Opinions

Een mooi spektakel van Kubrick, maar ik had het toch wat beter verwacht.

Ik denk ook wel dat ik snap waarom Kubrick zich in het verleden heeft afgekeerd tegen deze film en Hollywood. Spartacus bevat teveel slappe dialogen die erg sentimenteel overkomen. Op een gegeven moment is het gewoon teveel van het goede en raak ik de interesse in de scene kwijt. Het komt te geforceerd over en dat heb ik nog niet eerder bij een Kubrick film gehad.

Gelukkig zie je wel dat er kwaliteit zit in de film, de decors zijn over het algemeen overweldigend en de massale shots van de mensenmassa's zijn bijzonder mooi in beeld gebracht. Ondersteund door een prachtige score wordt het avontuurlijke gevoel van Spartacus zijn reis prima op het scherm getoverd en kreeg ik vaak ook echt zo'n episch gevoel. Iets waar ik zelf erg van houd.

Douglas is prima als Spartacus, hij heeft echt een typische uitstraling wat past bij dit personage. Simmons is een natural beauty en een leuke verschijning, ondanks dat haar verhaallijn niet het overtuigendste was.

Over de actie ben ik verdeeld, aan het begin en het einde ziet het er allemaal indrukwekkend uit, alleen in het middenstuk op de weg naar de haven waar verscheidene legers zijn verslagen wordt het toch aan de kracht van het woord over gelaten. Ik had dat liever in beelden gezien, om nog meer mee te kunnen leven met de helden, iets wat toch ietsje minder was op het einde.

Al met al een prima epos dat zich afspeelt in het Romeinse tijdperk, maar wegens een paar tekortkomingen en dingen die me niet helemaal bevielen is Spartacus persoonlijk geen topper voor mij.

3,5*

Toch een indrukwekkende film

Moet er wel even bij vermelden dat de omschrijving hier op Moviemeter niet bepaald klopt. Kristen Stewart speelt als Melinda helemaal geen doofstom meisje.

Naar mijn mening is de gebeurtenis die zich heeft afgespeeld in de zomer(ik vertel niet wat) zo van invloed op haar geweest dat ze weinig meer praat. om haar dan gelijk als doofstom af te schilderen is een beetje overdreven

Dan maar gelijk het belangrijkste gezegd, Kristen Stewart is echt fenomenaal in deze film. Heb al een enorme sympathie voor deze meid opgebouwd en in deze oudere film uit haar repertoir steelt ze echt de show. De film is heel realistisch en grauw, daar weet Stewart dankzij haar talent prima gebruik van te maken.

Je leeft je helemaal in in haar personage.

Ook Steve Zahn speelt een sympathieke personage, leuk om hem is in een rol als deze te zien.

Verder het verhaal, tsja...weinig verassend verder en het einde kan je wel zien aankomen. Al moet ik zeggen dat het soms wel mooi gefilmd is allemaal.

Maar ook dankzij het fantastische acteerwerk in de film is het toch een aanrader om te kijken!

3,5* !!!!!

Dit is nou zo'n film die ik niet los kan laten.

Ponsoldt weer eerst zo'n heerlijke speelse sfeer te creëren, waarin Teller en de onweerstaanbare Woodley elkaar ontmoeten. De chemie spat van het scherm en de twee samen zijn ontzettend realistisch en geloofwaardig. Ik geloofde echt elk moment tussen de twee. Ook mooi om te zien hoe een natuurlijke schoonheid als Woodley ontzettend puur overkomt in een sympathieke film als the Spectacular Now( sowieso al een naam dat de prijs verdient van mooiste filmtitel in 2013).

Ik heb genoten van elke scène waar zij in zit. Zoals Thomas83 hier boven mij terecht opmerkt, het lijkt wel alsof zij elk moment in de film mooier maakt.

Sfeer lijkt verder het belangrijkste wapen te zijn van Ponsoldt, want het typische Amerikaanse stadje brengt nostalgische gevoelens naar boven. Door continu gebruik te maken van die warme kleuren en die rustgevende muziek op de achtergrond werkt eigenlijk de hele film betoverend.

Verder groeit de film ook naarmate het langer duurt. Van het speelse eerste gedeelte naar het serieuze slot, waarin Woodley en Teller het beste uit zichzelf naar boven halen en door hun relatie zichzelf ook beter leren kennen. Echt heerlijk hoe volwassen the Spectacular Now wordt en de valkuilen van een high school komedie continu voor blijft.

Dan heb je nog een goede supporting cast waar ook op gebouwd kan worden, waardoor er eigenlijk weinig aan te merken valt op deze pracht van een film.

Ik ben nu al een half uur klaar met de film, maar ik ben er eigenlijk nog steeds een beetje stil van. Het einde is misschien wat onconventioneel in dit genre, maar het liet mij ontroerd achter. Ik ben blij dat ik zo op de valreep van 2013 dit pareltje nog ben tegen gekomen.

Uiteindelijk kan ik alleen maar zeggen dat ik ontzettend baal dat de film voorbij is.

4,5*

Achteraf is 2013 best een mooi coming of age jaar, met enkele positieve uitschieters

Het uitgangspunt kan ermee door en biedt potentie, echter vind ik de personages gewoon niet geloofwaardig. Ik heb niet het idee dat deze 3 tieners echte jongens en meisjes voor kunnen stellen.

Dat gedoe met get toneel van Diwata ging soms echt te ver. Wel jammer, want die tien minuten bij de debatwedstrijd was wel komisch. De personages zijn wat dat betreft wel absurd, maar de toon van de film straalt dit verder totaal niet uit op dat moment na.

Zodoende krijg je een allegaartje dat een beetje vlees noch vis is. Met een meer uitgesproken toon had ik de film hoger kunnen waarderen.

2,5*

Tsja, wat kan je hiervan zeggen. De film begint nogal van de hak op de tak, dat een voice-over (van Goldie Hawn) alles moet uitleggen geeft wel aan met wat voor een haast de film geïntroduceerd wordt. Daarnaast voelt de film ook niet vloeiend aan, heel erg fragmentarisch. Tijdens het kijken had ik ook telkens het idee dat ik naar een soort van hippe videoclip zat te kijken waarin enkel de personages zo goed mogelijk neergezet moesten worden.

Dan zoek je de regisseur even op en dan blijkt dit een hippe zonnebril ontwerper uit L.A. te zijn, die toevalligerwijs een nieuwe zonnebrandcreme op de markt heeft gebracht, namelijk Icarus. Geheel toevallig dat dit schaamteloos in de film gepromote wordt is het dan ook niet heel erg.

Het verklaart ook hoe mensen als Pamela Anderson, Keanu Reeves, Molly Ringwald en Patricia Arquette in deze goedkope productie terecht zijn gekomen. Waarschijnlijk hebben ze in deze zonnebrillenman een soort van sponsor.

Ik kon helaas ook niet veel met al deze rijkeluiskindjes en hun zogenaamde problemen, die binnen een kuch en een scheet opgelost worden in de film. Er worden soort van innerlijke conflicten gecreëerd, maar die zijn dusdanig oppervlakkig uitgewerkt dat het je aan het einde ook geen zak interesseert hoe deze rare driehoeks (vierkants) verhouding uiteindelijk tot een happy end komt.

Nog een eervolle vermelding voor het ritje in de auto aan het begin van de film. Dat zag er echt belabberd uit. Een standaard sitcom doet het nog beter.

1,5*

Eens met orbit, er had veel meer in gezeten. Ik vind trouwens ook dat de cast niet optimaal was, teveel bekende gezichten. Dat neemt mij een beetje teveel geloofwaardigheid weg in een film als deze. Sharon Stone vond ik trouwens barslecht in deze film.
Soms is het ook te langdradig en het einde is ook niet het sterkste punt. Ik vraag me trouwens wel af als Jerry eigenlijk Harry is, moeten in alle woorden dan niet de J en de E omgedraaid worden met de H en een A? Dat vond ik wel zeer vaag. Net zoals wel meer puntjes in de film, het wordt er soms echt even te makkelijk vanaf gebracht.
Verder is de sfeer wel prima, ik houd wel van dat claustrobische gedoe in films. Jammer dat de rest het niveau een beetje naar beneden haalt

2,5*

Film ook weer even herzien.

Spider-Man blijft een zeer vermakelijke film dat lekker trouw blijft aan de strip. Dus verwacht geen realisme a la Batman en een grauwe film.

Nee, Spider-Man is lekker vrolijk, de film zit vol kleuren chaos en het verhaal blijft dus trouw aan de strip. Iets wat ik erg leuk vindt. De relatie tussen Peter Parker en Mary Jane Watson vond ik in de comics en de tekenfilm serie altijd al heel leuk, ook hier is het perfect uitgewerkt en voert dit ook de hoofdtoon in de film. Erg frisse en trouwe rollen van Maquire en de beeldschone Dunst in deze film.

De CGI zijn mwoah mwoah, ene moment vind ik het er fantastisch uitzien, andere momenten kan het even wat beter. Dit wordt wel weer goedgemaakt in de 2 vervolgen.

Het verhaal is niet supersnel, maar dat vind ik dus niet erg. Vind de langzamere momenten ook erg fijn(uitdieping personages) en de afwisseling met de actie vind ik wel perfect. Want ook dat heeft de film genoeg te bieden.

Weinig op aan te merken, een comicverfilming van Spider-Man zoals ik hem wel graag zie. Reboot zie ik dan ook totaal niet zitten.

4*

Zojuist voor de tweede keer gezien en Far From Home blijft gewoon de ideale afsluiter van phase 3 na de zwaarmoedig en heftige Endgame.
De film is lekker luchtig en de coming of age elementjes zijn altijd al dingen geweest die mij ontzettend hebben getrokken aan de superheld Spider-Man. Wat mij betreft maken ze nog een kleinschalige film die enkel om Peter Parker en zijn perikelen op de high school draaien. Tom Holland is sinds Civil War ontzettend in zijn rol gegroeid. Waar ik het eerst een irritant typetje vond, is hij nu veel menselijker.
De eerste helft van de film kabbelt de film lekker door, zit er veel humor in de film en krijgen we op de roadtrip ook meer van Parker zijn klasgenootjes mee. De tweede helft draait het meer om Mysterio en werkt de film daadwerkelijk ergens naartoe. De structuur van de film kan ik daarom erg waarderen. Na de twist, die ik echt geniaal vond in dat café wordt het duidelijker waar de film naartoe gaat en gaat Jon Watts lekker los. Eigenlijk wordt er gigantisch gespot met de ridicule MCU plotjes over buitenaards gepeupel. Echt heerlijk! Gyllenhaal blijft een geweldig acteur.
Ik heb weinig op- en aanmerkingen bij Far From Home. Spidey films doen het zelden echt slecht bij mij en Far From Home staat wel hoog in mijn lijst van favoriete films met our friendly neighbourhoud Spider-Man.

4,0* blijven staan

Speciaal voor No Way Home heb ik het land doorkruist en ben ik in Pathé Arnhem beland voor de prachtige IMAX zaal die ze daar een aantal jaren geleden hebben gebouwd.
Spider-Man is altijd al mijn favoriete superheld geweest. Van de comics en de jaren 90 animatieserie tot aan de Sam Raimi films in de begin jaren '00. Ik vond alles fantastisch. Sindsdien ben ik wat ouder met geworden en zijn er mindere films gemaakt met Andrew Garfield.
Gelukkig heeft de MCU weer een succesvolle Spidey revive gedaan en waren de verwachtingen hooggespannen voor deze film. Misschien ook omdat dit na een boel series van wisselende kwaliteit en middelmatige films dit de eerste gigantische film van Marvel is in phase 4.

En ja. No Way Home stelt absoluut niet teleur. De premisse is erg interessant en het hele multiverse gegeven wordt dusdanig in de film gebracht dat het voor iedereen te volgen is. Waar Spider-Man altijd in uitblinkt is dat het in alle MCU grootsheid ook heel intiem aanvoelt. Tom Holland mag samen met Zendaya en Batalon schitteren in deze film en deze drie-eenheid voelt zo enorm geloofwaardig aan. Je groeit letterlijk met hun vriendschap op en je kan een boel met de drie aflachen. Maar de film werkt emotioneel ook erg goed. Er gebeuren dingen die het moeilijk maken om geen traantje weg te pikken, vooral als je Spider-Man altijd net een beetje beter vindt dan de andere helden.
Deze balans tussen de grootsheid van de MCU en het intieme van onze "friendly neighborhood Spidey" wordt goed bedwongen door Watts. De film kent genoeg rustmomenten waarin het verhaal goed uit de verf komt en daarnaast zit de film ook spectaculaire actie. Actie dat echt enorm genieten geblazen is als je het op de goede manier kijkt. Ben nog steeds onder de indruk hoe goed de pacing in de film is, want uiteindelijk kijk je 2,5 uur naar No Way Home en vliegt de tijd voorbij.

Uiteraard zitten de langverwachte fanmomenten ook in de film. Dit werd onder luid gejuich in de bioscoopzaal ontvangen, al ben ik zelf wat gereserveerder en ben ik vooral blij van binnen op zo'n moment. Maar als ik dan vervolgens kijk hoe dit in de film is geïmplementeerd.... Ik heb er geen woorden voor. Je kan het makkelijk en zonder impact doen zoals bij de Ghostbusters. Maar met het enorme hart en ziel waarbij het hier is gedaan. Ik heb er geen woorden voor hoe goed ik dit vond. Tobey Maguire en Andrew Garfield hebben daadwerkelijk een functie in de film en de wisselwerking tussen de drie Spideys is fenomenaal. Het is op veel momenten hilarisch, maar tegelijkertijd snijdt het ook dwars door de ziel wanneer ze elkaar proberen te helpen en er briljante dialogen tussen de drie plaatsvinden. Misschien het ontroerendste vond ik wel hoe Garfield's Spidey MJ redde. Ze stortte precies op dezelfde manier als Gwen Stacy ten aarde. Erg emotioneel en vooral ook zo ontzettend respectvol hoe Feige & Co met de twee eerdere Spider-Man films is omgegaan. De slechterikken zijn ook niet zomaar als fanservice in No Way Home gepleurd. Ook zij krijgen die respectvolle behandeling en voelen echt aan als de slechterikken. Ik zou nu eigenlijk pleiten om hier weer nieuwe films in te maken, maar dat is mijn inner-child dat nu spreekt. .

Al met al een heel lang verhaal. Maar No Way Home stelt simpelweg niet teleur. Het biedt het allerbeste van wat de MCU te bieden heeft op alle fronten. Het is grappig, het is spectaculair, het ziet er adembenemend mooi uit en bovenal: het raakt me in mijn ziel omdat dit heerlijk in dit Spidey bubbeltje blijft en de daarbij horende worstelingen.

Dit is hoe Spider-Man hoort te zijn.

4,5*

Redelijk/matig

Het eerste half uur is echt tenenkrommend slecht, verschrikkelijk familiemoraaltjes die je al 3 miljoen vaker bent tegengekomen en een gezin dat naar een oud landhuis verhuizen waar vervolgens iets gebeurd....

Daarnaast is die Freddie Highmore ook bijzonder vervelend het eerste half uur, hij lijkt maar niet te willen luisteren en brengt zichzelf dan ook steeds verder in de problemen(hele tijd dat boek meenemen).

Gelukkig wordt de film iets sympathieker wanneer de magische wezens allemaal goed en wel tevoorschijn komen. Brengt wat leven in de brouwerij en de CGI is echt fenomenaal mooi. Ook weet de film in anderhalf uur tijd het toch voor elkaar te brengen dat het zoete einde van de film wel goed aanvoelt. Iets wat toch lastig is als je zo'n 'episch' verhaal in anderhalf uur wilt vertellen.

Prima te bekijken voor een keer, maar zal hem niet snel weer kijken.

2,5*

De documentaire Spielberg is een documentaire zoals je hem verwacht. Het gaat op een (bijna) chronologische wijze langs de imposante carrière van Steven Spielberg, waar vooral zijn grote knallers tot aan de begin jaren '00 de meeste aandacht krijgen. Het gaat per film niet volledig de diepte in, waardoor de opzet niet geheel slaagt. Van veel films wil ik wel meer weten hoe alles tot stand is gekomen, maar net op dat moment dat je er lekker in komt wordt er alweer overgeschakeld naar het volgende hoogtepunt in het leven van Spielberg.

Wellicht niet heel kritisch, maar dat hoeft van mij ook niet. Hij is nou eenmaal een gigantisch succesverhaal en het is lastig om dit niet continu te benadrukken. Tussendoor wordt er even op het persoonlijke leven van Steven ingegaan. Gelukkig niet al teveel, want zo interessant is het allemaal ook weer niet.

Wat ik wel weer interessant vind, is zijn werkethiek. Wat een beest is het toch en aan het begin van de documentaire gooit Spielberg er nog even wat Vygotski in. Dat was gelijk ook het meest interessante aan de documentaire. Spielberg zijn natuurlijke gave van camerabewegingen en het regisseren. Dat was enorm interessant en daar had ik eigenlijk nog wel meer van willen zien.

Misschien dat er nog iets meer op zijn laatste 10-15 jaar ingehaakt had kunnen worden. Want we maken een soort van ontwikkeling mee in de films van Spielberg en dat hij verandert, maar de visie op het laatste decennium ontbreekt een beetje. Ook omdat juist die films niet gerekend worden tot zijn "meesterwerken". De thematiek van de relaties binnen gezinnen en het jodendom komen goed naar voren. Maar wat is de gedachtegang van hem nadat hij dit allemaal heeft "vervuld"?

Al met al een interessant kijkje in het brein van Spielberg, maar het had nog iets meer gepolijst kunnen worden en de motivaties achter zijn recentere films had ik nog interessanter gevonden.

3,0*

Dit is denk ik één van de weinige Carry Slee verfilmingen waar ik me niet erger aan de acteurs. Ze doen het in mijn ogen allemaal naar behoren en hebben niet een hoge irritatiefactor.
Waar de film wel de mist in gaat is het brakke script. An sich is er weinig mis met het verhaal en is het in de basis ook aangrijpend, maar er zitten teveel gaten in het verhaal en is het een komen en gaan van personages die verder eigenlijk ook totaal geen uitdieping krijgen. Nienke?? En de pestkop die blijkbaar geen leuke thuissituatie heeft met haar vader in een rolstoel. Ook de relatie tussen Vera en David blijft oppervlakkig. Allemaal dingen die vragen om iets meer uitleg, maar uiteindelijk ervoor zorgen dat de film op de oppervlakte blijft borrelen en er niet in slaagt om de desgewenste gevoelens op te wekken.

2,5*

Tsja, eerder een Saw deel 9 dan een leuke en frisse kijk op de filmreeks. Verander de stem en het masker en dan zou je een frisse film moeten hebben. Geen idee wat Chris Rock heeft gedacht, maar dit kan toch niet de bedoeling zijn? Overigens vind ik hem ook niet erg geschikt voor dit genre, hij blijft een te schreeuwerige stem hebben.

Dus dan kan je weer als een Saw film naar Spiral gaan kijken en dan blijft er toch weinig over. De typische hyper editing, een paar vernuftige traps die lekker goor zijn en een GIGANTISCH voorspelbaar plot van heb je me daar. Is er überhaupt iemand die niet gelijk doorhad dat Schenk de dader was toen Banks (Chris Rock) zijn telefoon aan hem uitleende. Dat was echt veeeeeel te makkelijk en vanaf dat moment geloofde ik niks meer in de film. Dat er een tattoohuidje verstuurd wordt zonder dat je hem daadwerkelijk ontvoerd hebt zien worden maakte het alleen maar makkelijker. Bousman houdt het onderhoudend, maar ik heb geen enkele reden om deze film ooit te gaan herzien. Ik snap niet waarom deze film is gemaakt en waarom Rock dit zo graag wilde maken.

Wat een ultieme sof zeg. En dit was mijn eerste bezoekje in de bios na bijna een jaar.

2,0*

Rare film die Splice, ik kan hem uiteindelijk moeilijk plaatsen.

Waar ik een horror had verwacht(heb me niet ingelezen in de film) was het toch vooral meer een soort van drama het eerste anderhalf uur.

Moralistisch gezien bevat de film een hoop kwesties die in het dagelijkse leven ook aan de orde zijn. Dit brengt behoorlijk wat wrevingen in de relatie tussen Polley en Brody, die samen in het geheim "Dren" hebben gemaakt. Dat vond ik opzich wel aardig gedaan en was zeer nieuwsgierig naar het steeds ouder worden van Dren en de gevolgen hiervan.

Echter laat de film me niet helemaal bevredigend achter, het lijkt soms teveel op een incestieuze boel en na de dood van Dren had de film eigenlijk afgelopen moeten zijn. Hier introduceert de regisseur jammer genoeg wel de horrorelementen, alleen interesseren die eigenlijk niet meer en doet de film vooral richting het einde aan als erg langdradig. Hadden ze het beter bij de sfeer van de 1e helft kunnen houden. Het lijkt wel alsof de makers niet meer wisten wat ze wilden.
Ook snap ik niet waarom Polley uiteindelijk het kind/monstertje houdt na dat incestieus sekspartijtje met die freak. Neem aan dat een morning after pil o.i.d. hier ook wel had geholpen?

Dit laat me achter met vooral een teleurgesteld gevoel, waar ik na een redelijk sterk 1e uur toch iets meer had verwacht.

Gemiddeld: 2,5*

Vond de film prima te vertoeven, het is niet een standaard allegaartje, al denk je in het begin wel dat het die kant op gaat. De film is verder vrij realistisch en hard en laat goed zien dat het leven niet altijd koek en ei is in Los Angeles, het einde vond ik dan ook wel mooi en droevig tegelijk.

Verder is de film natuurlijk niet al te bijzonder, is de voice over niet al te geslaagd en krijgen niet alle personages al te veel diepgang mee.

Toch heb ik me geen moment verveeld en was dit net even anders dan gemiddeld, waardoor het toch een voldoende scoort.

3*

Spring Breakers is een film die moeilijk te beschrijven valt en ook na een druk weekend kan ik nog steeds niet goed uit mijn woorden komen wat ik nou vind van de film.

Spring Breakers heeft mij gehypnotiseerd en meegenomen in een wereld waar ik ook zou willen verkeren, tenminste tot aan het criminele gebeuren dan.

De vrouwen, de feesten, de locaties, de spetterende kleuren. Alles is prachtig aan de film. Mede dankzij het lijmende werk van de muziek en de melancholische aanvoelende voice-overs is Spring Breakers een stylistische en dromerige ervaring geworden.

Het hielp de film Spring Breakers ook dat ze geen warrige boel hebben gemaakt van het plot, dat viel nog verassend makkelijk te volgen. Dat had ik bepaald niet verwacht voorafgaande aan de film.

Echter wordt alles op zo'n mooie artistieke manier aan elkaar geplakt dat het alsnog knap is. Wat mij opvalt is dat Korine vooral met de chronologische volgorde van de film speelt. Ondanks dat alles netjes chronologisch verteld wordt zie je gedurende Spring Breakers wel steeds beelden voorbij komen van momenten die pas later gebeuren. Zo krijg je steeds kleine hintjes over wat er gaat gebeuren, zonder dat het hinderlijk werkt en dat je ook door krijgt dat Korine dit telkens opnieuw doet.

Wanneer zelfs mierzoete muziek van Britney Spears de oren niet pijnigt weet je eigenlijk gewoon niets anders dan dat je naar een kwalitatief zeer goede film hebt gekeken.

Net zoals vele anderen heb ook ik aan één kijkbeurt niet genoeg..

4,5*

Vlotte actiefilm die zoals je gewend bent van Tony Scott(die altijd rond de 3 sterren scoort bij mij) er gelikt uitziet en altijd vermakelijk is. Toch is de film niet meer dan dat, de flashback scènes worden op een gegeven moment vervelend lang en halen de vaart uit het verhaal. Ook snap je aan de hand van de flashbacks eigenlijk niet waarom Pitt zo'n goede pupil was, aangezien hij meerdere malen de fout in ging.

Deze scenes doen duidelijk onder voor de scènes waarin de oude rot in het vak Redford vanuit het CIA gebouw op een listige manier de autoriteiten probeert te omzeilen en de gevangen genomen Pitt eigenhandig probeert te redden.

3*

Na het zien van de film ga ik toch maar voor de Gulden middenweg. Aan de ene kant is het een behoorlijk ziekelijke film met een aantal (te) zieke gedachten. Gelukkig wordt de hoofdrolspeler toch nog aardig als een mens neergezet(leuk idee, dat pornoster gedoe. Acockalypse Now )

Daardoor kan je nog aardig meegaan met zijn personage(i.i.t. de ziekelijke film Guroteseku). Ook een aantal lekkere zieke ideetjes waar ik nog redelijk van kan genieten, maar zo'n pasgeboren baby je lul laten afzuigen gaat mij gewoon iets te ver. Dat moet je als filmmaker ook niet eens meer willen.
Overigens had ik dat gedoe met de hoofdrolspeler die zijn zoontje neukt wel erg snel door, dat lag echt behoorlijk voor de hand. Je bent niet zo slim als je dat niet gelijk door hebt hoor

Ene kant prima vermaakt, aan de andere kant gaat het gewoon te ver. Ik kan zowel de voor- als tegenstanders begrijpen.

3*

Aardige Bratpack film waarbij de bovenstaande heren wel iets overdrijven, ze werken immers voor hun geld, wonen ze gewoon met elkaar samen in appartementjes en gaan ook gewoon naar de normale kroegen toe. Daarnaast scheppen ze nooit op en zijn de problemen waarmee het vriendengroepje kampt oprecht en nooit geld gerelateerd.

Wel jammer dat de rol van Estevez een beetje vervelend was, doordat hij de hele tijd wanhopig achter die Andie McDowell aanzat, gelukkig is die kus op het einde dan wel weer grappig. Wat me ook opviel was de leuke soundtrack, die moviecrazy91 hierboven ook al heeft gepost.

Niet de beste Bratpack, maar heb me prima vermaakt.

3*

p.s. die alternatieve Nederlandse titel is weer om te huilen zo slecht

Fijne post-apocalyptische film die de sfeer van een desolaat Amerika erg goed weet over te brengen met een klein budget. De film richt zich dan ook vooral op de sfeer, wat resulteert in een vrij trage film, iets wat ik van tevoren al wel had verwacht. De zombies zijn dit keer ingewisseld voor vampiers, wat eigenlijk niet zoveel verschil maakt. Behalve dan dat je weet dat de dreiging overdag minder zal zijn, dus daar worden ook vooral de rustige momenten ingelast. Wat ik wel jammer vind is dat de vampiers zich eigenlijk verder net als zombies gedragen, iets wat normaal gesproken niet zo vaak is in een vampierenfilm, de dreiging was een stuk groter geweest wanneer je tegenover intelligente wezens zou komen te staan
Dan had deze film zich echt kunnen onderscheiden.
Het enige waar deze film dus ook last van heeft is het feit dat dit allemaal al een keer eerder is gedaan. Dus eigenlijk moet je hier vooral naar kijken als je een fan bent van dit genre. Toevallig ben ik er één.

3,5*

Wederom een zeer vermakelijke film van Wilder met een leuke Holden in de hoofdrol, veel luchtige momenten die voor de nodige (glim)lachen zorgen en een whodunnit verhaaltje dat mij meerdere malen op het puntje van mijn stoel heeft gehouden. Het verraste me dat de setting ook zo realistisch overkwam, had zelf ook echt het gevoel dat ik in Stalag 17 zat. Bijzonder professioneel gemaakt.

Erg goed!

4*

Aardige parodie, maar wat mij betreft hadden ze er veel meer uit kunnen halen. Er zitten gewoon teveel momenten in de film dat je een paar minuten lang geen enkele grap o.i.d. tegenkomt. Dit kan wat mij betreft niet in een parodie film.

Gelukkig kent de film ook nog wel aardige momenten, de persiflages op alle bekende horroriconen zijn behoorlijk funny, ik vond Chucky eigenlijk wel meevallen. Erg grappig met z'n boter, kaas en eieren hoofd Her en der zaten er best geniale grappen, 1 van de leukste was het moment dat Stan Helsing Jason(Friday the 13th) in elkaar mept en het blijkt dan een keeper van een ijshockey team te zijn.. Ook de scene met de lifter is behoorlijk funny. Helaas zaten er ook weer een aantal poep en pies grappen in, die kunnen anno 2010 echt niet meer in zo'n film hoor.

Het acteerwerk is zoals altijd niet echt al te best in de film, maar het was ook allesbehalve storend. Het is gelukkig geen niveautje Carmen Electra, vooral die Diora Beard zag er zeer appetijtelijk uit.

Geinige parodie film en beter dan alle ".....-movie" films van de laatste tijd, maar ik heb ze ook wel is beter gezien.

2,5*

Erg leuke docu en visueel met de animaties ook wat er van willen maken, maar vanaf de mid jaren 80 skipt de docu teveel. Een mooi eerbetoon, maar met het onderlinge gedoe bij Marvel en de mindere jaren 90 tot aan de MCU successen hadden ook uitgelicht mogen worden voor een completer beeld van de legende.

Voor mij een fantastische film plus puur jeugdsentiment.

Het acteerwerk is werkelijkwaar fantastisch van de kids, de bijbehorende docu op de dvd maakt ook nog van alles duidelijk over het goede presteren(Allemaal scenes in 1 take genomen, zonder een cut te gebruiken, zelfdzaam bij 11 en 12 jarige kids).
Dat maakt de film alleen maar beter voor mijn gevoel.

De bijrollen van de oudere jongens, o.a. Kiefer Sutherland zijn ook indrukwekkend, ze komen ook echt over als klootzakken

Het verhaal is wel makkelijk en simpel, maar in een "roadmovie" als deze moet het verhaal ook niet al te ingewikkeld te zijn. De karakterontwikkeling is indrukwekkend, overtuigend en je wordt helemaal in het verhaal meegetrokken.
ook zit er de nodige humor in, zodat je een film als dit ook met een lach kan bekijken!

De setting is echt prachtig, het is kleurrijk je ziet mooie landschappen en het moment met de hert is ook heerlijk om mee te kijken.
Door deze film had ik opzich wel willen leven in die periode in dat plaatsje.

De muziekkeuze kan je liggen of niet, maar het is een film dat zich in 1959 afspeelt, dan hoort dat soort muziek er gewoon bij(Onderhond). Daarbij komt ook nog dat de liedjes wel pakkend waren en hier en daar ook bekend. Stand by me op het einde kon natuurlijk niet ontbreken

De film eindigt natuurlijk zoals het hoort, of toch niet?(Aangezien ze elkaar allemaal uit het oog raken). Hoe dan ook, dit is een parel van een film, plus dat het jeugdsentiment is!

4,5*

Tegenvallende verfilming van the Stand.

The Stand is niet zoals alle andere horrors, het is vrij langzaam in de opbouw en je leert goed kennis te maken met alle karakters, dat is toch enigzins van belang als je mee wilt leven met een personage.

Over de personages zelf, het acteerwerk is allemaal van wisselende kwaliteit, Gary Senise doet het prima, maar een groot deel van de rest presteert gewoon zwaar ondermaats. Mother Abigail vond ik ook een zwaar irriterend personage en vanaf het moment dat zij in beeld kwam in de film begon er meer geneuzel over god e.d. voor te komen.
Dat is helaas niet aan mij besteed, vond het toch jammer, want het idee voor deze film is prima en zo nu en dan is het ook prima uitgewerkt.
Je kreeg echt het idee dat ze in een verlaten wereld rondliepen. Mooie lege straten en steden.

Wat dan wel weer minder was is het feit dat die lijken overal lagen. Dat is gewoon ongeloofwaardig, dat zijn allemaal mensen die hardstikke ziek zijn en op het punt van doodgaan zaten ze gewoon nog vrolijk in restaurants, winkels, kermissen en dat soort dingen. Vrij actief voor zeer zieke mensen die op het punt staan om dood te gaan. Toch een falikante mislukking in de film hoor.

Voor de rest is het eigenlijk een zeer uitgerekte en matige thriller, al is het echt weinig eng of spannend. Het einde is ook clichématig en slecht uitgewerkt.
De hele uitwerken met Randall Flag loopt ook uit op een teleurstelling, opzich niet zo erg want dit personage komt gewoon totaal niet eng over en voegt weinig toe aan de film.

Zo eindigt the Stand in een opeenstapelingen van net niet momenten, het is gewoon niet goed genoeg om te boeien en ik heb met moeite de 6 uur vol kunnen maken.

2*

Ik ben nooit een (grote) fan geweest van de Star Trek series en films.

Het was voor mijn gevoel altijd veel te houterig en weinig overtuigend(getuige ook die vechtscene hierboven ergens gepost)...

Deze film daarintegen heeft mij zeker verrast, nou ja...verrast?

Niet echt, de trailer spatte ook al van het scherm af en de nieuwsgierigheid was al snel gewekt.

Vanavond ben ik de film wezen kijken en ben net terug van een fantastisch Science Fiction avondje.

Het verhaal is verder niet langdradig en perfect afgestemd op deze film, de vaart is naar mijn mening precies goed en je zult je geen moment vervelen tijdens de film(had niet door dat die 2 uren zo snel voorbij gingen)!

Verder spettert de actie/special effects werkelijk waar van het beeldscherm af vanaf minuut 1 tot minuut 126, ongelooflijk!

Sorry hoor, maar wat verwacht je dan bij een film als dit? Dialogen zoals bij LOTR of een Shawshank redemption hebben weinig nut bij films als dit, het haalt de vaart er alleen maar uit, wat funeste is bij een frisse film als dit....

Verder nog even kort op een rijtje:

Pluspunten

+ Special effects

+Jong en fris verhaal

+ Ook toegankelijk voor de niet "Trekkies" onder ons

+ Naar mijn mening goede casting.

+Humor, Drama, Actie goed uitgewerkt in 1 film

+ Goede jonge cast, ideaal om de actie ook goed in beeld te brengen(beter dan bij die ouwe lullen Star Treks, naar mijn mening)

Minpunten

- De schurk is een beetje suf(al zijn z'n wapens en schip wel weer van een andere orde)

Conclusie:

Ook als je geen fan bent van Star Trek kan je je uitstekend vermaken met deze film, snelle actie, goede special effect, (veel) leuke humor.

Je merkt duidelijk dat de film veel inside dingetjes heeft, maar vooral door de nieuwe, jonge, frisse en totaal nieuwe inslag ten opzichte van de oude films/series voor iedereen een waar feest is om naar te kijken.

Op naar een deel 2 ??!!

4,5 *

Abrams maakt van de Star Trek een aantrekkelijke reeks om in de bioscoop te aanschouwen. Dit is blockbuster entertainment zoals het hoort. De CGI is verbluffend, er zit een razende vaart in de film en er zit ontzettend veel actie in de film. De twee uren dat deze film duurt gaan razendsnel voorbij en uiteindelijk weet J.J. Abrams het te presteren om van een "nerdy" reeks toch 2 razendsnelle films te maken die voor iedereen te pruimen valt in een nieuw en fris Star Trek universum. Een Star Trek universum die nu ook weer erg mooi op het scherm geknald wordt.
Er zitten daarnaast volgens mij ook veel verwijzingen in voor de Trekkies, waardoor het voor hun vast als een leuk extraatje aanvoelt.

De banden onderling tussen de bemanningsleden van de USS Enterprise worden verder uitgebouwd. Enige voorkennis in de vorm van het vorige deel is natuurlijk wel vereist om inside jokes en verhoudingen onderling een beetje te snappen, net zoals het begrijpen van Spock's personage. Nu wordt er met Alice Eve een bijzondere mooie verschijning toegevoegd, al is haar rol uiteindelijk een beetje geforceerd erin geschreven.
Cumberbatch is geschikt als bad guy en hij heeft een dusdanige fysieke presence dat hij weinig hoeft te doen om bedreigend over te komen.

Toch miste ik wat tijdens de film. De vorige Star Trek had bij mij wel de X-factor, een welkome verrassing. Die is er nu een beetje vanaf en het plot had ik eigenlijk wel iets spannender verwacht. We worden eventjes lekker gemaakt met de Klingons, maar Abrams doet daar uiteindelijk niets mee in deze film. Een lichte teleurstelling. Ondanks de brute actie is het geweld tussen "good guys" en bad guys uiteindelijk te kleinschalig voor een ruimtelijk SF avontuur. Ik zie liever toch massale ruimte battles. Zo is ook de eindbattle tussen Spock en Khan toch een beetje te suf. Waar zijn de boze Klingons?? Een daadwerkelijke climac ontbreekt hierdoor, ent zoals de opbouw er naar toe.

Het verloop laat zich te makkelijk raden en vooral na het kijken van Only God Forgives gisteren merk je eigenlijk pas hoe ontzettend hapklaar alles op je bord gepresenteerd wordt in deze film. Plotelementjes (zoals het bloed van Khan die de dooie Kirk zal gaan redden) kon je van mijlenver zien aankomen en bieden te weinig verrassing. Wat dat betreft wordt de film net te netjes binnen de lijntjes ingevuld.

Kleine dingetjes die storen zijn verder het te dik aangezette accent van die Rus(net zoals in deel 1) en wat meer personages die er nu meer verloren bij lopen. Ook schiet J.J. Abrams echt te ver door met zijn lens flares, die nu echt beginnen te irriteren.

Dit buiten beschouwing gelaten is Into Darkness een waardig vervolg op het origineel, maar biedt het te weinig om het origineel te kunnen evenaren. Het plot voelt iets te uitgewoond aan en Abrams doet te weinig met een aantal personages. Desalniettemin blijft het vermaak van de bovenste plank en blijft dit 100% naar meer smaken. Kom maar op met dat derde deel!

3,5*

Wat een slaapverwekkende film. Alles duurt zo ontzettend lang en elke mogelijkheid om te rekken worden ten volste benut. De intro van de Enterprise, het betreden van V'ger's schip. Alles duurt zo lang en Wise lijkt hier vooral te proberen om de kijker te betoveren met alle pracht en praal. Het tegenoverstelde gebeurt hier eigenlijk, hij verliest de kijker.

Toegegeven, de Enterprise ziet er nog redelijk uit, maar daar is alles mee gezegd. V'ger als vijand is behoorlijk suf en in de film wordt alles ook met gepraat opgelost. Weinig interessant en de opbouw en het toewerken naar een climax ontbreekt compleet. Dan zou je nog kunnen hopen op de cast, maar daar hoef je bij deze film ook niet op te rekenen.

Ze lopen er allemaal rond als bordkartonnen personages zonder een waardige intro. Je moet ze blijkbaar kennen uit de oude serie(toen ook al behoorlijk oud) om met ze mee te kunnen leven. Daarbij hebben ze allemaal geen enkele vorm van charisme en komt het allemaal veel te stijfjes over.

Moeite om nieuwe kijkers te trekken heeft Wise niet gedaan en dat breekt deze film in ieder geval wel op. Het is niet meer dan een suffe, oude bende met een nog suffere bad guy.

1,5*

Fantastische opening van 1 van de meest bekende filmsaga's aller tijden.

Je leert op een heerlijk rustige manier kennis maken met Luke Skywalker. De karakterontwikkeling is erg groot Star Wars, wat er uiteindelijk ook voor zorgt dat het je mee sleurt in 1 van de grootste avonturen aller tijden en je niet meer terug wilt laten gaan naar je echte leven.

De decors zijn prachtig en origineel, het verhaal verdient een dikke pluim en de cast is ook zeer goed en gevarieerd gekozen.

De verscheidenheid aan de vele aliens en de band tussen de hoofdrolspelers zijn fantastisch.

Al met al een geweldig begin van 1 van de meest succesvolle en invloedrijkste filsaga's aller tijden.

4,5*

Inmiddels tien jaar later.....

Merk toch dat dit meer een sympathie stem voor mij was. Omdat het Star Wars was gaf ik het toch nog een voldoende, maar de film is eigenlijk gewoon een hele worsteling om doorheen te komen.
Het begint al met de introductie, dat er een conflict is over het heffen van belasting op handelsroutes.
Lucas heeft er alles aan gedaan om de charme uit de films te halen. Veel politiek geneuzel over oninteressante onderwerpen. Achteraf gezien gaat deze film eigenlijk ook nergens over. Er wordt een half uur film verspild aan belachelijke podraces. Tof toen ik nog een jonge tiener was, maar het is eigenlijk heel slaapverwekkend, onrealistisch en bovenal ook met slechte CGI in beeld gebracht. Die pod van Anakin was tien keer sneller dan elke andere op de baan. Zijn in elkaar geflanste dingetje.

Verdere CGI in de film is ook abominabel. Eigenlijk is het me alleen maar in negatief opzicht opgevallen. De grote battles, de onderwaterwereld, de monsters, de gecreëerde werelden. Opzichtig CGI en het heeft de tand des tijds absoluut niet doorstaan. Nou hoeft dat niet een hekel punt te zijn, want bij oudere films heb je dit vaak ook. Alleen alles hangt zoveel van de CGI af in deze film dat er weinig overblijft. Er zit te weinig synergie tussen CGI en echte beelden. LOTR heeft bijvoorbeeld ook niet altijd even goede CGI, maar daar wordt voornamelijk een wereld gecreëerd met echte landschappen en wordt het gebruikt als hulpmiddel. TPM is er echter volledig van afhankelijk en daar gaat de film de mist in. Helaas...

Het acteerwerk laat verder ook behoorlijk te wensen over. De acteerkanonnen doen hun werk nog wel oké, maar ze moeten gewoon met weinig werken.
Jake Lloyd (Anakin Skywalker) kan absoluut niet acteren en komt behoorlijk bordkarton over. Verder hebben we de vreselijke Jar Jar Binks en zijn volk.
Er zit weinig subtiliteit in de film. Darth Maul vond ik vroeger vet, maar hij loopt hier eigenlijk maar verloren rond als een hondje van Palpatine. Overigens is de film allesbehalve subtiel in wie de duistere sith lord zal zijn. In een gesprek zegt Yoda: "Siths always comes in pairs. A master and his apprentice. But did we kill the master or the apprentice?" Vervolgens pendelt de camera veel te opzichtig naar Palpatine. We worden lekker voor dom volk aangezien door Lucas.

Nee, er is weinig dat me kan bekoren aan de film. Af en toe voel je een klein beetje de magie van dit universum, maar het is te weinig om er een leuke film van te maken.

Een absolute worsteling om door dit green screen spektakel heen te komen en voorlopig ook veruit het zwakste deel van het Star Wars universum (10 films).

1,5*