Opinions

Ik snap de hoge waardering voor de film niet zo. Het acteren zit wel snor, maar qua plot en look is deze film vrij gelijkwaardig aan de meeste misdaadthrillers (of hoe je het ook zou willen noemen). Verder heeft het einde van de film een hoog Scooby Doo-gehalte (waar ik onder versta dat aan het eind van de film, net als aan het einde van een Scooby Doo-aflevering, precies uitgelegd wordt hoe alles in elkaar zit). Verder dan 3 sterren komt hij bij dan ook niet

Ik heb eerder dit jaar de film Dogtooth gezien; een film die zich qua setting enigszins met Emma Blank laat vergelijken. Maar dan kan je qua absurdisme toch echt een enorm verschil zien. Deze film is danwel iets subtieler, maar misschien juist daardoor ook veel duffer. Echt absurd wordt het eigenlijk nooit en echt grappige momenten zijn er ook niet te vinden. Dat hoeft an sich nog niet een probleem te zijn, maar de personages worden op dramatisch vlak ook niet dusdanig uitgewerkt dat je ook maar op enig momenten met ze kan meeleven.

En dat is dus wel een probleem. Want de film zit ook vol met dramatische ontwikkelingen, die de kijker eigenlijk geen reet kan schelen, terwijl de film qua plotontwikkeling en humor ook niet brengt, wat je van van Warmerdam zou mogen verwachten. Ik vond dit ook duidelijk een mindere film dan Grimm en Ober.

Niksfrans, een beetje lomp om iemand een lelijk mens te noemen, terwijl ze juist hun best gedaan hebben om haar zo freaky mogelijk uit te laten zien.

Over de film zelf: de film heeft best potentie en is erg interessant en zelfs goed op bepaalde punten. Er zit ook goede humor in, maar zorgt voor het grote probleem. De film is te komisch om serieus genomen te worden, maar ook weer te serieus om als komedie gezien te kunnen worden. Boodschappen uit Cornflakes-verpakkingen, de laatste woorden van de filmrecensent e.d. verpesten de kans om het een goede serieuze film te laten zijn.

Helaas niet meer dan 2,5*

Viel met absoluut mee. Ik had een film verwacht die voor 100% aan de acteerprestatie van Amin was opgevangen. Dit bleek gelukkig niet het geval te zijn. MacDonald heeft een scherp oog, weet enkele mooie scenes te schieten en maakt bovendien optimaal gebruik van de look en vooral sfeer van Uganda. Whitaker is goed, vooral de wispelturigheid van zijn karakter is angstaanjagend. McAvoy is ook wel ok. Helaas maakt het verhaal een aantal rare kwinkslagen, ik bedoel: hoe stom moet je zijn om de vrouw van Idi Amin zwanger te maken? Maar dat zijn slecht wat smetjes. Dikke 3,5*

Ja, ik was heel benieuwd naar deze film. Eerder dit jaar zag ik namelijk de orginele Italiaanse versie 'l'Ultimo Bacio' die ik een 4,5 ga. Dan word je toch wel benieuwd wat ze van zo'n goede film weten te maken.

Het eerste wat duidelijk wordt, is dat het script staat als een huis. Het is werkelijk heel knap dat ze een film met zoveel drama zo weten te brengen, dat er in feite nergens een stukje vals sentiment is of dat het melodramatisch wordt. Bij beide versies wordt dit dan ook perfect uitgevoerd.

Ik moest wel wennen aan Zach Braff. Als fanatieke Scrubs-fan duurt het eventjes voordat je hem serieus neemt, maar eigenlijk had ik daar na vijf minuten geen last meer van.

Even een remake-vergelijking:

Beter:

-De vriendengroep: een stuk beter uitgewerkt, betere acteurs en minder karikaturaal.

Minder:

-Martina Stella > Rachel Bilson (De film krijgt door de wat oudere Rachel Bilson een ander tintje, niet direct slechter, maar de jonge leeftijd van Martina Stella in het orgineel werkte ietsje beter).

-Stefano Accorsi > Zach Braff (Ik denk dat Accorsi de grote hoeveelheid drama beter kan dragen)

-Italiaans > Engels (In het Italiaans ligt er meer passie in de ruzie, als je dat met het Engels vergelijkt)

Verder vond ik het einde in de orginele film ook wat beter, maar dit zijn echt kleine verschillen.

Wederom een hoge score, dit keer een dikke 4*. Ik raad het orgineel l'Ultimo Bacio aan Naomi Watts en alle anderen die de film goed vinden, sterk aan.

Wat ben ik blij dat deze film een dvd-editie deelt met Pawlikowski's voorlopige enige andere speelfilm 'My summer of love'. Deze laatste haalde al 5* en deze komt daar dicht bij in de buurt. Pawlikowski zet ook hier een enorm sterke sfeer neer. Het fijne van zijn werk is dat hij niemand veroordeelt, niemand is de boeman, iedereen is gewoon zoals hij is. Verder is het ook fijn dat deze film niet zo nodig een statement hoeft te maken, gewoon een beeld geven, dat is vaak al genoeg.

Ik denk dat de mensen die hitsig naar de webcamsites zitten te kijken, zich na deze film ook afvragen waar ze nou mee bezig zijn. Ik kan niet wachten tot zijn Pawlikowski's volgende film 'Restraint of the Beasts'.

4,5*

Best een goede film, die zeker niet teleurstelt, maar in die hele hosanna-sfeer ga ik zelf dan ook weer niet mee. De setting is in ieder geval goed. Zweden in winter, lekker koud en vooral consistent in beeld gebracht. De personages zijn van vlees en bloed, al waren ze voor mij toch wel een tikkeltje te veel 'messed up', waardoor meeleven toch ook lastig wordt. De subtiliteit waarmee het vampierenthema behandeld wordt, is erg aangenaam en biedt basis voor een film met voldoende dramatiek.

Het resultaat van dit alles is dat het allemaal wel prettig wegkijkt, maar verder vrij weinig beklijven of emotioneel is. Ook zit er toch wat onkunde in, wanneer de regisseur zo graag duidelijk wil maken dat het de jaren '80 is, dat de Sovjet-Unie nog even kort in een nieuwsbericht naar voren moet komen; dat was wel duidelijk genoeg is. Maar al met al is het een toch erg aangename film.

Best wel een vreemde film eigenlijk. Het verhaal is nogal ongeloofwaardig (al om te beginnen met iemand als Sera die op Ben valt, heel heel snel) en een dusdanig 'vreemd' verloop, dat ik uiteindelijk een soort plottwist verwachtte. Alles wat gebeurde leek namelijk nogal bij elkaar verzonnen en meer een utopische droom van wat Ben eigenlijk zou willen meemaken. Maar misschien heb ik te veel films gezien, waardoor je al snel verwacht dat een film een bepaald patroon zal volgen.

Verder aardig sfeervol. Een soundtrack die ik zelf niet zo snel op zou zetten, maar die wel uitstekend werkt. Een hele goede Cage en Shue en (waarschijnlijk nog het belangrijkste) het keek enorm goed weg. 3,5*

Grootste probleem van de film is de lengte. Het is totaal onnodig om het geheel tot 137 minuten op te rekken en een iets kritischere blik had er zo 20 minuten uit kunnen schappen.

Verder is de film wel interessant, maar ook niet meer dan dat. Enkele goede scenes (waarvan de openingsscene nog het beste is), maar verder dan degelijk komt het ook niet. Net als de acteerprestaties: niet geweldig, maar degelijk.

Al met al 3*

Weer een leuke en frisse film van Paul Thomas Anderson. Deed me heel erg denken aan The Master, in de zin dat het eigenlijk een verzameling losse scenes is. Je kan stukken ook afzonderlijk bekijken, want de relatie tussen de hoofdrolspelers gaat nogal van hot naar her. Als je op zoek bent naar een goed plot met een afgesloten verhaal, dan is dat wel even schrikken, maar als je je laat meenemen door de sfeer, dan is het goed te doen!

Fantastische film. Apart genoeg een van die films die altijd aantrekkingskracht op mij heeft uitgeoefend, maar waarvan ik zelf eigenlijk niet zo wist waarom ik deze zo graag wilde zien. Maar het onbewuste in me had dus gelijk. Lila Dit Ça is een combinatie van verschillende dingen die me erg liggen. Een beetje een combinatie van Fatih Akin, My Summer of Love en zelfs een klein beetje van het vroegere werk van Kar-Wai Wong.

Het sterke van de film is dat ik nog iemand zo 'swept off his feet' heb gezien, zoals Chimo hier in de ban raakt van Lila. En Lila zegt wel rare dingen (waar meerdere mensen zich aan zullen storen), maar daar moet je echt dwars doorheen kijken. Ik zou me bij een andere regie me er misschien ook aan storen, maar Doueiri weet zo ongelofelijk mooi in beeld te brengen. Je moet eens op de cameraposities letten, vooral in de scènes tussen Chimo en Lila, maar ook de belichting, de jumpcuts en alles wat in de strijd wordt gegooid. Doueiri zuigt je helemaal in deze situaties; ongelofelijk sterk.

Helaas vliegt de film tegen het einde ietwat uit de bocht. En wordt het eigenlijk wel een heel pijnlijk verhaal. Ik vond niet dat het de film goed deed. Maar het geeft wel aan dat Chimo niet 'klaar' was voor Lila en hij valt op het beslissende moment door de mand. Iets dat ook goed te zien is in de (mooie) scène dat Chimo Lila insmeert met zonnebrand en zij duidelijk niet helemaal relaxed is, als hij haar bij haar billen komt. Hij zit dan toch niet helemaal op haar golflengte en dat is uiteindelijk wat fout gaat. Maar ondanks dit einde, vliegt er toch nog een mooie score uit. Goede film! 4,5*

Eigenlijk een hele merkwaardige film van Todd Field. Maar amusant dat is het wel. De film zit vol stijlbreuken. Er is een (niet zo geslaagde) voice-over die er af en toe opeens is, maar deze momenten lijken vrij willekeurig verspreid te zijn (soms heel veel achter elkaar, dan een half uur niks). De film bevat meerdere verhaallijnen, die ze ook op een vrij willekeurige manier in de film hebben verwerkt. Zo verschuift de relatie tussen Brad en Sarah op een gegeven moment totaal naar de achtergrond voor het verhaal van de ex-politieagent en de pedofiel. Heel merkwaardig. Ik had ook een beetje het gevoel naar een mislukte variatie op Magnolia te kijken.

En hoewel veel van mijn termen nogal negatief klinken, is Little Children een hele amusante film, die vooral wordt gered door het (wederom) goede acteerwerk van Kate Winslet. Ook de rest van de cast doet het goed trouwens. Met hun enthousiasme en een aantal leuke vondsten wordt het een interessant rommeltje, dat een ruime voldoende verdiend.

Ja, leuk leuk.

Dit soort tragikomedies begeven zich al snel op glad ijs. Sowieso blijkt het vaak lastig om een balans te vinden tussen de komedie en de serieuze zaken en blijkt het vaak nog moeilijker om niet sentimenteel te worden. Little Miss Sunshine slaagt daar wonderwel in.

Niet op de minste plaats, omdat elk personage leuk en fris uitgewerkt is, goed geacteerd wordt en niet op het tweede platform wordt geschoven. Vandaar dat de sfeer binnen de familie heel treffend wordt en vandaar aangrijpend. Daardoor vergeef je het de film als het op momenten iets te gemakzuchtig, ongeloofwaardig of het vrolijke einde. Het zijn dit soort films die de zuurpruim in mij dan even helemaal uitschakelen. 4*

Blijft na herziening nog steeds mijn favoriete film van Polanski. Heerlijk hoe haast elke scène onheilspellend en zwartkomisch is. Overal krijg je wel het gevoel dat er iets niet klopt. Eigenlijk is heeft haast elke situatie in de film wel een bizarre kant. Daarnaast is de uitwerking waarbij Trelkovsky langzaam in Simone Choule verandert mooi stapsgewijs gedaan. In het begin neemt hij alleen wat maniertjes over, maar bijvoorbeeld ook zo'n moment waar hij een nagel lakt is goed, vooral omdat het relatief weinig aandacht krijgt. Het zou dan vervolgens een makkelijke keuze zijn om na het kopen van de pruik Trelkovsky meteen het raam uit te laten springen, maar het feit dat hij er nog een half uur tegen vecht (zelfs een andere woning regelt), maakt het veel beter.

Vooral dus een lekker zwartgallige film, die bij herziening niets aan kracht inboet.

Ik had eigenlijk geen idee wat ik van deze film moest verwachten. Wat ik tot nu toe gezien had, was vooral wat zwaarder werk en dus vond ik het wel spannend om te zien hoe Lolita mij zou bevallen. Heel goed dus. De film is inmiddels aardig oud, maar heeft toch geen verloop, vertelstructuur of personages die we anno 2007 ouderwets vinden.

Het beste van de film zijn de acteerprestaties. Vooral James Mason is geweldig, heerlijk Engels en ook een perfecte woordkeuze. Sue Lyon mag dan niet de beste actrice zijn, maar ze deed het toch redelijk en zette uiteindelijk het personage prima neer.

Uiteindelijk ontpopt weet de film zich in verschillende genres (romantiek, drama, komedie en zelfs een vleugje thriller) goed neer te zetten zodat het geheel 2,5 uur prima vermaakt.

4*

De film zelf. Af en toe briljant geschoten, vooral camerawerk is subliem. De rondes van de camera vanuit de toren zijn echt een lust voor het oog, maar vooral het verhaal is niet bijster interessant, wat zorgde dat vooral het laatste stuk maar weinig emotionele impact had. Gelukkig heeft Tarr de beste acteurs goed gecast, zodat ze perfect in de plaatjes passen. 3,5*

Long Khong 2 is een behoorlijk stijlvolle horror, die vooral in de eerste helft van de creepy sfeer moet hebben. Dan komen er echter ook enkele behoorlijk gore scenes aan te pas. Hoewel ik hier vaak niet van hou, past het wel erg goed binnen de sfeer van de film.

Grootste probleem is alleen dat ik het grootste gedeelte helemaal de weg kwijt was wat betreft het verhaal. Voor mij waren het gewoon random sfeervolle gebeurtenissen achter elkaar. Het einde waarbij opeens wordt overgeschakeld naar het rustige dorpje, terwijl die vrouw nog volop aan het vermoorden was hielp dan ook niet echt. Blijven er toch nog een dikke drie sterren over.

Uncle Boonmee is volgens mij het prototype van een film, die je maar gewoon moet ondergaan en waar iedereen weer wat anders uithaalt. Ik genoot vooral van de rustige sfeer, onthaastend bijna en het toch wel afwisselende geheel. De thema's die in deze film worden aangesneden, zijn dingen waar ik zelf weinig vanaf weet. Zo kreeg ik de indruk dat de film best wel wat wilde zeggen over de politieke situatie in Thailand, maar dat heb ik niet helemaal meegekregen.

Uiteindelijk is het voor mij dan ook niet mogelijk om een sluitend geheel te vormen over waar de film voor staat en wat precies het verhaal is. Het is meer dat de afzonderlijke scenes prettig rustig zijn, al sluit ik niet uit dat een spanningselement een duit in het zakje had gedaan.

Beste scene is zonder twijfel de tocht naar de grot. Werkelijk fantastisch gefilmd. Ook de scene met de prinses en de meerval werkt goed. Buiten dat zal ook de fantastische geluidsband me het meest bijblijven. Goede film dus, al is het lastig om dat onder woorden te brengen.

Inderdaad bestaat deze film voor het grootste gedeelte uit nonsens. Het voelt ook als een lange aflevering van een tv-serie die niet bestaat. Maar de film weet zich door het hoge tempo en de toch wel leuke situaties en grappen goed staande te houden. Alles kijkt enorm goed weg, blijft leuk van begin tot eind en dat is eigenlijk het enige wat ik verwacht van een romantische komedie.

Leuke frisse film, die precies bracht wat ik van een dergelijke film verwacht.

Slechte film. Het script (oscar gewonnen?!?!) is uitermate saai, bevat geen nuances en wordt uitermate zwak uitgevoerd. Het acteerwerk is matig. Het camerawerk is saai, tijdens nummers van meerdere minuten is er meestal maar een camerapositie en soms twee. Daar kan je toch heel wat meer van maken lijkt me. Dankzij een goed laatste kwartier, toch nog een 1,5*, maar meer kan ik er echt niet van maken.

Toch weer een sterke film van Peter Jackson. Puur cijfermatig zou hij een van mijn favoriete regisseurs moeten zijn (6 films gezien en allemaal 4* of 4,5*), maar wat dat betreft is hij wel een beetje een buitenbeentje. Toch is The Lovely Bones een hele sterke film en dat is vooral omdat Jackson weet hoe je iets in beeld moet brengen. Je kan heel goed zien dat over elke overgang, elke camerabeweging etc. nagedacht is. Die liefde voor film, zie ik altijd al snel bij hem terug.

De film start heel erg sterk. De familie wordt goed geschetst, alle personages krijgen genoeg tijd en het is voortreffelijk gefilmd. Verder is het aardig dat je al met de voorkennis zit van wat er gaat gebeuren. Dat werkt hier heel effectief; het eerste half uur gaat praktisch over andere zaken (waardoor je het bijna vergeet) en als het toch zover is, hoop je alsnog dat het onvermijdelijke niet gaat gebeuren. Maar de belevingswereld van Susie is in ieder geval goed neergezet en wat mij betreft een goede keuze om het moment suprême niet expliciet in beeld te brengen.

In het vervolg zakt de film nogal in. Dat hele 'in-between'-gebeuren pakte me aanvankelijk niet zo. Het helpt ook niet dat de voice-over een tikkeltje te dik wordt aangezet, waardoor de af en toe wat zweverige teksten het risico lopen om op de zenuwen te gaan werken. Gelukkig wordt er nog genoeg geswitcht naar de 'echte wereld', die wat mij betreft toch sterker is.

Het vraagstuk wat de film vervolgens opwerpt, vind ik best interessant. Is het belangrijker om een vreselijke gebeurtenis achter je te laten en als gezin door te gaan of moet de dader boeten voor zijn daden, tegen elke prijs. De film vormt daar een duidelijke mening over (iets wat ik regelmatig erg mooi vorm gegeven wordt), al laat het niet veel ruimte voor het vormen van een eigen mening, maar daar stoorde ik me verder niet zo aan. Verder is het leuk dat tegen het einde het thriller-element eigenlijk volledig verdwijnt ten faveure van drama-gedeelte over het vinden van de rust om verder te gaan met het leven. Denk daarbij aan Susie's zus die thuiskomt met bewijsmateriaal, maar dat bijna wegstopt als ze merkt dat haar moeder thuis is of de scène waar de kluis wordt weggewerkt. Overigens vond ik de scène waar Susie in de hemel komt (voordat ze weer terugloopt) eigenlijk nagenoeg een kopie van een vergelijkbare scène uit Inland Empire (vooral de muziekkeuze ook), maar dat ligt misschien aan mij.

Goede film dus, zeker niet perfect, maar met zulk professionalisme en enthousiasme gemaakt, dat de film gewoon erg goed werkt.

Behalve af en toe was visuele fraaiheid, is er maar een iemand die deze film draagt. En dat is Erin Kelly: wat weet zij Annabelle ongelofelijk goed neer te zetten. Elke blik klopt en ze ziet er ook geweldig uit.

Verder is het verhaal wel redelijk. Helaas is de supporting cast niet zo goed. De vriend van Diane is niet zo sterk en vooral de vriendinnen van Annabelle (vooral Cat is wel heel matig). Toch een knappe prestatie voor een indie film, met een niet zo hoog budget. Dikke 3,5*

p.s.: Brooks heeft wel goede smaak qua vrouwen. In haar volgende film Waking Madison is niet alleen Kelly opnieuw te zien, maar zal ook Sarah Roemer (Disturbia) haar opwachting maken in een rol die oorspronkelijk naar Evan Rachel Wood zou gaan. Misschien wel de drie mooiste jonge actrices die op dat moment in de Amerikaanse filmwereld rondlopen.

De sfeer van het leven daar en het landschap worden schitterend neergezet, maar goed, op een gegeven moment wordt je dat ook zat en heb je iets anders nodig in een film om aan vast te houden en dat heb ik niet kunnen vinden.

Interessant onderwerp, maar de dialogen en teksten zijn ontzettend slecht geschreven. Haast elk personage is een karikatuur. Met een meer realistische benadering was er wat mij betreft veel meer mogelijk geweest.

Leuke Hongaarse animatiefilm. De film is wellicht wat verouderd, als je het zou vergelijken met huidige films in hetzelfde genre. Zo wil 'The Goose Boy' de keizer niet te kijk zetten door hem af te zetten, maar wil hij hem stokslagen geven. Wat volgt is, weliswaar vanaf een gegeven moment voorspelbaar, maar vermakelijk verhaal, dat vooral door de alleraardigste Engelse dub (ik had geen andere keuze!) constant leuk blijft om te volgen. 3*

Beetje vreemde film van To. In het begin is alles vrij lollig, totdat het moment dat Lau opeens chronisch ziek blijkt te zijn. Dit komt compleet uit de lucht vallen en zorgt ervoor dat de toon van de film compleet omslaat. Wat overblijft is een film die wel aardig weg kijkt, maar vooral erg merkwaardig aanvoelt. 2.5*