The Informant! (2009)

Soms moeilijk te volgen, maar Damon is steengoed en het verhaal fascinerend. Na de film blijf je alsnog enigszins vertwijfeld achter. Mooie toevoeging zijn die gedachtes van Whitacre die van de hak op de tak gaan. Tot slot zelfs nog een aangrijpende scène als Marc's vrouw hem vraagt nu eindelijk te stoppen met liegen in het gesprek over Dr. Miller met Sheppard. Al met al prima film. Leuk ook om nog eens te kijken met de kennis van de afloop; wellicht dat je dan nog wat meer oppikt .

Vermakelijke film, lekker luchtige benadering, terwijl het verhaal op zich ook een serieuze crimi-drama-aanpak had kunnen krijgen (zeker als je nagaat dat het waargebeurd is). Maarja, alleen al die over the top '70-muziekjes trekt de sfeer duidelijk naar de humoristische kant, grappig om te merken hoeveel invloed dat heeft. Natuurlijk komt dat ook doordat bijna alle karakters wat aangedikt zijn, al lijkt dat in het begin niet zo. Leuk subtiel gedaan. Veel leuke dingetjes, het is grappig om gaandeweg steeds weer nieuwe 'bobo's' te zien, omdat het wéér een stapje hoger is gegaan. Het bedrag dat alweer stijgt. Het steeds aandoenlijker wordende gedrag van Mike. De 70's vs 90's-mixup in vormgeving. Wellicht gaat het verhaal ook nog beetje over the top en duurt het net wat te lang voor hetzelfde trucje, maar vervelend wordt het niet en dit is nou een perfect tussendoortje.

Film waarbij ik de eerste keer al zoiets had van wat moet ik hier mee en dat is zoveel jaren later niet veel anders. En dat lijkt het meeste te komen doordat het niet duidelijk is waar de film heen wil of wat Soderbergh nu precies in gedachten had, en wellicht dat het in die zelfde gedachten fantastisch was, de uitwerking daarentegen is dat verre van. Aan het verhaal ligt het in eerste instantie niet want met de zogenaamde prijsafspraken, oplichting, afpersing en bemoeienis van de FBI is er zat voor een goed verhaal, laat staan het kleurrijke figuur dat Marc Whitacre zou kunnen zijn. Nu moet ik zeggen dat ik niet zoveel met Soderbergh heb, de paar films die lukken zijn dan ook wel meteen heel goed te noemen met The Jac ket en Traffic, soms is het niet om door te komen zoals in het geval van Che, of zegt het me gewoon niets in het geval van Good Night And Good Luck, de hele Oceans reeks en het teleurstellende Contagion. Het is het vaak allemaal net niet en wat The Informant betreft maakt Soderbergh het wel heel bont, slechts enkele momenten van humor zijn bod aardig, bijvoorbeeld het moment waar Withacre zijn opnameapparaat aan de praat probeert te krijgen te midden van een kamer vol mensen. Het is uiteraard veel te weinig en dit is vooral heel erg te wijten aan de toon. Storend vanaf het begin is die vrolijke liftmuziek. Het idee en de stijl moet grappig of melig zijn, toch heb ik er niets mee. Dan is er een de babbelzieke Whitacre zelf die constant de meest vreemde weetjes opdreunt in voice overs. Ja ik snap dat het als doel heeft om te laten zien dat er wat aan de man mankeert, toch is het beeld te flauw en komt totaal niet over dat dit uiteindelijk geestelijk gezien een behoorlijk ziek man is met een bipolaire stoornis. Behalve dat is The Informant niet boeiend, interessant of spannend en een behoorlijke tijdverspilling. Deze Soderbergh kan heel snel vergeten worden of nog beter overgeslagen en ik vraag me af wat Soderbergh.in gedachten had.