Sin City: A Dame to Kill For (2014)

Na zeg maar bijna 10 jaar hebben we moeten wachten op het tweede luik van Sin City. Origineel kon het natuurlijk niet meer zijn. We krijgen veel van hetzelfde voorgeschoteld. En je moet er van houden want als je deel 1 al niks vindt, zal deze film je ook niet kunnen bekoren. Maar als je open staat voor de wereld van Sin City is het volop genieten. Prachtige beelden met veel oog voor details en opvallend mooi kleurgebruik bij bepaalde personages. Het hoofdverhaal met Dwight en Eva is goed, maar de twee parallelverhaaltjes met o.a. Hartigan/Nancy en Johnny tegen Roark vond ik wat minder goed geslaagd. Heel dat gedoe met het pokeren en de wraak van Johnny vond ik zelfs zwak uitgewerkt. Maar goed, er valt heel wat te beleven. Marv, Roark en Dwight zijn overtuigende personages en qua femme fatales zal je als kijker niet te kort komen. Vooral Eva Green steelt de show met haar performance. Veel eye candy, vooral Rosario Dawson als Gail en Jessica Alba als Nancy mogen er wezen. Mooi vervolg, maar het overdondert heel wat minder als zijn voorganger. 7,5/10

De eerste Sin City zal altijd een speciaal plaatsje krijgen. De enige film die ik zowat 3 keer ben gaan kijken in de bioscoop. Nu nog kan ik de trailer volledig in m'n hoofd afspelen (met die knoeiharde elektrische gitaar), ik herinner me nog de recensie in m'n favoriete weekblad die het omschreef als een 'in gitzwart bloed geboren klassieker', de naam Dwight doet mij niet denken aan die ene van The Office of die Amerikaanse president, maar aan enorme coolerd Clive Owen in zwartleren jas als beschermer van de hoertjes in Old Town. En ja, in het ouderlijk huis hangt nog steeds Jessica Alba's Nancy Callahan boven mijn puberbed te pronken. Geen verder commentaar hierover. Waarom dan zo lang gewacht met Sin City 2? Die knagende twijfel hé, het kon toch onmogelijk zo goed zijn als deel één? Clive Owen, Brittany Murphy en Benicio del Toro zouden immers niet meer verschijnen. De sequel mocht toch geen lelijke wrat worden op het goddelijke lichaam van dat eerste deel? Dan toch maar gisterenavond eens bekeken, zonder al te veel psychologische bijstand. Welnu, het is niet zo goed als deel één. De cast is minder, en waar deel één nog de drie verhalen mooi spreidde over haar speelduur, lijkt het hier toch vooral Dwights verhaal te zijn dat het grote deel van de film inneemt met Levitts en Alba's verhalen als cursiefjes. De nadruk komt meer en meer op de actie te liggen, Bruce Willis komt zijn paycheck nog snel even halen, en het geeft mij niet meer dat gelukzalige gevoel van deel één. Toch ben ik verbaasd over de lage score? De fans van de eerste film moeten hier toch genoeg goeds inzien? De stijl blijft heerlijk, en Eva Green als the lady in blue doet menig hart sneller slaan. Als fan van film noir, kan je toch je hart ophalen in deze stad van de zonde, waar de verhalen, geschreven in rode lippenstift, dat pulpachtige blijven bewaren, en de eenzaten elkaar kruisen in de donkere steegjes. 3.5*

Een typische sequel: wat minder dan de voorganger en het vernieuwende is eraf. Deze sequel vond ik nog best te pruimen. Soms onnodige verwijzingen naar de voorganger, soms een herhaling van zetten, maar toch ook wel weer mooie shots en goede scenes.