Opinions

Enorm sterke stukken afgewisseld met een waardeloos script en je hebt The Fall wel ongeveer getypeerd. De film voelt namelijk bij vlagen aan als een gigantische chaos die zelf nauwelijks weet waar hij naartoe wil. Dat wordt echter bijna constant weer gered door het werkelijke verhaal en de band tussen Roy en Alexandrie.

Wat mij betreft kortom een film waar veel meer in had gezeten maar die toch zijn momenten heeft. Daarom een dikke 3 sterren.

Haanstra sprak me nooit zo aan en dus lang links laten liggen. Vandaag toch maar eens met Fanfare begonnen. Tot mijn enorme verbazing bleek het om een speelfilm te gaan. Dacht altijd dat het een docu was. Vanaf de eerste scene zat ik er meteen in. De film begint ook fenomenaal met die twee koeien die lijken te zweven. Dan begint het verhaal en vanaf het begin is duidelijk dat vooral de keuze van locatie fantastisch is. Het dorpje lijkt praktisch gemaakt voor de film en Haanstra maakt er perfect gebruik van. Ook het verhaal is bijzonder leuk en bij vlagen soms zelfs hilarisch. Het mooiste is echter de heerlijke oubolligheid. Als de mensen in Fanfare kwaad worden blijft het toch altijd met een knipoog en dat maakt dat fanfare gewoon een heerlijke feel good movie wordt. Richting einde vond ik de film wel iets van zijn charme verliezen. Vooral de hele toch naar het concours vond ik wat minder maar daar ga ik niet over vallen. Ik ga op zoek naar meer Haanstra werk en heb er na Fanfare enorm veel zin in.

dikke 4 sterren

Erg moeilijke film voor mij om te beoordelen. Vond het eerste uur veel te langdradig en heb na een uur ook overwogen om de andere 4 uur te laten schieten. Dankzij de reacties hier dat het toch echt minder langdradig zou worden doorgekeken. En gelukkig maar. Vond de film hierna erg goed. Prachtig verhaal waarbij ook nog eens geweldig geacteerd wordt. Zeker de bisschop vond ik een geweldige rol. Vindt het dus erg moeilijk deze te beoordelen. Ga voor een dikke 3,5 maar denk dat ik de drie uurs versie veel meer kan waarderen. Die zou wel eens 4+ kunnen eindigen.

Prima filmpje. Het verhaal van de Iraanse dichter en zijn vrouw die voor tientallen jaren de gevangenis indraaien als gevolg van een derde man die stiekem verliefd is op de beeldschone vrouw (Monica Belucci). Visueel is de film ook een pareltje. Dat maakt het extra jammer dat Rhino Season richting einde enigszins uit de bocht vliegt.

Vooral de redelijk absurde scene waarin vader en zijn soort van dochter seks hebben is volkomen overbodig. Ook de zoveelste filmische verkrachting van Belucci was wat mij betreft niet nodig geweest om duidelijk te maken hoe het nu precies zat.

Het maakt van Rhino Season een trage, indrukwekkende en mooie film die mij regelmatig aan Incendies deed denken. Al moet gezegd dat hij het niveau van die film niet haalt.

Wat een ongeloofelijk hoog gemiddelde voor zo'n slechte film. Er is eigenlijk niets wat de film nog overeindt houdt. Het acteerwerk is enorm triest al ligt dat niet echt aan de acteurs maar vooral aan het script. Werkelijk geen een personage heeft ook maar iets van diepgang. De karakters worden dan ook gedurende de film meer karikaturen dan wat anders. Wat dat betreft slaat die hoofd bewaker natuurlijk wel alles. Zelden zo'n ongeloofwaardig cliche bad guy gezien. Het gaat dan ook helemaal nergens over wat die kerel allemaal flikt. Ik zal verder niet zeggen dat ik me enorm verveeld heb daarvoor zat er wel genoeg vaart in de film maar dat maakt de film helaas nog niet goed. Waardeloos acteerwerk, schandalig script en een enorm ongeloofwaardig verhaal maken dat ik eigenlijk gewoon een 0,5 zou moeten geven. Maar omdat ik me niet verveeld heb krijgt hij een sterretje meer.

1,5*

De confrontatie in een tv-programma tussen een moordenaar en de broer van de vermoorde. Het is de ijzersterke rode draad in Five Minutes of Heaven. Vooral de contradictie tussen de ingestudeerde en gemaakte tv-show en de oprechte emoties bij de beide betrokkenen werkt in het eerste uur uitstekend. Ook de cast met James Nesbitt (alleen van de voice-over die zijn gedachten steeds uitspreekt is een fikse misser) en Liam Neeson is dik in orde. Jammer genoeg blijft de film niet bij de tv-show. Het vervolg is zeker niet slecht maar de spanning van het eerste uur komt daarna niet meer terug. Maar al met al een meer dan prima film over schuld en boete in het Ierland van voor en na de verdeeldheid.

Na de openingsscene had ik even een kwartiertje moeite om erin te komen. Maar daarna was het weer prachtig. Stond wel ook echt even te kijken van de miniatuur treintjes en vooral de extreem neppe helicopter. Maar na een paar minuten stoorde dit me ook al niet meer. Verder neemt Melville weer heerlijk de tijd om zijn verhaal rustig te vertellen wat me steeds beter gaat bevallen. Verder nog enkele prachtige shots en een geweldige Crenna en Delon. Wel balen dat bij iedere Melville die ik tot nu toe heb gezien het personage waar ik het meeste symphatie voor heb het niet overleefd. Hoopte heel erg dat Simon ermee weg zou komen maar wederom mocht het niet zo zijn.

beginnnen met een kleine 4,5 *

Wat een tegenvaller. Inmiddels bijna alle Oscarkandidaten gezien maar dit was wel met afstand de minste. Al moet ik zeggen dat de eerste twintig minuutjes nog heel aardig was. De crash wordt gewoon uitstekend in beeld gebracht.

Meteen daarna gaat het al fout. De film ontbeert werkelijk iedere vorm van spanning. De afloop zie je al van mijlenver aankomen en ook de weg er naar toe is totaal oninteressant. Bovendien va;t de film vaak in herhaling en dan is 138 minuten ineens wel heel erg lang. En als dan ook de verplichte romance totaal niet werkt blijft er weinig positiefs over.

Enkel Washington is nog wel aardig, maar ook zeker niet meer dan dat.

Hier een uitgebreide recensie: Filmmad.nl | Recensie: Flight (31 januari)

Na de talloze tweets ('Jiskefet maar dan echt', was een veel voorkomende) gisteravond, vanmorgen via Uitzending Gemist de documentaire Foute Vrienden toch maar even teruggekeken. En moet zeggen ik heb regelmatig met open mond zitten kijken. Dat dergelijke mensen echt bestaan was me tot op heden totaal niet bekend. Vooral de Amsterdamse branie, levenslust en schijt aan alles mentaliteit was voor mij totaal nieuw.

Dat Foute Vrienden toch meer is geworden dan een aantal hilarische scénes van een vriendengroep die zich onder meer open en bloot bezig houden met zaken die het daglicht niet kunnen verdragen, komt omdat regisseur Roy Dames de mannen liefst vijftien jaar lang heeft gevolgd. Het contrast dat hierdoor ontstaat tussen de jonge honden van weleer en de pijnlijke realiteit vijftien jaar later maakt van de film een intiem portret dat veel meer is dan Jiskefet in het echt. Mij zullen Dikke Bobbie, Verbrande Herman en vooral Rooie Jos en Jantje van Amsterdam nog een hele poos bijblijven.

4 sterren

Als filmliefhebber kun je natuurlijk niet om Frankenstein heen. Daarom vandaag toch maar een uurtje vrij gemaakt voor deze oerklassieker. Het eerste half uur waarin het monster Frankenstein wordt gecreerd is erg sfeervol en ziet er verrassend goed uit. Het legendarische "It's Alive!" zorgde zelfs voor een grote glimlach. Het tweede deel kan mij minder bekoren. Veel overbodig scénes die de vaart uit de film halen. Gelukkig is nog de indrukwekkende ontmoeting tussen Frankenstein en het meisje Maria aan het water maar zo sterk als het eerste half uur wordt de film nooit meer.

Ik moet zeggen dat ik me bijzonder goed heb vermaakt tijdens de film maar erna wel mijn twijfels had over de waarheidsgetrouwheid van veel zaken in de film. Heb net een beetje zitten lezen en sta er toch wel versteld van hoeveel er daadwerkelijk echt gebeurd is. Dat maakt de film er voor mij er dan ook nog wel ietsjes beter op. Jammer genoeg zit er toch wel erg veel opgeklopt sentiment in de film waardoor hij van een echte topscore wegblijft. Al met al kom ik uit op een kleine 4 sterren.

Bijzonder sterke docu. In een tijd waarin het islamitische geloof vaak wordt aangevallen is het soms ook wel eens goed te zien hoe de criticasters met hun eigen geloof omgaan. Als je deze docu moet geloven is dat behoorlijk zorgwekkend. kinderen die vanaf jongs af aan worden voorgeprogrammeerd wat ze moeten antwoorden op de vraag of de evolutie bestaat en machthebbers binnen de Amerikaanse kerk die zonder omhaal verhalen over de macht die zij in Amerika hebben Pelosi gaat natuurlijk voor de extremen in het geloof en ruimte voor nuance is er niet al teveel. Ik ben zelf katholiek dus dat heeft me wel af en toe gestoord maar moet zeggen dat ik toch wel geschrokken ben van de christelijke propagandamachine. Onderschatte macht in ik denk zelfs de wereld maar zeker in Amerika.

4 sterren

Toch een klein beetje teleurgesteld. Laat ik duidelijk zijn het is absoluut geen slechte film maar had me er nog meer van voorgesteld. Mijn probleem met Frost/Nixon is eigenlijk hetzelfde als met Milk. Het is me allemaal iets te veel een vaste formule en er zit iets te weinig verassing in. Het is me allemaal vooral te gelikt.

Heb dan ook niet echt veel af te dingen op de film. Alleen de acteerprestatie van David Frost vond ik niet altijd even sterk. Het deed bij hem incidenteel een beetje gemaakt aan. Frank Langelle als Nixon is dan wel weer op zijn plaats en speelt fenomenaal. Hij steelt de show volledig en weet van Nixon zowaar een symphatieke vent te maken. Het interview is mede daardoor dan ook wel sterk uitgewerkt. Vooral de verbale strijd voordat de interviews daadwerkelijk beginnen is erg amusant. Hoewel de afloop van interview al bekend is blijft in dit gedeelte de spanning er meestal wel in zitten. Frost Nixon is ook absoluut geen slechte film maar speelt iets teveel op safe en mist net dat beetje extra dat hier een superfilm van had kunnen maken.

dikke 3,5 *

De film begint erg sterk met het trainingskamp. Tot en met het einde van dit gedeelte ging de film richting een erg hoge waardering. Hierna gaat de film echter over naar vietnam zelf. Probleem voor mij is dat dit gedeelte helemaal niet aansluit op het eerdere gedeelte. Buiten dat enkele karakters terugkomen vind ik er bijzonder weinig samenhang tussen deze twee delen. Voor mij voelde het alsof ik twee verschillende vietnamfilms had gekeken. Ook het opleiden tot dodelijke machines wat in het eerste gedeelte centraal staat zie ik in het tweede gedeelte nauwelijks terug. Bijkomend probleem is echter dta ik me wel geen moment heb verveeld tijdens deze film en er zelfs (al zijn het dan op zichzelf staande) sterke scenes inzitten. Vandaar een 3,5 maar weet eigenlijk niet goed hoe ik deze film moet waarderen.

Een van de beste oorlogsfilms die ik ooit zag. Vooral het eerste anderhalf uur is fenomenaal. Regisseur Ayer laat feilloos zien waarom niemand ongeschonden uit een oorlog komt en hij spaart de Amerikanen daarbij bepaald niet. De scene waarin Norman een Duitser moet executeren is daarvan een perfect voorbeeld Daar komt de ontmoeting met de twee Duitse vrouwen dan nog eens bij. Ayer neemt de tijd en rekt de scene uit totdat je zelf bijna onpasselijk achterblijft. Wat mij betreft een van de beste filmscenes uit de film.

Het is jammer dat Fury in dat laatste half uur alsnog de kant van een heldenepos opgaat. Het doet afbreuk aan de film en zorgt er voor dat de vijf sterren net buiten beeld blijven. Maar een kniesoor die erover valt als je terugdenkt aan die weergaloze eerste negentig minuten.

Voor een uitgebreide recensie zie: Filmmad.nl » Recensie: Fury (23 oktober)