Opinions

Wat een aangename verrassing en uitstekende road movie. Vond het vooral een verademing dat het eens een keer wat verder ging dan puberaal gegrap en gegrol. De drie personages zijn stuk voor stuk interessanter, dan zo ongeveer ieder allochtoon personage dat ik de laatste jaren in Nederlandse films heb gezien. Geen bordkarton maar goed uitgewerkte rollen waar ik in meeging en wiens gedrag ik kon begrijpen. Het maakt van Rabat een roadmovie waarin genoeg valt te lachen maar die veel meer dan alleen leuk is.

Fantastisch drama dat me echt diep ontroerd heeft. Hathawey is echt geniaal als de voor een dag uit rehab terugkerende Kym. Heerlijk zoals zij constant een balans weet te vinden tussen cynisme, oprechtheid en irritatie. Toch is zij niet de enige die hier schittert. Ook Rachel is een enorm interessant personage en wordt erg goed vertolkt.

Ik las ergens in een boekje de titel Festen light bij deze film staan. Ik kan het me wel voorstellen maar voor was het toch zelfs nog iets meer dan dat. Festen was namelijk bijzonder goed Rachel Getting Married is nog beter dan dat en is simpelweg de beste film in het genre (familieproblemen) dat ik heb gezien. Twijfel enorm tussen een 4,5 en een 5.

Voorlopig even 4,5 ster

Na het zomergastenfragment van Maarten 't Hart uit deze film vandaag maar eens even ingeschakeld om MGM. Viel me achteraf toch een beetje tegen. Het begin is nog wel redelijk vermakelijk maar al snel valt de film in herhaling en is het vooral meer van hetzelfde. Typisch een film die geen seconde verveelt maar die je ook tien minuten na het kijken alweer vergeten bent.

6.1/10

Opvallend dat tegelijkertijd met het boek Haar naam was Sarah deze film uitkomt. Want eigenlijk is het onderwerp exact hetzelfde. De Franse deportatie in 1942 van duizenden Joodse kinderen. Het grote voordeel dat deze film heeft zijn de twee hoofdrolspelers. Met Jean Reno heeft La Rafle één van de beste Franse acteurs uit de laatste twintig jaar in de gelederen. Daarnaast heeft de film met de wederom imponerende Mélanie Laurent één van de grootste acteertalenten van het moment in haar midden. Die combinatie zorgt er samen met het indrukwekkende, heftige maar bij mij momenten ook zeker mooie verhaal voor dat La Rafle. op de valreep nog binnenkomt in mijn top 10 van beste films uit 2010.

Bijzonder leuk filmpje dat ondanks de al bekende afloop toch bijzonder spannend blijft. Kevin Spacey blijft altijd een prettige acteur om aan het werk te zien en ook de rest van de cast is goed op dreef. Wel een film die overduidelijk door een democraat gemaakt is maar dat mag de pret niet drukken.

4*

Verrassend sterk maar weinig vernieuwend romantisch drama. De opbloeiende romance tussen hoofdrolspelers Robert Pattinson en Emilie de Ravin is het sterkste punt van de film. Pattinson laat hier zien meer te zijn dan enkel een meisjesidool en De Ravin spat met haar charme van het scherm. De bijrollen -met een prima Pierce Brosnan- zorgen voor de nodige dosis extra drama en humor. Jammer genoeg komt ook Remember Me zoals zo vaak in dit soort films met een clichematige en gezochte reden -die je al van mijlenver aan ziet komen- om wat extra trouble in paradise te creëren. Ook de 9/11 verwijzing richting einde is zwaar geforceerd en maakt de film er niet beter op. Dat neemt niet weg dat de positieve aspecten ruimschoots opwegen tegen de minpuntjes.

Het was na alle ophef in Amerika over het overbrengen van tereurverdachten naar buitenlandse gevangenissen natuurlijk wachten op de eerste films over deze kwestie. Rendition sprong in dat gat en doet dat heel behoorlijk. Oké, het is een typisch Hollywoodiaans vehikel, waarbij de het drama nooit té heftig mag worden. Maar het onderwerp is sterk genoeg om dat niet al te storend te laten worden. Het maakt van Rendition een gedegen en overtuigend drama dat je niet al te lang bij zal blijven maar dat wel prima wegkijkt.

3,5 *

Overdrijven is ook een kunst bewijzen de laatste reacties maar weer. Oke het is natuurlijk geen Heat maar zo slecht als sommigen het hier doen voorkomen is het natuurlijk ook niet. Ben erg benieuwd wat het gemiddelde van deze film was geweest zonder die twee.

Dan de film zelf een cliche thriller die echter vakkundig gemaakt is en die twee prima acteurs in de hoofdrol heeft. Het is alleem niet bijster verassend of origineel maar slecht is het ook nergens. Daarom een dikke voldoende voor dit vermakelijke wegkijkfilmpje.

3,5*

De trailer en de titel hadden mij al doen besluiten dat ik deze Planet of the Apes film zou overslaan in de bioscoop. Maar de positieve recensies en het hoge gemiddelde op IMDB maakten toch nieuwsgierig. Achteraf gezien gelukkig maar, want Rise of the Planet of the Apes is topvermaak dat het best tot zijn recht komt in de bioscoop. Vooral de actiescenes zijn een genot voor het oog en maken dankbaar gebruik van de spectaculaire skyline van San Francisco.

Toch heeft deze Planet of the Apes prequel nog meer te bieden. De opbouw van het verhaal is bijvoorbeeld ijzersterk. Zo wordt uitgebreid de tijd genomen om hoofrolaap Ceasar te introduceren. Andy Serkis laat net als eerder in Lord of the Rings met Gollum weer een verbluffend staaltje acteerwerk zien dat dankzij de moderne technieken een werkelijk levensechte aap oplevert. Maar ook James Franco is overtuigend als de wetenschapper die Ceasar opvoedt. Het maakt van Rise of the Planet of the Apes zowaar een blockbuster met een hart die voor mij waarschijnlijk de boeken in zal gaan als de grootste verrassing van 2011.

Oké om maar meteen met de deur in huis te vallen. Robin Hood is bij lange na niet zo goed als Gladiator. Vooral het luchtige en jongensboekachtige sfeertje wordt node gemist in deze film. Daarnaast is de rol van Robin Hood in de handen van Russell Crowe een erg vlakke en zelfs regelmatig ietwat saaie geworden. Dat wordt dan nog wel gecompenseerd door de uitstekende bijrollen van Max von Sydow en vooral Mark Strong maar het personage Robin Hood had van mij toch wel wat meer kleur mogen hebben.

Toch is Robin Hood zeker geen slechte film geworden. De film ziet er prima uit en de actie en veldslagenscénes zijn vakkundig gemaakt. Dat de film nooit echt openbreekt en mij uiteindelijk toch tegenviel ligt volgens mij aan het feit dat deze versie slechtst een inleiding en opwarmertje is voor wat nog komen gaat in de toekomst.

3,5*

Voor uitgebreide recensie:

Timbo’s Filmblog - filmmad.wordpress.com

Flinke tegenvaller. Kon tot nu toe Ritchie altijd erg waarderen zelfs zijn door veel mensen minder gevonden revolver vond ik nog sterk. Rocknrolla is echter toch wel een flink pak minder. Het verhaal stelt weinig voor en de inspiratie lijkt wel een beetje op bij Ritchie. Hij wordt een beetje een herhaling van zetten. Maar daar waar die herhalingen in zijn vorige films nog wel werkte is dat hier beduidend minder. De personages zijn bijna zonder uitzondering kleurloos. De humor die ik in andere Ritchie films wel sterk aanwezig vond was hier eigenlijk compleet afwezig. Verder dan wat puberale gay grapjes komt de film eigenlijk niet. Tot slot vond ik ook de actiescenes nog bijzonder matigjes. Helaas blijft er met zoveel minpunten nog maar erg weinig over dat wel de moeite waard is. Voor mij was Rocknrolla een slap aftreksel van het andere Ritchie werk.

2,5*

Schitterende film. Ik vond het eerste kwartier echt even wennen. Het kwam allemaal zo onwerkelijk over maar ineens stoorde ik me er niet meer aan en vond ik het geweldig. Di caprio waar ik bepaald geen fan van ben vond ik erg goed. maar vooral van Harold Perrineau Jr. was ik zwaar onder de indruk. Al met al een geweldige film en 4,5 ster van mij. Dit komt voornamelijk omdat ik even tijd nodig had om erin te komen. Dus de kans is groot dat eind deze week romeo + juliet op 5 sterren uitkomt.

Leuk filmpje. Plot is een beetje vergezocht en het waarom is niet al te sterk uitgewerkt. Acteerwerk kon me wisselend bekoren. Op sommige momenten werkt de theatralere aanpak wat beter dan op andere momenten. Toch een vermakelijk filmpje met een bijzonder leuke rol van Stewart en goed geschreven dialogen. Nergens echt speciaal maar wel een dikke voldoende.

Best vermakelijk filmpje maar ook niet meer dan dat. Dat zoiets volgens MM bij de beste 250 films ter wereld hoort is dan ook nauwelijks te geloven. Het verhaal is veels te veel over the top. De manier van filmen zal hip en modern moeten overkomen verwacht ik maar slaagt daar zelden in. Kortom als je een avondje niets te doen hebt en je wilt wat aardig vermaak is Running Scared een goede keus maar bij de beste 250. No Way.

Dikke 2,5 ster

Één van de beste films van het jaar en wat mij betreft zonder twijfel de beste sportfilm ooit gemaakt. Die beroemde crash van Lauda is natuurlijk het moment waar iedereen op wacht, maar gelukkig focust Ron Howard zich daar niet te veel op. Hij richt zich vooral op die tweestrijd tussen de womanizer Hunt en de saaie Lauda.

Een contrast dat perfect wordt uitgewerkt. Vooral dankzij Hemsworth als Hunt en de Brühl als Lauda. Vooral die laatste speelt de sterren van de hemel en verdient een Oscarnominatie voor zijn vertolking van de einzalganger. Tel daar dan nog eens de sensationele racebeelden bij op en je hebt een dijk van een film.

Voor een uitgebreide recensie zie: Filmmad.nl | Recensie: Rush (3 oktober)