Opinions

Gemengde gevoelens. Under the Skin heeft zeker momenten waarop Jonathan Glazer er een meer dan bijzondere film van weet te maken. De scene waarin Scarlett vrouw wordt, hoe ze wandelt over die zwarte vloeistof of de prachtige slotscene. Het zijn pareltjes die je meezuigen in het verhaal en een bijna hypnotiserende uitwerking hebben.

Daarmee is het meeste positieve ook wel gezegd. Glazer doet namelijk wel erg veel moeite om van Under the Skin iets bijzonders te maken. Glazer gaat regelmatig geforceerd kunstzinnig te werk, legt de symboliek er wel heel dik bovenop en valt ook al snel in herhaling na herhaling. Het zorgt er voor dat Under the Skin vooral in de beginfase betovert en overdondert, maar uiteindelijk toch nog bijna ten onder gaat aan de eigen ambitie.

Voor een uitgebreide recensie zie: Filmmad.nl » Recensie: Under the Skin (16 oktober)

Prima tussendoortje niets meer en niet minder. Scott en Washington werken weer samen en dan weet je eigenlijk wel wat je mag verwachten. Geen verhaal en vooral heel veel actie. Pluspunten zijn de uitstekende geluidseffecten en de sterke spanningsopbouw. Jammer van het sentimentele en kleffe einde.

Film die het vooral moet hebben van zijn interessante uitgangspunt. Want hoe ver mag je gaan om terroristen tot een bekentenis te dwingen? Als het aan beroepsmartelaar Samuel L. Jackson in Unthinkable ligt in ieder geval heel ver. Jammer genoeg komt de film echter nooit los van dit interessante gegeven, waardoor Unthinkable niet verder komt dan enig begrip kweken voor de Amerikaanse martelpraktijken. Al vraag ik me af of dat ook echt de bedoeling is.

De laatste Paolo Sorrentino die ik nog moest zien. En ook na One Man Up kan mijn conclusie alleen maar zijn dat deze regisseur nog geen misser op zijn naam heeft staan. One Man Up is wel de meest traditionele film van Sorrentino, want het verhaal over de broers Tony en Antonio die na grote successen als voetballer en zanger steeds verder afzakken wordt weinig verrassend uitgewerkt. Toch laat Sorrentino ook hier al bij vlagen zien wat hij cinematografisch in zijn mars heeft en het zijn ook die scenes die het meeste bijblijven.

De recensies over de nieuwe Pixar waren unaniem in hun oordeel. Up was het zoveelste meesterwerk van de animatiestudio. Ik ben het hier slechts ten dele mee eens. Up heeft namelijk exact dezelfde kwaliteiten en tekortkomingen als de vorige Pixar, Wall E. Net als bij Wall E is het eerste half uur namelijk met afstand met mooiste en beste gedeelte van de film. De introductie van de personages en met name de dialoogloze levensloop van het echtpaar Fredricksen is meesterlijk, ontroerend en gewoonweg een wonderschoon stukje cinema.

Daarna valt de film echter een tijdje ver terug. Het subplot dat draait om de zoektocht naar een zeldzame vogel heeft niet het niveau dat we gewend zijn van Pixar en duurt bovendien ook nog eens relatief lang. Het laatste kwartier pakt Up de draad dan wel weer op wat uiteindelijk leidt tot een uitstekend slot. Het zorgt voor een ietwat onevenwichtige film die echter nog flink boven de middelmaat uitstijgt.

Speciale vermelding tot slot nog even voor het korte Pixar voorfilmpje dat in de bioscopen vlak voor de hoofdfilm draait. Dit enkele minuten durende filmpje is op zichzelf al de moeite van een bioscoopbezoek waard.

Kleine 4 sterren

Het lijkt er sterk op dat ik in de eerste maand van het nieuwe jaar de beste film van 2010 al heb gezien. Up in the Air is namelijk een niets minder dan briljante film over eenzaamheid, geluk, liefde en .... vooral vliegen. Up in the Air vertelt het verhaal van Ryan Bingham. Een man wiens baan het is om mensen te ontslaan en die daarvoor ruim 300 dagen per jaar het hele land doorvliegt. George Clooney speelt deze van zijn sociale isolement genietende Bingham, en doet dat weergaloos. Vooral in het eerste uur als cynisme en egoisme zijn belangrijkste karaktereigenschappen zijn, is het ademloos genieten van deze masterclass acteren. In het tweede deel boet de film heel even een klein beetje aan kwaliteit in. Het verhaal wordt iets te voorspelbaar maar een kniesoor die daarover valt. Up in the Air is simpelweg een modern meesterwerk met glansrollen voor Clooney en Vera Farmiga, fantastische dialogen en een grappig maar ontroerend verhaal. Kortom iedereen zo snel mogelijk naar de bioscoop voor deze op zeker Oscarwinnende film.

4,5*