Opinions

Een zeer onderhoudend vervolg op het prima eerste deel, dat vooral door het 3D element visueel weet te overdonderen. Wel zijn de verhaallijnen iets minder doordacht, waardoor enkel het verhaallijn van Eva Green mij echt volledig wist te bekoren. Jammer dat die van Joseph Gordon Levitt erg flut eindigt. Zo krijgt ook het vervolg te kampen met het euvel uit het eerste deel: niet alle verhaallijnen weten te overtuigen. Het gedoe met Alba liet me volledig koud en zo zijn er meerdere personages die uiteindelijk hebben gefungeerd als opvulling voor de film.

Visueel overdonderend, maar ook wel een tikkeltje traag en niet altijd even interessant. Ik wil er wel bij vermelden dat ik het fijn vind dat er gelukkig nog wel prenten als dit in de bios verschijnen die zich onderscheiden van de rest.

3,0*

Jaaaa, dit zijn echt films waar je op zit te wachten.
De "makers" van Insidious en Paranormal Activity maken ook met Sinister weer hun naam en de hoge verwachtingen waar. Sinister is op het oog een standaard horrorfilm: een gezin verhuist naar een nieuw huis en daar is uiteraard iets niet pluis.

Daar houdt het standaard gegeven ook op. Wanneer Hawke de tapes op zolder vindt begint een film die 100 minuten lang bloedstollend is. Sinister kruipt onder je huid om daar vervolgens nooit meer weg te komen.
De nachtelijke scenes in het huis met Hawke zijn doodeng en de tapes zijn echt een genot om naar te kijken. Verfrissend om te zien. Die naargeestigheid uit de tapes vertaalt zich ook naar de werkelijkheid waarin Hawke zich bevindt. Toegegeven, de scares zijn ouderwets met de volumeknop omhoog gedraaid, maar ze zijn wel verrekte effectief. Bogoul wordt gelukkig ook lekker geheimzinnig gehouden, door Bogoul niet vol te exposeren blijft het een doodenge entiteit die veel mensen angst aan zal jagen.

Gelukkig heeft Sinister die scares niet nodig, want zoals eerder gezegd bevat de film de hele tijd die duistere en naargeestige sfeer. Het is ook niet een pure horrorfilm, er zit wel degelijk een mysterie gedeelte in. De film kent wel de nodige rustpunten en dan vooral overdag. Op deze momenten wordt het verhaal verteld en gaat Hawke op onderzoek uit. Toch wordt er telkens vrij snel overgeschakeld naar de nachtelijke scènes waar het griezelen geblazen is.
Het einde kent niet echt een climax en daar ben ik blij om, daar vliegen dit soort films namelijk altijd uit de bocht aan overdaad. Nu draagt het einde alleen maar bij aan dat misselijke gevoel dat je al had gekregen van het kijken naar Sinister. Ik heb het eigenlijk zelden gehad dat onderzochte moorden in dit soort films je ook daadwerkelijk kunnen raken. Hier is dat dus wel het geval, een groot pluspunt.

Zeker een film die het waard is om in de bioscoop te kijken. Daar komt die ijzingwekkende sfeer uiteindelijk het beste naar voren.

4,5*

Op basis van de trailers had ik een broeierige Mississippi versie van 30 Days of Night verwacht. Maar de film gaat veel dieper dan dat. Sinners is best een trage film die de setting goed neer weet te zetten en zich focust op familiebanden, racisme en allerlei andere zaken dat zich afspeelde in het Jim Crow Amerika van de jaren 30. Ik krijg ook enorme Idlewild en the Color Purple vibes bij Sinners.

Deze mix zorgt er wel voor dat niet iedereen zich even goed zal gaan vermaken. Dat ernaast richting het einde een 30 days of Night /From Tusk till Dawn sausje over de film gegoten wordt is een originele bonus.

Visueel el erg leuk en er worden bijzondere dingen met muziek gedaan.

Voor mij een erg origineel en leuke film, maar je moet wel rekening houden met een lange speelduur en een uitdieping van de zwarte gemeenschap in de jaren 30 van een racistische VS.

Mocht je voor puur de horror heen gaan ben je bij Sinners aan het verkeerde adres.

Aardige poging, maar het weet zich op geen enkel punt ook maar enigzins te onderscheiden van de rest van de horrormeuk.

Ik moet toegeven, de vele horrormomenten zijn lekker uitgewerkt en her en der zijn er goede schrikmomenten en is de gore lekker ranzig. Precies hoe een slasher moet zijn.

Toch is er heel veel fout aan de film, de hele setting klopt voor geen meter. Er zitten veel debiele momenten in:
een bewaker zegt dat je zijn voetstappen niet kan horen vanwege zijn beroep en even later maakt hij vette kabaal tijdens het lopen. Ook op een gegeven moment als de agenten hun positie moeten opnoemen kunnen ze dat niet omdat de radar het niet doet. Amper een minuut later als ze naar die oude haven gaan kijken ze doodleuk op hun radar die het opeens wel doet.Ook is het hele uitgangspunt gewoon te debiel voor woorden, eens in de 32 jaar bij volle maan komt Sint de boel even uitmoorden. Burp, hoe vergezocht kan een theorie zijn zeg Tel hierbij aan het einde van de film op dat die jonge over 23 jaar begint ipv 32 jaar en je hebt gewoon een flinke fout te pakken. Of wat dacht je van sneeuw op 5 december, welke eeuw speelt de film zich af

Ook het acteerwerk is beneden alle niveaus, ik houd al niet van Nederlandse films en deze film liet maar weer is zien waarom. Die Goert Kooistra is echt 1 van de meest dramatische acteurs die ik in een redelijk grote productie heb gezien. Daarnaast is zijn rol ook nog is volledig vervuld van alle clichés die er op horror/rampen gebied te bekennen zijn.

Ook zijn de vele dialogen om te janken, alles komt te geforceerd over en geen enkele dialoog voelt ook maar enigzins natuurlijk aan. De dieptepunten waren toch het gesprek op de boot tussen Goert en Frank zijn echt bedroevend slecht. Ook die tussen Frank en zijn stiekeme vriendinnetje Lisa waren erg beneden alle niveaus. Jammer dat niemand in de film fatsoenlijk kon acteren, scheelt toch een slok op de borrel.

Tuurlijk is het redelijke pulp en is het acteerwerk niet heel erg van belang, maar ik trok het gewoon niet in deze film.

Ook bevat de film gewoon teveel gelul en te weinig actie, natuurlijk heb je geen Hollywood budget, maar ik verwacht soms gewoon wat beter. Vaak zag het er erg goed uit, veel moorden waren prima. Maar veel special effects waren ook lachwekkend, zoals het rennen van Sint over de daken.
De screentijd van de Sint is gewoon veel te weinig en wat volgt zijn veel kansloos slechte dialogen tussen de hoofdrolspelers.

Ondanks een aantal effectieve schrikelementen zijn veel dingen in Sint gewoon ver onder de maat. Ik weet eigenlijk niet eens waar ik moet beginnen. Ik had niet veel verwacht en die verwachting kwam dus ook uit. Een herziening zal er niet in zitten, daarvoor is de film gewoon te standaard en onderscheid het zich echt helemaal op geen enkel punt van de standaard b-horror uit Hollywood.

2*

Bij de herziening was de film eigenlijk zoals verwacht. Erg aanstekelijk, spontaan en ook een aantal leuke liedjes die je vrolijk doen mee neuriën. Deze doen het extreem zwakke script makkelijk verbloemen.

3*

Toch een tikkeltje minder dan het eerste deel. Dit is voornamelijk te danken aan het feit dat de film wat volwassener is, de dilemma's minder interessant zijn en vooral het speelse karakter van de film verdwijnt er een beetje door. Bijvoorbeeld Bridget. Het hele gedoe bij die archeologische opgravingen had achterwege gelaten kunnen worden. Alsof je zo onervaren op zo'n site wordt toegelaten. Wat daarna volgt is een stuk interessanter. Maar dat had ik eigenlijk met alles in de film. Er worden wat zijstapjes genomen en het komt allemaal wat moeizamer op gang. Pas richting het einde worden overbodige personages geloosd en krijgt de film wat meer een hart.

Niet heel slecht dus, maar het is allemaal net een tikkeltje minder dan deel 1. Ook het concept van de "magische" broek valt wat te verwaarlozen.

2,5*

The Sisterhood of Travelling Pants is een sympathieke film over een groep meiden dat door middel van een "magische" spijkerbroek aan elkaar wordt verbonden. De vier verhalen spelen zich op verschillende locaties af en ondanks dat het thema soms erg zwaar is, stroomt die zomerse vibe lekker door de film heen. Niet elk verhaal is even sterk of boeiend, waardoor de emotionele verhaallijnen misschien iets meer uitdieping hadden kunnen hebben. Het concept van de spijkerbroek had ook wel iets sterker uitgewerkt kunnen worden. Uiteindelijk zorgt het enthousiasme van de jonge cast en de ontwikkelingen die zij meemaken in dit sympathieke filmpje ervoor dat de film er uiteindelijk in weet te slagen om voor een lach en een traan te zorgen. Vooral het verhaal van Tibby vond ik een beter uitgewerkt verhaal van de vier.

3,0*

The Sitter een bizarre komedie waarin Jonah Hill lekker op zijn Superbads aan het vloeken geslagen is. Hij belandt van de ene in de andere vreemde situatie, met nog vreemdere personages. Hier ligt vooral de kracht van de film.

De bizarre situaties maken de film erg kijkbaar, grappen zelf vind je niet echt veel in de film.

3*

Sixteen Candles is een soort van Breakfast Club en Fast Times at Ridgemont High light.

Nergens overstijgt het die films, maar nergens wordt het ook slecht. Daarnaast heb ik een voorliefde voor deze tijdsperiode, heerlijk hoe al die stereotypes door die Amerikaanse scholen en feestjes heen wandelen.

Ringwald is ook een schattig meisje en Michael Hall is ook ideaal als de nerd. Erg leuke rol.

Verder een hoop ongein, een onnatuurlijke romance die helaas de film moet vullen en veel puberale onzin en overdreven bezopen tieners(waarvan vraag je je soms wel is af )

John Hughes weet gelukkig waar ik van houd en maakt dus ook leuke films.

I like it

3*

Het idee achter de film is natuurlijk briljant, het film-noir/SF verhaaltje heeft ook genoeg basis om de film te steunen.

Toch faalt de film vooral daar keihard, het verhaal is zo oninteressant in beeld gebracht dat de film uiteindelijk uitmondt in een veel te lange zit. Een fatsoenlijke introductie in het verhaal en de personages heeft de film niet en de sneltreinvaart waarin de film episch probeert te zijn werkt ook voor geen meter.

De CGI is wel overtuigend, de film ziet er visueel gelikt uit en dat wazige noir sfeertje helpt ook wel.

Jammer dat de rest zo bout is, ik kon maar niet in de film komen.

2*

Toch lichtelijk teleurstellend, ondanks het zeer leuke uitgangspunt ontaard de film vaak toch in een standaard high school verhaal.

Het begin is allemaal erg fris, vaak kreeg ik ook een glimlach op mn gezicht getoverd. Ook de hoofdrolspeler is best sympathiek en alle birjollen waren ook meer dan prima. Het plezier straalt er gelukkig wel van af!

Visueel soms een beetje achterhaald, maar nergens storend. Het meest jammer vond ik nog wel dat de hele film uiteindelijk toch een simpele tiener elementen bevat, maar dan met een superhelden tintje op een superhelden school. Iets waar ze naar mijn mening meer uit hadden kunnen halen.

Nu blijft het een gemiddelde film, waarbij ik het toch vooral een gemiste kans blijf vinden.

2,5*

Heb me prima vermaakt met Skyfall, al had ik er eerst geen vertrouwen in omdat ik niet een gigantisch fan ben van James Bond. Ben opgegroeid met de Brosnan films en daar is het ook wel zo'n beetje bij gebleven. Heb bij Skyfall nou ook weer niet echt het Bond gevoel, maar wat ik wel weet is dat ik naar een solide actiefilm heb gekeken.

Met de actiescènes is niets mis, sterker nog: Mendes weet de film op veel momenten erg sfeervol te maken door te spelen met de kleuren. Dat geeft de film toch wel een een bijzondere vibe.

Graig is ook een prima acteur en ook hier doet hij goed zijn best, maar vind hem geen typische Bond.

Voor de rest mis ik als Bond leek toch wat typische Bond momenten die hem typeren, zoals hierboven ook al aangegeven. Juist omdat je niet alle films volgt zoek je naar herkenningspunten. De Bondgirl is hier niet meer dan een kleine en nutteloze toevoeging om het verhaal een beetje op gang te helpen en ook een aantal veel voorkomende zaken zoals de Martini en de bekend daaropvolgende tekst lijken haast expres te worden genegeerd. Erg jammer, want ondanks dat ze de clichés proberen te vermijden gaan ze op het einde toch te veel het verleden oprakelen. Iets dat een Bond film in mijn ogen niet nodig heeft(of eigenlijk elke actiefilm). Ook duurt de film hierdoor net 20 minuten te lang. Een film als dit kan makkelijk binnen twee uur.

Een prettige ervaring uiteindelijk, maar ik ben nog steeds geen Bond fan.

3,5*

Aardige film, maar dankzij het soms zwakke script kan ik toch geen goede waardering geven.

Het idee achter de film hebben we al wel is eerder gezien, maar dat maakt niet uit. Beter goed gejat dan slecht bedacht. Dat is het in 1e instantie ook, er hangt een lekker mysterieus en dreigend sfeertje. Wat in beeld wordt gebracht door de prima special effects(en dat voor 10 miljoen als ik DVD-T mag geloven), zeker een applausje waard voor de filmmakers. De muziek voelt lekker episch aan, wat absoluut niet verkeerd aanvoelt in een alien invasion film.

Dan toch het script, de personages zijn wel lichtelijk irritererend. Vond het vooral vervelend toen mr. Clueless/Scrubs weer even idiote beslissingen moest nemen. Dat zijn echt van die dingen waar ik me aan irriteer. Ik zou me gewoon in een wc hokje of zo verstoppen. Maar nee, de mannen moeten weer heldhaftig zijn en proberen te vluchten. Burp, en wat als ze die haven zouden halen? Even later nadat hij dood is gegaan wil Jarrod dat verdorie nog een keer doen. Dan haal je het bloed onder mijn nagels vandaan. Dat zit je nota bene op een freaking boot, dan ben je gewoon een sitting duck. Waarom zou je dat in godsnaam willen?
Nee, de logica is gewoon gigantisch ver te zoeken bij de redeneringen van de hoofdrolspelers.

Ook hadden ze de film moeten laten eindigen op het moment dat Jarrod en Elaine naar boven worden gezogen. Nu gaat het nog een 5 minuten te lang door in het ruimteschip. Behoorlijk onnodig en ook laat het te veel zien.

Helaas is dit ook hetgene wat me van een betere score weerhoudt, al kon ik zeker nog wel genieten van alles wat er op het beeld werd getoverd.

2,5*

Can you smelllllllllllll what.... THE ROCK..... is......... Cooking?!?!

Yes, we can smell it. It's the same rock as always. Not that original anymore.

Ach, het is de zoveelste Rock vehikel van het afgelopen jaar. En ja, Dwayne Johnson speelt wederom een zelfde typetje als in Jumanji, Rampage, San Andreas, Welcome to the Jungle etc. En ja, de film onderscheidt zich amper van andere films in dit genre en doet aan jatwerk. En ja, het is een cgi festival met teveel green screen werk.

Toch heb ik me prima vermaakt. Het is complete nonsenz die over de top gaat en me soms heeft doen zweten met de vermakelijke onzin wanneer Johnson weer eens ergens op 600m in de lucht bungelt. Meer vroeg ik niet en meer krijg je (helaas) ook niet.

Skyscraper krijgt het voordeel van de twijfel, maar ik begrijp de kritieken en de box-office flop. Het wordt wel tijd voor wat variatie the Rock!

3,0*

Het enthousiasme is inderdaad erg herkenbaar in de film en het uitgangspunt is ook erg interessant. Toch kan de (Britse) sterrencast niet verhinderen dat het plot een beetje sufjes uitgewerkt wordt en het allemaal wat te lang duurt voordat de film op gang komt. Wanneer de monsters er eenmaal zijn (na veel te lang wachten) komt er wat meer vaart in de film. Alleen mist The Slaughterhouse Rulez de ballen om full on over de top te gaan met deze film en dat straalt er vanaf. Het is niet gek en bloederig genoeg voor mij. De impact blijft daardooe gering en ben ik eigenlijk de film alweer vrij rap verbeten.

2,5*

Haha, alleen de moeder? Ik vond iedereen van dramatisch niveau, het was echt erbarmelijk hoor. Enige die nog door de deur kon was die Angela, maar dat kwam eigenlijk alleen omdat ze de eerste twintig minuten haar mond hield. Wanneer ze haar mond open trok was het helaas ook gedaan met de pret. Worden die mensen expres op slechtheid gecast? Wordt er echt helemaal geen moeite gedaan om er iets van te maken? Het acteerwerk in grote broer Friday the 13th is ook niet fantastisch, maar sowieso tig malen geloofwaardiger dan hier. Het kan heus wel met een laag budget. Ik had nou ook niet het idee dat ik naar een "pulp" film zat te kijken.

Voor de rest een erg matige film, die het qua kills veelste lang op zich laat wachten. Ook heeft een film als dit nudity nodig, het kwam allemaal erg preuts over en het feit dat je na een uur pas 3 kills hebt gezien kan je gewoon niet anders dan teleurgesteld zijn.
Voor de rest is het allemaal wel lachwekkend;

- Een dokter die een stethoscoop in zijn handen heeft nadat iemand wordt weggebracht die 20 liter kokend water over zich heen heeft gehad. Wat moet hij daarmee
- Kerels in belly button shirts en wijvenbroekjes, dit is wel de jaren 80 op z'n lelijkst
- een politie agent met zo'n neppe snor dat je met ongeloof zit te kijken dat ze er zoiets in gooien
- Het einde natuurlijk. Dat was toch wel een garantie voor een slappe lach. Wat ontzettend vergezocht en debiel. Daarnaast was dat hoofd van Angela wel heel lelijk op dat jongens lichaam geplakt.

Ik had eigenlijk wel een beetje hoop voor deze film omdat deze in de slasher top 10 staat van dutchtuga, maar ik ben eigenlijk diep teleurgesteld. Het enige wat de film red is de speelduur en de lekkere zomerse setting in het zomerkamp, waardoor je toch redelijk snel door de film heen wandelt. Misschien ook nog een half sterretje extra erbij omdat het einde zo belachelijk slecht is dat het een halve ster extra verdiend.
Ik heb duidelijk meer vertrouwen in deel 2.

1,5*

Vind je het origineel kut, dan zal dit deel meevallen

In dit deel ligt de bodycount een stuk hoger, is de humor aanwezig, krijg je veel nudity te zien, is de kleding(of het gebrek eraan) minder gay dan het eerste deel, zijn de moralistische preken van Angela bij elke kill erg grappig en is het ondanks dat de dader al bekend is de film in een boel scenes een stuk spannender en effectiever uitgewerkt. Acteerwerk is nog steeds niet fantastisch, maar in vergelijking met deel 1 een verademing en geloofwaardiger. Ik vond het zomerkamp gevoel nog steeds prima aanwezig, snap die kritiek niet zo. Alleen het einde vond ik niet zo interessant, alsof het script nog niet af was en de regisseur geen creativiteit meer had. Uiteraard laat dit deel genoeg ruimte over voor een deeltje nummer 3.


Op alle fronten beter.

3*

Mooi dat de regisseur terug grijpt naar de jaren 80 vibe, dat doet de film veel goed. Alleen jammer dat de film te veel terug grijpt naar horror klassiekers als Black Christmas en Sorority Row. Daardoor krijg je niet het gevoel dat de regisseur iets goeds aan het maken is, want vooral eerst genoemde is gewoon veel beter.

2,0*

De film begint gelijk lekker met het nummer Walk Like A Man van Frankie Valli & Four Seasons, daardoor wistt ik dat ik een lekker nostalgische tripje tegemoet ging komen.
Dat gebeurt vooral het eerste uur ook, de belevenissen van de tieners in zo'n New Yorkse wijk vind ik echt prachtig. Vergelijkbaar met bv. Once Upon A Time in America, al is dat toch een paar niveaus hoger dan Sleepers.

De film bevat leuke rollen van onder andere Robert de Niro en Minnie Driver. De kinderen zijn wat onbekender, maar doen het stuk voor stuk goed. Vooral de scenes in de jeugd detentie zijn indrukwekkend.

Helaas wordt het na een uur een stuk minder, de volwassen jongens lijken allemaal uit een b-film gerold(behalve Pitt natuurlijk) en zo acteren ze dus ook. Ze zien er niet uit! Daarnaast is het hele rechtbank gebeuren niet zo interessant en is het ook maar een amateuristisch zooitje. Op het laatst opeens nog even met zo'n belangrijke getuige komen. Zoiets moet van tevoren toch wel gemeld worden lijkt me, maar de hele bewijsvoering vond ik een beetje zwakjes. Hoe die pedo vriend alles toegaf was wel erg makkelijk, een simpele 'nee' antwoorden op de vragen van Dustin Hoffman had al voldaan. In plaats van dat zat ie te snikken en alles zo simpel toe te geven, zonder enige vorm van druk. Een harde wraakactie had ik leuker gevonden in deze film ipv een rechtbank film.

Het einde vond ik wel weer indrukwekkend, ondanks dat je een happy end heb, heb je het toch ook weer niet.

Gemixte gevoelens, een erg leuk 1e uur van de jongensavonturen worden gevolgd door een zwakker tweede deel. Dat weerhoudt de film toch van een topscore, nu blijft het gewoon bij erg leuk, maar meer ook niet.

3*

Moeilijke film

Ik kan me zowel vinden in de negatievere recensies als de positievere. Aan de ene kant is het gewoon een erg droge verfilming en is de film bij vlagen echt tempoloos, maar aan de andere kant is alles zo ontzetten gestileerd en krijg je tijdens het kijken naar de film continu het gevoel dat er een soort van verstopte boodschap schuilt in Sleeping Beauty. Dit daagt je toch uit om de film uiteindelijk te doorgronden. Een heleboel andere mensen zal dit zich uiteindelijk niet interesseren en het gebrek aan narratief maakt de film ook minder meeslepend.

Ik zit er echt precies tussenin dus.

3,0*

Sleepless in Seattle is een redelijk vlot filmpje, maar het plot is te gekunsteld en vergezocht om echt te boeien. Daarnaast vind ik de score ook irritant aanwezig, alsof ze Woody Allen hebben ingehuurd. Al vind ik het in zijn films beter passen. Zonde, want ze doen weinig met Tom Hanks en Meg Ryan (hier is ze nog echt mooi) die een goede chemie kunnen hebben samen.

2,5*

Vond het eigenlijk best vermakelijk, ondanks dat het een puber/chickflick is.

De meisjes zijn spontaan, de film is lekker luchtig en de bijrol van bijvoorbeeld Carrell is ook erg grappig.

Toch jammer dat het tegen het einde net even te klef wordt en het teveel een happy news show wordt.

Aardig.

2,5*

Werd op geen enkel moment echt eng!

De transformaties zagen er lelijk uit

Het ging me allemaal net ff te makkelijk!

Dus gewoon een simpel filmpje om even een keertje weg te kijken, voor echte horror moet je ergens anders zijn

2*

Voor zo'n goedkoop dvdtje inderdaad een verrassend goede drama film die over de gehele speelduur prima te vertoeven valt. De mooie, ingetogen rollen van Stahl en de leuke Robb doen je hart gedurende de film versmelten. De onderlinge band was erg mooi om te volgen. Ook credits voor de bijrol van Hopper, die in een helaas iets te korte periode toch een behoorlijk personage neerzet.

Dat is ook mijn kritiekpuntje op de film, ik had soms het idee dat niet aan de juiste dingen de goede hoeveelheid tijd werd besteed. Zo duurt het begin iets te lang en had het leventje op de boerderij wel langer gemogen.

Desalniettemin een mooie roadmovie.

3,5*

De film scoort echt tenenkrommend laag hier en ik snap er niks van.

Toegegeven, de film lijkt erg conventioneel en de flashbacks kunnen het tempo uit de film halen. Maar je komt er gaandeweg acnter dat alles in de film een doel dient. De flashbacks, de handelingen van de bemanning en de dingen die er gebeuren. Alles komt mooi samen in de derde akte en deze speelt tegelijkertijd met je waarnemingen en zorgen uiteindelijk voor een echte (dubbele) mindfuck. Dat is fijn, want ik merk de laatste tijd vaak dat de derde akte bij leuke films toch roet in het eten gooien en juist in deze film versterkt het intelligente laatste gedeelte de eerste 70 a 80 minuten van de film. Alles valt op z'n plek zonder dat het geforceerd aanvoelt.

Erg fijne film in een favoriet genre voor mij.

Wisselvallig pulpfilmpje.

Het idee is natuurlijk niet een van de meest originelen, maar hij is wel redelijk ok en ranzig uitgewerkt.
De 1e echte kill dat die gast doormidden wordt gehakt is natuurlijk lekker nasty.
De cast speelt ook wel redelijk goed, niet bijzonder goed, maar ook zeker niet slecht.
Ik vond alleen het gebrek aan spanning minder, dat verwacht ik op z'n minst in een film als dit.
Echt lachen heb ik ook nooit gedaan, waar ik bv Black Sheep hier en daar wel grappig vond en ook recentelijk heb gezien.
Dat is ook de reden waarom hij een halve ster lager krijgt dan BS.

Het is wel leuk en luchtig vermaak voor een moment als dit, maar meer ook niet. Daarvoor is de film toch echt niet spannend of grappig genoeg.

Kleine onvoldoende

2,5*

Weinig originele film, het volgt de verder plat gereden paadjes en het biedt ook totaal geen enkele verrassing, het einde ook niet.

De mooie Stone is wel goed in vorm en zelfs Baldwin is niet slecht. De spanning is goed voelbaar tussen hun en het is eigenlijk jammer dat de onderlinge spanning/erotiek totaal niet terug komt in het saaie verhaal.

2,5*

Hier was ik weer aan toe. De trailer deed het goed bij mij en de verwachtingen waren daarom erg hoog. Des blijer ben ik dat ze waargemaakt wordne.

Smile is gewoon een lekkere klassieke horrorfilm zonder fratsen, maar het voelt wel modern aan in de goede zin van het woord.Je weet wat je krijgt. Een lekkere mix van It Follows en Drag me to Hell (en ongetwijfeld nog veel meer films) zorgen ervoor dat het uitgangspunt niet bijster origineel is, maar aan de andere kant is dit voor de horror liefhebber geen punt zolang de uitvoering maar goed is.

En dat is ie. Sosie Bacon is perfect in de leading role, bij vlagen is de film lekker ranzig, de zeer opvallende en unieke score is tamelijk briljant en de jump scares worden allemaal op het juiste moment ingezet waarbij je je de apelazerus schrikt. En het belangrijkste is nog wel: geen valse jump scares! Ook de score wordt op de juiste manier ingezet en is ook op de juiste momenten weer afwezig. Dit is vaak het moeilijkste binnen dit genre om dit goed te timen. Ook tijdens de aftiteling krijg je na "Lollipop" de meest creepy muziek te horen die keihard door de hele bioscoopzaal heen draaide. Echt heel goed!
Doordat er een vloek wordt doorgegeven draait alles om die effectiviteit van hoe de spanning en de continue dreiging in een film overkomt. Wanneer dit lukt krijg je de hele film dat nare onderhuidse gevoel dat je continu op het randje van de stoel zit en vooral ook alert bent op wat komen gaat. Het was heerlijk om weer eens zo ongemakkelijk in de bioscoop te zitten.

De film is natuurlijk niet perfect. Er zijn net iets te vaak sfeershots van wegen/natuur/de stad waarbij de camera ondersteboven wordt gehouden. Waarom denk ik dan? Puur hip doen. Daarbij komen ook veel clichés voorbij. Er is altijd een expositiescene met iemand die tips geeft over hoe het kwaad kan worden verslaan. Ook zo'n weduwe is eigenlijk wel hilarisch. Ze bewaart de creepy tekeningen van haar man, geeft aan dat ze nooit meer op die kamer komt en toch hangen verspreid door de kamer allemaal individuele spotjes op de meest creepy tekeningen. Die spotjes staan blijkbaar al wekenlang aan.

Natuurlijk is dit mierenneukerij, want het doet weinig af van de kwaliteit van Smile. Voor mij een van de beste horrorfilms van de afgelopen jaren. Een erg goes regiedebuut. Soms is het weer fijn om een originele film te zien met leuke ideeën en geen vervolg of spinoff #8393 in een bepaalde reeks.

Parker Finn heeft talent. Na het fantastische eerste deel laat hij met Smile 2 wederom zien dat het geen one trick pony is. Het plot zit goed in elkaar, er zijn veel leuke visuele trucjes en hij snapt hoe een goede spannende horror gemaakt moet worden. Daardoor voelt Smile 2 niet als een goedkoop straight to dvd vervolg waar geen liefde in zit.

De trailer liet ons geloven dat we hier wellicht wel mee te maken zouden krijgen. Het zit vol jump scares, waar ik die in de film zelf beter gedoseerd vind. Parker Finn heeft geen haast met zijn films. Hij neemt rustig de tijd om je mee te sleuren in de tellende van de protagonist. Ik moet wel zeggen dat deel 1 veel meer onder mijn huid ging zitten. Dat constante ongemakkelijke gevoel ontbreekt wel in deel 2. De film leunt ook heel erg op de performance van Naomi Scott, die haar rol fantastisch neerzet. Maar toch voelt de ellende die haar overkomt iets teveel als een been there, done that. Er zit geen ontwikkeling in tov deel 1 en zo kan je eigenlijk keer op keer hetzelfde trucje herhalen als je niet met een bepaalde ontwikkeling komt. De expositie voelt net te geforceerd aan, maar je weet dat het erin moet omdat Scott's personage anders geen richting of doel heeft.

Los zitten er wel een aantal geweldkfr scènes in, vooral met die achtergronddansers in haar appartement vond ik echt briljant.

Daardoor is dit vervolg bovengemiddeld in het horrorgenre. Er zijn weinig horrorfilms films die beter zijn en in de bioscoop uitkomen momenteel. Smile 2 is een verrassend leuk vervolg. Niet zo goed als het origineel, maar dat is ook geen schande. Ik had wel een bepaalde ontwikkeling in het verhaal of de horror willen zien. Ten opzichte van deel 1 biedt het te weinig nieuws en doet het op alle fronten alles net een beetje minder. But that's okay.

Niet helemaal mijn ding.
Het begin komt vooral erg geforceerd hip over, samen met de introductie van alle personages, wat ook niet echt werkte bij mij. Verder komt er weinig actie voor in het begin en is het bovenal heel veel gepraat. Ook zitten er irritante personages in, zoals die negerin en dat adhd karate kind. Gelukkig zitten er ook leukere personages in de film, zoals die gekke punks en een sympathieke rol van Reynolds.

De 2e helft van de film komt het ook gelukkig wat meer op gang, is er lekker veel actie, minder tijd om je aan de personages te storen en heeft het einde een lekkere twist, wat ik wel leuk vond aan het enigzins oppervlakkige verhaal wat je dacht dat het was de hele film lang.

Niet helemaal mijn ding, daarvoor kon ik er te moeilijk in komen. Maar toch een voldoende, dankzij het leuke verhaal en een goeie Ryan Reynolds.

3*