is dan nog wel aardig, maar op den duur gaat deze ook irriteren. Afgezien van twee goede scènes waar Tom Savini voortreffelijk werk laat zien, valt hier weinig uit te halen.

Al met al een teleurstellende horror waar ik echt veel meer van had verwacht. Dit is nog eens van een koude kermis thuiskomen.

1,5 Sterren.

Vanmiddag in de bios gezien en best wel een vermakelijke film moet ik zeggen.

Er zit zeker wel chemie tussen Timberlake en de wonderschone Mila Kunis.
En opvallend veel bekende support acteurs zoals: Woody Harrelson die een erg grappige rol als een homo neerzet, Elfman, Jenkins en zelfs de echt kleine rollen die Emma Stone en Samberg voor zich nemen als de exen. Met een vermakelijke optreden van Segel die in de erg foute romcom speelt op tv inclusief clichés en foute muziek.

Verder zitten er wel wat herkenbare momenten en dat het uiteindelijk tot een happy ending lijkt kon je al vanaf het begin zien, maar desalniettemin blijft het mooi om te zien.

Dikke 3,5 sterren.

Op zich wel een vermakelijke film. Farrell zet een uitstekende rol als de vampier next door en Yelchin zet een leuke puber neer. Leuk om McLovin terug te zien als is het weliswaar in een klein rolletje. De rol van Peter Vincent vond ik alleen iets te geforceerd.

Verder zaten er wel wat leuke schrikeffecten in en de op zich wel wat bloed en de make-up was erg goed gedaan als de vampiers in een soort van monsters veranderden.

Overigens is het 3D effect echt te verwaarlozen, dat komt echt niet over in deze film. Jammer dat daarvoor gekozen is.

Dikke 3,0 sterren.

"Looks like we rescued her from that house."

Met Alastair Orr ben ik nog niet bekend, maar de beste man is al tamelijk lang bezig in het genre.

De film doet me enigszins denken aan een mix tussen 'Don't Breathe' en 'The Disappearance of Alice Creed', alleen dan met een twist van een demon die inspeelt op angsten en schuldgevoelens. Het is een aardige opzet die niet al te veel verrassingen kent. Je zou zelfs kunnen zeggen dat Orr goed heeft gekeken naar genregenoten.

Het begint lekker mysterieus; prima locaties en een onheilspellende sfeer. Langzaamaan wordt duidelijk dat er iets niet helemaal in de haak is. Daarbij krijgen de personages minieme achtergrondinformatie mee, hoewel ze niet bijster interessant zijn. Zelfs Sharni Vinson voegt weinig toe.

'From a House on Willow Street' moet het dan ook voornamelijk van de spanning hebben. Jammer genoeg volgen de bekende clichés al gauw en mogen de - blijkbaar - obligate jump scares niet ontbreken. Toch zijn deze zaken niet echt hinderlijk, waardoor het geheel afstevent op een bekend slot dat slechter had kunnen uitpakken.

Al met al best oké voor een keer, maar met iets meer originaliteit en beter uitgewerkte karakters had hier zeker meer in gezeten.

Kleine 3,0 sterren.

Niet geheel aan mijn verwachtingen voldaan, maar desondanks wel een vermakelijk filmpje.

De film bestaat eigenlijk uit twee delen, in de eerste helft zit meer de actie/misdaad met leuke dialogen tussen Clooney en Tarantino en wat schietactie.

In de tweede helft maakt dit plaats voor horror als ze eenmaal in de Titty Twister (what's in a name ) zijn aangekomen. Ik krijg Salma Hayek en haar weergaloze performance nog steeds niet uit mijn hoofd. Maar goed dan neemt de film dus een heel andere wending aan als zowat bijna iedereen in de Titty Twister een vampier blijkt te zijn.
Het wordt dan wel iets minder en meer pulp eigenlijk.
Desondanks blijft het wel onderhoudend.

3,0 Sterren.

Op zich wel een redelijke film met nauwelijks een verhaallijn. Gewoon kijken met het verstand uit eigenlijk.

Zitten hier en daar wel wat leuke stukken in, zoals: in het Chinese restaurant en in het drugsgebouw.

Travolta acteert op de automaat en dat doet 'ie goed, Meyers was wel oké.

Leuk om een keer gezien te hebben, maar dat is het ook wel.

Nipt 3, 0 sterren.

Franse horrors zijn de laatste tijd toch tot mijn favoriete horrors zijn gaan behoren.

Begint goed met die Franse rellen en als de twee jongens dan in de herberg terecht komen, had ik wel een soort van Calvaire gevoel. Met die rare figuren.

Dan neemt de film een totaal andere wending als de jongens zich door de nauwe tunnel (erg mooi gefilmd trouwens) moeten wurmen en ze dus uiteindelijk bij die neo-nazi terecht komen. Ik moest in eerste instantie echt om die man lachen, maar hij doet het toch wel aardig.

Verder zit er ook de nodige gore in, zoals het knippen van de achillespees, hoe die ene jongen levend wordt gekookt.

Goed voor 3, 5 sterren.

Best wel een sterke film moet ik zeggen. Op zich wel een vrij simpel gegeven: drie personen die vastzitten in een skilift en moeten zien te overleven.
Maar de film bleef me zeker geboeid houden door de niet zo handige acties van de hoofdpersonen en juist dat maakt het eigenlijk wat menselijker. Je weet zelf natuurlijk ook niet wat je in zo een situatie zou doen, de machteloosheid straalt er wel vanaf.

Overigens geen horror zie ik nu, maar er zitten toch best wel wat leuke stukjes in zoals: als Dan springt en zijn benen breekt (je ziet zelfs zijn botten eruit steken) en de wolven waren op zich ook wel nice te noemen.

Dikke 3,5 sterren.

"I'm good, I'm good, I'm gonna be good."

Vanochtend met enigszins getemperde verwachtingen in de bios meegepakt, omdat ik wat berichten las dat het veelal eenzijdig is. Toch is het me meegevallen.

De film wordt gedegen opgebouwd met prima beelden van Oakland die een redelijk desolate impressie geven. Michael B. Jordan die gestalte geeft aan Oscar past wat dat betreft perfect in het plaatje. Mooi om te zien hoe sterk, doch ingetogen hij hem neerzet. Om vooral de overige castleden niet te vergeten die stuk voor stuk een uitstekende rol neerzetten.

Maar gedurende de film begon het bij mij als kijker een beetje te knagen hoe Oscar als een soort van 'good guy' wordt neergezet die zowat niks verkeerds kan doen. Hier komt zeker het eenzijdige om de hoek kijken.

Bij het slotstuk aangekomen, vraag ik me dan ook af in hoeverre het geheel waar is weergegeven. De manier waarop Oscar wordt behandeld lijkt onrechtvaardig te zijn, maar als ik berichten lees dat hij zich hevig verzette enz., ga ik er anders tegenaan kijken.

Al met al is het vanuit het perspectief van een fictieve film gezien aardig te noemen, maar op basis van een waargebeurd verhaal is het gebeuren wel erg geromantiseerd. Ik kies er voor om het als een ietwat fictieve film te zien. Al blijft het uiteraard kwalijk dat er zo op het sentiment van het publiek wordt ingespeeld om dit als 'waargebeurd' over te laten komen.

3,0 Sterren.

Deze film moet het met name van de sterke opbouw hebben, want tegen het einde aan wordt het helaas iets minder. Dit wordt allemaal in hoofdstukken met toepasselijke cryptische namen verteld als: "Life has told us a secret", "Before the blood flows, do not believe the giver of eternal life" enz.
De film wordt op deze manier in het heden verteld en enkele hoofdstukken worden zo in het verleden verteld om de aanleiding te laten zien.

Verder is de film echt hard, er worden geen doekjes omheen gewonden. Het is echt rechttoe, rechtaan in your face en op deze manier kreeg ik als snel sympathie voor de hoofdrolspelers.

Alleen tegen het einde wordt het ietwat afgeraffeld, zoals FillumGek al aangeeft. Er volgen zich teveel gebeurtenissen in korte tijd op. En daarnaast ergerde ik me aan het feit dat Kit als een soort Superman werd neergezet als hij meerdere malen keihard geslagen en neergeschoten wordt, maar dit alles overleefd hij. Om vervolgens al vrij rap vijf jaar later alsnog zijn wraak te nemen op de agent.
Met deze scène zou de film perfect kunnen eindigen, ware het niet dat die kinderen vanuit het niets in 'moordmachines' veranderen en met z'n allen Kit aanvallen tot zijn dood. En dan zien we Kit herenigd met Wing om alsnog mooi te eindigen.

Al met al toch wel een film die zeker de moeite waard is om een keer gezien te hebben, al is het alleen maar om de audiovisuele pracht.

Kleine 3,5 sterren.

Ik moet bekennen dat ik een zwak heb voor Victoria Justice en deze film heb ik dan ook eigenlijk alleen maar vanwege haar gekeken, anders had ik het waarschijnlijk links laten liggen.

En op zich is het wel een vermakelijke film, al is het niet origineel te noemen.

Er zitten aardige grappen in en vrij rare situaties soms. Voor een Nickelodeon film vind ik dit trouwens redelijk seksistisch met hier en daar wat scheldwoorden en verwijzingen naar seks.

Leuk bijrol trouwens ook voor Johnny Knoxville als Jörgen.

Al met toch wel een film waar ik mij mee heb kunnen vermaken met een goede soundtrack.

3,0 Sterren.

"I won't let anything happen to your son."

Hier had ik meer van verwacht.

Blijkbaar is deze film gebaseerd op een boek, al doet de opzet mij in eerste instantie denken aan een Intouchables (2011) en zo zullen er vast nog andere titels zijn. Het clichématige komt - vanzelfsprekend - al gauw om de hoek kijken, hoewel er een paar interessante dingen tussen zitten.

Qua narratief lijkt het alsof men er te veel dingen in wil verwerken; de verscheidene subplotjes leiden veelal af. Met name het achtergrondverhaal van Ben komt enigszins geforceerd over, vooral vanwege de flashbacks die te pas en onpas in beeld komen. Het drama aspect komt voor mij dan ook nooit echt uit de verf.

'The Fundamentals of Caring' moet het meer hebben van het road trip avontuur. Hierin wordt de relatie tussen Ben en Trevor goed weergeven. Dit is grotendeels te danken aan Paul Rudd die het geheel naar een hoger plan tilt. Het resulteert zich in scherpe dialogen en fijne humor. Overigens snap ik niet wat Selena Gomez hierin doet, wat een miscast.

Al met al een aardige feel-good film, maar hier had meer uitgehaald kunnen worden.

Kleine 3,0 sterren.

Keihard politiewerk.

'Fung Bou' is op het eerste gezicht eigenlijk een typisch 'cops vs. robbers' vehikel, maar de manier waarop het gebracht wordt, is buitengewoon te noemen.

Het geheel wordt prima opgebouwd met het standaard politieonderzoek en af en toe wat aardige actiescènes ertussendoor. Tevens is het leuk dat enkele personages een extra laag meekrijgen, al blijft het miniem. Wat dat betreft staat de rol van rechercheur op Andy Lau's lijf geschreven.

Blijkbaar hebben ze alles opgespaard voor het fenomenale laatste halfuur waarin het goed losgaat. Want wat een aaneenschakeling van actie vind me daar toch plaats zeg; de ene scène nog explosiever dan de andere. Op een gegeven moment leek het net of ik in een rampenfilm was beland. Het is dan ook werkelijk genieten geblazen.

Al met al erg vermakelijk, dit is Hong Kong op zijn best.

3,5 Sterren.

Teleurstellende prequel.

'Furie' vond ik een leuke martial arts film, maar schreeuwde nou niet direct om een vervolg. Toch is deze er dan alsnog gekomen en ditmaal met ster Veronica Ngo als regisseur.

In 'Furies' volg je Bi, een plattelandsmeisje dat naar de stad trekt om haar wrede jeugd te vergeten. Daar ontmoet ze Jacqueline die haar rekruteert om samen met haar twee volgelingen een misdaadsyndicaat op te rollen. Na een intense training kan de missie beginnen.

Het is zichtbaar dat Ngo een duidelijke visie heeft voor deze film. Dit is voornamelijk te merken aan de visuele stijl die doordrenkt is met neon. Des te jammer dat men vergeet dat het narratief ook belangrijk is. Er wordt wel een poging gedaan om meer achtergrond mee te geven, echter voelt het erg leeg aan. Daarbovenop zijn de personages veelal nietszeggend.

Qua actie mag de film er dan weer wel zijn. Er zitten een aantal actiescènes in die zeker naar meer smaken. De grootse achtervolging op bromfietsen is helaas een mispeer te noemen; het is overduidelijk dat hier twijfelachtige CGI aan te pas is gekomen, zonde. Daarnaast vind ik de geforceerde connectie met de voorganger nogal onhandig aangepakt. Naast het feit dat het niet klopt dat Ngo hier een totaal andere rol speelt.

Al met al een teleurstellende prequel. Je bent dan veel beter af met de superieure voorganger. Desondanks ben ik wel benieuwd naar nieuw werk van Ngo.

Kleine 2,5 sterren.

"Have you ever been pigging?"

Aardig regiedebuut van Tony D'Aquino.

Een groepje vrouwen versus een aantal gemaskerde freaks in de Australische wildernis zorgt voor een dodelijk kat-en-muisspel. Qua opzet heeft het wel wat weg van 'Predators'. Meer heb je soms niet nodig en gelukkig pretendeert de film ook niets anders te zijn.

'The Furies' windt er geen doekjes om en gaat gelijk voortvarend van start. Als liefhebber krijg je heerlijke kills voorgeschoteld, waarbij de nodige gore uiteraard niet mag ontbreken. Deze worden bovendien nog eens vrij expliciet in beeld gebracht. Het is lekker bruut en door de snelle pacing hoef je nooit lang te wachten voordat het volgende slachtoffer zich aandient.

Hier en daar merk je wel dat men iets dieper probeert in te gaan op het verhaal, maar het is de moeite niet waard; op momenten zelfs erg onlogisch. Zo wordt het gebeuren tussen Kayla en Maddie onnodig opgeblazen. Zodra de gemaskerde freaks zich weer op het toneel begeven, ben je dit al gauw weer vergeten. Daarbij doet Arlie Dodds het als final girl naar behoren.

Al met al een vermakelijke horror voor tussendoor. De korte speelduur is eveneens mooi meegenomen.

3,0 Sterren.