Opinions

Mooi en aangrijpend drama dat zich afspeelt in een prachtig pitoresk plaatsje midden in Zweden.
Cinematografisch biedt de film weinig vernieuwends, maar dat makt me geen donder uit. Het gaat puur om de band die Nyqvist opbouwt met de leden van het koor/dorpsmensen. De regisseur neemt lekker lang de tijd, waardoor alles natuurgetrouw overkomt en je met een lekker gevoel achter blijft zitten.

Soms was het personage van Nyqvist wel ietsje moeilijk te doorgronden, maar eigenlijk weet je wel ook wel dat ie zo is. Een persoon dat moeilijk mensen in z´n leven laat en moeilijk van iemand kan houden.
Wel jammer dat het einde ietwat geforceerd overkomt met die hartaanval, blijf het raar vinden dat de beste man even een fietstripje moet doen vlak voordat hij met het koor moet optreden. Volgde dat niet helemaal.

Voor de rest een prima drama dat genoeg leuke momenten kent. Oh ja, de muziek in de film is ook behoorlijk prachtig!

3,5*

Behoorlijk hersenloze film, al proberen ze daar wat anders van te maken door er een soort van onderling kat en muisspelletje van te maken. Helaas falen de makers in deze opzet en is dat misschien het meest teleurstellende van de gehele film.

Arnie en consorten zijn verder wel grappig en door de shitload aan actie en lekker veel bloed heb ik me niet verveeld in de bios.

3,0*

Mijn derde Wilder film en weer heb ik er van genoten.

Onder het standaard liefdesverhaaltje wat een beetje kenmerkend is voor die tijdsperiode weet Wilder de hele tijd een luchtig ondertoontje aan de film te geven. Dat is ook nodig, want net als Some Like It Hot duurt de film net eventjes te lang.

Het verhaal is dus behoorlijk standaard, maar de cast krijgt alle kans om te schitteren. Hepburn is hier ook weer de natural beauty. In een standaardjurkje met lang haar(begin van de film) tot een chique geklede dame met kort haar(na het verblijf in Parijs) ziet ze er werkelijkwaar fenomenaal uit. (Al is het natuurlijk geen shocking en onherkenbare transformatie zoals ze in de film willen doen geloven). Oh ja, ze kan trouwens ook acteren!

Bogart, Holden en Hampden zijn ook erg goed als 2 zoons en vader en zorgen voor de humoristische momenten. Vooral vader Hampden is erg hilarisch op de momenten dat hij zich verstopt voor een peuk.

Prima klassiekertje uit de Wilder stal.

3,5*

Hallström en Sparks is een gouden combinatie. Wat je te wachten staat is een heerlijke, mierzoete romantische komedie in het pittoreske Southport. Ik heb een hoop gezwijmeld bij Hough en voor de dames is er Duhamel.

Hallström smelt alles volgens de bekende formule samen en wat dat betreft kent Safe Haven weinig verrassingen. Wat wel opvalt is het ietwat duistere tintje richting het einde, dat zijn we niet gewend in Hallström/Sparks films. Het is wel een welkome afwisseling binnen dit genre, waardoor Safe Haven niet als een verplicht nummertje tussendoor aanvoelt.

3,0*

Vermakelijke en vlotte actiefilm dat echter op geen enkel punt echt uitblinkt en uiteindelijk ook geen ontuitwisbare indruk heeft gelaten. Reynolds en Washington voelen zich wel thuis in dit genre, dat scheelt gelukkig wel weer. Al kan Washington zich tegenwoordig ook niet meer onderscheiden door echt goede rollen. Erg jammer.

Half sterrtje extra voor Ajax Cape Town!!

3*

Iets teveel zijplotjes die ook geen goed geschreven einde kennen (journalist die jeugdliefde zoekt) zorgen ervoor dat deze grappige en sympathieke komedie geen topper wordt.

Het indie sfeertje werkt verder prima, vooral de ondersteunende muziek is een genot voor de oren. Maar wel weer erg typisch voor dit genre. Dus weet waar je aan begint!

De rode draad is erg leuk en Mark Duplass is ook erg in zijn element in deze film, wat toch uiteindelijk voor een fris filmpje zorgt binnen het romantische genre. Uiteindelijk wordt de belangrijkste vraag ook beantwoord: Is de beste man nou gek en gestoord of kan hij echt door de tijd reizen?

Lief en leuk voor tussendoor.

3,0*

Ben het redelijk eensmet drums97, wat is in godsnaam het doel van deze film?

Had bij Caché het interview met Haneke bekeken en die noemde deze film als een grote waarde voor hem, dus heb hem maar even gekeken. Overigens heb ik deze lang geleden ook op tv gezien, want het kwam me zelfs bekend voor.

Best jammer dat ik hier wat van onthouden heb, want het is best een nutteloze film. Uberslechte dialogen, irritant lange scenes van die oude wijven die de hele tijd geile seksverhalen moeten vertellen. Vieze en perverse acties van personages die best weerzinwekkend zouden kunnen zijn, maar totaal geen effect op mij hebben gehad en hele slechte synchronisatie van de stemmen. Best dramatisch eigenlijk. Ik kan best tegen een hoop ziekigheid in een film, maar er moet wel een enige lijn in zitten en deze film heeft eigenlijk 0,0 te bieden.

Om maar een vergelijking met een scene te trekken, dikke strontfilm!!

0,5*

Wat een zouteloze film zeg.

Alles is gewoon ongeloofwaardig en met Jolie krijg ik echt 0,0 empathie in de film.

Haar acties zijn natuurlijk ook niet echt iets waar je bij kan meeleven, kan zelfs die twist op het einde niets aan doen die je al van een kilometer afstand ziet aankomen. Alsof ik dan opeens wel sympathie voor haar moet krijgen, ze blijft een moordenares die een boel agenten heeft gedood, neergeschoten en verwond. Beetje zwak allemaal, het feit dat Schreiber eigenlijk ook een Rus is was ook iets wat ik en een vriend al zeiden toen de film in stoomtreinvaart verder ging, eigenlijk blijft er dan weinig over.
Ja, de soms erg ongeloofwaardige actie. Van Rambo of Jovovich kan ik hebben, van Jolie helaas niet. Heb me constant zitten ergeren.

Erg zwak!

1,5*

Helaas toch een wat onevenwichtige film. Ik had Summer Wars leuker gronden als er dieper op het coming of age drama in het landhuis was ingegaan. Dan had je een mooie en intieme film gehad. Voor mij voelden de onderbrekingen in OZ echt heel hinderlijk. Ondanks dat het thema 15 jaar later nog steeds ontzettend actueel is (waardoor de film niet verouderd aanvoelt op wat uitleggen na) vind ik die virtuele wereld gewoon niet boeiend. Telkens als ik net lekker in het verhaal met Kenji en Natsuki kwam voelde de onderbreking naar die virtuele wereld heel hinderlijk. Wat mij betreft had dit ook geschrapt mogen worden en dat de focus alleen op de onderlinge relatie tussen de twee kwam te liggen. Nu komt dat niet goed uit de verf en mis je in de OZ wereld met het eindgrvecht ook een emotionele binding.

Hier had meer uitgehaald kunnen worden als Hosada sterker op het een of het ander had gefocust, waar ik dus meer voor de intieme coming of age had gekozen.

In 2021 heeft Hosada lijkt het haast wel een ultiem versie gemaakt van wat dit had moeten zijn en de focus volledig op de virtuele wereld gericht. Voor de liefhebbers die het OZ gedeelte in deze film leuker vinden zou ik Ryû to Sobakasu no Hime (Film, 2021) dan ook aanraden.

Ik weet niet hoe groot het toeval wil, maar ik heb toevalig deze week the Sandlot gekeken. Ik werd vanmiddag rond een uurtje of 1 wakker, deed mijn televisie aan en opeens kwam deel 2 op RTL4.

Aangezien ik deel 1 prettig vond om naar te kijken kon ik het nu niet laten om deel 2 ook te kijken.

Helaas viel dit een beetje tegen. Het verhaal is bijna een letterlijke kopie van het eerste deel en veel gebeurtenissen vervelen hierdoor eigenlijk. De bal is vervangen door een Spaceshuttle op schaal en je hebt de love-interest die er wat bij is gegooid. Voor de rest is het exact hetzelfde. Daarnaast zijn de kids ook een stuk minder charismatisch, behalve Samantha Burton, wel een leuk meisje om naar te kijken. Verder is het jammer dat het een kopie van het eerste deel 1, want het gedeelte met de hond duurt te lang en je hebt het gewoon allemaal al eerder gezien.

Het nostalgische gevoel zorgt nog voor wat hoogtepuntjes, maar voor de rest is dit gewoon een zwak vervolg dat teveel elementen uit het eerste deel hergebruikt. Waar is de creativiteit?

2*

Zelf ben ik via Nicolas Rico en het Coming of Age topic gekomen bij the Sandlot. Ondanks dat ik totaal niet van honkbal houd valt de film prima te pruimen. Het gemoedelijke, zomerse sfeertje is heerlijk. Die lekkere stereotypes doen het ook goed in films, ook die lekkere overdreven situaties met bijvoorbeeld "The Beast" zijn van die jeugddingen waar ik altijd wel van kan genieten.

Verder een paar bekende koppies die ik eerder heb gezien en Allen die een stuk ouder is dan andere films die ik met haar heb gezien.

Alleen jammer dat niet alle jongetjes evenveel aandacht krijgen, waardoor ik niet met iedereen een band kon hebben.

Prima vrienden/coming of age filmpje verder.

3*

Snel vergeten deze hap. Geen humor, Goldberg is te vaak in beeld, geen spanning. Santa's Slay is een film die veel schreeuwt, maar weinig inhoud te bieden heeft.

1,0*

Op wat irritante musical trekjes na (ruzies oplossen d.m.v. zingen) wat de geloofwaardigheid niet ten goede komt is the Sapphires een fijne film om naar te kijken. De muziek is erg aanstekelijk, de beelden vanuit Vietnam zijn nog behoorlijk realistisch en ik heb erg genoten van de actrices.

De pogingen tot diepgang zijn af en toe verder wat mwoah mwoah, maar het feel good gehalte geeft uiteindelijk de doorslag.

3,0*

Nou, als je de befaamde scène op het einde ziet dan snap je ook echt wel dat het een 16+ film is. Holy shit, de bioscoopzaal ging kapot. Ik denk dat dit het meest disturbing is wat ik ooit gezien heb in een film... And boy did I like it

De hele film leunt Sausage Party eigenlijk op dit leuke concept en de ene keer komt het er beter uit dan de andere keer. Soms denk je dat ze er iets meer uit hadden kunnen halen, maar wanneer het einde naar voren komt wordt deze film een instant cult classic. Wellicht stotend tegen een aantal zere beentjes van mensen die het onnodig en overdreven vinden, maar ik vind het (h)eerlijk en verfrissend dat ALLE remmen los worden gegooid en er gewoon een letterlijke "fuck it" mentaliteit op los word gegooid.

Een einde waarin zoveel gebeurt dat ik het nog een aantal keren terug MOET zien om het allemaal even te laten bezinken haha.

4* !!!

Voor het bedrag van "slechts" 1,2 miljoen dollar werd in 2004 de (horror)carriere van James Wan gelanceerd met deze moderne klassieker.

Destijds vond ik het jammer dat Saw zoveel buzz creëerde, terwijl een andere film met een soortgelijk onderwerp, Cube (1997) , bij het grote publiek onbekend is. Toegegeven, Wan weet aan Saw toch wel een eigen twist te geven, waardoor je uiteindelijk niet het gevoel hebt dat hij er stiekem met dit concept vandoor is gegaan.

Met heel weinig middelen weet Wan van Saw een spannende, verassende en soms ook geniale film te maken. Jigsaw is in deze film nog meer een psychopaat die een psychologisch spelletje speelt met zijn slachtoffer. Een film hoeft niet goor te zijn door alleen maar martelporno te laten zien.

Deze film heeft de juiste balans daarin gevonden en weet van begin tot eind te overtuigen.

Door het budget zitten er her en der wat schoonheidsfoutjes in de film, maar dat is Wan vergeven.

4,0*

Mensen, mensen, mensen. Sorry hoor maar dit deel kan echt niet meer. Deeltje nummer 7 bewijst maar is hoe het echt absoluut niet moet.

Toegegeven, de film begint erg leuk op dat plein door zo'n trap openbaar te maken(al mocht er wel meer mee gedaan worden, zoals de interactie met die shoppende mensen) en je denkt dat het de toon zal zetten.

Helaas krijgen we een bijzonder kut verhaal toe geschoteld het eerste half uur, de film gaat echt helemaal nergens heen en de kills(met die racisten) deden mij echt totaal niets. Pas na een half uur komt er een beetje structuur in de film en krijg je traps zoals ze bedoeld zijn in de Saw reeks. Met dat bedoel ik dat je een hoofdpersoon hebt die verschillende dingen moet doorstaan om zijn/haar geliefde te redden. Dit zijn opzich wel geinige traps, maar nergens beter dan alle voorgaande delen. Ook vond ik alle zogenaamde vieze dingen er eigenlijk behoorlijk nep uitzien, was er wel budget?

Dan houd je de waardeloze cast(kon alleen van Tobin Bell in 1 flashback genieten) en het crap verhaal over. Over de acteurs wil ik niet eens praten, maar dat verhaal. Sjongejonge, hoe vergezocht wil je alles hebben. Die Bobby solliciteert gewoon naar een tripje in 1 van Jigsaw's vallen als je je voordoet als een slachtoffer van hem maar het niet bent. Gelukkig gebeurt dat dan ook. Het lijkt wel alsof die gozer het ontbeert aan elke vorm van hersencellen.
Ik kon me op de aardige vallen na dan ook totaal niet inleven in zijn personage.
Naast dit personage heb je vaak nog het andere verhaal van de politieagent die op zoek is naar antwoorden. Dat is in dit deel zodanig saai uitgewerkt dat de hele climax voor geen meter werkt. voor zover je van een climax kan spreken.

Waarom dit the Final Chapter heet kan ik me ook niet voorstellen, wat wordt er eigenlijk afgerond in deze film? Welke o zo belangrijke antwoorden heb ik in deel 7 gekregen waar ik zo graag antwoord op wilde? Het hele verhaaltje rondom Jill Tuck is dan ook barslecht uitgewerkt. Volgens mij hadden ze haar nog wel mysterieus gemaakt in het vorige deel, nou die mysterieusheid is compleet verdwenen.

Zo jammer is de climax dan ook, het is weer dezelfde climax als die ik in 4/5 delen hiervoor ook heb gezien. Er blijkt dus nog iemand te zijn die briefjes schrijft en Jigsaw's slaafje is. Dit gaat er bij mij niet in. Ze doen niet meer eens moeite voor een Saw film

Het absolute dieptepunt in de steeds slechter wordende reeks! Deel 6 is nog een meesterwerk vergeleken met dit wanproduct
A&L, je had gelijk...ik had niet verder moeten kijken.

En the Final Chapter?? My ass!

1*

Darren Lynn Bousman neemt vanaf deel 2 de Saw regie op zich tot en met deel 4 en doet dit wel aardig.
De focus begint langzamerhand meer naar de overkoepelende mythologie te verschuiven en geeft her en der antwoorden op vragen die na deel 1 overbleven. Dingen die in deel 1 onlogisch leken (schoonheidsfoutjes) worden hier rechtgetrokken. Tegelijkertijd zet de film een hele franchise op en doet dit nog niet op een vervelende manier, zoals het later wel een beetje wordt.
De film begint al iets meer gore te vertonen t.o.v. deel 1, maar het is nog niet compleet over de top, zoals in de latere delen. Het psychologische aspect is nog goed aanwezig.

De film is soms iets te flitsend in de montage en kan soms hoofdpijn opwekken. Ook het acteerwerk is niet altijd even sterk.

Toch hindert dit de kijkervaring niet. De film zit (redelijk) goed in elkaar en de twist op het einde met de opnames is erg leuk gevonden.

3,5* blijven staan

Na het ijzersterke deel 1, het redelijk vermakelijke deel 2 is Saw 3 weer wat minder dan die 2.

Niet dat het slecht wordt, want het blijft een zeer onderhoudende film met een goed verhaal. Al blijft het wel de laatste Saw waar het verhaal nog normaal te volgen is(de laatste Saw met een voldoende dus).

Het lijkt wel alsof ze vergeten waar het eigenlijk om draait in een film als dit, dat is namelijk de spanning. Die is vrijwel niet aanwezig, het wordt ook nergens eng o.i.d.

Er wordt teveel focus gelegd op de gore en ranzige tricks van Jigsaw, die allemaal wel z'n werking hebben (op je maag). Het ziet er allemaal wel vrij indrukwekkend en tegelijkertijd ranzig uit.

Helaas wordt vanaf hier wel de neerwaartse spiraal neergezet in de reeks.

3*

Voor mij was Saw IV net zo goed als deel 2 en 3.
Lekker je verstand op nul zetten en je laten vermaken door de vele martelingen.

Alleen het einde deed het hem niet voor mij, ik vond die ' jigsaw twist' op het einde ronduit suf( Hoffman was in mijn ogen niet echt een prominent figuur in de film en daardoor kon het mij weinig bekoren dat Hoffman de dader is) en dus lang niet zo sterk als de sterkere plottwists uit de 1e drie delen.

Daardoor scoort Saw IV bij mij toch halve ster lager dan deel 2 en 3 en een hele ster lager dan deel 1.

Verder blijft hij redelijk goed overeind als horror/thriller film tussen al het andere wat tegenwoordig uitkomt en scoort Saw IV alsnog een voldoende

3 sterren.

Ik moet zeggen dat ik het veel erger had verwacht omdat ik deel 4 toch niet helemaal bevredigend vond.

Laat ik als eerste even zeggen dat niet veel films bij een deel 5 nog een redelijke film van niveau maken, Saw 5 blijft bijna van het gelijkwaardige niveau als zijn voorgangers.

Wat mij het ergste stoort aan Saw is het verhaal, de film eist echt een opperste concentratie omdat je telkens flashbacks voorgeschoteld krijgt. Ook helpt het om de 1e vier Saw films gezien te hebben, anders snap je geen hol van het verhaal, die ingewikkeld verteld wordt(alweer een aantal maanden geleden dat ik Saw 4 heb gezien).

Over de traps/kills heb ik gemixte gevoelens, tuurlijk is het allemaal ranzig en vaak ook ranziger dan de gemiddelde horror/thriller, maar in vergelijking met de vorige delen vond ik de traps toch een tikkeltje teleurstellend en waren de oplossingen ook minder bloederig(op de openingskill en de laatste met die zagen na).
Het enige wat ik wel positiever over de traps/kills vond was de achterliggende gedachte erachter. Wel sneaky dat ze elkaar 1 voor 1 vermoorden en op het einde erachter komen dat ze elkaar eigenlijk nodig hadden.

De hoofdrolspelers was ik eigenlijk niet zo van onder de indruk, ik vind die Hoffman maar een charismaloos karakter en dat hoofd van hem irriteer ik me ook dood aan. De rest staat ook op de automatische piloot en doet het niet veel beter, maar echt slecht wordt het ook niet.

De Jigsaw twist aan het einde vond ik niet zo bijzonder, net als in deel 4. Tuurlijk is het wel leuk bedacht allemaal, alleen is het allemaal niet zo verrassend. Ik zag al van mijlenver aankomen dat de schuld op Strahm afschoven zou worden door Hoffman. Ik vond het zeer naïef van Strahm om zijn eigen onderzoekje in te stellen en hij groef ook zijn eigen graf.

Al met al is deel 5 ook wel een aardig deel uit de Saw reeks, ik ben allang blij dat deel 5 nog van een redelijk onderhoudend niveau is en niet zoals andere horrorreeksen naar een bedroevend niveau zakt. Wel moet je je aandacht goed bij de film houden, want dankzij de vele flashbacks en het vele uitleggen kan het lastig zijn om te volgen.

Ik vraag me wel af hoe lang ze hier mee door blijven gaan, want met het deel wordt het verhaal lastiger te volgen en ik ben bang als het zo blijft doorgaan dat je in de toekomst volkomen de weg/interesse kwijtraakt met de Saw reeks. Als je dat nu nog niet doet tenminste...

2,5*

Het plot was juist het ergerlijke aan dit deel van de Saw reeks, de film was echt doorspekt van moraaltjes. Dit was het eerste deel waar ze het goedkope familiesentiment er echt uitlichten. In een horrorfilm zoek ik geen goedkope momentjes waarin het hele gezin zielig staat te doen. Toppunt vind ik dan ook de eindscene, wat mij betreft is die zoon gewoon een moordenaar en krijgt die levenslang.

Verder is de film best matig, het biedt weinig echte spanning en moet het hebben van de gruwelijke traps. Die dit keer wel veel beter zijn dan in deel 5. Costas Mandylor, die Hoffman speelt is echt verschrikkelijk. Heb zelden zo´n stijve hark in de hoofdrol van een film gezien. Ook Betsy Russel, de weduwe van Jigsaw vind ik echt te vreselijk voor woorden. Dat hoofd van haar staat me ook totaal niet aan.

Het verhaal is gelukkig wel meer te volgen dan deel 5, al blijf ik het wel ergelijk vinden dat Jigsaw zoveel "handlangers" per deel erbij krijgt. Zo kan je wel eeuwen doorgaan met die Saw reeks, straks moet de ijscoboer van de neef van de achterbuurman van de krantenbezorger van de weduwe van Jigsaw zijn werk gaan doen.

De dalende lijn was al eerder ingezet. Dankzij de goedkope sentimentjes, het gebrek aan echte spanning en het houten klaas acteerwerk van de cast is Saw 6 het slechtste deel uit de reeks tot nu toe, ondanks de veel leukere traps dan deel bijvoorbeeld 5.

2*

Fijn filmpje van Crowe met een jeugdige Cusack in vorm en een charmante Skye.

De opbouw in hun relatie wordt goed uitgewerkt, al zitten er wel een aantal verhaallijnen bij die er wel uitgehaald hadden mogen worden(gedoe met Skye en haar pa).

Dat zorgt ervoor dat haar acties niet altijd even geloofwaardig overkomen, want op het moment van de break-up vind ik haar beredenering niet altijd kloppen. Zo erg is haar pa immers niet, had het wat erger verwacht.

Voor de rest een sfeervol jare 80 werkje, met uiteraard een typisch college party, slechte kleding en een voorspelbaar verhaaltje.

Wel leuk om gezien te hebben.

3*

Zeer vermakelijk gangsterfilm, maar voor mij zeker niet het meesterwerk waar veel mensen het over hebben.

Vooral het 1e gedeelte van de film kreeg ik het gevoel te maken te hebben met een middelmatige film, met als dieptepunt de scene bij Tony Montana zijn moeder thuis. Misplaatst sentiment in een keiharde film waar verder weinig mee gedaan wordt.

Tony Montana zelf wordt wel zeer goed neergezet door Pacino, denk dat iedereen het hier wel mee eens is, het "rise and fall" verhaaltje is niet zo lastig bedacht, maar wel zeer mooi uitgewerkt. Het middenstuk vind ik dan ook het beste aan de film, de actie is hard, de dialogen zijn scherp en de muziek is mooi.

Dan het laatste stuk van de film, het is verzorgend, maar het werkt niet helemaal voor mij. Dat de film om Montana draait ok, maar het is heel vervelend om drie kwartier lang naar een vieze klootzak te kijken die zijn vrouw en vrienden niet goed kan behandelen. Zo verlies je alle affiniteit met het hoofdpersonage, kan me ook weinig in zijn gedrag inleven.
Het geld en het goede leven is hem te erg naar zijn hoofd gestegen. In dit leven moet je natuurlijk hard zijn, niet meer dan logisch. Alleen ik blijf het minder vinden om een hoofdpersoon zo onsympathiek mee te maken.

Al met al een zeer vermakelijke film, alleen de hier en daar wat valse sentimenten en een onsympathiek gedrag laatste gedeelte van de film maakt het voor mij geen topper.

3,5*

The Dogs are acting strange

YouTube - ScaryMovie3: The dogs are acting strange

Ik houd van dit soort films, Scary Movie is geniaal, deel 2 een stuk minder, deel 4 is hilarisch en ook bij deel 3 heb ik regelmatig in een deuk gelegen.

Dit is helemaal mijn humor en ben blij dat Zucker het stokje van de Wayan Brothers heeft overgenomen. De introscene is weer behoorlijk onnozel en het plot slaat natuurlijk nergens op, maar dat hoeft ook niet. De humor redt de film compleet. Zelfs de schetenhumor werkte in deze film, waar het normaal gesproken van best triest niveau is( YouTube - Scary Movie 3 Fart Scene ). Hilarisch! De rollen zijn ook weer goed verdeeld, ben een fan van Sheen in dit genre en Faris is de ideale lead-girl in de Scary Movie franchise.

Snap niet waarom mensen allemaal zo serieus zijn en deze humor niet kunnen waarderen, stop er een Epic Movie, Disaster Movie of een andere willekeurig jatwerkje hiervan in en je snapt al waarom de Scary Movie reeks nog zoveel beter is. Wat zal die Zucker zich scheel hebben gelachen bij het maken van veel films zeg

Dikke 3,5*!

Ik moet zeggen dat Scary MoVie me eigenlijk best is meegevallen.

Natuurlijk is het allemaal erg flauw en kan het niet meten met de eerdere Scary Movies en het oude werk van Zucker & Co. Toch zijn de grappen hier een stuk gevatter en een aantal keren zelfs hilarisch. Ik ben blij dat ik behoorlijk negatief de film in ging, want ik ging uit van een wanprestatie zoals bijvoorbeeld a Haunted House van de Wayans.

Wat ik wel mis is een duidelijk verband met de vorige delen, ondanks de aanwezig heid van Simon Rex mis ik die onnozele kop van Faris wel een klein beetje. Ook is het verbindende verhaal niet heel interessant en zitten er ook een aantal losse flodders in de film. Black Swan komt bijvoorbeeld niet heel erg goed uit de verf.

Enkele leuke grappen zijn de poolparty, the old Firehose(leuk hoe ze met die "penis grappen omgaan...what's that noise?), het vechten met Maria op het gazon en natuurlijk de Matt Damon is in the house grap. Toegegeven, door de spervuur aan grappen die niet allemaal van dezelfde kwaliteit zijn zoals het oude oeuvre van Zucker kan je niet alles onthouden. Alsnog is het veel beter dan de flauwe poep en scheet grappen die je tegenwoordig in (vooral de Wayans) parodieën ziet. Daarvoor stopt Zucker en (Malcolm L. Dee) er gelukkig nog teveel letterlijke grapjes in Eigenlijk best lekker old school af en toe.

Fuck it, 3 sterren omdat hier tenminste nog wat van gemaakt wordt en ik meer dan gemiddeld heb gelachen.

p.s. de bloopers zijn idd wel geinig.

Soms is het gewoon fijn als een pretentieloze horrorfilm de bioscopen bereikt. Scarie Stories... is zo'n film. Het pretendeert niet de engste film van het jaar te zijn, het valt (nog) niet binnen een universum en het bevat gewoon precies hetgeen wat ik wil:
Het speelt zich af in een dorpje in 1968, het heeft een zomerse vibe en tieners spelen in de hoofdrol.

Je zou zeggen dat tieners in de hoofdrol misschien de film wellicht te soft zou maken. Dit is niet het geval. De film zoekt goed de grens op tussen Een PG-13 en R-rated. Iets dat goed zichtbaar is, aangezien de film hier voor 16 jaar en ouder is.
Tieners handelen over het algemeen veel logischer in horrorfilms en eventuele fouten die zij maken kan je weer wijten aan hun leeftijd. Ze staan minder sceptisch in het leven. Wanneer volwassenen in een soortgelijke film zouden spelen, zou ik het gelijk een stuk minder vinden.

Het verhaal is natuurlijk verder maar zo zo en de film bevat veel horrorclichés. Het is bijvoorbeeld wachten op een bieb scène (al is dat hier de plaatselijke krant) of een ouder persoon die heel veel over de zaak kan vertellen. Soms gaat de film ook wel erg snel en is het gewoon het afstrepen van de ene na de andere angst die werkelijkheid wordt.
Maar toch werkt het allemaal behoorlijk effectief. Ovredal weet hier goed mee te spelen. Ja, er zijn natuurlijk een paar (valse) jump scares. Maar toch weet hij elk spannend moment erg goed uit te buiten. Hij weet de scènes goed uit te rekken en elke keer wanneer je een jump scare verwacht komt deze niet. Tot op het punt dat je het bijna niet meer uithoudt en vervolgens komt deze alsnog.
Niet erg subtiel, maar de spannend bedoelde momenten voelen daadwerkelijk zo aan. Effectiever kan het niet.

De gang in het psychiatrische ziekenhuis, de achtervolging door het maïsveld en de vrouw die haar teen zoekt in het huis van Auggie. Superspannend en dat moment onder het bed. Nagelbijtend en ik denk dat als ik dit vroeger had gezien dat dit hetzelfde effect op me zal hebben als de originele It. Erg herkenbaar en goed voor de herzieningswaarde.

Het eindigt wel een beetje meh. Het voelt niet als een echte afsluiting. Zonder een vervolg zou ik het toch allemaal een beetje minder vinden. Dit had Ovredal en zijn schrijver wel beter kunnen aanpakken.

3,5* voor de creepy monsters en de effectieve spannenxe momenten

Scent of A Woman is een ietwat lange film, die het vooral moet hebben van de prachtige vertolkingen van Pacino(zoals ik in mn vorige bericht ook al aangaf) en Chris O'Donnell, die ook een heerlijke rol heeft.
De film neemt wel heel lang de tijd om de band te creëren tussen Pacino en O'Donnell, maar het werkt wel. Waar het in het begin nogal nukkig is tussen de 2 heren wordt het aandoenlijker naarmate de film vordert. De film kent helaas wel weinig verrassingen en heeft ook zijplotjes waar helaas niets meer mee gebeurt. Zo zag je bijvoorbeeld de tango scene met Donna(gespeeld door Gabrielle Anwar) en daarna was ze gewoon foetsie, had het wel leuk gevonden om haar terug te zien in de film.

Gelukkig kon ik me er niet heel erg aan storen, vooral Pacino was ook weer geweldig in die "rechtzaal" vlak voor het einde en kan toch zeggen dat de film precies eindigt zoals het hoort. Het liet mij in ieder geval met een goed gevoel achter.

4*

Dit blijft toch een mooi stukje jeugdsentiment. Tuurlijk is het script extreem brak, is het acteerwerk soms niet om aan te zien en is de kwaliteit van de film die RTL 7 liet zien ook niet al te best.

Toch heeft de film enorm zijn charmes. Iedereen is heerlijk vuilgebekt en die kinderen zou je ook het liefst achter het behang willen plakken, wat een enorme kutkinderen zijn dat zeg De film moet je natuurlijk niet al te serieus nemen, want wat er allemaal gebeurt is soms niet met woorden te beschrijven. De situaties lopen steeds verder uit de hand. Wat dat betreft is dit een soort van extreem groffe voorloper op Flodder.

3 sterren voor het sentiment.

In het kader van 5 mei deze film vannacht maar een kans gegeven. gelukkig heb ik het niet op SBS6 gezien.

Het is inderdaad een prachtige film, mooie vertolkingen, schokkende beelden, mooie soundtrack en een verhaal dat je helemaal meesleept. Waar ik wel een klein beetje mee zat is het feit dat alles in het Engels is, ik blijf een beetje met gemixte gevoelens achter. Aan de ene kant is het wel goed dat ze het in het Engels doen, dan kijkt het wat makkelijker weg. Aan de andere kant is zo´n film in de originele taal ook wel mooi, geeft nog meer een authentiek sfeertje mee. Alleen dan is het misschien minder toegankelijk voor het grote publiek. Beetje muggenzifterij van mij, maar ik moet toch 1 minpuntje noemen he Verder lijken 190 minuten van tevoren heel lang voor een film, maar het is totaal niet storend in Schindler's List. Met alles wist het bij mij precies de juiste snoer te raken.

Nu maar even de extra's bekijken!

4,5*

Niet al te best dit, de film begint echt dramatisch. Slechte slapstick achtige muziek op de achtergrond de hele tijd en slechte dialogen.

Het acteerwerk van de cast is over het algemeen van bedroevend niveau, vond alleen van Doesburgh en Gerbrand hun personages nog redelijk de moeite waard.

Verder verzuipt de film in originaliteit, is de liefde tussen Nordin en Agnes dramatisch uitgewerkt, wat ziet zij nou in hem bijvoorbeeld? Oppervlakkigheid ten top. De muziekkeuze is verder ook niet al te best, lelijke deuntjes gemixt met zoete liedjes voor de bepaalde momenten, niet al te best.

Dan het grootste manko van de film, het is totaal niet grappig. Allemaal vervelende typetjes die stuk voor stuk aan overacting doen.

Ruben van der Meer zijn bijrol als portier was nog wel grappig, daar blijft het ook wel bij.

Alles is dus bout, behalve Ruben v.d. Meer, Bracha van Doesburgh en Tygo Gerbrands.

1,5*