Opinions

Waar de film voor mij wat irritant begint met teveel namen die in je gezicht worden gegooid wordt het gaandeweg de film steeds leuker om naar te kijken.

De kracht van de film ligt hem dan ook in de cast, er lopen stuk voor stuk allemaal topacteurs rond, je weet niet eens waar je moet beginnen. Allemaal zeer degelijk, verder is de film dan ook doorspekt met een dosis humor en een leuk, maar chaotisch verhaal. Als ik toch een acteur eruit mag lichten, dan maar Pitt. Deze man geeft hier ook maar weer is aan hoe veelzijdig hij is en speelt een uitstekende rol als een onverstaanbare "Pikey".

Denk alleen dat het ietwat jammer is dat de film niet zo lang duurt, nu voelen een aantal personages oppervlakkig aan, jammer, want het had zo best een uurtje door kunnen gaan.

3,5*

Een vrij tegenvallende film, waarbij de visuele pracht eigenlijk teniet wordt gedaan door een vervelend geschreven plot.
Vanaf minuut één krijg je eigenlijk al het idee dat de makers het zich er te simpel vanaf brengen, de voice over verteld in een paar minuten de hele voorgeschiedenis en daar gaat het al mis. Ik vraag me nog steeds af waar die oorlogen nou eigenlijk om draaiden?

Daarnaast is het Sneeuwwitje verhaal meer gebruikt als kapstok voor het verhaal dan dat het ook daadwerkelijk iets toevoegt. Zo kunnen de schrijvers het zich er op een aantal momenten erg makkelijker vanaf brengen(het einde, de appel->dood->zoen). Voor de rest is het eigenlijk een vrij normaal avontuurtje waarbij er niets bijzonders gebeurt. Daarbij heb je tijdens het kijken het gevoel dat de makers leentjebuur spelen bij andere films.
Zeven dwergen->ewoks
Witte hert -> Princess Mononoke
En natuurlijk die hele LOTR vibe die geïmiteerd wordt.

De casting is ook matig. Waar Theron in het begin geinig overkomt als een bitch, begint dit gaanderweg de film steeds meer te irriteren. Al dat geschreeuw werkt op een gegeven moment meer op de lachspieren dan dat het overtuigend overkomt.
Hetzelfde geldt ook voor Stewart als heldin. Waar ik haar 2 weken geleden nog heb mogen zien schitteren in On the Road is haar rol hier gewoon vervelend. Niet alleen Stewart is hier verantwoordelijk voor, maar ook de schrijvers. Die overwinningsspeech een kwartiertje voor het einde was echt tenenkrommend(het ijzer smelt van het zwaard blabla) en dan ook nog is dat geschreeuw van Stewart erbij Slappe lach gegarandeerd! Laat Stewart het maar wat meer bij ingetogen rollen houden, dit is totaal niet haar stijl!

Verder lopen Hemsworth en Claflin er maar wat ongeïnspireerd en doelloos bij. Ook dit valt weer deels te wijten aan de brakke dialogen die voor geen meter werken.
De dwergjes zijn grappig, maar die zogenaamde diepgang wanneer Gus(wie?) overlijdt is ook weer één van die zaken die totaal niet overkomen.

Snow White and the Huntsman gaat ten onder aan zwak schrijfwerk en acteerwerk, dat gewoon de hele film verpest. Inleven met de personages is lastig en uiteindelijk begint het gewoon allemaal te vervelen. Mooie sequenties in het donkere bos en het feeënbos redden de film en zorgen ervoor dat die veel te lange 2 uren nog mooie momenten heeft bevat.

2*

Voor de rode draad in de film wil ik The Snowman wel een voldoende geven. Ondanks dat ik vrij rap doorhad wie de dader was, is de film erg sfeervol en ga ik gewoon lekker op dit soort stijlvol gefilmde en slome detective mysteries.

Wat echter niet door de beugel kan is het feit dat er zoveel lijntjes uitgegooid worden en waar compleet niks mee gedaan wordt. Dat je iets kan ontglippen, oké. Maar het is zo opzichtig gedaan in the Snowman dat ik het echt onbegrijpelijk vind dat dit door alle screenings heen is gekomen als eindproduct met zoveel topacteurs. Laat staan dat iedereen Amerikaans of Brits Engels praat in Oslo en omgeving.

Na de film begin je vervolgens wat te lezen en kom je erachter dat 15 tot 20% van het script niet is gefilmd door overvolle productieschema's en als klap op de vuurpijl was er ook geen tijd om fatsoenlijk te editen. Het gevolg, een film die erg slordig oogt en veel rare scènes bevat. Ook was Kilmer erg ziek tijdens de film (keelkanker), waardoor zijn rol erg raar overkomt en hij zelfs gedubt is. Waarom niet gewoon een andere acteur inhuren?

Nu begrijp ik dat het een boekverfilming is en dat het 600 pagina's dik is en dat ze hier eigenlijk meerdere films van wilden maken, dat faalt nu enorm en het gevolg is een film die all over the place is.

Merkwaardig, want ik zie wel potentie in de film.

2,5*

Je moet niet teveel logica zoeken in Snowpiercer, want daar valt of staat de film gewoon mee.

Wanneer je dit opzij kan zetten en gewoon lekker gaat zitten voor de film wacht je gewoon een vermakelijke rit. Mocht je het hele uitgangspunt helemaal niets vinden, dan zal je de hele film ook niets vinden, zoals Ramon K hierboven. Ik kan me dan wel in beide kampen vinden.

De opbouw is redelijk vlot en het eerste uur zit dan ook volgestouwd met actie.

Soms wordt de actie iets te warrig gefilmd, wat misschien ook logisch is door de enigszins claustrofobische setting.

Daarna volgt een ietwat traag tweede uur die misschien wel ingekort had kunnen worden, maar verder wel een goed verhaal verteld en veel leuke, kleurrijke en creatieve elementen in de film brengt t.o.v. het grauwe eerste uur.

Het was dan ook een genot om telkens af te wachten wat er in de volgende wagon zou komen, met als uitschieter de wagon met het klaslokaal. Ik heb me dan ook meer dan prima met de film vermaakt, maar het had richting het eind wel wat ingekort mogen worden.

3,5*

Sceptisch dat ik was voorafgaande aan de film moet ik mezelf toch behoorlijk ongelijk geven. Was behoorlijk kritisch van tevoren op deze film, de trailer leek niet boeiend en het onderwerp was gewoon saai. Fincher zou zichzelf tekort doen met deze film.

Ooh, wat zat ik fout zeg. Vanaf de 1e minuut merk je gewoon dat dit een toppertje gaat worden. Eisenberg zet vanaf minuut 1 een uitmuntende prestatie neer en weet door briljante, gevatte opmerking elk dialoog leuk te maken.

Daarnaast heeft hij ook nog is hulp van een solide cast, die allemaal stuk voor stuk overtuigend acteren. Ook weet Fincher een heerlijke sfeer te creëeren, vooral door overal gepaste muziek op de achtergrond te plaatsen. Behoorlijk sfeervol en dat is toch wat deze film naar een wat hoger niveau tilt.

Ook moet ik zeggen dat het simpele gegeven toch nog aardig boeiend is uitgewerkt, vooral omdat serieuze momenten goed afgewisseld worden met lekker luchtige momenten waar er lekker wordt gefeest. De tijdsgeest van deze periode is ook prima weergegeven en de look die de hele film uitstraalt ziet er ook fenomenaal uit. Haast hypnotiserend zou ik zeggen.

Wel jammer dat het einde iets te abrubt komt en dat de beweegredenen van Eduardo op een gegeven moment iets te achterhaald zijn.

Verder topvermaak en ondanks de 120 minuten een supervlotte en gelikte film over de opgang van het brein achter Facebook.

Op naar de volgende topper van Fincher!

4*

Wat een bizar hoog gemiddelde.

Solace is toch echt een bijzonder matige film en vooral de editing komt echt zo amateuristisch over. Ik heb na 1 minuut de film teruggespoeld, want ik was gewoon in de war. Keek ik nou naar een 2e aflevering van een serie of heb ik iets gemist en overgeslagen per ongeluk? Maar nee, de film zit echt gewoon echt zo knullig in elkaar. Een fatsoenlijke introductie is er niet. Twee agentjes staan bij een lijk en hebben een conversatie alsof we ze al heel lang zouden moeten kennen. Er wordt over een gruwelijke moord gesproken alsof we alle details al zouden moeten kennen. Een minuut later staan ze al voor de deur van Hopkins. En zo hobbelt de film het eerste half uur van de ene naar de andere scene toe zonder dat het verhaal goed opgebouwd wordt en dat het vloeiend in elkaar is gezet. Alsof we al bekend zouden moeten zijn met deze mensen. Je voelt 0,0 met de personages mee en Hopkins kan zijn best doen, maar ook hier oogt alles zo houterig. De moorden boeien niet en voelen inspiratieloos aan, juist ook doordat er geen suspense of wat dan ook in zit. Je voelt de jacht op de dader en het daarop volgende kat en muisspel geen enkel moment.

De tweede helft van de film herstelt het zich enigszins, maar het plot met de helderziende mensjes boeit me gewoon te weinig om dit een voldoende te kunnen geven.

Heb ik anders naar de amateuristische zooi gekeken dan de rest hier op MovieMeter? Ik verbaas me dat niemand dezelfde kritieken heeft.

2,0*

Vervelende film waar de interessante omgevingen niet ten volle benut worden. Dat komt eigenlijk mede dankzij het stupide plot dat ongeloofwaardig is en vol toevalligheden zit. Dit kan je echt niet verkopen aan je publiek.

Het acteerwerk is ook dramatisch. Russell vond ik lang niet zo slecht in Thing of Escape from NY/LA, maar hier zet hij echt een waardeloos stoïcijnse rol neer. Die 10 zinnen die er deze film uit rolden waren ook niet al te hoogstand. Hoe die kolonie dan ook een "zachte" man van hem maken en ook nog is bevriend raken gaat er totaal niet in. Dat kleine jochie leek overigens wel een kopie van hem. Kwam geen woord uit...

Het was vooral het laatste half uur dan ook een fikse zit, die je geduld wel op de proef stelt.

De film heeft wel een leuke uitstraling, dat ondanks het goedkoop ogen wel zijn charmes heeft. Hetzelfde geldt voor de interieuren en de special effects.

1,5*

Echt diep gaat de film niet, maar het moordonderzoek i.c.m. een legerbasis in het V.S. van de jaren 40 levert automatisch een film op die interessant is. Dat het onderzoek uiteindelijk vooral door verklaringen wordt opgelost is wel jammer. Het had misschien net even wat scherper geschreven mogen worden. Ook de rassenscheiding ligt er soms iets te dik bovenop. Hier had ook meer mee gedaan kunnen worden.

3,0*

Een film die erg leunt op Douglas en dat gaat een uur lang goed, maar het gebrek aan komedie en inlevingsvermogen bij Douglas zijn personage levert uiteindelijk een niet meer dan redelijke film op.

2,5*

Solo: A Star Wars Story is veruit de minste van de vier nieuwe films uit het Star Wars universum die de afgelopen jaren zijn uitgekomen. Toch heb ik me meer dan prima vermaakt met deze film.

Het compleet overbodige gevoel dat van tevoren heerst bij deze film kreeg ik gelukkig niet tijdens het kijken van de film, maar Solo is wel een film die niemand tegen de benen zal stoten en hierdoor op MM vast heel veel waarderingen tussen 2,5-3,5* zal gaan verdienen. Dit komt vooral doordat het plot niks bijzonders doet en netjes doet wat je verwacht van deze film. Dus verwacht geen verassingen of onverwachtse plotwendingen (the Last Jedi is bijvoorbeeld veel meer een hate it or love it film), of actie die je nog niet eerder hebt gezien. Toch is het allemaal degelijk, vakkundig en lekker vlot in elkaar gezet. Je verveelt je geen moment.

Ehrenreich viel me gek genoeg ook niet tegen, ik had vooraf mijn bedenkingen over hem na alle negatieve berichten. Natuurlijk is het geen Harrison Ford, maar ik vind hem genoeg charisma hebben om de film te kunnen dragen. Ik geloofde elk moment dat hij Solo was. Op dit gebied weet de film ook te overtuigen. Ik werd wel echt in het Star Wars universum gezogen en dat had ik vooraf niet verwacht. Wellicht hadden ze wel iets meer de diepte in kunnen duiken, maar zoals ik al zei is Solo een echte crowdpleaser die nergens uniek voelt, maar daarmee ook niet de fout in kan gaan met een uitdieping van een personage die mensen liever niet hadden willen zien.

Toch blijf je door de film heen wel merken dat de film last heeft gehad van productieproblemen en een regisseurswissel heeft gehad. Als serieus regisseur vind ik Ron Howard meer dan prima, maar Solo als film zijnde had veel luchtiger moeten zijn. Ik mis dat scherpsnedige in Solo's personage. Maar bovenal ontbreekt het de film compleet aan humor. Je merkt dit het beste aan L3, de partner droid/piloot van Lando Calrissian. Elke keer als deze droid in beeld komt merk je aan alles dat deze voor de komische noot had moeten zorgen, maar het komt er compleet niet uit. Howard weet totaal niet om te gaan met deze overduidelijk luchtig geschreven momenten. Dit zorgt echt voor ongemakkelijke scènes. Dit vormt voor mij dan ook het grootste kritiekpunt op deze film: ik heb geen één keer moeten glimlachen of iets wat daarbij in de buurt komt, terwijl je aan de film wel kan zien dat dit oorspronkelijke de bedoeling was. En stiekem had ik wel iets meer van Crimson Dawn willen zien, die de uiteindelijke Darth Maul blijkt te zijn.

Desalniettemin kon ik de film makkelijk uitzitten omdat het toch een lekker vlotte film is, terwijl ik op voorhand een saaie, langdradige zit had verwacht. Crowdpleasers kunnen soms wel fijn zijn.

3,5*

Tsja niet zo slecht als ik van tevoren had verwacht na alle vernietigende kritieken. Maar het is ook zeker geen topfilm.

Laat ik voorop stellen dat ik me zeker goed kan vinden in alle kritieken. De film is zo voorspelbaar als de pest. Ik wist al vanaf het moment dat je die man met het masker zag dat dat de broer van Kane was. Verder krijg je redelijk vaak wat geneuzel over god te horen en probeert de film soms met goedkope sentimenten te scoren. Tegen het einde kon het hele verhaal mij eigenlijk gestolen worden, dat hele verhaallijn van Kane en zijn vader+broer heeft in principe geen ene fuck voorgesteld in de film en loopt ook met een suffe sisser af, net zoals het gehele einde eigenlijk, dat grote monster was nog wel veelbelovend, maar ook die werd simpel verslagen, net zoals het zwak uitgewerkte personage Malachi.

Is de film dan helemaal slecht? Nee, ondanks dit heb ik me toch aardig vermaakt. De hele wereld ziet er prachtig uit, de CGI is redelijk indrukwekkend, de relatief onbekende cast doet het redelijk naar behoren en de actiescenes waren lekker hard in beeld gebracht.
Jammer dat ze te weinig aandacht aan het verhaal hebben besteeds, dat kon toch echt beter.

Ruime 2,5*

Wat een schrikbarend gemiddelde... Dit zou echt zo'n cheesy film moeten zijn waarbij de fun factor hoog zou moeten liggen.

Echter heb ik me kapot verveeld. De personages zijn saai en vervelend geschreven, de dialogen zijn zouteloos en duren soms veel te lang, er gebeurt amper iets in de film en de weinige momenten dat de kills er zijn voelt het net even te crappy aan. Naar vooral het langdradige karakter van de film stuitte me tegen de borst. Er viel soms amper doorheen te komen.

Ik heb me geen moment vermaakt met deze film.

2,0*

Toch een kleine tegenvaller, dat ligt voornamelijk aan de vlakke personages. De film maakt van liefde eigenlijk een oppervlakkig iets. Stoltz valt zonder een eigenlijke reden op de leuke Thompson. Er wordt een heel verhaal omheen bedacht, maar hij valt natuurlijk gewoon ordinair voor haar uiterlijk. Masterson is stiekem verliefd op Stoltz, maar haar personage krijgt te weinig screentime om daadwerkelijk mee te kunnen leven met dit verhaal. Er gebeuren een hoop dingen die niet heel interessant zijn en de switch op het einde dat Stoltz toch wel voor Masterson gaat is niet minder dan twijfelachtig. Er gebeurt gewoon te weinig waardoor je met dit verhaal mee moet gaan.

Er heerst verder wel een leuke eighties vibe, maar dit is zeker niet de leukste Hughes flick. Zal het probleem bij de regie van Deutch liggen, of is het scenario van Hughes uiteindelijk net wat te vlak?

2,5*

Met een plot als dit waar 2 (geniale)acteurs als vrouwen verkleed gaan moet je maar afwachten of het niet te banaal wordt. Met Wilder aan het roer hoef je je daar geen zorgen om te maken, de grappen zijn niet al te flauw en worden vaak subtiel uitgekozen. Het romantische uitje op de boot tussen Josephine(Curtis) en Sugar(Monroe) is voor mij het hoogtepunt van de film en vat het eigenlijk goed samen. Het is grappig, opwindend(Monroe) en lekker over de top.

Film duurt net wel eventjes te lang, waardoor het op het einde wat heen en weer geren is. Maar met de extreem sexy Monroe in de hoofdrol wil je daar toch snel doorheen kijken. Mijn god wat zag zij er sexy uit in deze film.

3,5*

Jammer dat je op wat inventief camerawerk op het einde van de film verder naar een identiteitsloze film zit te kijken. Waar normaal de muziek van Carpenter door je huid heen snijdt is dat hier vervangen door het standaard thriller riedeltje uit de jaren 50. Hierdoor heb je nergens het gevoel dat je naar een originele film zit te kijken. Al blijft het verder door de setting prima uit te zitten.

2,5*

Mooi en ingetogen film over de tiener Heidi, dat op een mooie wijze vertolkt wordt door leuke Cornish.

Heidi is een tiener dat niet weet wat ze wilt, dat maakt de film best interessant om te zien. De omgevingen zijn boeiend en het gezweef van Heidi door de prachtige natuur(mooie shots van de bladeren) geeft de film een lekker sfeertje mee, ook ondersteund door de rustige muziek dat je kalmeert en je eigenlijk in de juiste gemoedstoestand van de film weet te brengen.

Toch wel raar om te zien dat Worthington hier een prima acteur is, hij speelt de vlam van Heidi die aan de buitenkant heel hard oogt, maar eigenlijk best warm van binnen is. Net zoals Heidi moet hij ook een paar dingen op een rijtje zetten.

Jammer dat Worthington tegenwoordig zo'n genre acteur is geworden voor hersenloze blockbusters. Hier laat hij toch zien dat hij veel meer in zijn mars heeft.

Goed regiedebuut van Shortland, dat de film een eigen identiteit weet mee te geven en een lekker zweverige sfeer daarmee creëert.

3,5*

Vond het toch wel overduidelijk weer een Coppola productie, komt vooral door die rustige en prachtige camerahoeken die ze weet uit te kiezen.

Had wel wat moeite om in de film te komen, want het begint gewoon te rustig(eerst een paar minuten naar een racende auto kijken en dan een paar minuten naar paaldanseressen). Wanneer Cleo eenmaal in de film komt wordt de sfeer wat relaxter en kan je op een droog gefilmde manier genieten van de dingen die ze met z'n tweetjes doen.

Verder weinig verhaal en niet extreem veel dialogen. Ik vind Somewhere eigenlijk een Lost in Translation Light, met Los Angeles ipv Tokio als setting, wat ook net een stukje minder is.

Voldoende

3*

Redelijke coming of age drama uit de Duitse stallen.

De film is verzorgd tot in de puntjes, alleen wordt het er soms iets te dik bovenop gelegd. Vanaf minuut 1 heb je al door dat Tobi homo is en gevoelens heeft voor zijn beste vriend. Het egoïstische gedrag van Tobi wekt in de eerste drie kwartier niet heel veel sympathie op.
Dat je homo bent oké, maar je weet dat je beste vriend verliefd is op een meisje en dan is het niet goed om ze uit elkaar proberen te drijven. Dat je uit de kast komt oké, maar dat geeft je niet het recht om relaties proberen te verpesten.

Gelukkig is het een coming of age film, dus Tobi draait bij richting het einde van de film waardoor het sympathieker wordt.
Ook de leuke, frisse en jonge Duitse cast zorgt ervoor dat deze film prima te verteren valt.
De muziek vond ik wel aardig en de locaties vond ik ook leuk gekozen. Al is het roeien niet meer dan een kapstok om dit verhaal aan op te hangen.

3*

Een film met feest van herkenning, maar vooral gericht op de hele familie en wie bekend is met Sonic. Dus alles is erg toned down en happy, maar dat is op zich geen ramp. Het verhaaltje heeft er vooral onder te lijden en soms gedragen de personages zich ook meer als personages (en dus niet als echte mensen). Al is dit iets wat ik bij een over de top rol als die van Carrey wel kan waarderen. Het zal ongetwijfeld een hate it or love it gevalletje worden. Sonic zelf heeft een goede restyling gekregen na de bakken met kritiek en voelt herkenbaar en vertrouwd aan.

Hoogtepunten van de film zijn de slowmo's (al deden die een beetje aan X-men denken).

Ach, geen hoogvlieger. Echt goed vermaak voor de hele familie. Wanneer je deze insteek hebt kan je het simpele karakter van de film wel vergeven.

3,0*

Zat vanochtend in een zaal met een gezinnetje achter me en daaraan kan je merken of de film slaagt in haar doel: het hele gezin vermaken.
Want voor mij als volwassene is het een trip down memory lane, is de humor voor volwassenen redelijk spot on en voelt de film respectvol aan richting Sonic en de andere personages uit de gamereeks.
Voor de momenten waarop ik dacht dat dit even te kinderachtig is voor mij hoorde ik de kinderen achter mij flink lachen, juichen en dacht ik, ja...als ik een kind was zou ik dit ook fantastisch vinden. En dan zit ik toch met een glimlach in de bioscoop.
Het tempo is hoog in de film en dat is misschien maar goed ook, want er had wel flink geknipt mogen worden in de film. Ondanks dat het qua verhaal allemaal prima uitkomt zorgt de hele Hawaï sequentie ervoor dat de film toch 20 minuten te lang duurt en ook zo aanvoelt. Ook dit kon ik goed aan de kinderen achter mij merken die aan het eind van de film te onrustig werden. Ook heeft de film al ruim 20 minuten voor het eind van de film tot een eind kunnen leiden als ze in de zee vechten om de Smaragd.. Wat dat betreft zijn er net teveel ideeën om de film op de juiste lengte te houden.
Ik ben het ook met A&L eens dat ze net te weinig uit de wereld van Sonic halen. En dat is jammer. Het was leuk geweest als ze met het reizen door de ringen heen in bekende Sonic levels heen reizen. Wat dat betreft laten ze met het einde ruimte over voor een derde deel, want wat mij betreft een mooie finale kan opleveren voor een filmreeks die ik later ook aan mijn kids zou kunnen laten zien.

3,0*

Had niet al te hoge verwachtingen bij deze film toen ik naar de bios ging over deze film.

En bij het zien van de intro ben ik erachter gekomen dat ik deze film met een dikke knipoog moest gaan kijken. Zelden heb ik de laatste tijd zo'n lachkick gehad in de bios. Heb gewoon 5 minuten bij moeten komen door de intro. Wat een hoop onzin wordt er weer uitgelegd in het begin zeg, zo'n standaard beginnetje dat je in al die Hollywood blockbustertjes ziet(Clash of the Titans, Percy Jackson). Je ziet een boel bekende mensen rondlopen in tovenaarspakjes en de gekste uitspraken doen, als je dit serieus gaat nemen weet ik het ook niet meer. Heerlijke nonsens!

Over het vervolg van de film kan ik kort maar krachtig zijn. Het is uiterst voorspelbaar en het love-interest verhaaltje is natuurlijk iets wat we ook al veel vaker hebben gezien.

Toch heb ik me prima vermaakt, want Baruchel is een charismatische jongen wat zorgt voor vele glimlachen op mijn gezicht. Teresa Palmer is een mooie meid(mooie ogen) die zo'n goedkoop plotje ook helemaal goed maakt. Verder waren de special effects alleraardigst en zijn de bijrollen wel erg leuk.

Miste wel een echte bad guy waarvoor je bang zou moeten zijn, maar dat mag de pret niet drukken.

Typisch hap, slik, weg werkje zoals Percy Jackson, dat door alle onzin best vermakelijk is, maar niet al te lang blijft hangen.

3*

Deze film leunt totaal op de hete meiden cast, verder is het namelijk niet veel soeps.

Alle horrorclichés zitten erin verwerkt, opzich niet eens zo erg over het algemeen, alleen irriteerde het mij wel mateloos in Sorority Row.
Het begint al bij het begin, sorry hoor, maar dit is echt een achterlijk plot.
Je hebt domme mensen en je hebt domme mensen, vanaf het begin nemen de Sorority COWS de ene na de andere idiote beslissingen. Alleen de hoofdrolspeelster is nog een beetje redelijk, maar dat moet ook wel aangezien zij het overleeft.

Het ergste vind ik nog alle domme handelingen, ze weten immers dat er een moordenaar rondloopt, maar toch zijn ze zo snugger om allemaal 1 voor 1 rond te gaan wandelen. Come on!
Of de altijd terugkerende "ik sla de moordenaar neer en loop daarna weg zodat de moordenaar me nog een keer in de rug kan aanvallen", alleen gebeurt het hier zelfs twee keer. Het lijkt wel alsof ze allemaal dood willen.
Uiteraard is ook de lieve boyfriend de killer, eigenlijk een dikke psycho freak, gelukkig zagen we dat ook niet in Scream. Het enige waar ik me nog enigzins op verheugde in de film was helaas ook een afknapper.

Ook de kills waren niet altijd van even hoog niveau, vond de 1e met het flesje doorduwen in de mond wel aardig, maar ook weer niet logisch. Wie drinkt er nou een fles leeg als die plat op de rug ligt, drinkt heel makkelijk .

Zo heeft de film nog veel meer van dit soort achterlijke momenten, laat staan de i know what you did last summer achtige elementen, wat inmiddels ook al niet meer erg origineel is, ondanks dat dit een remake is.

Ach ja, het is niet de ergste crap die ik heb gezien, de mooie dames vergoedden veel, paar kills waren wel aardig en hier en daar was het wel sfeervol.
Alleen op veel andere vlakken faalt de film helaas wel hopeloos, plus dat het einde weinig origineel is maakt dit echt een film puur voor de liefhebbers van dit genre. Anderen raad ik aan om dit te vermijden!

1,5*

Je moet bij een Ken Loach film wel bestand zijn tegen een portie ellende heb ik gemerkt na het zien van zijn laatste twee films. Wat een bak ellende kunnen mensen in deze maatschappij over zich heen krijgen zeg.

Het sterke aan Sorry we Missed You zijn de personages. Het voelt haast als een doodzonde aan om deze term te gebruiken, want zo voelen de mensen in de film totaal niet aan. Nee, het zijn echte mensen die een beetje aan de onderkant van de samenleving bundelen en vechten om de touwtjes aan elkaar vast te knopen. Nooit krijg je het idee dat je naar een film zit te kijken. Ricky en Annie hebben realistische banen die herkenbaar aanvoelen voor deze tijd. Je voelt je haast schuldig als je weer eens boos wordt op PostNL of DHL wanneer ze niet op tijd komen.

De werkdruk die zij ervaren is enorm en dit heeft ook invloed op de gezinsdynamiek. Loach weet dit proces van het langzaam in de afgrond glijden uitmuntend weer te geven. Alle emoties komen langs, maar ik wil Loach wel het advies geven om de flinke bak met ellende af en toe wat in te perken en de boodschap ook iets hoopgevender te maken. Telkens als je denkt dat het niet erger kan, wordt het weer een aantal gradaties erger. Soms zit er een keerzijde aan dat extreme realisme van personages en situaties in een film.

De urgentie kan gevoelsmatig ontbreken doordat er niet naar een bepaald doel toegewerkt wordt. Het overkomt je. En dat is ook hoe ik deze film het beste kan omschrijven.

4,0*

Eens met HarmJanStegenga hierboven mij, deel exact dezelfde mening. De film moest het echt van de chemie tussen Mac en Jackson hebben, die waren natuurlijk ook flink op dreef. Het zoutloze verhaal en de ietwat saaie/niet leuke muziek waren toch wel wat minder.

Zeker geen vervelende film om naar te kijken, het zit wel makkelijk uit, maar had stiekem toch wel op iets meer gehoopt.

2,5*

De film ook met kameraden gezien in ons vaste "slechte film avondje" en A Sound of Thunder maakte onze verwachtingen ook weer helemaal waar.
Wat een ontzettende boutfilm is dit zeg, vanaf minuut 1 krijg je dramatische SE voorgeschoteld, ontzettende lange en saaie dialogen waarbij je niet eens zin hebt om ze te volgen en een verhaal wat vol met fouten en plotholes zit.

Ik heb echt mijn best gedaan om hier wat positiefs in te vinden, maar ik weet het echt niet. Wat ik overigens ook niet snap aan het einde is het feit dat die man terug de tijd in gaat en dan uitkomen bij het moment dat het fout gaat. Hoezo komt hij dit groepje tegen, terwijl ze al tig keer naar datzelfde moment zijn gereisd. Vond het ook maar weer aan elkaar hangen van toeval, zoals de hele film.

Ik heb echt geprobeerd om er wat positiefs in te kunnen vinden, maar met een budget als dit moet je echt wat beters kunnen maken dan deze ongelovelijke rotzooi. Jammer, want een film als dit heeft best potentie naar mijn mening.

0,5*

Ging met hooggespannen verwachtingen heen, maar de film viel uiteindelijk flink tegen.

Het eerste uur zou ik op zijn allerhoogst aardig noemen en dan maximaal ook 3 sterren geven, maar het voelt alles behalve origineel aan. Ik kreeg constant een Deja Vu naar de film Deja Vu, wat een soortgelijk plot volgt. Probleem echter hier is dat er geen spanning in de film zit, waardoor je eigenlijk naar het einde verlangt. Het gaat Gyllenhaal allemaal veel te gemakkelijk af en de uiteindelijke climax naar het pakken van de moordenaar is 1 grote teleurstelling.

Het grootste probleem is namelijk ook dat dit al na een klein uurtje al gebeurt. Hier snijdt Duncan Jones zichzelf toch echt in de vingers, hoe haal je het in je hoofd Het verhaal oogt af, maar dat zou betekenen dat het een speelduur van 55 minuten zou hebben. Dat kan natuurlijk niet en wat volgt is een clichématig laatste half uur dat niks, nada, noppes toevoegt aan de film.
Ook zit Source Code vanaf dit moment nog is vol zit met smerige heroïsche(Amerikaanse) beweegredenen van Gyllenhaal wat de film het laatste half uur buitengewoon saai en klef/romantisch maakt. Het lijkt haast wel de goed nieuws show, want de spanningsboog verdwijnt compleet(in hoeverre die er al was) en de ene na de andere blije scene volgt elkaar op. Om misselijk van te worden.

Dan kan je de film nog zo gelikt Hollywood achtig maken als je wilt(had gezien de trailer toch meer durf verwacht van Jones) en een prima cast erin gooien die allemaal een voldoende scoren, als je de film zo verkloot met een waardeloos script dan houd je alsnog weinig over. Zo jammer dat een uitgangspunt met zo veel potentie toch ook weer zo bijzonder standaard, voorspelbaar en tegelijkertijd ook saai wordt uitgewerkt.

Wat een deceptie na de uitstekende film Moon

Hele gulle 2 sterretjes omdat er toch nog grotere rotzooi bestaat en voor de cast.

Southern Comfort komt bijzonder moeilijk op gang. Die soldaten zijn een stel flapdrollen bij elkaar, er is geen enkele vorm van leiding en ze klooien maar wat aan. Vind je het gek dat de lokale bevolking terug strijdt denk ik dan. Sowieso die jongen die met de losse flodders schoot hadden ze wel een knal mogen verkopen.
Gelukkig zijn de 2 overblijvers ook de personages die moeten overblijven,want ze zijn de meest verstandigen. Het laatste half uur is bijzonder sterk. De spanning is onderhuids aanwezig en in combinatie met dat hilbillie volkje in die zenuwslopende setting wordt dat zwakke eerste uur ruimschoots goed gemaakt.
Het enige waar ik mee zit zijn de kogels, voor zover ik weet hebben ze geen één keer met scherp geschoten, terwijl ze toch die echte kogels hadden verdeeld?

3*

Helemaal met je eens, hier en daar zitten er meesterlijke grappen in. Hoe kom je daar toch op, helaas zitten er ook wat saaie momentjes in en zijn niet alle personages even leuk.

Wel een half puntje aftrek!

3,5*

Spacecamp is een beetje een rare film. Je moet er maar in mee gaan dat een zooi random kids op een kamp kunnen gaan en allerlei NASA apparatuur mogen testen en gehele simulaties kunnen uitvoeren. Ze worden beoordeeld alsof hun leven ervan af hangt en vervolgens loopt er ook nog een rare robot rond die een eigen willetje heeft.

Het is dus erg moeizaam om in de film te komen, maar het jaren 80 sfeertje en de tweede helft van de film zorgt ervoor dat de boel nog wordt gered. Er komt wat meer actie in en er staan daadwerkelijk dingen op het spel. Nadat je alle ongeloofwaardigheid hebt geaccepteerd blijft er een relatief spannend jeugdavontuur en blijft het altijd leuk om de jonge Kelly Preston te zien. Ook was het geinig om een piepjonge Joaquin Phoenix in een van de hoofdrollen te zien.

Al met al viel deze NASA propaganda rit redelijk uit te zitten, maar is de aanslag op de geloofwaardigheid net wat te groot.

2,5*

Een wisselvallige parodie, waar veel grappen aan het begin en aan het einde van de film amper aankomen. Het is ook lastig om hier dan de aandacht erbij te houden. Toch heb ik een aantal keren flink moeten lachen en zitten er heerlijke droge momenten in die qua humor toch denken aan de betere films in het genre. Denk hierbij aan een opzwellende muziekje, waarbij er een meisje met een viool in de kast zit. Of bij de vraag wanneer twee vrouwen voor een deur staan en een eng geluid horen: "wat is dat? Dat is een deurkruk, kan je deuren mee openen".

Dat zijn grappen waarmee je mij van de vloer kan opvegen. Helaas werken niet alle parodieën en wordt het vooral richting het einde te traag en verliest het de humor ook.

Er is ergere crap op de markt, maar echt goed kan ik het niet noemen.

2*