Opinions

Weer genoten. Prachtige muziek, prachtige beelden, magische sfeer. Ook nog een aparte ervaring aangezien ik 2046 eerst heb gezien, nu vallen heel veel puzzelstukjes op hun plaats.

4 dikke sterren.

Tja, dit is echt zo'n film waarbij ik wel begrijp dat hij zo populair is, maar hij ligt me gewoon niet zo. Echte feel good-films zullen nooit mijn ding worden denk ik. Visueel is het inderdaad zeer sterk en de personages op zich wel aardig, maar geen van allen (ook Amelie niet) wist mij ook aan te spreken, misschien omdat ik me niet in hun kon verplaatsen. Wat dan overblijft is wel aardig, maar voor mij is het niet meer dan dat.

3*

Jodorowsky moet een innemende persoonlijkheid zijn. Hij trekt in het weekend de woestijn in met dozijnen aan figuranten. En dan niet alleen filmstudenten, maar mensen van alle leeftijden, die hij nog de gekste dingen laat doen. Erg interessant, al is het duidelijk dat hij nog zoekende is, maar wel heel duidelijk een product van de tijd. In de loop van de film gaat het echter wreken, dat de film nergens naartoe gaat (overigens een euvel dat ik bij El Topo en Santa Sangre terugzie). Van de spanningsboog moet hij het niet hebben. Toch een interessant vehikel.

The Dead Girl's Feast is een aardige registratie van een teruggetrokken Braziliaanse gemeenschap, die misschien iets te vervreemdend of te kleinschalig is om succesvol genoemd te kunnen. Nachtergaele, bekend van rolletjes in zeker de helft van de bekendere Braziliaanse films van de afgelopen jaren, lijkt als regisseur vooral beïnvloed te zijn door Cláudio Assis (Bog of Beasts) in wiens beide films hij een rolletje speelde. Nachtergaele zijn film is echter lang niet zo deprimerend, maar echt vrolijk word je er ook niet van.

Grootste manco is uiteindelijk toch het gebrek aan tot de verbeelding sprekende personages, waardoor enige sympathie en emotie voor wat zich op het scherm speelt uitblijft. Beste scenes zijn wat mij betreft dan op het feest zelf; net als de scene in de disco iets eerder. Hier speelt Nachtergaele op een fijne manier met licht en weet hij goed de hangende energie te vangen. Voor de rest krijgt hij helaas een onvoldoende.

Hele sterke film. Bevat sommige van de beste scenes die ooit heb gezien, maar wat ook afgewisseld met wat mindere en te dramatische stukken. Ik doe er een halve ster bij, omdat Christian op het einde toch een advies van zijn vader opvolgt. Heel mooi vond ik dat. 4,5*

Deze film wordt in Duitsland traditioneel op nieuwjaarsdag bekeken. De film is erg toegankelijk voor jong en oud, maar heeft eigenlijk wel wat weinig om het lijf. En een volwassene, die er met een scholiere vandoor gaat zou je ook niet meer zien, Wat oubollig vooral, maar wel vermakelijk.

Wel grappig, maar toch ook heel onbenullig tegelijkertijd. Echt gelachen heb ik nooit, ondanks dat de film toch best zijn momenten heeft. Maar vooral de aandacht voor details maakt dit toch wel genietbaar. Aan de andere kant is het ook geen film die ik me nog lang zal herinneren, daarvoor zijn er wel wat meer imposantere en misschien ook wat meer bloederige varianten op deze film. Aardig voor een keertje dus.

Zonder twijfel is dit voor mij de beste film die ik ooit gezien heeft. Ziet er qua uiterlijk goed uit, heeft de beste dialogen van alle films die ik gezien heb en weet ook nog eens een duidelijke boodschap uit te brengen. Edward Norton is trouwens briljant; hij zet een geweldige rol neer. Ook Brad Pitt verdient ze zeer flink schouderklopje.

5*

Visueel bij tijd en wijlen het mooiste wat ik ooit heb gezien. Verhaaltechnisch ook erg sterk, ondanks wat schoonheidsfoutjes. Komt uit op hele dikke vier sterren, misschien nog wel meer ooit.

Er zitten een aantal mooie elementen in. Zo zijn de beelden inderdaad erg mooi en zijn die natuurgeluiden op de soundtrack altijd mooi. Maar verder wat is dit eigenlijk in alle opzichten te sterk aangezet voor mij. De personages zijn eendimensionaal, de muziek deed mij op een onaangename manier aan Okuribito (2008) denken, een andere film die juist die subtiliteit mist.

Jammer, maar een film die voor mij helaas niet gemaakt is.

Opnieuw een fantastische film van Reichardt. Ik ken geen andere regisseur die je zo laat onderdompelen in de sfeer, zodat je alles om je heen vergeet en echt een uur of twee op een echt andere plek bent. Het is echt. Als je gaat wandelen in het bos, dan heb je soms ook saaie stukken of moet je naar de wc, een appel schillen of iets anders. Dit is daar de filmische variant van. En zo traag is de film ook, er zit tenminste wel een duidelijk plot in. Opnieuw heeft Reichardt geen enkele moeite om alle karakters diepte mee te geven, ook al hebben ze nauwelijks tekst. En niemand heeft echt kwade bedoelingen, wat dat betreft is dit echt in de lijn met Wendy and Lucy. Echt een behoorlijke aanrader!

Tegen de meeste berichten in die ik hier heb gelezen, vind ik het een echt sterke serie. Ik heb er bewondering voor dat er eindelijk echt is een goede doorsnee is gemaakt van de probleemjeugd, in tegenstelling tot de meeste van de vergelijkbare projecten. Natuurlijk erger ik me ook aan dergelijk taalgebruik en aan het gedrag van kinderen die hier wordt laten zien, maar dat is de realiteit en dat kan je deze serie moeilijk kwalijk.

Het acteerwerk is niet altijd even goed, maar dat gaf juist een prettige sfeer. Het past er juist bij. En dan heb ik het niet over Rosita Wolkers, die met gemak een Melody Klaver er uit acteert.

Goede productie! 4*

Ik heb hem gewoon bij de videotheek gehuurd (zal trouwens niet overal liggen, het was namelijk import).

In ieder geval een prima film, met een interessant verhaal en de duidelijke Nolan-stempel. Het mist wat mij betreft net iets dat het echt geweldig maakt, maar toch een degelijke 3,5*.

Rare recensie. De toon is bijna lovend en toch slechts twee sterren.

Ik heb hem zojuist gezien en het is absoluut een visueel spektakel. Het verhaal mag dan misschien af en toe de plank mis staan, maar de uiteindelijk combinatie van het visuele en spirituele booschap werkt goed en geeft een bevredigend gevoel. Je moet niet alle tekst te letterlijk nemen, jezelf gewoon laten overdonderen en dan komt het allemaal goed.

4*

Ik vond dit een erg leuke film. Beeswax is een van mijn favoriete films en deze film is daarvan een soort tegenhanger. Deze film is - anders dan Beeswax - snel en met korte scenes, maar Frances heeft wel te maken met dezelfde worstelingen. Heel knap hoe je zo'n mooi portret aan de hand van stukjes en anekdotes kan maken. Heel prettig!

Erg leuk, deze Frankenweenie. Maar ergens viel de film me toch tegen. Ik ben een grote fan van stop-motion, maar dit is toch een niveau lager dan wat Selick heeft gemaakt. Het probleem is vooral verhaaltechnisch. Het plot is niet interessant genoeg, omdat de film veel te veel de lijn van een standaard actiefilm volgt. Daardoor is er te weinig tijd voor interessante vondsten en voelt de film zich gehaast aan.

Jammer, want voor de rest is de film dik in orde. Qua score dan nog net het voordeel van de twijfel.

Waargebeurd, my ass!

Het blijft verbazingwekkend hoeveel vals sentiment er in twee uur past. Ik heb deze film in het vliegtuig mogen aanschouwen, dus de aanwezige kotszakjes waren zeker geen onnodige veiligheidsmaatregel. Ik verspil er verder geen woorden meer aan.

Mijn eerste 0,5*

Op zich niet slecht, maar vooral het scenario van de film is niet van voldoende niveau. Zoals gotti al aangaf, komen alle gebeurtenissen van betekenis uit de lucht vallen. Personages gedragen zich soms opeens compleet anders dan een minuut daarvoor en vooral hetdoorslaan van de vader kwam als donderslag bij heldere hemel. Op die manier faalt er ook in om aangrijpend te worden. Regie was wel goed en er was op een aantal fraaie locaties geschoten. 2,5*

Mijn ervaring is erg vergelijkbaar met die van The One Ring. Voor mij was dit de derde film van Kawase en dan wordt er toch langzaam en zekere structuur herkenbaar. Veel aandacht voor rituelen en lokale cultuur. Dat is erg interessant en soms ook best ontroerend, in ieder geval in deze film. Het dramatische aspect van deze film kwam wat mij betreft niet helemaal uit de verf. De tegenstelling stad-eiland en de manier waarin dat terugkomt in het gedrag van de twee hoofdrolspelers, kwam op mij niet helemaal over.