Opinions

De jodenvervolging door de ogen van de gewone man. Het idee is uitstekend alleen de uitwerking laat hier en daar te wensen over. Eigenlijk werd ik door The Shop on Main Street alleen in het middenstuk echt geraakt. De momenten waarop de nieuwe winkeleigenaar en de Joodse vrouw die hij moet vervangen elkaar leren kennen, zijn met afstand de mooiste scenes. Het zijn ook de momenten waarom hoofdrolspeler Brtko het best tot zijn recht.

Helaas haalt de film dat niveau in het begin en aan het einde niet. Dan is het vooral Jozef Kroner die als die dommige Brtko flink doorslaat in zijn acteerwerk. Vooral de momenten waarop hij zichzelf totaal verliest, waren ronduit matig geacteerd. Het is doodzonde voor The Shop on Main Street, zeker als je terugdenkt aan dat mooie middenstuk, die vreemde maar geslaagde soundtrack, het prima camerawerk en natuurlijk die prachtige allerlaatste scene.

Had gedurende de film eigenlijk bijna constant het idee van een regisseur die eigenlijk heel graag een serieuze en diepgaande film wil maken maar niet weet hoe dit te doen. Grote probleem voor mij met Involuntary is dan ook dat camerawerk, tempo en de zware sfeer die over de film hangt totaal niet overeen komt met de bij vlagen banale en eigenlijk altijd simplistische manier om de boodschap over te brengen.

Het lag er allemaal zo dik bovenop wat hij wilde overbrengen dat ik de vorm niet helemaal begreep. Uiteindelijk werkte de verhalen waarin hij ook qua tempo en dialoog voor de makkelijkere weg kiest voor mij dan ook het beste. De twee meisjes die de wereld van drank en seks verkennen en de schooldocente vond ik daarom ook het interessantste.

De buschauffeur en het mannenuitje vond ik bijzonder zwak uitgewerkte verhalen die ik qua thema nog wel kon plaatsen in de film. Wat het vuurpijl verhaal in de film deed is me echter nog steeds een raadsel. Oninteressant, niets toevoegend en het thema er aan de haren bijgesleept.

Kortom ik was geen fan van Involuntary.

2,5*

Vandaag dus gezien en zeker niet teleurgesteld. Heerlijk filmpje die wel voor een erg groot gedeelte draait op de muziek. Gelukkig vond ik de muziek in de film fantastisch want kan me voorstellen dat als de muziek je niet ligt de film een zware bevalling wordt. Carney weet een groot gedeelte van de clichés te vermijden en daarvoor hulde. Ook de twee hoofdrolspelers maar met name Glen Hansard speelt ontzettend sterk. Maar een van de mooiste dingen aan de film blijft toch de geweldige soundtrac. Eenvoudige maar prachtige film.

4,5*

Ik noemde Ong-Bak eerder een actiefilm zoals een actiefilm hoort te zijn. Helaas moet ik daar toch enigzins op terugkomen. Bij herziening blijft er namelijk toch maar erg weinig over van deze film. De actie is nog steeds dik in orde maar maar zelfs de capriolen en rake klappen van Tony Jaa gaan al redelijk snel vervelen. Tel daarbij op de bij vlagen oerlelijke montage en tenenkrommende muziek en er blijft buiten de fenomenale Tony Jaa eigenlijk maar weinig te genieten over.

3 sterren

Enorme tegenvaller. Keek na het meesterlijke Drive al ruim een half jaar uit naar Only God Forgives. Maar wat dé film van 2013 had moeten worden kon helaas bij lange na niet tippen aan voorganger Drive.

Wel heeft Only God Forgives gelukkig haar momenten. De 'Wanna Fight' scene waarin ook Cliff Martinez met zijn muziek nadrukkelijk om de hoek komt kijken, is daarvan vermoedelijk het beste voorbeeld. Ook de manier waarop Refn Bangkok in beeld brengt en als het ware een personage maakt van de stad is ronduit sensationeel.

Dat telt echter allemaal nauwelijks als een film geen hart heeft. Geen personage om met mee te leven. Dan worden die geweldsexplosies die in Drive nog als een mokerslag aankwamen ineens flauwe trucjes om te shockeren. Daar komt nog eens bij dat het woord pretentieus wel erg op Only God Forgives van toepassing is. Refn draaft echt door qua stijl, waardoor praktisch iedere scene bedacht aanvoelt.

Doodzonde want het wraakverhaal had samen met de puike cast, het broeierige Bangkok en de geweldige soundtrack toch alles in huis om Only God Forgives ook weer uit te laten groeien tot een modern meesterwerk.

Voor een uitgebreide recensie zie: Filmmad.nl | Recensie: Only God Forgives (13 juni)

Nou, met erg hoge verwachtingen begonnen aan Oorlogswinter en om maar meteen met de deur in huis te vallen de film maakt de verwachtingen waar. Allereerst wel even een punt van kritiek richting de Pathe Eindhoven. Ik weet niet hoe zo'n filmvertoning precies in zijn werk gaat maar wat een dramatisch beeld het eerste uur. Het heeft werkelijk geen seconde stilgestaan en heb regelmatig op het punt gestaan naar buiten te lopen om er iets van te zeggen. De angst om daardoor een gedeelte te missen won het echter met als gevolg dat het een uur duurde voordat het beeld eindelijk klopte.

Dat de film ondanks deze matige omstandigheden nog steeds overeind bleef zegt eigenlijk al voldoende. Belangrijkste reden daarvoor is toch wel de meer dan uitstekende cast. Daar waar bijvoorbeeld De Brief voor de Koning volledig om zeep werd geholpen door een matig acterend hoofdpersonage is dat hier net andersom. Alles wat al goed is wordt nog net iets beter dankzij Martijn Lakemeier. Hij weet als Michiel echt perfect het midden te vinden tussen een bij vlagen egoistisch rotventje en een innemende vijftienjarige jongen. Echter niet alleen Lakemeier is ijzersterk maar ook op de rest van de cast heb ik werkelijk niets aan te merken. In de familiescenes komt dit allemaal samen en persoonlijk vond ik deze ook misschien wel de mooiste. Het zorgt er ook voor dat Oorlogswinter geen film wordt die van groots moment naar groots moment springt maar juist zorvuldig toewerkt naar die enkele scene waarin alles uit de kast wordt gehaald.

Een ander groot voordeel was dat hoewel ik het boek vroeger wel heb gelezen er nog maar weinig blijven hangen van het verloop van het verhaal. Gelukkig maar want dat komt de spanning zeker ten goede. Vooral het einde was ik compleet kwijt. Wat de spanning ook ten goede komt is de uitstekende manier van filmen. Vooral in een van de sleutel scenes op het plein werkt de slow motion manier van filmen enorm goed. Daarbij komt ook nog het erg mooie gebruik van de sneeuwlandschappen. Deze setting voegt echt ontzettend veel toe. De belangrijkste reden waarom ik denk dat Oorlogswinter echter een mega succes gaat worden is dat Koolhoven woord heeft gehouden. Oorlogswinter is namelijk absoluut geen jeugdfilm geworden. De film durft daar waar nodig hard te zijn en doet er gelukkig niet alles aan om de kijker maar constant te pleasen. Wat mij betreft een van de beste Nederlandse films die ik ken. Voorlopig het voordeel van de twijfel en in plaats van een 4 een kleine 4,5. Dit omdat ik denk dat hij daar zonder slecht beeld uiteindelijk wel op zal uitkomen.

4,5*

El Orfanato is een film die eigenlijk op de een of andere manier volkomen misplaatst op de markt is gebracht. El Orfanato is namelijk simpelweg geen echte horror. Maakt dat de film slechter? Verre van zou ik zeggen. El Orfanato is een bijzonder sterke en sfeervolle film. Het sfeervolle zit hem vooral in de visuele flair maar ook in het opvoeren van de spanning. Want de film mag dan geen horror zijn spannend is hij zeker. De scenes waarin de vrouw(en) door het huis dolen zijn stuk voor stuk bijzonder sterk wat spanningsopbouw betreft. Ook het acteerwerk is dik in orde zelfs van het kindje. Al met al is de film een waar genot qua uiterlijk en heeft hij bijna iets sprookjesachtigs over zich heen hangen. Het plot mag dan wat gaatjes vertonen en ook sommige personages irriteren op een enkel moment maar dat alles deert El Orfanto nauwelijks. Uiteindelijk blijft er gewoon een hele mooie en spannende film over.

4*

Heel behoorlijke western die net dat beetje extra mist om echt speciaal te zijn. Eastwood is goed op dreef maar de andere personages zijn jammer genoeg lang niet allemaal even goed. De oude Indiaanse metgezel nog wel maar vooral de vrouwen zijn weinig indrukwekkend.

Ook komt de film op mij net iets minder als een echte western over dan ik gewend ben met andere western. Een echte reden daarvoor kan ik niet geven maar misschien komt het doordat de film zich iets meer richt op de Oorlog dan veel andere genregenoten.

Uiteindelijk een dikke voldoende maar toch enigzins tegenvallend.

3,5 *