Opinions

Een vermakelijk filmpje met een vertelling over dat gedoe in Belfast tussen de Katholieken en de Protestanten. Het verhaaltje daaromheen is ook mooi gemaakt en de achtergronden van de buitenwijk van Belfast zorgde voor een mooie sfeer. Oude James Bond held Timothy Dalton deed ook goed zijn rol en die hoofdrolspeler vond ik ook goed. Soms zitten der wel weer wat saaie momenten in maar dat maakt niks uit. Prima filmpje

3,5*

Zie hierboven dat hij 149 minuten duurde en op IMDB ook. Maar de film die ik had duurde maar 90 minuten.

Weer een geestig filmpje van Sodenberg met Matt Damon in de hoofdrol. Dit keer mag Damon spelen als zwendelaar Mark Whitarcre. En Sodenberg gaat hierin weer lekker grondig en humoristisch te werk en inderdaad: Fans van Oceans Eleven en Out of Sight zullen niet teleurgesteld zijn. De film doelt ook weer meer op de fraude die er gepleegd word door Whitacre, en natuurlijk weer de familiesoap erbij aangezien Mark met al zijn gedoe zijn hele gezin erin meesleept ook. Verder mooie momenten, bijrollen, locaties en creativiteit. Gewoon gerant voor een avondje vermaak.

4,0*

Weer een schitterende film van Tarantino die eigenlijk overkomt als een anti-Amerikaanse helden film en een film die ook Joodse mensen helemaal geweldig gaan vinden. Het verhaal is ook heel ironisch, sarcastisch en ook knijterhard en ook op zijn Tarantino's. Het feit dat het gaat om een Joodse verzet groep die gewoon alle landverraders en Moffen een voor een opsporen en gewoon langzaam laten lijden voor ze sterven. En als de Duitsers smeken om vergevenis? Okay, dan kerven we een hakenkruis in je voorhoofd. Er word hier, ondanks de WO 2 al 63 jaar voorbij is, alsnog even flink wraak genomen op de Duitsers en een jacht geopend op Adolf Hitler (jaa die komt hier ook in voor). Wat ook mooi is is dat de Duitsers en de Fransen hierin nou eens een keer geen Engels (met een accent) praten, maar gewoon hun eigen moederstaal. Dat zie je maar weinig bij dit soort films. Brad Pitt is iig wel weer heel goed en ziet er al heel sarcastisch uit met zijn snorretje en zijn kapsel.

Ook de andere gedeelde van het verhaal met dat meisje die in het begin vlucht voor de Nazi's was ook erg mooi. Ook schitterend geacteerd door Laurant als bioscoopeigenaresse in Parijs die word gestalkt door een mof. En ook komen die 2 verhalen uiteindelijk bijelkaar, met het feit dat die Joodse wrekers die hele SS groep, inc Hitler als ratten in de val wil laten lopen door de deuren te sluiten en gewoon iedereen daar af te schieten en de bios in de hens te steken. Ook die actiescenes waren heerlijk over de top en dat stukje waar heel Hitler aan gort werd geschoten was Ge!Wel!Dig! Mooi koekje van eigen deeg.

De decors waren ook uitstekend, had ook wat schilderij achtigs.

Maar verder heeft Tarantino het weer voor elkaar. Dit is gewoon weer helemaal zijn bizare gevoel voor humor wat onder ons toch wel acceptabel moet zijn. Weer een aansluitertje in de geschiedenis van de beste films.

5,0*

Was voor de 5 voor 5 actie bij Bart Smit, ik heb hem maar effe meegenomen en gisteravond/nacht bekeken.

Ik vond hem best wel aardig maar hij is ook vaak behoorlijk vaag. Je volgt het af en toe niet echt zo. Het begin is ook bv rommelig waarom in het zwart wit en wat is het doel?

Voor de rest is ie redelijk vermakelijk. Met goede acteurs ook. Ook met redelijke gevechten in de trein en in de regen. En politie agenten met knuppels en stokken en geen dienstwapens.

2,5

Werd weer hoog tijd om een nieuwe Lynch te zien en zo kom je bij Inland Empire. (de naam zat al een tijdje in me hoofd) Een maar liefst 3 uur durende Lynch film, dan denk ik: dit kan zeker niet misgaan, en zodoende ook de Engelse versie maar aangeschaft omdat ik die nieuwe NL-uitgave klote vind en het orginele versie Out of Print is. Moet zeggen dat de Engelse uitgave bijzonder mooi is. Alleen 1 groot nadeel: geen ondertiteling, en dan dat met zo'n ingewikkeld verhaal en met een tv waarvan ik de volume niet hoger kan zetten vanwege een defecte afstandsbediening. Nouja, koptelefoon uit de kast halen.

En zo deze film op de roezige, stormachtige, plensende late zaterdagavond (23 oktober) gekeken, dat gelijk al de perfecte gelegenheid geeft om een Lynch film te bekijken. 1 schemerlampje aan en kijken maar. En ondanks het gebrek aan ondertiteling zat ik me toch wel even een film te bekijken waar ik bijna geen woorden meer voor heb. Wat een film!! Ik denk haast wel dat dit de allerbeste Lynch-film is tot nu toe. Waar Lynch de films Lost Highway of Mulholland Drive donker en luguber wist te maken haalt ie toch bij Inland Empire alles uit de kast. Het begint al lekker als een donkere film wat we van Lynch gewend zijn. Maar daarna is er een kort oninteresant stukje (op die enge ouwde vrouw na dan die bij die Nikki (die ook weer prachtig word neergezet door niemand minder dan Laura Dern ) en daarna krijg je gewoon 160 minuten lang een doodenge, umheimliche, nachtmerrie achtige verhaal voorgeschoteld waar je toch echt wel de hele film lang met bezwetende handen en een bonkend hart naar kijkt. Lynch weet hier regelmatig het zo ta maken dat Inland Empire op vele momenten enger kan zijn dan een horrorfilm. Gewoon alsof je zelf in die nachtmerrie zit. Het verhaal is natuurlijk ook weer erg op zijn hoogste niveau en als je het naleest in de spoilers dan word de film na het zien zelfs nog interesanter, maar het blijft lastig uit te leggen. Wel krijg je hierin te maken met vele associaties bv dat alles wat Nikki doet, dacht ik geacteerd was en dat die Poolse hoer dat allemaal op tv ziet en zo probeert de voetsporen van Nikki te betreden, ook al kent ze haar niet. Zo word Jeremy Irons waarschijnlijk ook geassocieerd met die Poolse Phantom. Ik denk dat Lynch de kijker de gelegenheid geeft om de film zelf verder in te vullen en dan kan je der zelf allemaal interesante bedenkingen bij hebben. Maar wat de conclusie is is dat die video wat die prostituee bekijkt de remake is van de Poolse film waar ze zich op dat moment in bevind. Over Polen gesproken, ik vond die pikdonkere, besneeuwde locaties in die Poolse stad ook heel toepasselijk in deze film. Het geeft toch een beetje het gevoel dat Oostblok landen een lugubere look hebben. Ook dat Poolse taal wat regelmatig gebezigt word klinkt onaangenaam met zo'n lugubere sfeer als achtergrond.

Verder zitten er ook een paar geweldige schrikeffecten in waar je nog een kwartier lang last van hebt bv die ene waarbij die vrouw in Slo-Mo op de camera afrend en dan ineens met der enge gezicht voor de camera staat (tevens de beste schrikmoment) en ook die ene met dat je zomaar uit het niets zo'n pop-achtig gezicht voor je neus krijgt. Wat ik verder ook heel mooi vond was dat 75% van Lynch vorige korte film Rabbits ook in IE word re-cycled. Iets beters had ie ook zeker niet kunnen doen. Rabbits is natuurlijk ook erg luguber en subtiel en ook mede vanwege de enge trein-hoorn achtige soundtrack en de pikdonkere sfeer en het gekletter van de regen. Wel jammer dat Lynch die scene uit de vorige Rabbits met die schreeuw niet heeft recycled. Dat vond ik juist nog de beste van die film.

En wat de film natuurlijk ook vooral eng maakt is de camera hoeken en de kleuren waar ook heel veel mee word gedaan. Ook de reden waarom je dan schrikt van scenes waar je over het algemeen niet van schrikt. Wat ik wel een beetje jammer vond was het einde. Ik had bij IE zo'n luguber einde verwacht net als bij Mulholland Drive, maar helaas is het hier zo'n oppepperige rock and roll musical einde. Maargoed, dat weet de film niet onderuit te halen, want IE is gewoon de ultieme hoogvlieger in Lynch carriere. Lynch heeft de film gewoon helemaal volgepropt met van alles en nog wat en natuurlijk ook zoals gezegt, zijn oudere Rabbits-film. Voor mij was dit toch echt een ultieme ervaring alweer en het is niet alleen maar de film kijken maar ook de film meemaken. (moet je de film wel kijken op een late pikdonkere herfst of winteravond) In ieder geval mag je deze als Lynch fan zeker niet missen. Het duurt trouwens nu al te lang dat Lynch weer met een nieuw project komt.

5,0* en terecht!

Niet beter dan deel 1 maar verder wel een zeer onderhoudend vervolg. Waarbij hier en daar nog regelmatig de computer is bijgehaald. De animaties zagen er ook hierin weer schitterend uit en de dialogen zijn prachtig. Maar verder was de film af en toe erg moeilijk te volgen. Ik weet nu nog steeds niet helemaal wat die fictieve wereld moest voorstellen (al was dat ook mooi getekend)

Verder waren de aanwezig getekende actiescenes ook retecool en hadden ook inderdaad soms wat weg van The Matrix. Ook die hond was natuurlijk een belangrijk onderdeel van de film.

Prachtig geanimeerd en mooie momenten dat wel, maar 1 was ietsje beter. Maar deel 2 staat vermaak ook zeker niet in de weg.

3,5*

Erg bijzondere en ook erg aparte film, dat blijkbaar gemaakt is door de echtgenote van Gasper Noé. Daar is ook min of meer genoeg van terug te vinden in deze film. Aan het plot te lezen en het idee zou er een gewoon zoet sprookje uit kunnen filtreren dat nog vrij onschuldig is, maar het gaat toch nog wel een stukje verder en dat heeft me toch wel een behoorlijke indruk op me weten te maken.

We bevinden ons dus in een... tja, wat kan je het noemen? Wereld? Bos? Andere Werkelijkheid? Droom? Fantasie? Dat wereldje is om te beginnen al erg gelikt en kunstachtig neergezet en trekt al meteen alle aandacht. Het is niets meer dan een groot stuk bos (moest hier en daar een klein beetje denken aan The Village overigens) afgesloten van de werkelijkheid, waar zich een weeshuis bevind met meisjes van tussen de 6 en 12 jaar. De groep krijgt een nieuweling, de 6 jarige Iris die uit een doodskist stapt en zo, eigenlijk onverwachts en ongepland deel uitmaakt van het domein waar ze zich bevinden. De oudste van het groepje is Bianca, die ook automatisch de opzichster is. Iris begrijpt er in het begin allemaal nog maar weinig van maar wat wel duidelijk is is dat ze niks te maken mag hebben met de buitenwereld en ook uitsluitend onderdeel is van het sprookjeswereld.

Verder doelt deze film ook meer op het levenskijk van de groep kleine meisjes en hoe ze zich vermannen in het bos. Ze spelen wat, springen touwtje, proberen zich te vermaken en worden elke dag bijgebracht op het schooltje door de strenge leraressen. Iris begrijpt het allemaal nog steeds niet en vraagt zich van alles af: Wat doet ze hier? Hoe is ze hier gekomen? Hoe is het buiten het bos en wat doet Bianca 's nachts eigenlijk? Weet zij meer over de echte werkelijkheid? Het theorie van dit verhaal is waarschijnlijk dat de kinderen beschermt worden voor alle ellende en risico's in de buitenwereld, maar ik kan het ook mis hebben. Die scene met die ondergrondse naar de werkelijkheid was ook erg sterk.

Om even terug te komen op het sprookjeswereld, wat ik gewoon schitterend en bizar vond geschoten. Vooral die bospad met die lantaarns die aan die takken hangen is erg bijzonder. En zoals ik al zei: In principe is dit nog een relatief onschuldig verhaal die ook nog vrij onschuldig verloopt, maar het sfeertje dat in deze film gecreëerd is lijkt weer precies het tegenovergestelde te zijn. Het sfeer is namelijk erg donker en umheimlich en word regelmatig vergezeld met duistere Ambient drones en dreigende klanken. Je kan idd duidelijk zien dat het van de vrouw van Noe is. De meisjes speelde overigens ook allemaal erg sterk voor hun leeftijd.

Voor de rest een erg sterke kunstige en vooral donker sprookje. Jammer dat Hazihaliovitz hierna niks meer heeft gemaakt.

4,0*

Opzich wel weer een vermakelijk filmpje met Denzel Washington als politieagent en Clive Owen als bankrover. Alleen jammer dat alles op den duur zo langdradig word en alles maar blijft haken en niet echt op gang wil komen. De dialogen zijn wel leuk. Washington laat ook wel weer iets goeds zien maar verder neigt het steeds de saaie kant op te gaan. Erg jammer. Maar desalnietemin heb ik me wel vermaakt. Er komt een deel 2 in 2010 overgens!

3,5*

Ik heb deze gister ook gezien en hij was opzich wel erg goed.

In het begin moet je denken aan een niet-vanuit-een-homecamera-perspectief versie van Paranormal Activity. De film blijft dan de spanning er in houden en toegegeven, hij is doodeng en de schrikeffecten zitten er ook goed in. Ook het verhaaltje is goed en wat er allemaal in het huis gebeurd mag weer een raadsel zijn het eerste uur. Eerst de PA-achtige elementen: Geluiden, dichtslaande deuren, gekraak, en dan uiteindelijk niemand of niks opvallends tegenkomen op de plek waar het geluid vandaan komt. Of toch wel?

Ook het sfeertje is lekker donker en naast de PA elementen zie ik hier en daar ook wat elementen uit de Pang bros-films en andere Aziatische horror. Vooral waneer je voor het eerst die duivel ziet, of met die viewmaster die enge lachende vrouw figuur word de film er alleen maar enger op. Maar toch, had ik er in het laatste half uur nog wel een beetje een dubbel gevoel over, waneer die ghostbusters contact maken met de duivel en ook sommige delen in de andere werkelijkheid, ging het helaas erg vaak de bombastische kant op. Die spoken zagen er dan wel weer eng uit (waneer ze gingen lachen bv) maar die duivel word op het moment niet echt eng meer en raakt het allemaal een beetje te ver gezocht. Het einde is daarintegen wel weer huiveren.

Maargoed, ondanks dat toch nog zeker een geslaagde film van Saw regiseur James Wan.

3,5*

Op enkele mooie creepy momentjes na toch minder dan deel 1.

Overduidelijk was James Wan een beetje beïnvloed door zijn fans... die hem er misschien om smeekte om een deel 2 te maken. Ja, echt veel tijd om je creativiteit erin te gooien heb je dan niet.

Deel 2 heeft zeker nog wel een duister sfeertje en bepaalde dingen zorgen ervoor dat je met gespleten ogen en soms zelfs met het ijs op je rug (zeker bij die tekening-scene) zit te kijken... Maar het neigt helaas vaak erg lomp te worden. Neem daarbij die twee klunzige geestenjagers... en een komediegehalte is nou juist het laatste wat dit soort films kunnen gebruiken. De geesten zelf zijn vanaf een afstandje lekker creepy... maar wanneer Wan besluit om ze erg direct en geforceerd in beeld te brengen is het bijna niks meer dan een ritje in het spookhuis. Die oma echter vond ik wel een positief stukje... Wat een killerlady op haar oude dag nog. Hahah.

Nee... Hier had Wan toch even wat langer voor moeten gaan zitten. Als horrorleegloper is het nog wel te doen, maar ik had beter verwacht.

3,0*

Na enkele jaren geleden de Nolan-versie gezien te hebben, nu ook het orgineel. En die was uiteraard ook erg goed. Het verhaal komt uiteraard op hetzelfte neer maar blijft gewoon goed. Stellan Skarsgard vond ik ook weer uitstekend acteren maar vond zijn partner toch wel wat meer op Al Pacino lijken als hem. Het sfeertje is weer lekker grauw en koud en warm willen de zomers achter de poolcirkel maar niet worden. Ook al heb ik het verhaal al eerder gezien, toch bleef het orgineel me ook gewoon weer verrassen. Daarnaast ook erg mooie en bijpassende soundtracks van Biosphere.

Film was weer interesant en het verhaal blijft goed.

4,0*

Zonet gezien...

Goede thriller van Al Pacino, hij speelde opnieuw goed. Af en toe ook spannend. En Alaska was ook een goede plek om deze film op te laten nemen/af laten spelen. Robin Williams speelde goed als psygopaat en het verhaal is ook goed. Vooral de scene dat Pacino in de mist een moordenaar op moest zoeken en toen per ongeluk zijn collega neerschoot vond ik ook erg goed. Het was gewoon een bejubelde film met een goede sfeer. Ik heb er zeer van genoten.

4,5*

Wat we inmiddels weten van Franse actiefilms of doodnormale thrillers is dat er altijd zwaar wapentuig naarboven gehaald moet worden. Waarom doet Nederland dat nou nooit eens? Crossfire was weer een aardig leeglopertje en de settings waren ook lekker leeg. Verder een gewoon doorsnee inspecteursverhaaltje en de actie was ook wel goed te doen. Wel grappig dat er ook nog een beetje Nederlands in gesproken word trouwens.

Verder vermakelijk, niet meer, niet minder.

3,0*

Knappe Nederlandse psychologische thriller.

Nicolien is een coach/psychologe in een TBS-kliniek en krijgt dagelijks te maken met de zware jongens. Op een dag krijgt ze de zekere Idris als klant. Een zedendelinquent die al meerdere slachtoffers op zijn geweten heeft. Nicoline moet in eerste instantie weinig van deze man hebben terwijl haar collega's alleen maar vooruitgang en een grotere kans op vervroegde vrijlating zien. Deze Idris; wat schuilt daar verder achter? Is hij charmant of manipulatief? Heeft hij geleerd van zijn fouten? Hier vormt zich gaandeweg een zeer complexe situatie waar Nicoline zelfs, ook al wil ze er niks van weten, zich aangetrokken tot lijkt te voelen.

Ondertussen blijven de regels van zowel justitie als de gevangenen een legio vormen in haar leven. Een van haar collega's heeft een oogje op haar; haar familiesituatie met haar oude moeder, de broederschap en de vijandschap van de gevangenen onder elkaar; de pedofiel is natuurlijk het mikpunt om in elkaar getremd te worden... maar hoofdzakelijk Idris. Het lijkt alsof elk moment rondom hem een nieuwe verrassing wordt en waar trek je als kijker uiteindelijk zelf de grens?

Die vraag staat open in de laatste 20 minuten van de film.

Instinct is een sterke film, buiten de oer-Hollandse kantjes. Knap regiewerk ook van Halina Reijn... en let wel... deze vrouw is al naar Amerika gegaan voor een A24 productie; als eerste Nederlander!

4,0*

Weer een erg geslaagde Franse gangsterreeks waarin Vincent Cassel met zijn perfecte uitstraling zich weer van de beste kant laat zien als Mesrine. Het begint natuurlijk gewoon weer met de loop der jaren hoe hij gangster word en hoe alles op den duur van kwaad tot erger word. En zo heb ik weer een nieuwe "bestaande" persoon leren kennen. De tijdslijn word zorgvuldig en netjes verteld en daaromheen zijn der ook nog genoeg andere fijne rolletjes als bv Gerard Depardieu. De settings van het Frankrijk van de jaren 60 zijn ook prachtig nagebouwt en ook die van Canada naderhand. Zo nu en dan krijgen we een spectaculaire actiescene voorgeschoteld. En al de trucjes die Mesrine uithaald om er toch altijd weer vanaf te komen blijven verbazingwekkend. Ook de gevangenisscene was keihard. De film slaat om van actie, naar maffia en gevangenis en ook oorlog genres in het begin, dus er is keuze zat.

Zeer boeiende, goede en verrassende maffiafilm met vanalles erop en deraan.

4,0*

Wat een heerlijke Ierse feel good film die je gewoon een big smile bezorgt bij iedere scene. Zo kun je zien dat niet alleen de Engelsen zoveel botte humor hebben maar dat de Ieren er ook wat van kunnen. De cast van de film is al helemaal geweldig en Colin Farrell is echt weer de uitschieter als de kruimeldief Lehiff. Ook leuk om hem eens een keer robuust Iers te horen praten. Vooral in het begin: Dan lijkt het heel romantisch te worden als hij een kassiere probeert te versieren en haar even later op der bek slaat en het geld steelt en er vandoor rent met allerlei agenten achter zich aan. En dan met het liedje "Out of Control" van U2 op de achtergrond. Het begin is iig helemaal perfect. Daarnaast had die Colm Reardy ook een erg leuke rol als een cynische agent. Het is dan ook zo'n leuke comedy waarbij iedereen weer zijn eigen verhaal heeft en is ook 100% anti-soap zo te zien. Met ook heel veel gevloek en gescheld en prachtige momenten die je bijblijven. Ook vond ik dat jongentje die hier en daar nog eens opduikt en stenen gooit waardoor ie bv een heel bus laat kantelen ook geweldig. en dan dat wijf met die snor, die overval en achtervolging, dat "bruine" spul, en dat rolstoel race op het einde.

Ook het aangename sfeertje van de Dublinse achterwijk zat er leker in.

Gewoon een heerlijke Ierse feelgood film die echt bestemt is voor botte-komedie liefhebbers. En Colin Farrell maakt het feest helemaal compleet. Kijken gewoon en smullen maar....

4,5*

Weer een erg geslaagde film met Clive Owen. Het verhaal en de film opzich is dan toch nog wel hier en daar rommelig en verwarrend maar evengoed staat dat het vermaak absoluut niet in de weg. Het begin allemaal wel een beetje slow maar uiteindelijk word het toch een zeer boeiende Eurothiller in de traditie van The Bourne/Bond met een politiek snufje derbij.

Daarnaast hebben ze voor deze film ook perfecte exotische locaties gekozen die ook voor veel sfeer zorgen. Bepaalde exectutie/achtervolging momenten zorgen ook voor een hoog tempo in de film en vooral die shoot out in die museum in New York zag er erg mooi en stijlvol uit. Ook Watts was wel te doen. Gewoon een goedgevulde creatieve film met allerlij verschillende kanten. Heb me kostelijk vermaakt.

Vergeleken met Sin City en Children of Men van Owen is dit natuurlijk niet veel bijzonders maar voor een avondje vermaak is deze ook de moeite waard. Doorsnee maar toch geslaagd.

4,0*

De Afrika scene in het begin was wel mooi maar naderhand zakt het weer een beetje in maar even later komt er al meer vaart in en krijgen we weer een zeer vermakelijke spionage film. Sean Penn en Naomi Watts zijn na 21 gramms weer een prima duo. Het verhaaltje is soms nog een beetje lastig te volgen en lijkt wel alle kanten op te gaan maar spanning zit er hier en daar wel in. Ook de aanwezige actiescenes kunnen er mee door. Is gewoon een standaard thrillertje, maar wel vermakelijk.

3,5*

Ook deze gisteren mogen aanschouwen in de bioscoop, en dit was weer eens een typisch, maar weer een meeslepende intellectuele blockbuster... iets wat we inmiddels wel van Nolan gewend zijn.

En hierbij ook weer de 3de Nolan die ik in de bioscoop mocht aanschouwen, na Inception en The Dark Knight Rises en opnieuw was dat weer een erg toffe ervaring. Ik had echter wel eerst gedacht dat dit ging om een 3D-film, wat ook helemaal nog niet zo verkeerd geweest zou zijn, maar helaas... Nouja, nie helemaal want Nolan trakteerd ons weer op een lekkere diepzinnige verhaal, waarbij overduidelijk te zien is dat hij nog niet helemaal klaar was met de Inception-term, en een tal aan prachtige, doch buitengewone beelden en zorgt hij ervoor dat Matthew McConaughby, na enkele kleinere titels, door mag breken in de blockbuster-wereld.

Ook dit is weer een verhaal die op een manier verteld word dat je zo kan verdwalen als je je hoofd er niet bijhoud. Of Interstellar weer zo'n typische propagandafilm is van deze tijd, durf ik niet te zeggen. Mc Conaughby, die ik eigenlijk ook gewoon een hele toffe acteur vind en die me verrast heeft met titels als The Lincoln Lawyer en Killer Joe, zet hier een rol neer als een cynische ex-Nasa medewerker Cooper, die nu een teruggetrokken leven lijd met zijn gezinnetje op een boederij ergens in de middle of nowhere van Texas met zijn dochtertje en zijn stiefzoon. Een groot verschil in status zou je zeggen maar dat kan Cooper verder geen moer schelen. Maar ondertussen is de status van de aarde ook niet al te best, omdat de mensheid er in de 20ste eeuw een potje van heeft gemaakt, (Tsja, wat wil je: twee wereldoorlogen, talloze atoomproeven, steeds meer bedrijven en auto's etc etc etc) met als gevolg dat de vervuiling toeneemt en het voedsel begint af te sterven. Cooper raakt echter toch weer in aanraking met zijn oude bedrijf, die word gerunt door professor Brand (ook weer een erg sterke rol van Michael Caine, zeker ook Nolan's favoriete acteur) omdat er een kans schijnt te zijn om de boel op de wereld weer recht te zetten, althans, volgens zijn dochtertje Murphy dan. En vanaf dit moment ontpopt Interstallar van een bijna apocalyptische science fictionfilm in een heuse ruimtefilm die zo lijkt mee te liften met de blockbuster Gravity, met alweer een hoop oogstrelende beelden, en Nolaniaanse technieken en theorieën als gevolg. Maar helaas loopt de missie toch wel even helemaal anders zoals gepland, waarbij de film alweer een kwartslag maakt; het hele feit dat de betreding van het wormgat ervoor zorgt dat de paar uren die de bemanning meemaakt voor de aarde alweer decennia jaren verder is, dus, waarbij ook Cooper's kinderen een stuk ouder worden dan Cooper zelf was ook een indrukwekkend gegeven. Dit is dus geen film over Amerikaanse helden... gelukkig, maarja, wat wil je met een Britse regisseur

Die beelden van de aarde waarbij zwaartekracht zodanig veranderd is dat de omgeving verkruld is waren weer typisch Nolan zoals de visitekaartje die hij met Inception achtergelaten heeft. Ook die scene waarbij hij zijn dochter op haar sterfbed meemaakt was lekker wicked, al heb ik dat soortgelijke al eens eerder gezien bij Wir Sind die Nacht.

Conclusie, gewoonweg weer een erg tof werkje van Nolan, die, ondanks de sensatie en het bombasme die hij er instopt, nog wel buiten de typische Amerikaanse proporties blijft.

4,5*

Derde film van Theo van Gogh die ik gezien heb en die schetst hier wel een erg goede film waar je over het algemeen weinig van verwacht, maar door de scherpe oneliners, comfrontaties en spanningen tussen Pierre en Katja altijd wel weet te boeien en ook naar een verrassing toewerkt. Pierre Bokma is hierin echt grandioos goed en ik kan bijna al zeggen dat dit ook een van zijn beste rollen is. Hij weet hier dingen te plaatsen die ik nog amper van hem ben tegengekomen. Katja Schuurman speelt ook erg overtuigend. Journalist Pierre besluit om een alles onthullende interview te regelen bij Katja, een neurotische soap actrice die door en door maar negatief in het nieuws komt. De twee zijn nog maar net samen en de spanningen lopen hoog op tussen de twee, en je kan dit wel zien als een soort van soap. Maar dan wel een soap die erg slim in elkaar is gezet en nergens overdreven word. De hele film speelt zich af in de kamer van Katja en het word echt nergens saai. De interview en alle dingen eromheen worden interessant uitgewerkt aangezien het over 2 getraumatiseerde personen gaat en Pierre vecht tegen een shellshock door zijn dienst in Bosnië en uiteraard blijken de twee toch wel meer op hun geweten te hebben dan je als kijker zou denken. Het slaat ook pas in als een bom als we erachterkomen dat Pierre zijn eigen vrouw naar de dood heeft geholpen, en ook vooral de manier waarom en hoe het nou al die tijd zat met Pierre's overleden dochter. Het feit dat Pierre er uiteindelijk is ingeluisd door Katja is ook een erg onverwachts, maar bijzonder treffend.

En zo zie je maar dat je niet veel hoeft te doen om een behoorlijk sterke film te maken met een vrij groot plot en slimme wendingen. Toch inderdaad wel een van de betere Nederlandse film en ook zeker beter dan 06/05. Pierre Bokma blijft echt een held. Helaas vond ik die rol van Theo Maassen in het begin wel nietszeggend. Hij had gerust wel even wat mogen zeggen. Wat daar nou geniaal aan was, weet ik niet.

4,0*

De film heeft een prachtige cast. Twee topacteurs die vampier mogen spelen en waarvan er eentje, Lesat gespeeld door Tom Cruise nog zijn hele vampier verleden mag opbiechten bij Christian Slater. En daar draait het in deze film ook om. De vertellingen worden ook weergeven maar helaas is de film nog best vaak aan de saaie kant en lijkt het meer op een costuumdrama. Natuurlijk komt er hierin wel zo nu en dan vaart in, maar het is niet echt een film waar van ik zeg: WOW! Dat neemt nog niet weg dat ik me wel heb vermaakt en dat de decors (van Louisiana en Parijs in de 19de eeuw) en het acteerwerk van Pitt en Cruise ook fantastisch is. Niet echt een hoogvlieger maar doch wel een zeer vermakelijk filmpje.

3,5*

Heel leuk.

Ja, deze kwam toen nog in het nieuws. Dat Amerika door Noord Korea werd bedreigt nadat ze deze film hadden gepubliceerd. Afin, het is weer zo'n typische flauwe Amerikaanse komedie, maar deze kon mij zeker wel bekoren. Nouja... Dave Skylark en Aaron runnen een tv-show die beroemdheden interviewen met de bedoeling om de gevoelige punten bloot te leggen. Op een gegeven ogenblik krijgen ze een verzoek van niemand minder dan Kim Jong Un. Of ze hem willen interviewen in zijn thuisland. Nouja, op naar Noord-Korea... Gevolgd met een paar leuke lesjes over het land, veel schuine humor en een uiteindelijke ontmoeting met Kim Jong Un. Naast het feit dat hij toch ook wel degelijk gewoon kan poepen, lijkt Kim helemaal geen boeman als wat het westen ervan maakt. Je gaat vanaf dit moment ook denken dat dit een soort pro-Noord-Korea film gaat worden... Toch niet...

En ja, hilarische scenes met: die gif in die koker in je kont verstoppen, of Kim Jong Un die fan is van Kate Perry. Dat spionnenvrouwtje mocht er ook zeker wel wezen.

Was gewoon leuk.

3,5*

Erg sterke kleine Science Fictionfilm...

De samenloop is simpel... Een vader woont met zijn twee dochters in een blokhut in het bos. Okee... De blokhut is gevuld met vele futuristische uitvindingen waarbij er toch nog wel wordt gelonkt naar de stereotype SF-film. Dan ineens valt de stroom uit... Er is iets aan de hand... Een catastrofe... Maar aangezien het gezin zo diep in de bossen woont, zullen ze daar maar weinig hoogde van krijgen. En laat tot overmaat van ramp ook nog eens de benzine op zijn en het eerst volgende benzinestation een paar honderd kilometer verderop ligt.

Wat er precies is gebeurd dat lijkt de regisseur niet zo belangrijk te vinden... Het overlevingsthema staat hier vooraan... Al het resterende voedsel verzamelen.... Alternatieven bedenken met niet gebruikelijke voorwerpen... en uiteindelijk... dat de zusters het met zijn tweeën moeten zien te redden, nadat vader een ongeluk had gekregen.

Ondanks het abstract blijft gebeurd er toch nog wel erg veel in deze film... Tussen neus en lippen door een korte liefdesvertelling tussen Nell... De typische puberdingetjes tussendoor... gekken, stropers, mede overlevers... en uiteindelijk een zwangerschap.

Het acteerwerk van Page en Wood zijn onvergetelijk mooi. De rebelsheid en roekeloosheid die ze ineens moeten vervangen door hoop en doorzetten. Niet dat het op de automatische piloot gaat... Het is slechts de overlevingskracht.

Zeker een van de betere apocalyspe-thema's.

4,0*

Ik heb hem gisteren maar weer eens herzien.

Ik was ditmaal voorbereid op deze film dus vond ik hem minder saai dan de vorige keer en ik moet toegeven dat mijn vorige bericht van dat deze film bagger was nergens op slaat. Hij was toch nog wel goed, je kon zien dat Seagal plezier had in zijn rol. Er had wel wat meer actie in gemogen(zoiets als Exit Wounds en Out For A Kill)en had ook meer zijn COLT 1911 mogen gebruiken maar ondanks dat was ie wel leuk en traditioneel met Seagal die 45% Japans sprak. Hij woonde vroeger ook 4-5 jaar in Japan daarom kan hij zogoed Japans spreken. Maar jongens mijn vorige bericht was onterecht mijn excuses. Ik had bij het eerste keer kijken iets als Exit Wounds verwacht...maargoed das verleden tijd. Hij was toch beter dan Out Of Reach. Ik moet snel mijn Steven Seagal collectie compleet maken het liefds zo snel mogelijk. Ben zeer benieuwt naar Black Dawn en Mercenary For Justice . Dus mensen VERGEET mijn vorige bericht bij deze film

van 0,5 naar 1,0 naar 1,5

en nu 3,5

Prachtige roadmovie, sterker nog: een van de beste roadmovies die ik heb gezien en dit keer zonder overtollige drama maar puur realistisch alsof het een documontaire is. Het verhaal vind ik ook echt oh zo goed, Sean Penn heeft iets heel moois neergezet en die Emili Hirsch speeld werkelijk de sterren van de hemel als Christopher Candles. Afgestudeerd, maar door allerlij ergenissen besluit je gewoon je dikke vinger op te steken naar de maatschappij en gewoon zomaar te verdwijnen. De natuur in en vluchten voor de niet zo leuke maatschappij. Wat ik me ook wel kan voorstellen want die Christopher heeft er zo zijn mooie argumenten voor. Maarja, overleven is natuurlijk punt 2 als je net even een stap te ver neemt. En zo zien we dan zowel de beelden als de ijverige Candles op trektocht als de ouders van Candles die helemaal kapot zijn omdat hun zoon als vermist vermeld staat. Ook is ITW erg mooi gemaakt, de sfeer zit er heel goed in en we liften, gaan met de trein, lopen, van de ene sfeervolle plek naar de andere en komen ook allermaal mensen tegen die ook allemaal wat te vertellen hebben. Het lijkt echt op een reisdocumontaire. Wat soms wel een beetje lastig is is de tijdslijn, want die wil nog wel eens van hot naar her vliegen. Maar voor de rest kan ik geen negatief ding verzinnen over deze film.

Verder is het knooppunt in die wrak van die bus in die verlaten gebied van Alaska ook erg ondroerend. En zo gaat het van een enthousiaste tocht naar een doel zien om te overleven aangezien er weinig voedsel in de buurt is.

Gewoon een zeer mooie, rustige en sfeervolle film die erg netjes is gemaakt. Hier kan eigenlijk bijna geen roadmovie tegenop. Wat de meeste roadmovies nodig hebben is overtollige romantiek maar Into the Wild moet het echt hebben van realisme. Verder gewoon mooie beelden en reizen. Dit kan toch echt wel een meesterwerk genoemd worden van onze tijd.

5,0*

Hier was ik dus ook erg benieuwd naar omdat deze overspoeld werd met positieve reacties. Afgelopen week gezien in Lantaarn/Venster en inderdaad. Wat een schitterende, hartverwarmende en ontroerende film was dit. De regisseur heeft deze ongetwijfeld met gevoel gemaakt. Het verhaal is mooi geschreven en de 2 hoofdrolspelers? Die passen in het begin totaal niet bij mekaar wat achtergrond betreft.... Denk je.

Welke personen: We maken eerst kennis met de Senegaleze Driss, waarvan ik moet zeggen dat dit toch wel een van de mooiste rollen is die ik heb gezien, Omar Sy ga ik zeker onthouden. Driss blijf je in eerste instantie maar zien als een erg sympathieke jongen, terwijl het eigenlijk een kleine crimineel is. Hij leeft in de achterbuurten van Parijs en komt net uit de gevangenis en in het grote gezin waar hij voormalig leeft zien ze hem liever gaan dan komen. Uiteindelijk beland hij weer op straat met zijn vrienden, maar van de straat kan je niet eten en moet gewoon werk zoeken. Zo komt hij uiteindelijk in contact met de steenrijke maar de verlamde Phillipe (ook een schitterende rol van Cluzet) die hem vraagt voor assistentie en om hem te verzorgen en helpen het huishouden te doen in zijn villa. De eerste paar dagen loopt dat niet helemaal op zijn rolletjes. Driss blijft maar arrogant toen tegen de gezusters en de inwoners van de villa en ook omgekeerd hebben ze maar de handen vol van Driss. Dit verloopt ook met een paar hillarische momenten waarbij Driss fouten maakt tijdens het verzorging en dat de twee alleen maar mekaar op de lip zitten. Maar dat veranderd heel gouw wanneer ze aanmekaar gewend raken en dat bloeit uit tussen een hele mooie vriendschap tussen die twee.

En vanaf dat moment blijft de film je maar gewoon een warm gevoel geven en weet de film het ook zo volwassen en realistisch mogelijk te houden zonder dat het glazuur je van je tanden springt. Het mooiste vind ik gewoon dat de film ook steeds switcht van serieuze drama tot een droge komedie en het begon als een soort van typische Franse auto achtervolgingsthriller (wat eigenlijk het middenstuk was) . De 2 beleven ook zo erg mooie momenten, de ene keer zijn ze iewat baldadig (samen een joint roken in het restaurant of theater), dan de andere keer zijn het mekaars zieleknijpers (met het pijnlijke liefdesverleden van Phillipe) en ondertussen zijn ze bijde van een hele verschillende komaf. Maar met de film door word de band alleen maar sterker. Tussendoor krijgt Driss nog wel eens de donkere wolken op zijn pad met zijn gezinssituatie die hem op zijn tijd nog bezighoud.

Ook de afsluiting is oh zo schitterend en maakt de film helemaal compleet. Vooral met die tekst dat Phillipe levenslang gelukkig is met zijn nieuwe vrouw die Driss voor hem geregeld heeft.

En inderdaad, dit is een van de beste films voor mij in jaren. Alles klopt er gewoon aan en zit fenomenaal goed in mekaar. De sfeer is fantastisch en meeslepend, het Parijze urbansfeer gemixed met een sprookjesachtige sfeer werkte ook erg goed. Ik zou in iedergeval zeggen, gewoon kijken. Doet je helemaal goed.

5 welverdiende sterren

Weer een knappe film van Clint Eastwood waarin hij opnieuw weer bewijst dat hij het vanuit zijn regiseurstoel ook net zo goed kan doen als dat hij zelf partij van de cast is. En voor de iewat niet zo'n baanbrekende Hereafter is Matt Damon hierin ook van de partij als een prachtige bijrol van de blanke rugbyspeler Francis Pienaar. Die met zijn gezin de laatste dagen van de appartheid meemaakt en de periode dat Nelson Mandela werd verkozen tot president en eens goed ging kuizen in het verscheurde land. Mandela word ook echt schitterend neergezet door de koning der acteuren Morgan Freeman en ze verschilde ook zowat geen enkele haar van elkaar. Echt schitterend om Freeman ervoor te kiezen. Invictus is verder ook een soort van geschiedenisfilm alias sportfilm want het gaat ook grotendeels over rugby en om met die evenement zwart en blank samen te laten werken. Wat ook gewoon erg mooi en ontroerend uitpakt en een beetje de "Freedom Writers" kant opgaat. Al is dit dan waargebeurd.

Bij die robbeneiland-scenes moest ik ook weer even terugdenken aan Goodbye Bafana.

Maar verder gewoon weer een briljante film van Eastwood met een topcast. Een sportfilm die niet gemist mag worden, aangezien dit ook weer de leerzame kant op gaat.

4,0*

Zeer mooi internationaal Aziatisch fimpje met weer een mooie rol van Asano sinds Ichi the Killer. Het verhaal is wel een beetje puzzelen soms maar evengoed weet deze film je toch te amuseren. Het moet een beetje een film noir voorstellen. Verder was het sfeertje in de film ook mooi en de humor mocht ook niet ontbreken. Vooral die scenes op die boot zijn onvergetelijk waar ze ook op een ludieke manier laten zien dat Kyoji zich de tering verveeld en zich maar ergert aan de slechte onderhoud van de schip.

Ook de shots van Thailand zijn mooi en die "Redrum" actie was ook erg mooi verzonnen. Dan komt het verhaal ook een beetje naar boven dat het verleden Kyoji maar blijft achtervolgen en het ook net lijkt alsof die geest van zijn vermoorde vriendin hem blijft stalken alleen laten ze het hierin op een andere manier zien.

Het einde is ook erg onverwachts.

Maar al bij al een zeer mooi gemaakt Aziatische puzzelthriller. Het verhaal is wel veel focussen geblazen. Misschien kwam dat ook wel omdat ik best moe was toen ik de film bekeek en bijna in slaap viel. Moet de film ook maar weer eens herzien.

Maar tot nu toe een 4,5*

Het was me enkele weken bijna gelukt om Jennifers Bodie af te kijken... Maar was het schijfje beschadigd. Ja, je moet risico's nemen als je een dvdtje meepikt bij kringloopland. Gisteren maar deze film gezien van dezelfde regisseur... Tevens dezelfde regisseur van Girlfight en Aeon Flux.

The Invitation was een fijne kleine horrorfilm. Een minder groot budget dan de bovengenoemde films... Wat pruttelend en losjes... maar toch uiteindelijk goed geslaagd. Een horrorfilm over sektes... dat kan altijd wel goed komen. Na het verlies van hun zoontje gaan Will en Eden in op een uitnodiging. Het vind plaats in een villa... het is een diner... en het genootschap bestaat uit, op eerste gezicht, erg vriendelijke mensen... Ja, en dan moet je oppassen. Subtieletjes kabbelt de film voort... Lijkt er nog weinig aan de hand te zijn... En via een videoband wordt het genootschap op een sympathieke wijze geïntroduceerd... Zelfs de bekentenis van de oprichter komt niet eens zo hard meer aan.

Maar zoals je weet is er iets niet pluis en zijn Will en Eden in een web verstrikt. De film ontpopt zich tot een soort survival horror binnen de muren van de villa... Het lijkt allemaal wel vrij standaard te zijn. Maar het einde, en voornamelijk de laatste shot, maakt de boel helemaal goed.

Ook de sfeer is lekker naargeestig en weet met de film mee te voelen.

En dan zijn Get Out en Mother! nog van dit jaar...

Kon me zeker wel bekoren.

4,0*

Weer een geslaagde Marvel-verfilming. De superhero verhalen blijven standaard maar het blijft toch altijd wel leuk om op zo'n manier kennis te maken met oud striphelden waarvan je eerder weinig gelezen hebt kwa strips en dat je in de verfilmingen altijd kan genieten van de mooie visuele effectjes. Iron Man was ook weer zeer te pruimen en Robert Downey vertolkte ook hierin zijn rol erg goed. Er word in Iron Man wel een hele overdosis aan oorlogsaus overheen gegooit omdat dit erg veel draait en afspeeld in Afghanistan. Maak je niet vaak mee met stripverfilmingen. Misschien wou deze film ook subtiel een boodschap kwijt. De actie, humor en de vele leuke stunts zijn ook zeer geslaagd. Actie is lekker hard op vele momenten en de tegenstander was ook weer typisch.

Deze stripverfilming kon er ook weer door. Blijft altijd wel interesant. Nu wachten op deel 2.

3,5*