Opinions

Op een avond had ik er, na een hele lange tijd, weer eens zin in. Verstand op nul en een heerlijke "stormachtige" Nederlandse drama-film. Nou zijn er wel titels die ik niet verkozen zou hebben maar "Ik ook van jou" scheen kwa plot verder te gaan dan het zoetige gedoe met kakelende 50+ huisvrouwen, of zwaar gedesillusioneerde vrouwen met koters en allerlei issues, nouja... hoe commercieel aangedikt het mag zijn, het plot sprak mij aan.

Want deze film gaat niet over de bloemetjes en de bijtjes. Naast "De Kleine Blonde Dood" zet Antonie Kamerling hier weer een prima rol neer, net zoals DKBD ook als schrijver genaamd Eric die zijn nieuwe potentiële crush verteld over zijn relatie met Reza (obscure naam al). Reza word hier best wel sterk neergezet door de nog piepjonge Angela Schijf. En hoe Hollands deze film ook mag zijn, toch kon ik me wel inleven met de film en wist de film me nog wel te raken. We zien meteen al dat Reza zo haar anarchistische trekjes heeft waar Eric wel spanning en uitdaging in vind. Maar al snel merk je al dat er iets niet helemaal tof is bij deze jongedame. We kunnen het hier wel hebben over een gevalletje borderline. Reza wist me wel te overtuigen, de ene keer betoverde ze me en de andere keer was ze gewoon eng. En het aanlokkelijke in deze kwestie is; liefde maakt blind, ook al zou je van een afstandje denken dat je het al snel afkapt met zo'n figuur, maar van dichtbij daarentegen... wanneer jullie al zo op elkaar ingeworteld zijn. Dit levert confronterende momenten op die letterlijk en figuurlijk pijnlijk kunnen zijn. Wat ik ook grappig vond was dat ik hier en daar ook een beetje een Turks Fruit-gevoel kreeg.

Wat de film, met zijn plot, wel beter had gemaakt was subtiliteit. Maarja... aan de andere kant; het is een typisch Hollandse film, dus dan kan je dat niet verwachten. Het einde was ook voorspelbaar.

Verder wist de film me goed te overtuigen en aan het denken te zetten.

3,5*

Offtopic: Jezus Christus zeg! Was in plaats van het rookwaar de azijn soms in de aanbieding? Moralisme vormt al zo'n kankergezwel (en dan niet van het roken) hier in dit land en in dit geval laat het weer eens zien dat we weer maar al te graag zijsprongetjes maken. Moet ik maar weer degene zijn die vier maanden na de release weer eens inhoudelijk op het project reageert. Mensen mensen mensen. Braafste jongetjes van de klas. Oh er wordt hier gerookt. Er is hier een tiet te zien. Oh dit is kinderporno. Oh nu ben jij een racist/vrouwenhater etc. Oh dit is niet genderneutraal.
Zoek toch hulp en verpest de inhoud of de boodschap van een verhaal/film eens een keer niet. Stigma's en/of misplaatste beschuldigingen zijn veel schadelijker dan hoe jij op je tere zieltje wordt getrapt door dingen die zogenaamd niet meer van deze tijd zijn en jou er met de paplepel zijn ingegoten om geen diskrediet van je schapenaanhang te krijgen.

Roken in films: Oh! Wild at Heart! Die Hard! Smoke! Ga dat zien!

Of moet ik nu een heel stuk gaan schrijven over de tepels van Aiko Beemsterboer? Nou, dat werd eens een keer tijd in dit preutse impotente droogkutterige braafste landje van het westen.

Goed, nu over de film. Want die was in mijn ogen goed gelukt. Nederlandse films, je weet mijn mening er inmiddels wel over. En toch, soms maken we hier in dit land ook zo zijn interessante uitstapjes. Uitstapjes die slechts op Festivals terug te vinden zijn. In dit geval het IFFR. Pakweg twaalf dertien jaar geleden hadden we nog 170 HZ. Een film dat zich richtte op het leven van doven. De overeenkomst met deze titel is al snel gemaakt nu we ons richten op het blind zijn; maar... wat het ook mooier maakt: hoe we ermee omgaan.

Lot is een levenslustig zeventienjarig meisje. Haar introductie is eigenlijk al mooi en het werkt al meteen op je gevoelige snaar. Omdat je weet wat er gaat gebeuren. Maar nogmaals; hoe gaat ze ermee om?
Lot is een groot gedeelte van haar zicht kwijt na een vuurwerkincident. Is het leven van dit optimistische meisje daarmee in een klap voorbij? Al heel snel duidelijk wordt het van niet. Want ook al is Lot het grootste gedeelte van haar zicht kwijt: De titel zegt het al...

Natuurlijk zal het nooit meer hetzelfde worden. Toch weet deze film het gegeven krachtig en sprankelend te vertellen door Lots drijfveren en haar optimistische karakter dat blijft geloven en hopen. Daardoor lijkt het op medisch gebied alleen maar winst op te leveren. Maar helaas bevind ze zich ook in twee verschillende werelden en leert ze een heel ander beeld kennen als ze zich onder haar lotgenoten bevind. Zeker als het steeds intiemer wordt met de blinde en de wat oudere Micha. Want haar huidige vriendje is namelijk niet blind.

Wat moet ik zeggen? De film is gewoonweg knap en betoverend gemaakt en moet het ook hebben van de sfeer die je vaak helemaal meezuigt in Lots belevenissen. Het zit dicht op je huid; zowel de wanhoop als de teleurstellingen, maar ook zeker de momenten die hoop bieden. Onvergetelijk vond ik in dit laatste die scene waarin Lot haar diepste geluk weet terug te vinden door vrijwillig haar eerste nieuwe stappen in het water te zetten. Die hele scene met rondom rave was aangrijpend en de laatste shot was gewoon te mooi.

Het weer weer eens een Nederlandse film die boven al de inlandse bioscooptitels uitsteekt in mijn ogen. Abstract, ingrijpend, mooi en ergens ook hoopvol. Aiko Beemsterboer is hier toch wel weer op haar best.

4,0*

Mmmh...

Geen slecht Japans horrorfilmpje, dat inderdaad wel een beetje leentjebuur is van The Texas Chainsaw Massacre. Als ik Djelle's (god wat mis ik je gozer!) recensie lees, kan ik het echter wel eens zijn met dat de film vaak erg amateuristisch uit de hoek komt, met totaal de verkeerde soundtracks. Maar voor de rest liepen nog best wel vaak de rillingen over mijn rug, en waren die oude vrouw en haar dochter, nouja dochter... gewoon doodeng om te zien. Verder is deze film bijna van het begin tot het eind een psychologische martelhorror, wat begint met onsmakelijke dingen eten, naar meer... en wat dat betreft is de film weer erg gelukt, vooral de plottwist maakt het hele plaatje compleet en geeft alles plotseling een hele andere draai. Het acteerwerk was ook zeker niet slecht. Ook die familie op het einde was lekker stereotype.

Een film dat kwa plot nog wel wat meer budget nodig had, maar voor de rest vond ik deze nog best wel geslaagd. De ondertiteling van de dvd-versie (Japanse Cultcinema) was wel behoorlijk storend. Maar voor de rest kon deze der nog wel mee door.

3,5*

Zoals Baldur al zegt.... ook voor mij een van de beste misdaadfilms de laatste tijd. Van de Engelsen zijn we het inmiddels al gewend dat ze regelmatig in hun films ontspoorde straatschoffies toepassen. Nu in Ill Manors word daar even flink aandacht aan besteed, en worden we als kijker nu goed met de neus op de feiten gedrukt.

Ill Manors is wel een film die ik 2 keer moest bekijken om het goed te kunnen verwoorden, want het is wel een soort van Mozaïek film waar meerdere verhalen en personages ter spraken komen en ook hier en daar botsen en samenkomen. We worden bij het begin eerst geintroduceert met versneld afgespeelde shots van de skyline van Ill Manors (naam van de wijk) en daarna worden we al meteen meegezogen in de rauwe, realistische onderwereld van Londen, waar drugsdealen, prostitutie, jeugdcriminaliteit enz het dagelijkse straatbeeld vormen. En zo gaan we ook op zijn beurt van de ene naar de andere personages. Hun verhalen worden ook echt zo overtuigend en ook zo realistisch hard neergezet, waarbij ik nu al bijna met zekerheid kan zeggen dat het op zo'n manier niet veel in andere misdaadfilms ben tegengekomen. De vertellingen van de reeks personages zijn ook stuk voor stuk meedogenloos, angstaanjagend en ook op de meest realistische wijze neergezet, en vertonen ook echt alle uiterste dingen van het hedendaagse leven in de Londense achterbuurt. Wat mij het meest de rillingen bezorgde was toch echter wel dat verhaal van Jake, en dan ook met het idee dat dit gewoon een allerdaags gebeuren is daar. Jake is nog maar net in de puberteit en komt door de invloeden en zijn vraag om een zakje wiet zo in het verkeerde groepje terecht, waarin hij niks kan overzien, zeker niet wanneer hij een onherroepelijke daad moet plegen, met alle verschrikkelijke gevolgen van dien. Hoe dat jochie zo gemanipuleerd en overgehaald is gewoon misselijkmakend om te zien. Vooral bij dat moment dat hij te maken krijgt met de broer van dat ene meisje die hij per ongeluk doodschoot tijdens een opdracht om een drugsdealer te killen, wrong place, wrong time. Verder vond ik dat gedeelte van Aaron en Ed ook erg om te zien, hoe ze de crackverslaafde prostituee Michelle boeten om het feit dat ze het telefoontje van Ed heeft gejat. Verder was dat hele verhaal rond die baby ook keihard en verstikkend. Op die Jody ben ik haast verliefd geworden, wat een stoere meid was dat zeg. Vooral ook leuk om te zien hoe ze een van der pestkoppen er flink van langsgeeft, terwijl ze hier voor nog daar niet tot toe in staat was, maar de rauwe realiteit waarvan ze steeds getuige van was heeft haar uiteindelijk een stuk harder gemaakt. Ook Kirby vond ik af en toe erg geestig overkomen.

Wat ik wel een beetje tegen vond vallen was dat stukje dat dat hotel in brand vloog. Het hele feit eromheen is wel goed bedacht en uitgewerkt, maar waarom nou door een brand in het hotel door een "ongelukje", zoiets kan altijd wel gebruikt worden in films. Had liever zoiets gezien dat ze in gevaar liepen door dingen binnen de onderwereld en niet door een doodgewone brand. Maargoed, daar stoor ik me verder ook niet aan.

Hoe de film in elkaar is gezet is ook erg mooi. Met elke personage die zijn eigen ding heeft, en dat de meeste allemaal bij een komen. Op zijn tijd zingt regisseur plan B er een rap doorheen met behoorlijk goede teksten, afwisselend met flashback beelden, een levensloop van en personage of een introductie van iemand. Zeker niet storend. Gelukkig zijn het geen musicals.

En zo zie je maar weer dat niet alleen de Amerikanen maar ook de Engelsen prima achterbuurtfilms kunnen maken. Ook Rollin with the Nines was zoiets. In ieder geval geen stoerdoenerij en veel halfblote meiden, gewoon de keiharde realiteit en de mededeling dat het leven als een "Scarface" helemaal zo leuk nog niet is.

Hopelijk heeft Plan B nog meer films in zijn planning staan.

4,5*

Na Les Triplettes de Belville is dit ook weer een uitstekende mooie film van Chomet. Wel jammer dat dit ook nog maar slechts zijn enige 2 zijn want de man heeft toch nog een hoop talent, en weet ook hierin weer een hoop schilderij achtige prenten neer te zetten. Bij zijn vorige film kwam hier en daar het fantasy thema nog wel aan bod maar hier is dat niet het geval. We volgen dit maar een goochelaar die, door de komst van de normvervaging en de rock en roll generatie steeds maar minder succes maakt. Met zijn konijn en zijn talenten hoopt hij het in Engeland wel te maken maar daar word het ook niks, in Schotland lijkt er nog wel wat licht aan het einde van de tunnel te komen maar toch.... De beelden van Schotland zijn ook helemaal zoals ze moeten zijn, regenachtig, rotsachtig en beeldschoon. Echt met volle aandacht gedaan. Wat tekenkunsten blijf ik Chomet weer complimenten geven. Wel is dit meer de drama kant op dan de komische kant lijkt het vaak, met name het einde. Moest toch wel even een traantje wegpinken toen. Vooral met die scene dat die magier het konijn achterlaat in de Schotse hooglanden. Nee het einde is niet bepaald vrolijk. Alhoewel.... zoals SnakeDoc zei: spoel nog even door bij de aftiteling.

Verder weer een kunstwerk.

Edit: Met stemmen van? De stemmen waren hier niet eens aan de orde.

4,0*

Net gezien. Ik was ook al erg benieuwt naar deze en wou ook welleswaar wat meer Franstalige horror gaan proberen. Maar het was ook mooi dat ik ils voor maar € 5 heb gevonden en ils was voor mij serieus een zenuwslopende en doodenge ervaring. Die me die kleine 74 minuten niet met rust liet. Echt zo akelig en donker.

Dat merk je ook al meteen bij het begin van de film. De aankondiging van de acteurs word al gelijk weergeven met een creepy stil deuntje en onweergeluiden der doorheen waardoor je der al helemaal klaar voor bent. Dan komen we bij de intro van de film. Met die moeder en dochter die midden in een regenachtige nacht met onweer op weg naar huis zijn. Naderhand moet de moeder ineens voor iets ontwijken en botst tegen een paal aan, waardoor ze autopech hebben. De moeder gaat dus in de motor kijken en de dochter wacht dan op der en dan ineens hoort ze niet meer dat der moeder achter de kap staat en inderdaad, ze is verdwenen. Dan wil zij opzoek maar vanwege enge geluiden uit de bosjes springt ze weer in de auto en even later word zij ook gegrepen door "ils" Maar wie of wat zijn "ils" dan? Geesten, Moordenaars? Het begin was al echt om de rillingen van op je rug te krijgen.

Dan maken we kennis met het echtpaar Lucas en Clementine. En dan krijg je ook even hun gelukkige leven in hun villa te zien. Maar dat duurt dan ook niet lang meer totdat "ils" zich ook in en om hun huis bevinden. En dan blijft de film ook gewoon tot het einde aan toe dood en dood eng en vaak zat ik ook met een half hand voor mijn ogen te kijken terwijl je je maar blijft afvragen: Wie of wat zijn "ils" nou? We weten nou wel dat het mensen zijn... of niet? En dan is alles ook zo donker en stil wat het ook juist spannender maakt. Het engste vond ik toch ook wel die achtervolging in het bos. Die intense angst is ook om serieus mee te voelen. En dan ook nog die geluidjes van die ratelaar die je dan hoort. Ik krijg het er gewoon koud van als ik dit allemaal zit te typen. En ook die scene dat Clementine de auto terugvind en der dan zo'n gestalte voor de auto staat. Verder vond ik scenens in die tunnels ook erg spannend (ook al gebeurde het bij daglicht) En dan krijg je ook wel een klein beetje licht van wie "ils" nou zijn. Maar daar kom ik straks nog op terug. Welke scene ook nog erg ijzingwekkend is is dat Clementine na het moeten toezien dat haar man werd weggesleept, probeert te ontsnappen en aan het einde van een tunnel een uitgang ziet, maar deze met tralies afgesloten bleek te zijn. En dan krijg je die shot van dat ze schreeuwend achter de tralies staat en naderhand rijd er een auto voorbij en ineens staat ze der niet meer. En dan denk je na een tijdje zwart beeld dat de film is afgelopen en de ondertiteling eraankomt....

.....Maar dat is dus niet zo. Want nu komt het climax wat mij nog wel heel lang vast zal houden. We krijgen dan wat shots te zien van een bos bij daglicht en ineens krijg je weer dat enge geratel te horen. En dan komen we te weten wie "ils" precies zijn. Dan zie je een groepje zigeunerskinderen voorbij lopen, waar Oost-Europa bekent om staat. Zigeunerskinderen of weeskinderen die zwaar zijn ontspoort en moorden en martelen voor hun plezier of voor geld. Toen moest ik ook al gelijk aan die zigeunerskinderen uit Hostel denken. Naderhand stappen ze in een bus en rijden weg en dan krijg je een paar zinnetjes te lezen met dat de politie de lijken vond van Clementine en Lucas en de kinderen (tussen de 10 en 15) heeft opgepakt. En dat de jongste van de kind verklaarde..... (Ja, ja, ja, en dan zit je helemaal gespannen te wachten)......DAT HET STEL NIET MEE WILDE SPELEN!!! En bij die zin kreeg ik toch echt gewoon kippenvel. Dat zulkejonge kinderen dan ook zo zwaar gestoord kunnen zijn. Dat is gewoon een moment die ik niet meer zal vergeten. Vraag me dan toch nog wel af hoe zulke kinderen dan zo stilletjes die moorden pleegden.

Ook zou dit nog wel een inspiratiebron geweest kunnen zijn op The Strangers. The Strangers was ook al aardig creepy maar deze was nog veel intenser en enger!

Gewoon een heel sterk debuut van Monreau en Palud. Ben ook al nog benieuwder geraakt naar hun remake op The Eye die ook zenuwslopend moet wezen. Dat die Fransen films ook veel intenser kunnen maken dan die Amerikanen is ook echt wonderbaarlijk. Bij ils kunnen maar weinig Amerikaanse horrorfilms tegenop die ik gezien heb. En natuurlijk is Ils er ook absoluut niet alleen voor de horror maar ook voor waar het allemaal op neerkomt en het kippenvelverwekkende einde die je nog heel lang zal bijblijven..... Ik zal gewoon zeggen: meteen kijken en absoluut de spoilers niet lezen als je hem nog niet heb gezien en..... Shit... hoor ik daar nu een zacht geratel in de tuin.... holy ghost... maar effe stiekem gaan kijken.....

4,5* maar hij leunt al aardig tegen een 5* aan.

Sterk. En wederom een grote voorsprong van de Zuiderburen.

We kennen dat verhaal van Ismail Ilgun nog in 2016. De kranten stonden er vol mee; treitervlogger, mensen slaan, dingen in de brand steken, overvallen, stroomstootwapens... Je kon het zo gek niet bedenken. Toen ben ik maar zelf zijn Youtube-kanaal gaan kijken en... toen zag ik toch wel iets heel anders dan de media mij deed verwachten. Maarja, ondertussen was het al te laat. Pownews zag er weer zoete broodjes in, en elke rasmongool vanuit elke uithoek van Nederland had via een zelfgemaakte vlog wel iets te melden over deze jongen. Nouja, niks zeggen terwijl je sensationele bek door ratelt.

Maarja, het is zoals het is: Het gebeurd niet op de een of andere dag dat je opstandig wordt.

De film Image legt ook de pijnlijke zenuw bloot. Dat je dit soort sensatie overal ter wereld hebt is punt één, maar er films over durven te maken... Dat doen ze in Nederland weer eens niet. De opening van deze film is al duidelijk genoeg; vele archiefbeelden van rellende jongeren van Noord-Afrikaanse afkomst. Negroïde, Marokkaanse, getinte... We kennen het wel. Het nieuws weet het allemaal lekker gesapig te vertellen. Een van de medewerkers is de zekere Eva. Ze krijgt opdracht om informatie te verzamelen uit een groepje Marokkaanse jongeren uit Molenbeek; en dan gaat haar geweten spreken: er zijn teveel dingen die haar ervan weerhouden om de waarheid achterwegen te laten... ahum, de waarheid waar niet over gesproken mag worden. Ze maakt kennis met Lahbib, die haar meevoert in de sferen van de wijk. En die is toch wel alles behalve hatelijk en gewelddadig.

Ze probeert het tegendeel te bewijzen door een wat genuanceerde docu te maken om een ander beeld te creëren. En zo volgen we zowel Eva, die onder druk staat van zijn baas en Lahbib, die het verleden achter zich aan heeft zitten. Echter, als ze samen zijn lijkt de rust te zijn gekomen.

En dan het einde... Het leek zo'n hoopvolle kant op te gaan; het was Eva en Lahbib ook ergens wel gegund... Maar, nee... Bij lange na niet. Sterk!

Het begin van de loopbaan richting Bad Boys 3. Het duurde wel even om deze te vinden en Black en Patser waren al voor gegaan. Maar hier laten de twee Belgisch-Marokkaanse broertjes al meteen een hoop potentie zien.

4,0*

Ben ik eventjes gek dat ik hem een 2,5 gegeven heb

hop 3,5

Jean Reno is weer helemaal terug, en slaat harder toe dan ooit in deze Franse gangsterfilm. Deze was dus wat mij betreft harstikke gelukt en is gewoon kei en keihard. Het begint natuurlijk met hoe Reno word neergemaait en met 22 kogels in zijn lichaam toch nog gereanimeerd kan worden. En daar laat de ex-maffialid het niet bij zitten en slaat keihard terug en dat gaat er zeker medogenloos aan toe. Geen grijntje genade is er meer te bekennen bij Mattei. En dat maakt het de film zo mooi aangezien het naderhand gewoon van kwaad naar erger gaat. De film zit gewoon helemaal goed in elkaar, de Marseille locaties zijn meeslepend en we krijgen zelfs nog wat Ronin-achtige autoachtervolgingen erin voorgeschoteld. Ook zitten er weer voldoende actiescenes in waar de Fransen tenminste nog wat mee doen in films ten opzichte van de Nederlanders in film. Vind overgens Mattei nog best erg fit voor iemand die net 22 kogels in zijn barst had. Zo raced hij nog kunstig op een motor, kruipt ie moeiteloos door prikkeldraad heen en kan ie zelfs nog rennen en vechten ook, en een conditie van heb ik jou daar. Verder zijn de bijrollen van zijn familieleden ook erg mooi en die gangsterbaas is echt lekker meedogenloos. Het einde is erg mooi!

Fijne Franse misdaadfilm weer in jaren. Reno is gewoon een van de helden uit Frankrijk en dat bewijst ie weer in L' Immortal, na de teleurstelling Inside Ring.

4,0*

Had deze gezien voor Hundstage die ook prachtig was. Ook Import/Export heeft weer iets fantastisch. Nu op een andere manier. Namelijk het tegenovergestelde leven. We beginnen in Oekraine, het arme gedeelte. En ik moet zeggen. Die besneeuwde troosteloze buitenwijk ziet er wel echt indrukwekkend uit en je moest je je eens voorstellen om daar te wonen. Het oogt allemaal blauw, koud en erg troosteloos. In Oekraine woont Olga, een verzorgingsvrouw die in der vrije tijd werk doet bij sexcam gesprekken, waar je als kijker die soms wel eens porno kijkt ook erachterkomt hoe het er daar allemaal aan toegaat. Want de meeste dames die je op internet in pornofilms ziet hebben zo'n leven. Daar ga je dan ook over nadenken. Film is ook weer totaal ongecensureerd maar ik vind het wel harstikke overdreven dat deze op IMDB de genre Adult krijgt.

En zo gaan we naar Oostenrijk. Daar lijkt het cultuur rijker maar vrolijker word je der ook niet van. Daar krijgen we te maken met Paul die is ontslagen bij de bewakingsopleiding en door zijn oversekste stiefvader aangemoedigt om snoep en gok automaten te verplaatsen. Verdient beter joh!

En zo krijg je dus dat Olga naar het rijke Oostenrijk gaat en Paul en zijn stiefvader gaan naar Oost Europa. Olga lijkt het nu wel beter voor elkaar te hebben en krijgt een baantje in een berjaardetehuis. Maar je ziet toch ook wel dat het pijnlijk kan zijn om al die gekwelde dementerende berjaarden te onderhouden. Ik weet ook wel een beetje hoe het is want ik heb hetzelfte met mijn oma gehad. En die mensen zijn gewoon ongeremd en je moet er een sterk hart voor hebben om ze te kunnen verzorgen. Ondertussen zijn Paul en zijn stiefpa in Oost Europa bezig automaten her en der te plaatsen en we komen er ook nu wel achter waarom die Stiefpa zo nodig daar die automaten wou plaatsen. Namelijk vanwege de hoerenmilieu daar en omdat ie op zijn ouwe dag nog eens flink van bil wil gaan. Paul zit er maar tegen aan te hikken. Die scene in die hotelkamer kan je ook erg vergelijken met die scene in Hundstage waar die Lerares in de kamer zit met die 2 smeerlappen. Die Stiefvader was me in iedergeval een smeerlap en Seidl kan het seksisme en onterecht met vrouwen omgaan heel goed weergeven.

Het einde was wel een beetje umheimlich vond ik.

Maar zo is Import/Export ook een schitterende film van Seidl. De somberheid en de frustratie en de leegde straalt er gewoon van af. 2 verschillende culturen doormekaar gemixt en dat laat Seidl weer op een indrukwekkende manier zien. Ik kijk al uit naar zijn nieuwe film dit jaar.

4,5*

Ik heb hem eindelijk gevonden in een V&D in Den Bosch voor 5 euro. Nou ik kon hem echt niet laten liggen. Gisteren weer eens herzien en hij blijft gewoon goed. Die mooie futuristische decors, flats, vliegende auto's, neonreclame, rupsmetro, Metrostation en de smerige donkere vernietigende achterbuurten zijn gewoon de uitschieters van deze prachtfilm, precies wat ik graag zie in films. Sinise acteerde goed en die zwarte man en sinise's vrouw ook. De futuristische sfeer blijft boeien en ik snap echt niet waarom mensen dit zo slecht vonden. Het verhaal is ook goed en redelijk orgineel bedacht. Ik zou echt niet weten wat er zo slecht is aan deze film.

Al moet ik wel zeggen dat dit niet echt een zomerfilm is. Ik kijk dit soort films liever rond de herfst en de winter. Maargoed.

Ik verhoog mijn stem naar een 4,5* Deze film was al een tijd van harte welkom geweest in mijn collectie en eindelijk staat ie in mijn dvd kast. Een must voor iedere SF-liefhebber. Aanrader!

In Nederland moet je steeds vaker naar de pindakaasboer (of "vinden is houden"-wegen) lopen om bepaalde films te zien. Waar vele landen nog wel eens geloven in het festival en cultpubliek heeft Nederland nog altijd die kwalijke gedachtegang dat alles draait om de hoeveelheid cijfers en bezoekers. The Void heeft hier een kleine release gehad en In A Violent Nature lijkt zo goed als vergeten als verbannen te worden binnen het Nederlandse netwerk en regioverkeer.

In A Violent Nature is weer een film die de bezoekers liet flauwvallen; aldus de headlines. Dan raak ik toch altijd wel benieuwd. Van Chris Nash herinner ik me nog de fantastische The Void en met In a Violent Nature lijkt hij het budget wat omlaag geschroefd te hebben omdat er nu niet veel anders nodig was dan een bos, een dwalende gevaarlijke zondeling en wat jonge kampeerders. Klinkt al aardig cliché.

In principe is dat het ook. Een groep jongeren vindt een amulet en neemt het mee. En zo krijgen ze een type serial killer achter hem aan. Of deze killer dood, levend of überhaupt menselijk is blijft vooralsnog onduidelijk. Dat de kills wel lekker goor en pijnlijk zijn; met name dat dat hoofd van die jonge dame door het opengereten gat in de romp wordt getrokken is een feit. Het is allemaal vrij standaard; maar het fraaie camerawerk, een realistische samenloop zonder al te veel toevallen, filtergebruik, de natuurplaatjes, het acteerwerk en ook de soundtracks houden deze film in balans. En natuurlijk heeft de protagonist zo zijn achtergrondverhaal en schijnt hij al bekender te zijn in de streek dan je denkt.

En zo is de film een fraaie arthouse-horror en een iets kleinere productie van Nash. Misleidend was wel: ik kreeg geen last van de kwalen die enkele festivalbezoekers volgens de recensies zouden moeten hebben. Dat zal wel weer geen goed teken zijn.

4,0*

Wat een zalige typische Britse misdaad/komedie die zich afspeelt op een plek die je gewoon niet kan raden: Brugge. Tijdens het kijken van de film word je ook meegesleept in de Brugse sfeer want ze hebben toch wel heel wat mooie plekjes uitgekozen van de stad en krijg je ook een beetje de neiging om er zelf eens een bezoekje te brengen. Verder was dit gewoon een erg leuke, maffe film. Acteerwerk was al helemaal fantastisch. Brendan Gleeson als Ken die de toerist speelt en geniet van de stad terwijl Colin Farrell als Ray de hele tijd Brugge loopt te vervloeken. Er word in deze film ook behoorlijk wat fuck(ing) geroepen en soms lig je gewoon krom van het lachen van de stomheid van de personages. Verder vond ik ook die Vlaamse dame (Chloe) waar Ray een oogje op had erg leuk en dan de ex van Chloe die ertussen inkomt. De grappen zijn ook heerlijk afwisselend met bot geweld en vond die dwerg ook helemaal geweldig.

Gewoon een erg geslaagt Brits(Belgisch) misdaad filmpje dat in de categorie valt van oa de films van Ritchie. Maar dan dit keer niet met London op de achtergrond maar "fucking" Bruges.

4,5*

Fijn filmpje.

Na een hele stortvloed aan actiefilms, om zijn gemarkeerde rol in Taken in stand te houden, lijkt er toch een einde te komen aan het actietijdperk van de man Neeson. Althans, dat is vermeld.

Hij keert hierin letterlijk en figuurlijk terug naar zijn roots. In dit geval in zijn geboorteland Ierland, ten tijde van de IRA. Neeson is Finbar, een huurmoordenaar die na een laatste schot vindt dat het welletjes is geweest. Het is tijd om terug naar de basis te gaan in het Ierse kustdorpje. Echter loopt hij een meisje tegen het lijf. Dit is niet slechts de dochter van zijn vertrouwde caféhouderes, maar ook de stiefdochter van een gewelddadige rebel die samen met zijn ploegje is ondergedoken. Al snel hebben we hier met voortvluchtige IRA-lui te maken, en het lijkt erop dat Finbar nog een keer in actie moet komen als de situaties uit de hand lopen en chantage, afpersing en dreiging de rollen overnemen.

Het verloopt allemaal vrij gemoedelijk, waarin we ons meer op een thriller richten dan op een actiefilm. Pas op het einde gaat het eventjes los. De conclusie is dat deze film prima weet te slagen in zijn sfeer, dorpse loyaliteit en een wildwest-achtig verhaaltje. In the land of saints and sinners is daarmee een geslaagde vertoning op niveau. Een beetje in de categorie Cold Pursuit.

Benieuwd of Neeson zich aan zijn woord houdt.

4,0*

2 jaar geleden gezien en nu moet ik hem maar eens een stem geven. Ik vond het een leuke film. Clint Eastwood maakte er zoals altijd weer iets goeds van en die Psychopaat Malkovich was ook een held in deze film die het JFK even dunnetjes wou overdoen.

Ik had me zeer geamuseert met deze film.

3,5

Na de Science Fiction loopbaan lijkt Natali zich op de horror gericht te hebben.

En dit was zeker geen verkeerde Netflix-productie. Een verfilming van een kort luisterverhaal van vader en zoon King leek me nou niet zo overtuigend. Als het nou gewoon een boek van papier was en op zijn minst 400 pagina's zou hebben... Maar de samenloop is eigenlijk ook wel uit te werken op 50 blz. In the tall grass is een vlotte film, maar wel heel overtuigend.

Nou, broer en zwangere zus rijden naar San Diego om een adoptie af te staan voor het ongeboren kind. De vader is er vandoor gegaan en de moeder is nog te jong om een kind op te voeden. Ze stranden in een rurale omgeving bij hoog gras en horen een noodkreet van een jochie. Ja, dan gaat je geweten spreken en besluit je toch maar even een kijkje te nemen... En dat hadden ze toch maar beter niet kunnen doen.

Vanaf dat moment ontpopt de film zich tot een claustrofobisch spektakel waarin dit keer het hoge gras centraal staat. Het oude afgezaagde gezegde: eenmaal je het betreed, kom je er niet meer uit. En de film gaat steeds verder. De tijd die steeds opnieuw gaat, bovennatuurlijke krachten, een psychopatische vader en dan ook nog een magische steen. Ook die bowlingcentrum was mooi gevonden. Travis stal de rol van iedereen.

En ja, het einde. Wie had dat nou gedacht?

Conclusie, dit is een zeer vermakelijk en goed te verteren filmpje. En ja, hoog gras... Je moet Stephen King heten om er maar op te komen en om er iets mee uit te kunnen werken.

4,0*

Hele interesante dramafilm met een heel sterk enzoektocht-verhaal. De rollen worden om te beginnen buitengewoon prachtig neergezet: Tommy Lee Jones, een vader die met de vermissing van zijn zoon te maken krijgt en ook weer een mooie rol van Charlize Theron. Het verhaal is zeer uigebreid en je komt ook continu voor verassingen te staan. Het word ook echt op zon hele bizare manier vormgegeven. Dan blijkt de zoon dood te zijn en in stukjes te zijn gehakt, dan ineens schijnt ie te leven maar evenlater is ie toch weer dood en schijnt het toch die ene in stukjes gehakte lijk te zijn.

Daarnaast zijn de videocamera-beelden van de oorlog ook erg boeiend en ook helemaal een toepasselijke onderwerp voor deze film. Ook het sfeertje zit er goed in en alles word rustig verteld zonder sensatie. Juist vond ik het ook mooi dat die oorlog-stukjes alleen maar die handy-camera stukken waren van Mike (de zoon) Het climax was verassend.

Zeer boeiende film.

4,0*

Erg mooie film. Het moet erg veel weghebben van een Documontaire maar uiteindelijk is het een gewone vluchtelingen/een moment uit het leven/roadmovie. Om te beginnen vond ik de personages erg goed. Ze waren ook gewoon echt en eigenlijk meer gevolgt met de camera als ik het goed begrepen heb, of het was een soort reconstructie. Ook de winderige en zanderige achtergronden hadden een mooi decor en muziek was er nergens te horen en het camerawerk is zo gedaan dat het net lijkt alsof je der zelf bij bent. Ook de locaties vond ik mooi: Van het zanderige armoedige Afghanistan, Iran enz naar het rijke Europa. Ook zal het term reisfilm niet mistaan.

Natuurlijk is dit een film met een boodschap en laat ook zien hoe het leven en het gevoel van een vluchteling, gesmokkelde eruitziet. In ITW word het zo realistisch mogelijk weergeven en ik vind dat dat erg gelukt is en het maakt de film ook best spannend af en toe.

Voor de rest een mooie tweede film van Winterbottom die ik heb gezien. Deze is ook wat beter dan Code 46: de enige film die ik tot deze heb gezien. Gewoon, meeslepend, boeiend, realistisch en ook spannend en leerzaam.

4,0*

De uitspraak Tijd is Geld word hier behoorlijk letterlijk genomen.

Andrew Nicol zet hier weer even een prima en uiterst vermakelijke sf neer dat zich afspeelt in de wereld waar tijd dus nu echt geld is en dat je leven afhangt van tijd. In ieder geval een wereldje waar je je niet in wil bevinden. De decors verschillen niet al te veel met onze tijd, maar de armoede en het futuristische downfall druipt er wel van af. Het levensloop van de mensen is ook geen prettig vooruitzicht. Hier en daar zie je bijvoorbeeld zwervers met te weinig tijd, dus ook op sterven liggen. Ja das andere koek. Die auto's (oldtimers met een futuristisch geluidje als ze rijden) lijkt Nicol ook zo gerecycled te hebben uit Gattaca, waar hij ze ook gebruikt heeft. Justin Timberlake vond ik nooit zo slecht en ook hierin doet hij weer goed zijn rol, samen met Amanda Seyfried. Hij weet zich nog wel staande te houden in het rare letterlijke wereldje, maar zijn leven neemt plots een andere wending als hij inene een enorme som aan tijd geërft krijgt (lees geld) wat hem naar een duister complot lijd waarin hij vals word beschuldigt van moord. Hij gijzelt Seyfried die hem later wel begint te begrijpen en gaan ze terugvechten tegen het systeem en de onschuld bewijzen.

Opzich is dat best knap gedaan en krijgen we gewoon een spannende en meeslepende achtervolgingsthriller. De oude bekende elementen komen we uiteraard weer tegen maar het werkt allemaal erg goed met dit concept. Naderhand krijgen we wat fijne actiescene's voorgeschoteld en een best sterke einde. In Time verveeld in ieder geval geen moment.

4,0*

Aan het hoesje van de dvd te zien leek me dit op een serieuze film over het einde van de wereld (nouja een drieluik dan) Maar het bleek dus grotendeels een komedie te zijn. Maargoed... Ik vond het evengoed nog wel een geslaagde drieluik (op een verhaal na dan)

The New Generation vond ik geen zak aan. Het is een erg afgeraffeld zooitje dat zich wil aansluiten aan de zombie-hype van deze tijd en daarin gewoon keihard faalt. Met een hoop slechte slappe humor en een bloedirritante romance. Tja, verder kan ik er weinig over zeggen. (1,0*)

De tweede is meteen een stuk interessanter. Het lijkt erop alsof ze de robot uit I Robot hierin hebben hergebruikt, wat ook meteen voor een paar mooie futuristische plaatjes zorgt in een eeuwenoude tempel, waar de robot tot boedhist is gemaakt. Maar helaas zijn er doemdenkers, die net als in I, Robot (veel verwijzingen dus) een gevaar zien in die robot en het maar als uitschot ziet dat slecht is voor de wereld en sterker nog, zelfs tot de ondergang van de mensheid kan lijden. Futuristische discriminatie dus. Zo gaat de robot op zijn eigen manier en zijn eigen instellingen tegenspraak houden, wat voor best wel rare en bijzondere momenten gerant staat. Best een raar doch melancholisch verhaaltje dit. Wat mij betreft geslaagd (4,0*)

Het laatste is gewoon behoorlijk fout. Hierin dreigt de wereld te vergaan omdat er een gigantische meteoriet op de aarde stevent. En dan niet zomaar een meteoriet, maar een hele grote 8 Ball. De film word zo al heel gouw een parodie op Melancholia en de rest van de films met dit soort thema's. Zo volgen we een gezinnetje die op hun eigenaardige manier omgaan met de laatste dagen en de ongelukken, onhandigheid en bekvechten maar niet vermeden kan worden. Helemaal geweldig zijn die nieuwsprogramma's waarin de journalisten ook helemaal lijp worden en uiteindelijk, omdat het toch maar de laatste dag van de aarde is, even wat geheimen over de geheime relatie tussen de vrouwelijke reporters openbaren hahahaha Gewoon zo'n foute apocalypse verhaal dit. (3,5*)

Wat mij betreft toch nog een drieluik die te verhapstukken is, alleen het eerste verhaal slaat helemaal nergens op maar de andere twee zijn zeker wel de moeite waard. Sterke regie ook van de heren die verantwoordelijk zijn voor A Bittersweet Life, A Tale of Two Sisters en Hansel & Gretel.

3,5*

Leuk en fout weer!

En ja, er zijn er al zoveel van gemaakt. Zowel op een grimmige als humoristische manier. Deze maakt er een kruising van. Er hoeft niet veel over uitgelegd te worden. Echter gaat het hier nu een keer niet over een autopech, maar gewoon over een dienst die vier delinquenten moeten ondergaan... op een wel heel verkeerde plek waar de begeleiders flink spijt van gaan krijgen.

Ze zijn in het gebied van een een of andere gestoorde burgerschap. Al bij de kennismaking in de kroeg weet je al meteen dat het niet goed zit, en wat ook die zogehete spekzwoertjes zijn. Echter wordt de boel met een korrel zout genomen en gaan de vier schoffies aan de slag. Maarja, wat er gebeuren zou moeten, gebeurt.

En zo worden ze al snel het doelwit van deze gekken. En niks blijft ze bespaard; van een macaber theaterspel met de strontverdrinking tot het gespetter van bloed, ingewanden en je weet het gebruikelijke wel. Echter wil het wel spannend blijven, want wie van de goedzakken zal het overleven?

Het acteerwerk is ook zeker niet slecht. De aanwezigheid van Kate was fijn, en vooral Tim en begeleidster Sam waren erg cool. De andere partij; dat inteeltgespuis, zette de rollen wel op een zo'n dergelijke manier neer dat je ze als kijker ook echt ging haten en verafschuwen. Mede misschien dankzij de rituelen die ook op een cynische zwarte manier werden neergezet. Erg overtuigend. Heerlijk was het ook als er weer eens een van die bruten werd afgeslacht.

En tsja, het einde... Zat die eraan te komen of niet?

En dan die fanfare, met de koren en dansjes...

3,5*

Had deze ruim een maand geleden in de bioscoop gezien vol verwachting, maar de eerste keer leek gewoon tegen te vallen. Ik had er veel te veel van verwacht en ik kwam toen gewoon met een leeg gevoel de bioscoop uit en wist gewoon dat er iets niet klopte. Inception kon gewoon niet tegenvallen na films als Memento, Insomnia, de 2 Batmans en The Prestige. Maar misschien dat het ook wel door het ingewikkelde gepuzzel ging dus kort daarna tijdens een meeting maar weer gekeken, en toen begreep ik er wellicht veel meer van en was ie een stuk beter dan de eerste kijkbeurt. Alleen toch hier en daar wat minpuntjes, hij had wel iets duisterder gemogen en bepaalde actiescenes konden ook beter, ook had dat overdreven bombasme weggemogen. Verder is Inception gewoon uiteindelijk een dijk van een film. Leonardo diCaprio is weer erg goed en heeft de hele film door opnieuw een schitterende uitstraling. Maar eigenlijk stal Joseph Gorden wel weer een beetje de show. Ook Ken Wantabe was meer dan welkom. Verder ook een mooie kleine rol van Michael Caine als de vader van Dom Cobb.

De film verder is en blijft ingewikkeld en je zal hem waarschijnlijk wel 10 keer moeten zien om hem 100% te begrijpen want de regiseur heeft zo expres het verhaal heel ingewikkeld gemaakt. We weten natuurlijk dat het 6 verschillende dromen zijn waarvan de situatie in de ene droom gevolgen heeft voor de andere droom. Dus bv als je in de ene droom in een badkuip valt of in het water dan in de andere droom stroomt er een vloedgolf of lawine jou kant op, en als je in de ene droom kanteld dan heeft dat ook gevolgen voor de zwaartekracht in je andere droom. Dat vond ik echt een thema om van te smullen. Ook de locaties waren prachtig en ik vond die scenes in Parijs onderandere dat dubbelvouwen van de stad of die spiegelbeelden ook echt een lust voor het oog. En dat is dan nog niet alles, en nu komt het verhaal die voor mij nog niet echt 100% duidelijk is, namelijk om het feit dat we natuurlijk er later achterkomen dat Cobb getraumatiseerd is vanwege de zelfmoord van zijn vrouw waarvan hij de schuld van in zijn schoenen krijgt en waarbij hij daarvoor de hele wereld over vlucht. De ene keer is het zo dat zijn vrouw van het balkon springt. Maar later komt steeds die trein tevoorschijn en dan denk ik bijmezelf, wat zou dat nou met de dood van zijn vrouw te maken hebben, laat staan met het verhaal. Iemand uitleg?? Overgens vond ik die scenes met zijn vrouw af en toe verdacht veel weg hebben van die scenes uit Shutter Island. Zelfs de locatie en de situatie waar de sommige scenes daarover zich afspelen lijkt wel te zijn overgenomen uit DiCaprio's vorige film. De verhalen van Shutter Island en deze hebben toch wel wat met elkaar gemeen. Alleen vond ik Inception wel ietsje beter dan Shutter Island op bepaalde gebieden.

Ook die manier van met de lift in bepaalde dromen komen vond ik wel mooi verzonnen. Zo lijkt het net een beetje een soort club of warenhuis van dromen.

En de (droom)locaties om er even op terug te komen waren ook netjes. Die Parijs inderdaad, alleen vond ik wel dat ze wat meer mochten doen met de Japan locatie. Ook die scene in die sneeuwbergen waren indrukwekkend en ook die in de gang met die evenwichtsverlies. Die LA locatie vond ik minder vanwege dat zwaar regenachtige weer. Me hoofd die raakte daarvan best wel een beetje over de toeren. De actie/achtervolging daarintegen was wel weer goed. Ook die instortende stad aan het strand was erg mooi en had ook iets post apocalyptisch.

Het einde was ook erg mooi. We komen erachter dat Cobb gewoon de hele film gedroomd heeft. Die einde met die tol vind ik ook bijzonder en lijkt wel ook op een open einde maar ook daar heb ik vragen bij van wat ze willen zeggen met die tol.

Verder een film die uiteindelijk zeker niet teleurgesteld is. Alleen is het wel aangeraden van als hij een beetje tegenvalt na maar de eerste kijkbeurt moet je even wachten met stemmen en hem opnieuw zien. Zoals gezegt zou je deze film wel meerdere keren moeten zien om het helemaal te begrijpen. Maar verder een film om van te smullen. Alleen als de bombasme een beetje lager was, de boel wat duisterder en de actiescenes wat meer stijl hadden dan had Inception zeker een 5 gekregen!

4,5*

Hele interessante film en op het juiste moment gekeken.

Het is een Mexicaanse time-loop film die in eerste instantie erg bizar wordt uitgewerkt. Het begint een beetje komisch met die twee broers en die politieagent... Ze vluchten voor hem, maar dan blijkt dat ze vast zitten in het trappenhuis... Nee, er is geen blokkade... De verdiepingen blijven zich herhalen... Het tweede verhaal is misschien nog beter. Een gezin die erop uit trekt met de auto... Iets wat een degelijk roadmovie-sfeertje weet mee te brengen... Maar wat voor roadmovie? Eentje waarbij de weg zich herhaald waar ze maar niet uit komen. Terwijl het dochtertje geen adembuisje tot beschikking heb tegen haar astma...

Ik moet zeggen dat de regisseur hier erg goed heeft gefocust op de personages, die op den duur helemaal gek worden van de situatie. Wat psychologische oorlog zit deze film erg goed in elkaar en weet het realistisch en benauwend te blijven... Wat nog benauwender is is de uiteindelijke uitgangspunt van de film: Het lijkt een soort verwroeging van het oud zijn... Althans.. .Het gebeurd blijkbaar in deze tijd steeds vaker dat mensen in hun jongere jaren blijven zoeken naar dat beetje ideaal of geluk... of een structuur... en dat ze daar in blijven hangen... En dan is het te laat... ben je oud, versleten... en zijn alle dingen je voorbij gewaaid. Ondanks je ambitieuze baan bij de politie of als liftboy. Als het goed is was dit de uitgangspunt... En laat ik nu ook in zo'n situatie zitten dat de grote drie dichterbij komt en je begint te merken dat je steeds meer overblijft als je je draai nog steeds niet kan vinden.

Sterk concept.

4,0*

Deel 1 nog niet gezien maar gister was ik op een feest en we zouden naar de bioscoop gaan en dat werd dus The Incredible Hulk. Eigenlijk kijk ik altijd liever deel 2en nadat ik de eerste delen heb gezien maargoed, daar ga ik natuurlijk geen nee tegen zegen tegen zo'n uitnodiging. Persoonlijk vond ik TIH een vermakelijke film met wat lekkere over de top scenes, doch geen hoogvliegertje. Maar wel vermakelijk. Acteerwerk was ook redelijk en het verhaal is natuurlijk niks maar wat verwacht je bij superhero films...

3,5*

Ik had deze al eens gezien in December 2001 kan ik me nog goed herinneren en toen vond ik het al een geweldige film. Nu 8 jaar later weer gezien op dvd en hij was nog steeds leuk en ook heerlijk over de top. Will Smith weet er weer eens een onserieuze film van te maken en er worden miljoenen dollars aan effecten en schade in het ronde gestrooit. Gewoon weer typisch zo'n Amerikaanse film. Naast Smith had ook Goldblum een mooie rol. De komst van de schepen zien der ook echt zo uit als: WTF?? Als je naar deze of The Day After Tommorow kijkt, zie je toch dat Emmerich de kijkers hun adem in weet te houden met zijn effecten. Helemaal overdreven was natuurlijk dat New York, LA en Washinton helemaal van de kaart geveegt worden door die schepen. Wat ook erg leuk was was dat gevecht tussen die ruimteschepen en die straaljagers en Will Smith met die half dode ruimte wezen. Welcome to Earth.

Ook de scene in de ruimte is erg tof en natuurlijk is het Wereld-probleem oplossen zo geregeld.

Independence Day valt zowat niet serieus te nemen maar is voor vermaak echt een must. Gewoon een over de toppe- Popcorn vermaak. Ook oogt het een beetje als een anti-film. Ik heb er in ieder geval na 9 jaar opnieuw van genoten.

4,0*

Beter dan de twee voorgangers. Met leuke Duitse locaties in het midden en een prachtrol van Connery.

Het is nou wel lang geleden dat ik deze film zag.

Een niet te missen-topper. Op naar Indiana Jones 4

4,5*

Ook een prachtige film dat jochie kon ook goed zijn rol spelen alleen vond ik het wel erg sneu datDie indiase werd vastgemaakt in een kooi, zijn hart eruit werd gehaald en langzaam in het lava werd gehezen terwijl hij het uitschreeuwt van de wanhoop DAT NOEM IK GEEN 12+ FILM MEER!!!!!! Ik moest er bijna om huilen. (was zelf al 11 toen ik dat zag) Maar voor de rest was het goed gemaakt.

4,0

Een vermakelijke film maar ik vin die tekst van de film nergens opslaan zoals een truck in de woestijn met een stofwolk achterlatend, interesant hoor.....de gebroeders hogan beledigen beschietenen mishandelen lomax op beestachtige wijze en laten hem voor dood achter(oh wat erg) INDIES is niet erg serieus

4,0=film

0,5=domme tekst achter op de dvd hoes

Wat een saaie troep. Dat vuur zag er zooo nep uit en helemaal lachten was de manier hoe die hele bosbrand gestopt word. We laten even een "grote" dam (was trouwens maar een dijkje) ondploffen en dat blust dat water wel effe om het dorp heen uit. Wonderlijk dat het dorp zelf niet is ondergelopen.

Gewoon een schijtfilm. Pure marteling om naar te kijken. Het enige kleine puntje is Fahey. Voor de rest is het allemaal troep.

Nulkommavijf.

Eeehm.... Wow!

Dit was eigenlijk wel heel erg goed op alle vlakten.

Zo vader, zo zoon. Al ligt Crimes of the Future nog op de plank en ben ik onlangs met deze prent begonnen. Het heeft wel lang geduurd voordat deze in Nederland een beetje release heeft gekregen. En dan slechts een kleine release? Ergens snap je dat ook wel, in Hollandse begrippen die overduidelijk te vatbaar en kwetsbaar zijn.

Dat Brandon Cronenberg zijn vader achterna gaat staat hierin weer buiten kijf. Zijn debuutfilm Antiviral was een goede poging, maar net iets te eentonig. Met Possessor is er acht jaar later een fikse vooruitgang. Hierna lijkt hij dan toch de smaak te pakken gekregen te hebben en weet hij met Infinity Pool nu echt zijn identiteit te creëren. Naast dat hij door zijn vader geïnspireerd is, lijkt hij daar ook een geheel eigen loop aan te hebben gegeven, als je zijn twee laatste films naast elkaar legt.

Daarnaast heeft hij de mogelijkheid gekregen om een piekfijne cast bij elkaar te verzamelen en weet hij hier een wereld te schetsen waar bijna geen woorden voor zijn en waarbij je al vanaf het begin voelt dat deze wereld te mooi is om waar te zijn.

Li Tolqa. What the fuck is dit voor land, of wat het ook mag zijn? Is dit wel een land? En sterker nog... waarom krijg ik zelfs het gevoel dat dit stukje gebied zich op een andere planeet bevindt? Is dat soms vanwege dat lettertype dat ze hier gebruiken. Heb ik deze lettertype niet eens eerder gezien in strips van Moebius? In decoraties dat buitenaardse kolonies zouden moeten voorstellen? Is het een alternatieve werkelijkheid dat zich ergens in de zeeën rondom de Balkan moeten bevinden? Een paradijs in de hel? Dat laatste zonder twijfel.
Dit stukje gebied heeft namelijk een resort en James en Em, een elitair stel hebben daar hun vakantie geboekt.
James wordt hier prachtig neergezet door Alexander Skarsgard (zoon van Stellan). Cleopatra Colemen is me minder bekend. Het resort, het ziet er inderdaad heel sfeervol uit. Maar uiteindelijk weet je wel beter. In dit resort maken ze kennis met een ander stel van hoge klasse. Alban en Gabi Bauer. Mia Goth laat zichzelf hier weer zien daar waar ze bij Pearl is geëindigd. Dat wordt al snel duidelijk wanneer de eerste rare trekjes door de vingers gezien moeten worden. Maar dan, terwijl tijdens een rit het land gaan verkennen dat een paradijs zou moeten zijn terwijl er concentratiekamp-achtige taferelen langs de openbare weg plaatsvinden , is James in zijn onoplettendheid verantwoordelijk voor een dodelijk ongeluk. Op aandringen van de Bauers besluiten ze het maar te verzwijgen, omdat de overheid hier genadeloos zou moeten zijn.

En zo lijkt Infinity Pool als een doos vol verrassingen die door en door fascineren en lijk ik zelfs enige gelijkenissen te zien met Brandons vorige film. Elk moment lijk ik mezelf steeds meer te verliezen in de maatschappij van Li Tolqa. Ondanks het feit dat we hier, buiten het resort om, in een rimboe leven hanteren ze hier een wel hele futuristische executiewet. Een die dat zelfs nog wel voordelen kan hebben voor de dader. Of...

Het concept daarvan is standaard, de uitwerking verbluffend. Jouw kloon die geëxecuteerd wordt terwijl je zelf op een tribune mag toekijken hoe je vermoord wordt... Of andersom. Jij wordt vermoord, maar je kloon leeft voort. Eind goed, al goed, denk je. Een meevaller. Nee, nu pas begint de ellende echt.

Deze wet lijkt een vrijbrief te zijn om je uiterste zieke geest te laten gelden en hoe verleidelijk dat is. Em lijkt haar grens getrokken te hebben en besluit weer naar huis te gaan. James is geïmponeerd door zijn nieuwe vrienden... Alhoewel, vrienden?

De film, die al zo buitengewoon begon, lijkt alleen maar absurder te worden en lijkt hierbij ook zich totaal niks aan te trekken aan die nieuwe woke-richtlijnen. Naast dat er in wordt gerookt, blijven voornamelijk de gewelddadige en zeker de seksuele escapades een stempel. Alle vleeswaren komen in beeld, Mia Goth zie je poedelnaakt en met als kers op de taart is er nog een genotsmiddel dat voor hallucinante beelden zorgt waar Gaspar Noe ongetwijfeld natte dromen van zal krijgen. Ook is er plaats voor een paar lompe actiescenes en zijn die maskers, waarvan ik eerst dacht dat dat gewone vervormde gezichten waren, het visitekaartje.

En om even op Mia Goth terug te komen: ze is hier vrijwel net zo eng als in Pearl. Wat een talent heeft deze jongedame.

En net zoals in Possessor is de soundtrack ook subliem. Sfeervolle ambient van Tim Hecker. Zeker aan het einde vormen deze een prachtige combinatie met het uiteindelijke gezichtsverlies van James.

En toch, zo'n resort... Waar heb ik dat wel eens eerder meegemaakt? Ohja, Shalmayans Old. Al is Infinity Pool ronduit stukken beter en creatiever.

Ik kan er niet omheen draaien. Infinity Pool is gewoon verbazingwekkend goed en een heerlijke aanklacht tegen de leegte van een resortwereld. Westerlingen die heerlijk vakantie vieren in een land waar mensenrechten niet op nummer één staan... Daar mag wel de spot mee gedreven worden... en hoe?

5,0*