Opinions

Wat een fantastische film. De hele jaren 50 sfeer komt erg geloofwaardig over. Het verhaal zit goed in elkaar. Vooral de wendingen wordennergens ongeloofwaardig. Een cast om van te watertanden. En natuurlijk de wederom weergaloze kevin spacey. Al met al een film die voor mij de 5 sterren dik verdiend.

Hij begon ruim twintig minuten te laat. En op teletekst stond ook niet dat die kwam. Gelukkig ben ik blijven wachten. Wat een prachtige film. De spaanse burgeroorlog heb ik altijd al interessant gevonden. En het wordt hier erg sterk uitgewerkt. De acteurs staan echt centraal en dat spreekt me erg aan in de film. En erg pijnlijk om te zien hoe de idealen langzaam toch weer veranderen in een maatschappij van rangen en standen. Zoals al eerder gezegd hoe mooi had het kunnen zijn. Ben na het zien van deze film ook erg benieuwd geraakt naar The Wind that Shakes the Barley.

4,5 ster

De vernietigende recensies waren eenduidig. The Last Airbender was dé flop van 2010. Nou, laat ik beginnen met te zeggen dat ik er absoluut niet rouwig om ben dat ik deze film niet in de bioscoop heb gezien. Maar zo slecht als de gemiddelde filmjournalist de The Last Airbender vindt, vond ik hem niet. Want scripttechnisch zit The Last Airbender dan niet helemaal lekker in elkaar en de acteerprestaties zijn allesbehalve indrukwekkend maar The Last Airbender kijkt nog relatief makkelijk weg en ook de special effects zijn prima. Een voldoende is veel te veel eer maar de slechtste film van 2010 is ook schromelijk overdreven.

Kleine 2 sterren

Documentaire of film? The Last Lions hangt er ergens tussenin. Want hoewel er niets in scene is gezet, zorgen de geweldige voice-over van Jeremy Irons (Scar himself) en de manier van monteren voor een razendspannend verhaal dat wegkijkt als een heuse speelfilm.

De belevenissen van de eenzame leeuwin Ma Ti Dau en haar drie welpen laten op indrukwekkende wijze zien hoe de natuur zijn gang gaat. Het levert een documentaire op die de prachtige, ontroerende, spannende en hartverscheurende momenten met elkaar afwisselt. Als ware het een heuse film.

Heel behoorlijke film. Fiorentino is het hart van de film en speelt de rol van berekende maar tegelijkertijd ook wel ergens sympathieke bitch, met verve. De vele plotwendingen zijn wat te veel op toeval gebaseerd en doen soms geforceerd aan, maar de film komt er al met al toch prima mee weg. Gelukkig durft regisseur John Dahl de film ook het perfecte einde mee te geven waardoor The Last Seduction een meer dan gemiddeld filmpje is geworden.

Zonder Shia LaBeouf had dit een toppertje kunnen zijn. En eigenlijk ligt het niet eens aan Shia LaBeouf dat Lawless blijft steken op een ruime voldoende. Het zit hem vooral in het voor hem geschreven personage Jack. De grenzeloze naïviteit en de wereldvreemde manier waarop hij zich gedraagt roept zoveel irritatie op dat Lawless uiteindelijk op het punt van geloofwaardigheid tekortschiet. Zonde, want Lawless ziet er prachtig uit, heeft met Guy Pearce een bad guy die er zijn mag en als klap op de vuurpijl is het Tom Hardy die maar weer eens laat zien dat hij één van de allerbeste acteurs van het moment is.

Bijzonder vermakelijk filmpje. Volgt mooi de screwball-comedy paden dus echt verbaasd kun je niet zijn over wat je te zien krijgt. Zellweger en Clooney hebben veel plezier en de scenes waarin ze samen opduiken zijn dan ook de sterkste uit de film. Leuk hoe ze elkaar met rake dialogen het leven zuur maken. Een beetje jammer vond ik het grote football gedeelte. Zeker richting einde verschoof de focus meer richting een sportfilm en kan me voorstellen dat veel mensen daar niet echt op zaten te wachten. Natuurlijk heeft Clooney ook de tijdsgeest een beetje tegen. De klassenverschillen tussen man en vrouw zijn heel anders als in de jaren veertig toen de screwball-comedys nog echt een maatschappelijk thema aan de kaak stelde. Dat is nu allemaal wat minder maar wie daar doorheen kan kijken krijgt gewoon erg leuk filmpje dat erg veel plezier is gemaakt.

3,5*

Weer een erg sterke nederlandse productie. Monic Hendrickx vond ik erg sterk en persoonlijk zat ik er vanaf het begin lekker in. De dialogen zijn leuk de film ziet er gewoon erg goed uit. Het gaat wat mij betreft de laatste jaren erg goed met de nederlandse film met prachtige films als Cloaca, Simon,karakter en nu dus ook weer Leef.

4 *

Vooraf toch een beetje huiverig voor deze animatiefilm. De trailer oogde enigzins kitscherig en ook het verhaal over een stel uilen deed het enthousiasme niet meteen toenemen. Dat Legend of the Guardians uiteindelijk toch een prima film is geworden was dus een meevallertje. Regisseur Zack Snyder heeft er een prachtig schouwspel van gemaakt dat met de vliegscènes en slow motions af en toe flink doorslaat maar dat dankzij het hartverwarmende verhaal en de humor toch met gemak anderhalf uur blijft boeien.

Voor mij ook een kleine tegenvaller. Cohen is briljant maar buiten Wainwright zijn versie van halleluja die ik overigens altijd al beter heb gevonden zijn er misschien nog 1 of 2 nummers die ergens op lijken. De rest is gewoon echt niet goed. Gelukkig dat Cohen zelf nog regelmatig aan het woord is. Ik kom niet verder dan een 3*

Ik vond Soy Cuba al briljant maar Als de Kraanvogels overvliegen is misschien nog wel beter. Net als Soy Cub is ook deze film visueel fantastisch. De scene waarin Veronika wordt gevolgd terwijl ze richting brug rent en die waarin Boris sterft waren werkelijk wonderschoon.

Een ander groot pluspunt is de emtionele betrokkenheid bij de film. Daar waar andere Russische films vaak een afstandelijk gevoel bij me opriepen is dat hier totaal niet. Een eenvoudig uitgangspunt wordt fantastisch uitgewerkt en ook het acteerwerk is veel frissen en toegankelijker dan ik gewend ben.

Als de Kraanvogels overvliegen heeft me dan ook simpelweg geraakt en vooral de scene waarin de twee geliefden wanhopig naar elkaar op zoek zijn vlak voor het vertrek van Boris zal me nog lang bijblijven.


5 sterren en een film die dicht tegen een top 10 notering aanzit.

Dat Life op Pi een film zou worden die visueel de perfectie zou benaderen, was voor mij wel al duidelijk na de trailer. Grote vraag was dan ook of Life of Pi naast die beeldenpracht ook nog een gevoelige snaar zou weten te raken. Het antwoord daarop is wisselend. Eerst wat puntjes van kritiek. Om te beginnen is Life of Pi een tikkeltje aan de sentimentele kant. Daarnaast mag de film dan hoog scoren op het gebied van goed gebruikte 3D, het blijft toch een techniek die vooral afleidt in plaats van toevoegt.

Toch is er ook voldoende positiefs te melden. Zo is de manier waarop de tijger Richard Parker tot leven wordt gewekt ronduit magisch. Bovendien is de wijze waarop Life of Pi speelt met de kijker ronduit origineel. De grote vraag: 'Waarin geloof jij', wordt duidelijk opgeworpen en iedereen zal na het zien van de film een eigen antwoord hebben. Life of Pi is een sprookjesachtige vertelling die een bijzonder verhaal vertelt en visueel overdondert. Maar ook een film die niet bijblijft omdat hij nooit écht beklijft of je als kijker raakt.

Qua idee deed het me regelmatig denken aan 12 angry men. Een groep mensen die ondanks meningsverschillen er samen uit moeten komen en dat gefilmd op slechts 1 locatie. Helaas is dit slechts een heel klein deel van de film.

Ook wordt al veel snel expliciet duidelijk dat de Duitser weinig goede bedoelingen heeft. Hierdoor verworden de morela dillema's die de film bevat al snel tot pasklare oplossingen

Erg jammer want hier had meer ingezeten. Toch een dikke 3 sterren voor anderhalf uur heel aardig vermaak.

Een pil die er voor zorgt dat je in plaats van de gebrukelijke 20% je volledige hersencapaciteit gebruikt. Het blijkt een prima plot voor een gedurende het eerste half uur onderhoudend filmpje. Jammer genoeg valt de film al snel in herhaling en worden de cliches niet gemeden waardoor Limitless na een alleraardigst eerste deel ver terugzakt.

De naam Spielberg was voorheen altijd een reden om uit te kijken naar een film. Door schade en schande wijs geworden was ik bij Lincoln eerder huiverig dan blij met Spielberg als regisseur. En dat zul je altijd zien, juist dan laat hij zijn klasse weer zien. Want wat is het een goede keus om zich te focussen op die ene maand uit het leven van Lincoln. Éen maand waarin ontzettend veel samenkomt. Een maand die heel veel over hem zegt en waarin hij keuzes moet maken die hem definiëren.

Dat Daniel Day-Lewis de beste man dan ook nog op ongeëvenaarde wijze neerzet is helemaal mooi. Want of hij nu als de president met stijl vol krachtige monologen zijn standpunt verdedigt of bijna vaderlijk met twee ondergeschikten omgaat, het is allemaal even goed. Hij krijgt daarbij hulp van een voortreffelijk script. 150 minuten die bijna alleen bestaan uit dialoog ga er maar aan staan om dat interessant te houden. Dat lukt fantastisch.

Het moge duidelijk zijn Lincoln is een prachtfilm die het beste van Spielberg en het beste van Day-Lewis verenigt. Indrukwekkend!

Voor een uitgebreide recensie zie: Filmmad.nl | Recensie: Lincoln (31 januari)

Bijzonder goede film. De film ademt echt de sfeer van de woestijn uit. Dit zorgt ervoor dat je meeleeft en dat je ook helemaal meegaat in het verhaal. Ook geeft de film een mooi beeld van het kat en muis spel van de italianen en Mukhtar. De acteerprestaties zijn dik in orde, de muziek is sterk gekozen en de film ziet er ook nog redelijk goed uit. Vond vooral de paar zwart wit archiefbeelden erg mooi. Wat me echter het meest opviel aan de film was het lef. Er wordt geen moeite gedaan de beelden mooier voor te stellen dan ze waren. Nogmaals bijzonder mooie film over een vergeten stukje geschiedenis.

kleine 4,5 ster

Weinig indrukwekkende western. De film kan maar moeilijk kiezen tussen komedie enerzijds en drama anderzijds. Het wordt hierdoor een mengelmoes waarbij de komische gedeeltes niet leuk genoeg zijn en de dramatische stukken te weinig indruk maken vanwege de relativerende stukken erna. Daarbij stoort het me ook nog enorm dat die indianen de hele tijd Engels spreken.

Begrijp me niet verkeerd de film is goed aan te zien en heb me nauwelijks verveeld tijdens het kijken maar het meesterwerk herken ik er echt niet in.

3*

Één van de grote verassingen van 2006 was Little Miss Sunshine. De film sleepte meer als veertig filmprijzen in de wacht en werd bovendien vele malen bewierookt door praktisch alle filmrecensenten die Nederland rijk is. Wat mij betreft is al dat lof schromelijk overdreven. Little Miss Sunshine is absoluut geen slechte film en ik heb me dan ook prima geamuseerd maar meer dan dat is het ook niet. De film is niet humoristisch genoeg om tot een grandioze komedie te worden gekroond en ook qua drama is het het wat mij betreft niet het meesterwerk dat velen er blijkbaar in zien. Nee, een leuke feel good film die lekker wegkijkt maar geen film die me tot in de lengte der jaren zal bijblijven.

3,5 *

Eva Mendes is dan ook zeker voor de pauze de storende factor in de film. Zij acteert zo ontzettend slecht dat het bijna zielig wordt. Maar zoals hierboven al gezegd de film heeft een intrigerend thema en de show zelf is goed gedaan. Hierdoor wordt de film zeker richting einde spannend en is het al met al ook nog eens een film waarbij je af en toe eens een keer nadenkt over de huidige tv wereld.

kleine 3,5 *

Toch wel een hele fikse tegenvaller. Tom Hardy behoort tot mijn favoriete acteurs van het moment, maar zelfs hij kan deze film niet naar grote hoogte stuwen. Daarvoor is de film eigenlijk simpelweg te saai. Daar waar bijvoorbeeld Buried er wel in slaagde om met het principe één locatie, één acteur een goede film te maken, slaagt Locke daar niet in.

Dat zit hem vooral in het script. De drie verhaallijnen zijn simpelweg niet interessant genoeg en het eindeloze gebel, begint ook al snel op de zenuwen te werken. En als een film van amper 85 minuten toch te lang duurt, weet je dat er iets goed mis is.

Voor een uitgebreide recensie zie: Locke. Filmmad.nl » Recensie: Locke (9 oktober)

Oké vanmorgen dan toch maar eens naar de bioscoop vertrokken. Origineel wel gezien maar kon me er nog maar weinig van herinneren. En moet zeggen Loft is gewoon een hele goede Nederlandse thriller. Het acteerwerk is over de gehele linie uitstekend en de film ziet er ook nog eens erg mooi uit. Ook het verhaal wordt prima uitgewerkt en de spanning wordt vakkundig opgebouwd tot aan de geweldige climax in het 'Casino.' Qua dialogen viel er nog wel wat meer uit de film halen al is de scene waarin alle stellen samen eten en Jeroen van Koningsbrugge zinspeelt op het bestaan van de Loft een indrukwekkende uitzondering. Op specifieke punten de vergelijking met het origineel maken vind ik moelijk omdat het te lang geleden is dat ik de Belgische versie zag. Maar dat deze Nederlandse Loft als geheel de concurrentie met het Belgische origineel aankan durf ik wel met grote stelligheid te beweren.

Viel me toch wel hard tegen de eerste Tarr. Bijzonder traag en voor mij was deze ook gewoon te traag. Ook het verhaal was niet om over naar huis te schrijven. Het probleem wat ik vaker heb met cinematografisch prachtige films is dat ze het verhaal vergeten. Hier lijkt het ook weer of ze een prachtige film willen maken en dan ineens bedenken verrek er moet ook nog een verhaaltje omheen. Soundtrack is ook niet blijven hangen. Blijft over de fantastische look van de film. vandaar toch nog een 1,5.

Vorm boven inhoud maar het stoort zelden. Schitterende beelden mede dankzij de prachtige goudgele belichting. Verder laat Jeunet weer oog voor detail zien en wordt zijn film nooit zwaar dankzij de vele komische intermezzos. Enige minpuntje is het gebrekkig uitgewerkte verhaaltje dat de film van een echte topscore afhoudt.

Dikke 3,5*

Altijd al een zwak gehad voor sportfilms als deze. Ze lijken allemaal op elkaar en het is allemaal zeker niet groots maar vermakelijk is het bijna altijd. Ook The Longest Yard is weer een uiterst leuk filmpje over een groep gevangenen die het mogen opnemen tegen hun bewakers. Adam Sandler is voor de verandering ook nog eens best te hebben. Kortom een zeer onderhoudend filmpje.

3*

Éen van de leukste films die in tijden zag. Het uitganspunt is even simpel als briljant. Eric de postbode die enorm fan is van Eric Cantona en die als zijn leven een steeds groter drama wordt door diezelfde Eric Cantona wordt geholpen om zijn leven weer op de rails te krijgen. Dat heeft naast werkelijk hilarische passages ook een uitstekend drama tot gevolg. Al met al een uitstekende film die behoort tot Ken Loach beste werk, met een geniale Steve Evets en die natuurlijk nog leuker is als je destijds iets met Cantona had.

Kleine 4,5 *

Het originele uitgangspunt is zonder twijfel het beste aan Looper. Ook zie ik de eigenzinnige hand van Rian Johnson wederom terug in de film. Helaas zie ik net als in Brick en The Brothers Bloom de verwachtingen uiteindelijk niet helemaal ingelost worden door het scenario. Als regisseur heb ik inmiddels groot vertrouwen maar hij zou er goed aan doen eens op zoek te gaan naar een goede schrijver.

Begrijp namelijk totaal niet waarom hij in Looper het ijzersterke uitgangspunt van de oude vs. de jonge Joe loslaat en kiest voor de zoektocht naar een toekomstige maffiabaas Het levert weliswaar een aantal vermakelijke scenes op maar het geheel wordt er niet beter van. Een prima film wat mij betreft die toch vooral voelt als een gemiste kans.

Voor een uitgebreide recensie zie: Recensie: Looper (29 november) « Tim's Filmblog - filmmad.wordpress.com

Een film over de Tweede Wereldoorlog met zowaar een originele invalshoek. De oorlog door de ogen van een veertienjarig kind. En niet zomaar een kind, maar een Duits kind volgepropt met ideeën over Joden, Hitler en de geallieerden door haar ouders die meteen na de oorlog worden gearresteerd. Sein voor Lore om samen met haar zusje, tweelingbroertjes en baby Peter een ruim 900 kilometer lange wandeltocht te beginnen naar het huis van haar oma. Een meer dan indrukwekkend –weliswaar iets te lang uitgesponnen- relaas vol prima kinderrollen.

Eindelijk dan The Lovely Bones gezien. En na de niet al te positieve recensies viel het me nog helemaal niet tegen. Vooral het eerste half uur doet vermoeden dat we te maken hebben met een uitstekend drama. Dat komt met name door het uiterst sterke uitgangspunt van de film.

Helaas valt de film na de ijzingwekkende scéne waarin de hoofdrolspelster wordt vermoord toch een beetje terug. Dat komt met name doordat Peter Jackson zijn droomwereld werkelijk spuuglelijk weergeeft en te geforceerd wil laten zien wat hij allemaal kan. Een minpunt dat echter ruimschoots goedgemaakt wordt door het fantastische acteerwerk van moordenaar Stanley Tucci.

Het zorgt ervoor dat The Lovely Bones een interessante film is geworden die uitstekende momenten afwisselt met hele slechte. Bij mij overheerst echter toch het positieve gevoel.

3,5*

De mooiste filmervaring van het festival was voor mij Luv. Een prachtig portret van een dertienjarige jongen die door zijn net uit de gevangenis vrijgekomen oom een dag op sleeptouw wordt genomen. De tocht vol geweld waarin levenslessen en het maken van keuzes centraal staan, is ontroerend, ontluisterend en humoristisch tegelijkertijd. Wat daarbij zeker helpt is de geheel zwarte cast die overdonderend goed speelt. Ook The Wire achtige beelden van Baltimore zijn een lust voor het oog.

Toch is het vooral de elfjarige hoofdrolspeler Michael Rainey Jr. die de show steelt. Met overtuiging, passie en een mix van kinderlijke onschuldigheid en een veel te vroegwijze tiener speelt Rainey Jr. dit fascinerende personage dat voor een groot deel gebaseerd is op de jeugd van regisseur Sheldon Candis. Ook zijn oom gespeeld door rapper Common -die er eigenhandig voor zorgde dat andere acteurs werden overgehaald om mee te werken aan Luv- is imponerend.

Omdat ook de oude vossen Dennis Haysberth en Danny Glover (de scene waarin de twee samen krab eten is weergaloos) indruk maken, is Luv een bijzonder geslaagde zwarte coming of age film geworden met nog een speciale vermelding voor de fantastische soundtrack.