Opinions

Brothers, sisters hear the voice, hope is God, and God is love!

Prima Canadese horrorfilm waarbij de setting nog altijd een van de beste keuze's is in dat project: De ondergrondse. Het plot is prima uitgewerkt en die schrikmoment in de eerste 5 minuten was echt sick! Helaas wist ik bij het begin al dat de soundtrack al behoorlijk verkeerd is gekozen en dat wil nog wel eens de stoorzender zijn; in plaats van dat ik duistere ambient had verwacht, iets wat totaal niet zou misstaan in deze film, krijgt de film continu weer de neiging om er bombastische orkestische troep in te kwakken dat overduidelijk niet zo misstaan in een Hollywood-film, echt een dikke minpunt, maar uiteindelijk moet je wel de kaf van de koren kunnen scheiden en dan is dit toch nog best een erg geslaagde horrorfilm met prima acteerwerk van Elkin als Karen en de overgebleven reizigers van de laatste metro, met 2 losbandige macho's, een stoere redhead, de doorzetter Mike die zelfs na meerdere keren gestoken te zijn gewoon nog vrolijk doorhobbelt een verlegen katholiek meisje en 2 medewerkers, die gecomfronteerd worden met een zwaargestoorde sekte onder leiding van dat totaal verknipte ouwe wijf die de mensen willen "redden" (lees doden), en nou moeten vluchten voor hun leven nadat de metro is stilgezet, door de eindeloze gangen en tunnels van de ondergrondse. Het is en blijft moeilijk, want de opzet, het survivalgam, de kills en de sekte zelf zijn erg overtuigend neergezet, en de uitkomst/twist dat uiteindelijke apocalypse-thema en de misleiding onder sommige personages in de film is ook erg indrukwekkend, maar helaas word de spanning en de momenten dat je je in principe moet zinderen van de angst gewoonweg, zoals ik hierboven al zei, vaak gewoon zwaar verneukt door de totaal misplaatste soundtrack; bij bijna elke ontsnapping wordt er weer als een gek op de toeters en violen geramd, wat ook gewoonweg de spanning vaak totaal ontneemt en inperkt. Zo jammer gewoon, want het ging zo de goede kant op met enkele toffe en mooi getimede schrik/hallucinatie momenten in het begin... ook daar zie je in de loop der tijd maar steeds minder van terug. Het einde daarentegen vond ik wel erg goed!

En kwa gore en kills zit deze film weer wel helemaal goed, en er word ook nergens om geschuwd, zelfs niet om een baby.

Een film waar je echt moet filteren en moet proberen om dat bombastische weg te denken, dan heb je nog wel een toffe survival slasher voor de kiezen met een sterk plot.

4,0* (zou een 4,5* zijn geweest als de soundtrack anders was)

PS: De film gisteren (24 december) gezien, en het was best paranormaal grappig dat de kerstklokken gingen luiden bij de scene dat ze op de tv konden zien dat het apocalypse is aangekondigt.

Aardige film, trouwens ook mijn eerste geziende Wenders-film en nog uit de 5 voor 5 bakken bij Bart Smit. Gewoon een mooie High Tech filmpje dat een klein beetje weg heeft van een roadmovie. Alles is een beetje traag op gang maar het blijft wel een sfeervolle prent. Alles loopt lekker rustig en het acteerwerk is ook goed. Alleen zijn deze acteurs voor mij best onbekent.

Alles word mooi in elkaar gezet. Het verhaaltje is ook wel orgineel en mooi verzonnen. Die moord die word gepleegt met de bewakingscamera vanuit een controlekamer bv, of heb ik het verkeerd opgevat?

Voor de rest een zeer vermakelijke prent. Gewoon eens proberen. Voor 1 euro zeer de moeite waard. Ik moet gauw meer films van Wenders zien.

3,5*

Na Harsh Times en Street Kings keert Ayer weer terug naar de achterbuurten van LA, en aangezien found footage erg in de tijd is, verkiest ie zijn volgende film ook maar zo te draaien. Alleen is de film niet helemaal found footage (zoals ik had verwacht), want het wisselt nog regelmatig af naar een gewone film.

Maar het was wel een erg gave film die nog best lekker werkt. Het inhoud is wel een beetje bekend, we krijgen weer een Buddy-film voorgeschoteld over 2 LAPD agenten (prima neergezet door Gylenhaal (met zijn kale kop) en Pena) die dagelijks al het vuil en misdaad moeten bestrijden in South Central, en zo te maken krijgen met veel agressieve Mexicaanse kartels en de rivalen daarvan. Of je hier ook echt een verhaal aan kan vastknopen weet ik niet. Het is meer een beetje een view in the life. Maar de film is wat mij betreft wel gelukt. De straten van South Central lagen er weer lekker verpauperd bij en vormde hier ook het passende sfeertje en ook de vele gangs waar de 2 mee te maken krijgen waren hier overtreffend neergezet en natuurlijk waren de actiescene's weer erg vet, en realistisch dankzij de camera. Het einde had wel een beetje anders gemogen gewoon dat die 2 werden neergeschoten, en niet dat Gylenhaal nog bleek te leven en dat er weer zo'n patriottistische begrafenis plaats vind. Maargoed, dat kan de pret ook niet drukken.

Prima.

3,5*

Lang geleden dat ik van Benson en Moorhead de zeer intrigerende en vrij shockerende Spring heb gezien. Dat deze vrienden iets met Lovecraft hebben is al heel snel duidelijk... en dat laten ze ook hier in dit project zien. De slagzin voor de opening bevestigd dat al.

Aaron Benson en Justin Moorhead zijn daarnaast ook de hoofdrolspelers. Over een eventuele personagenaam hebben ze niet lang over nagedacht en besloten ze maar gewoon hun eigen namen te gebruiken. Het lijkt erop dat de film zich gemiddeld tien of twaalf jaar geleden afspeelt; verklarend de technologie en het mobieltje. Twee broers Aaron en Justin komen in aanraking met een mysterieuze videoband (Nee, ze gaan niet binnen zeven dagen dood) van een kring die voor hen bekend was. Sterker nog, het was een kring waar ze hun jeugdjaren hebben doorgebracht. Het was niet zomaar een gemeenschap, we hebben het hier over een sekte. Ja, dat kan alle kanten opgaan. Maar of het nou ook zo luguber gaat worden? En de videoband lijkt te stimuleren om terug te keren naar deze sekte, daar waar de broers onder nare omstandigheden van zijn gevlucht.

Justin ziet het niet zo zitten, maar Aaron lijkt te worden overtroffen door weemoed en neemt zijn broer op sleeptouw mee. Als ze dan per auto van de stad naar het niemandsland gaan, besef je langzaam maar zeker dat we met iets bovennatuurlijks te maken gaan krijgen. Dan betreden we het reservaat van deze cultleden en volgt het wederzien. En op eerste gezicht lijken deze leden hele gewone mensen te zijn (op enkelingen na dan) en lijkt de film naar een soort feelgood gehalte te willen toewerken. Hier en daar kom ik wel wat inspiraties tegen. Proef ik daar nou iets van Jordan Peele, Another Earth of Midsommar?

Vanaf dit moment begint de film wel steeds ingewikkelder te worden. De plaatjes, sfeer en decoraties zijn mooi en ook zijn die surrealistische en bovennatuurlijke uitstapjes, waarin blijkt dat dit stuk reservaat wel letterlijk afwijkt van de gewone wereld (de drie volle manen, dat touwtrekspel, onzichtbare krachten en uiteindelijk die timeloops) creëren een indrukwekkend speelterrein. Het lijkt er wel op alsof er een hoop zaken open gehouden worden en de keuze voornamelijk ligt bij de kijker en ook voornamelijk de leden. Of is het manipulatie?
Interessant gegeven is bijvoorbeeld die vrouw die jaren kampt met haar vermiste man en deze sekte haar had beloofd dat deze weer terugkomt, maar dat het wachten haar krankzinnig lijkt te maken. Ook die ene geflipte man met dat opgestropte lijk in zijn huiskamer was een krankzinnig gegeven.

En dan de hamvraag: wat beheerst dit reservaat?

Het einde vond ik erg bijzonder. Een opluchting? Een ontsnapping? Een happy end? Nee, het was gewoon niets meer dan een keuze en de broers hebben het gewoon slechts geprobeerd. Niets meer of minder.

De lage waarderingen verbazen me niks. Dit is ook niet slechts een simpel filmpje en er wordt hier behoorlijk geëxperimenteerd met diepliggende lagen en verwijzingen. Standaard is het uiteindelijk niet, en dat was ook overduidelijk niet de bedoeling.

4,0*

Had hier meer van verwacht.

De sepia-setting was stijlvol en het verhaal kwam ook nog wel goed uit de verf maar helaas bleef het voor mij net iets te veel steken bij het drama gehalte in plaats van dat je hetzelfde gevoel zou moeten krijgen als bij een David Lynch film. Jake Gyllenhaal speelt dan wel weer erg bijzonder als zowel de geschiedenisleraar Adam en zijn dubbelganger Anthony... Erg bijzonder om ook te zien dat je deze Gyllenhaal wat uiterlijk betreft totaal niet kan vergelijken met zijn opvolgende personages in Nightcrawler en Southpaw.
Enemy kan lekker arty en experimenteel zijn, maar helaas gebeurde er voor mij te weinig. De conclusie: Een autoongeluk... oh was dat het?

De laatste shot was wel weer fucked up.

Nee, tegenvallertje dat mij niet zo erg kon boeien. Hopelijk pakken de andere Vilnieus beter uit...

2,5*

Toch wel erg moeilijk te beoordelen deze film.

Hoe mooi de film ook kan zijn en hoeveel aandacht er ook aan werd besteed vond ik het toch niet echt een succes. Er gebeurt naar mijn mening best wel weinig in de film en zitten er best erg saaie stukken in. Echt spannend en ondroerend is het ook niet. Het begint dan wel mooi met dat die soldaten van de trein naar de boten moeten wurmen terwijl ze van alle kanten door hun eigen officieren worden beschoten en als ze varen worden ze nog door stuka's beschoten. Gevolgt met een oorlog in de straten van Stalingrad, waarbij 2 soldaten 1 geweer moeten delen en waarbij de overblijvers gewoon werden neergeschoten door hun eigen mensen. Ook vond ik die scene met "schieten als er een bombardement plaats vind zodat de schoten gedemt worden"orgineel verzonnen.

Maar na al deze spanning knapt de film af en gebeurt er zoals gezegt erg weinig. Dan word het zo'n soort liefdes-avonturen filmpje naar mijn mening. Acteerwerk is wel OK en sommige sluipschuttersscenes zien er ook mooi uit maar het zakt helaas als plum-pudding in elkaar. Er had gewoon meer in gekunt.

2,5*

De eerste keer dat ik deze fim zag was ergens in december 2001 en toen vond ik hem al erg goed. Eigenlijk ook gewoon mooi om zulke commerciele actiefilms rond je 10de te bekijken. Nu ruim 7 jaar later werd het eens tijd om hem op dvd te kopen en inderdaad, hij blijft gewoon goed.

Will Smith zie je eigenlijk vaker in films die neigen naar een komedie ook al is de film serieus bedoelt. Maar Enemy of the State is heel anders dan Bad Boys of Men in Black. Ik heb me met EOTS van begin tot eind kostelijk vermaakt net als vroeger. Tony Scott zet hiermee gewoon weer iets moois in elkaar met deze spannende High Tech-actie thriller. Will Smith is hierin zoals gezegt heel anders dan dat je meestal van hem gewend bent want hij speelt dit keer wel een bloedserieuze rol. Maar hij deed het toch wel prachtig vond ik. Wat ik ook altijd al mooi vond net als vroeger was die mooie bijrol van de cynische Gene Hackman en ik vond het duo gewoon prachtig. Film laat ook zien dat je ook maar met de kleinste dingen slachtoffer kan worden met internetspionage. Verhaal kwam daarbij dus erg goed uit de verf en alles (satelietbeelden, plattegronden, vogelvluchtshots van Washington en de decors) waren erg mooi opgebouwt en gegeografeert. Welke scene nog altijd leuk is in deze film is dat Will Smith in zijn onderbroek op de vlucht is en door de straten en de tunnel rent. FIlm zit niet propvol actiescenes maar wel spannende momenten. Die actiescene op het einde was natuurlijk weer wel puur Tony Scott's

En ik heb nu al al het donker bruin vermoeden dat Will Smith ook wel erg dol is op katten.

Maar een heerlijke thriller die je gewoon niet mag missen.

4,0*

Na Home weer een prima film van Ursela Meier, en eindelijk ook weer eens een Zwitserse film mogen vertoeven. Meier heeft ook erg goed naar Haneke/Seidl gekeken, wat sfeer betreft dan, want van geweld en zieke shit moet ze het overduidelijk niet hebben. We volgen Simon die samen met zijn oudere zus Louise in een Zwitsers skidorpje verblijft. Beide ouders zijn omgekomen bij een autoongeluk (heel tragisch allemaal, ik weet het) en Louise heeft nu het heft in handen voor haar kleine broertje, maar toch lijkt dat omgekeerd te zijn. Simon steelt namelijk skispullen en verkoopt ze door, en daar kunnen ze zich dan weer mee op hun been houden. Als kijker zie je ook hier niet meer het verschil tussen goed en kwaad. Het is gewoon het overleven van een adolocent en een puber. Simon begint ondertussen ook te werken voor een Engelse toerist, die wel bewondering in zijn "werk" ziet in plaats van dat hij hem aangeeft.

Dat portret word hier heel subtiel weergeven en het sfeer is ook zeer afstandelijk. De daden van Simon worden uiteraard niet in dank afgenomen en de broer-zus relatie begint steeds meer af te brokkelen door de ellende die Simon erdoor veroorzaakt. Wat nog best wel leid tot een climax waar je een brok van in je keel krijgt.

Sterke film dus van Ursula Meier, die wel wat heeft met familiedrama's. Ook de vele mooie plaatjes vormen een erg sterke sfeer. Alleen is de afstandelijkheid in deze film er wel behoorlijk dik opgelegd, wat een beetje gemengde gevoelens geeft. Misschien is de wereld echt wel zo hard.

3,5*

Ook een leuke Dirty Harry film. Ook leuk het einde op Alcatraz. Ja, ook deze was zeer geslaagd.

4,0*

Deel 2 was ook weer lekker op dreef en gaat gewoon weer vrolijk door waar deel 1 geeindigt is. En hierin loopt Mesrine langzaam maar zeker in het net. Wat wel zo is is dat het verhaaltje wel een beetje verdunt is tov van deel 1. Hierin draait het erg vaak om misdaad plegen, opgepakt worden, rechtzaak, ontsnappen en vluchten. Neemt niet weg dat dat altijd wel mooi blijft want de trucjes van Mesrine blijven altijd erg verrassend. Ook krijgen we hierin regelmatig een harde actiescene voorgeschoteld. Vincent Cassel is ook weer lekker bezig met plezier. Het einde was ook een keiharde payback.

Wat ik er verder nog aan moet toevoegen weet ik niet. Is wel een beetje hetzelfte als wat ik bij deel 1 beschreven heeft. Verder ook zeker het kijken waard.

4,0*

(BTW: de regiseur heeft ook de Amerikaanse Assault on precint 13 gemaakt viel me op. )

Deze film had ik als voorkeur om op mijn eerste meeting te bekijken vorig jaar. Maar vele mensen knapten af. Opzich vond ik dat destijds een kleine teleurstelling. Maar, na het zien van de film, begrijp ik nu heel goed waarom de gasten liever een andere film wilden dan deze.

Natuurlijk veel dingen meegekregen over Noe's nieuwe film Enter the Void. Maar als je hem ziet... Irreversible had al een misselijkmakend, roezig, pikdonker zwaar thema. Enter the Void doet er nog even 10 scheppen bovenop en het op de play knop drukken met Enter the Void in je dvd-speler kan je net zogoed associeren met een erg stevige zwaar trippende hard drug innemen.

Waar gaan we beginnen? Bij de broer en zus Oscar en Linda, die hun dagen slijten in Tokyo. Ohja, om te beginnen. 9 van de 10 van de film is een sight-jacking van Oscar. Wat ik ook erg leuk gedaan vond was dat onbewuste oogknipperen dat ieder mens doet om de zoveel seconde er ook nog bij word toegevoegt. Maargoed, Linda werkt als stripper in de Void en Oscar is een dealer, die in de harde maatschappij proberen te vechten om te overleven en na een traumatische gebeurtenis in het verleden bij elkaar te blijven (over die traumatische gebeurtenis ga ik het straks nog wel over hebben) De film is ook nog geen 5 minuten bezig en Oscar steekt, voor ie aan het werk gaat nog even zijn crackpijp op waarbij wij als kijker meteen flink gehypnotiseerd worden door de beelden die hij daardoor ziet. Dan komt Alex aan de deur (gave rol trouwens) en die gaan dus samen uiteindelijk aan het werk. Oscar gaat na een roezige wandeling door de achterbuurt van Tokyo (waarbij het ook gewoon echt lijkt alsof je het zelf meemaakt) naar zijn afgesproken plek en een tel later komt de politie binnen en Oscar duikt de wc-hok in, en je bent ookecht een ongelovelijke domme lul als je dan gaat lopen roepen "ik ben bewapend ik ga schieten". Hij krijgt dus zijn zin en word getroffen door de politiekogel, wat zijn einde betekend... Of toch juist zijn begin.

Zo word Oscar een geest en mogen we de rest van de film roezig en draaierig lang en over de donkere plekken van Tokyo zweven en ook kijken hoe het er met jou vrienden en dan ook vooral je zus staat na jou dood. Geweldadig als Irreversible is deze film niet maar het zijn wel fikse mokerslagen en het is dan toch maar beter dat je niet als geest hoeft te weten hoe alles naar de klote gaat sinds jou dood. En dan ook gewoon het rauwe straatsleven in de milieu waarin ze terecht kwamen. Ook keiharde seks is hier weer erg van sprake (vooral met dat Love Hotel) en het was ook erg schrijnend om Linda te volgen en te zien hoe ze er aan toe is en hoe ze reageerd op de dood van haar broer. En dat is nog niet alles, dan komen we bij de flashback scenes, en dan heb ik het ook vooral over die flashback-scene met die autoongeluk, Ik heb in 10 jaar niet gehuild bij films en als dat wel het geval was dan rolden er gewoon tranen over me wangen, maar ik heb bij die scene gewoon echt zitten janken, en als je denkt dat dat het was, herhaald die ongeluk-scene zich ook nog even en zie je daar kleine Linda krijsen om der dode ouders, op dat moment heb ik de film gewoon even op pauze moeten zetten en was echt helemaal overstuur en moest gewoon aan van alles denken. En dan zie je wel die flashback-scene maar ondertussen hou je nog wel in je achterhoofd dat de kleine Linda eigenlijk al zou kunnen beseffen dat ze nog veel meer kwijtraakt dan der ouders. Haar broer bijvoorbeeld. Na die harde klap kom je nog wel op adem. Maar of de film vrolijker word?

En het is ook vaak erg mooi gedaan hoe Oscar zich in andere personen kan duiken als geest, en dan heb ik het ook vooral over die neuk-scene aan het einde. Erg orgineel bedacht Noe. Ook die vliegtuigscene was mooi gedaan en waneer Oscar even skyhigh gaat.

Maar Noe heeft het weer voor elkaar. En het heeft 7 jaar moeten duren. Enter the Void? Daar zijn gewoon geen woorden meer voor. Wat een prachtig kunstwerk is dit en met veel aandacht en gevoel gemaakt. Gewoon een bad-trip van 160 minuten. Naast films van Kitano word Tokyo hier ook gewoon op zijn uiterste mooie manier vertoond. Nouja, mooi? Wel op een smerige, duistere, zieke wijze dat de depressie en ellende gewoon uitstraald. Een groot schilderij gewoon. Flashbacks vinden als het goed is plaats in Montreal, al zie je van die stad natuurlijk bar weinig. Maar het gaat om Tokyo.

Nu weet ik een ding. Ik lig na mijn dood nog liever in een kist of urn, geen enkel kleur voor me ogen dan dat ik al die ellende na me dood nog zou moeten meemaken.

5,0*

Had deze voor het eerst gezien toen ik een jaar of 11 was, en toen vond ik hem ook best goed. Nu eindelijk de dvd kunnen vinden en hij is nog steeds goed. Sean Connery weet op zijn berjaarde leeftijd er nog echt wat goeds van te maken alsof ie 30 jaar jonger is en ook met de jonge Zeta-Jones erg goed kan vinden voor zo'n leeftijds verschil. Zeta-Jones was ook wel een lekker dingetje. De diefstalscenes waren ook spannend (vooral met die kruipen tussen die laserstralen door) en ook zijn er vele fraaie gadgets aanwezig. Oo Ook de hele diefstal in Kuala Lumpur in die Petronas Torens was een en al spannend en erg mooi. En de verdere Engeland locaties waren ook sfeervol Je kan toch echt zien dat Sean Connery cool blijft op zijn ouwe dag. Verder had Ving Rhames ook een mooi bijrolletje.

Uitstekende diefstalfilm. Zeer van genoten.

4,0*

Toch een best vermakelijke film die ik natuurlijk ook ben gaan kijken vanwege Bono. Bono komt er helaas maar best weinig in voor maar ook zijn kleine rolletjes (vooral met die tv-scene) waren mooi. Ook zie je zo nu en dan een concert door de film heen. Entropy is verder wel een vermakelijke muziekfilm met nog een leuke rol van Dorf. Ook die actie met die pratende kat vond ik wel lachen. Mooie achtergronden ook.

Voor 1 euro zeker te doen.

3,5*

Het leven van een vluchteling, die illegaal in Brussel verblijft...

Dat word op een indrukwekkende wijze neergezet in The Invader. Sawadogo speelt hier Amadou, een Afrikaanse vluchteling die door een schipbreuk aanspoelt op een nudistenstrand en even later samen met een groep andere vluchtelingen staat te drilboren in een afgelegen gebouw in Brussel. Hij verblijft in een smerige woning onder leiding van zijn baas, met geen paspoort en weinig geld en een beperkt leven. Want niemand mag erachter komen dat hij illegaal in Brussel verblijft. Alles blijft spannend, maar dan overlijd zijn vriend aan een ziekte en is de politie het groepje arbeiders op het spoor gekomen en ondertussen word hij afgeperst door een ambassadeur. Dit alles brengt hem tot een zwerver die doelloos door de straten van Brussel zwerft, op zoek naar een overlevingskans en een beter leven, dat hij echter lijkt te krijgen wanneer hij de getrouwde Agnes ontmoet. Overduidelijk de allereerste vrouw in zijn leven.

The Invader weet goed te spelen met de situaties, en hoe je het het beste kan omschrijven, moet je zelf oordelen. In mijn ogen focust dit erg op trauma's van Amandou, en zijn zoektocht in de westerse wereld, wat in plaats van een ware droom word, gewoonweg fataal afloopt. Dat word hier ook op een behoorlijke krachtige doch subtiele wijze weergeven. Dat ook met behulp van de talloze prachtige shots van Brussel en een sterke soundtrack, wat ook een behoorlijke realistische feeling geeft. Het einde was ook erg bevreemdend.

Prima grote stad verhaal.

4,0*

Hahahaha, wat een grappige film. Soms ook erg vermakelijk. Gary Daniels dieed het zo slecht nog niet. Deze film lijkt wel erg op een gokspel: Uit welke film komt deze scene? Want de film gebruikte heel veel geknipte scene's. Bv: die auto achtervolging was regelrecht gekopieerd van Metro. Er gebeurt gewoon bijna exact het zelfte als Metro cabriolet rijd achter de tram aan, tram gaat met volle vaart door het verkeer heen en de cabriolet gaat er voor staan op de tram tegen te houden. of die scene met die metro was regelrecht gekopieert uit Money Train. Jaja. Goedkope efecten allemaal.

Voor de rest draait de film alleen maar om die aardbeving. Dus de rest van de actie was denk niet zo belangrijk. Wel vond ik die schietpartij in die restaurant tjdens de aardbeving wel lachen.

Gewoon een erg slechte over de top film, zo slecht dat ie erg goed is en toch de moeite waard is om hem te kijken.

Katy Stuart is een lekker ding.

3,0*

Prima vervolg, met ietsje meer kogels.

Denzel Washington blijft op oude kracht doorgaan in zijn vierde samenwerking met Antoine Fuqua en keert terug als McCall. Zijn drang naar gerechtigheid tegen onrecht is nog lang niet vervaagt en hij lijkt zijn pret in dat geval ook hier niet op te kunnen. In dit geval krijgt hij het aan de stok met, onderandere, de Belgische maffia.

Hij is op zoek naar wraak nadat zijn vriendin vermoord is in Brussel. Hierbij komt hij weer in de typische situaties terecht en moet hij wat schorremorrie een lesje leren. Ook zijn buurjongen lijkt een interessepunt te worden van zijn rivalen en natuurlijk belanden we hier wederom in een kwestie dat je niemand moet vertrouwen.

De stealth en actie-scene's zijn weer prima en vakkundig in elkaar gezet en de kills zijn lekker grof. De intuïtie van McCall zorgt ook voor een paar mooie oneliners en ook het climax tijdens de orkaan is fraai geschoten. Wat wel erg jammer is is dat, zoals de Grote Markt op de dvd hoes je er in laat trappen, McCall niet zelf naar Brussel afreist voor een missie.

Het feel good einde was ook helemaal geen verkeerde keuze.

Ik heb me weer vermaakt met dit vervolg. Denzel blijft in vorm.

4,0*

Stealth, actie en woorden.

Een goede sfeervolle afsluiter van de reeks waarin Denzel Washington terug te vinden is in Italië. Daar doet hij een missie in een landhuis die uiteindelijk slecht afloopt. Het lijkt erop dat dit het moment is om gas terug te nemen.
Terwijl McCall aan het herstellen is en zich verschanst in een sfeervol idyllisch Italiaans stadje begint hij toch wel na te denken over zijn leven. Het lijkt erop dat het leuk is geweest, hij wordt oud en uiteindelijk zijn er genoeg doden gemaakt. Bij zijn herstel lijkt hij meteen gegrepen te zijn door het fijne knusse sfeertje van het stadje en weet hij al snel een ritueel te vinden in de plaatselijke bistro en lijken de mensen hem ook te bevallen. Maar als hij erachter komt dat vele bewoners en ondernemers in dit stadje onder druk staan van de lokale genadeloze Gomorah en met lede ogen toezicht wat voor pijn en vernielingen deze achterlaten, lijkt het erop dat hij nog één keer in actie moet komen.

Je zou het bijna kunnen zien als een western, waarin de vreemde antiheld het heft in handen neemt in een kleine plaats. Kenmerkend is dat er meer woorden dan actie worden gebruikt om de bendeleden iets duidelijk te maken. Maar wie niet horen wil moet maar voelen.

Zo weet je dat je het van kwaad tot erger maakt, maar McCall zou McCall niet zijn als hij zich erbij neer laat leggen. Het resultaat is vrij standaard en voorspelbaar, maar blijft wel op niveau.
Wat de film sterk houdt is de sympathieke sfeer van de plaats en de wil om een ander leven in te stappen... al moet er wel wat rommel opgeruimd worden.

Het resulteert er toch naar dat het euforische einde daardoor toch een mooie bijdrage van deze film heeft. Ook leuk was het om Washington weer eens samen met Dakota Fenning te zien, al is ze nu al volbloed volwassen.

Ja, dit was zeker een goede afsluiter van de reeks. Misschien zelfs ook de beste van de drie, waar een deel vier ook niet meer nodig is. Gun de man zijn rust.

4,0*

Veel stealth, weinig kogels en een paar spijkers...

13 jaar na Training Day, wordt Denzel Washington alweer verkozen door Antoine Fuqua, en opnieuw leveren ze weer een puik werkje af. De film is ook wat beter en realitischer dan die leegloper Olypus Has Fallen, en bovendien is het ook weer even een ander soort actiefilmpje.

Denzel Washington speelt hier Robert McCall, waarbij je bijna kan zeggen dat er een nieuwe actieheld geboren is, die, na een traumatiserende gebeurtenis (er wordt in de hele film niet verteld wat het was) een bescheiden bestaan heeft als supermarkt medewerker. Hij heeft slaapproblemen en spendeerd daarom zijn nachten in het plaatselijke koffietent. Hij komt daar oog in oog met Teri, die hier erg sterk neergezet mag worden door Chloë Moretz (enne.... ), een prostituee die onder de duim gehouden wordt door de Russische maffia. McCall is nog steeds vastberaden zich maar niet te veel met haar duistere wereld te bemoeien, maar wanneer Teri helemaal lens is geslagen door haar pooier, besluit hij zijn oude skills weer bijeen te rapen om wraak te namen, maar zijn wraak breidt ook uit.

En op zestigjarige leeftijd is Denzel nog in topvorm om een paar van zijn erg strakke skills te zien waarbij Steven Seagal wel bij kan inpakken. Wel erg jammer dat Moretz maar voor een kwart meespeelt. De maffiabaas Teddy is wel weer lekker gestoord en levert ook zo zijn scherpe oneliners af. En de kills... nee die mogen er ook zeker niet om liegen, en dan nog de soms lekker dik opgelegde montage, slow-motion en focus-modes eromheen. Conclusie: The Equalizer is gewoonweg een lekkere toffe film, waarvan ik ook wel denk dat de liefhebbers van kogelregens dit voor de verandering ook wel zullen waarderen.

4,0*

Best een vermakelijke film. Hij haald het niveau van The Matrix bijna maar niet helemaal, zoals het op het dvd doosje staat: forget The matrix.

De film is op zich goed gemaakt en kent nog wel leuke actiescenes in de stijl van The Matrix maar dan zijn het wel korte.
Christian Bale vind ik wel goed spelen. De maatschappij in deze film is wel erg gemeen: dat het verboden is om emotie's te hebben. Heb je wel een gevoel, ga je de fik in.

En de film heeft ook nog een leuke zwaardgevecht op de koop toe.

Gewoon een leuk filmpje om eens tegen te komen. Hij was bij de Action te koop voor 3,99. Gewoon effe meegenomen omdat ik een Sf-fan ben.

3,5*

Heerlijke film.

De regisseur van Kriegerin en Vochtige Streken komt nu aan met Er ist Wieder Da... Een boekverfilming van een boek wat ik nog niet gelezen heb. (hehe)

Wat had ik er eigenlijk van verwacht? Tsja... eigenlijk een soort sketch of droge komedie over Hitler die na 70 jaar weer tot leven komt in het hedendaagse Berlijn. Maar uiteraard moet je je wel bedenken dat je nu een keer niet naar zo'n slappe Amerikaanse komedie zit te kijken. Nou, afijn... Hitler wordt hier in ieder geval erg leuk neergezet en je zou de kwade man uit de Tweede Wereldoorlog er haast niet meer uit terug kunnen halen. De man voelt zich vervreemd... zo kort na zijn ontwaking. Berlijn zit barstensvol buitenlanders en toeristen... ze hebben allemaal van die vreemde schermpjes in hun handen... denken dat ze met een een of andere prank te maken hebben als ze Hitler daar zo zien lopen... en wanneer de man erachter komt dat er al 70 jaar zijn verstreken.

Hitler wordt echter wel opgemerkt door een presentator die op het punt staat om ontslagen te worden. Hierbij is Hitler een prima icoon om zijn werk te kunnen behouden. Ze trekken door heel het land om bronnen te verzamelen voor een zo goed mogelijk programma. Alle mensen denken dat het slechts een figurant is.

Dat de film eens met de wereld van de sociale media aan de stok gaat wordt steeds duidelijker. Hitler wordt met zijn nieuwe ideeën een waar cultheld... En waar zijn de ideeën op gebaseerd? Juist... Daar hoef ik verder niks over te zeggen.

En uiteindelijk is deze film gewoon een fikse doodschop naar het hedendaagse rechtse fascisme. Ook leuk om eventjes Geert tegen te komen.

Wel een gedurfde actie ook... Want volgens mij is elk grapje of spot over Hitler, SS, of de Tweede Wereldoorlog strafbaar in Duitsland...

4,5*

Was erg leuk deze film.

Met extreme wapens en Schwarzennegger deed zijn rol weer goed.

3,0

Eindelijk, eindelijk eens een keer het debuut van David Lynch gezien. Het was toch echt wel beschamend dat ik dat steeds uitstelde. Nouja, moesten ze hem maar eens eerder een beetje knap op dvd laten uitbrengen.

Dit was in iedergeval een baanbrekend debuut van Lynch. We kennen Lynch al van zijn sinistere duistere manier van filmen. In zijn debuut heeft ie toch voor alle films er al een schepje boven op gedaan, want het korrelige zwartwit maakt het alleen maar nog enger. Het is ook helemaal wat we ervan mochten verwachten. De bizarre dingen zijn hier al sterk aanwezig en de manier van dingen neerzetten uit bepaalde hoeken en beelden deed ie hier ook al uitstekend en overtreffend. Al had ie der nog wel 5 jaar voor nodig want zo lang werd er dus over gedaan met het filmen van Eraserhead. Afin het verhaal: We krijgen te maken met een nogal zwijgzame buitengewone kerel Henry, die al een behoorlijk bizarre kop heeft alsof ie zijn vingers in een stopcontact heeft gestoken. We krijgen ook een beetje een sinister liefdesverhaal. Hij heeft een soort scharrelachtige relatie met een anonieme meid die hem gelijk aan zijn nogal rare ouders laat voorstellen. Alles veranderd echter wanneer het meisje (laat ik haar maar X noemen) zwanger raakt en dat het niet zomaar een baby is, maar een afzichtelijk gedrocht. De spanningen lopen erdoor hoog op en X laat Henry in de steek met het monster. Wat voor een zenuwslopende affaire zorgt.

En zo krijgen we dus het nachtmerrie achtige verhaal die met het moment bizarder en zieker word. Ook de nachtmerries tussendoor, bv met die verbrande kerel, of met dat ene danseresje zijn ook behoorlijk eng. Lynch heeft hier al een onavolgbaar verhaal gemaakt die eigenlijk ook best wel simpel is, iets wat hij later altijd al deed. De film is eigenlijk gewoon van het begin tot eind een nachtmerrie. Ook tussenin is er genoeg aan bizarre elementjes en bijverhaaltjes. Het beeld en de manier van filmen blijf ik zoals gezegd opmerkelijk vinden. Het industriele geheel past ook erg goed, je hoort regelmatig fabrieksgeluiden en goederentreinen op de achtergrond , en het industriele soundtrack maakt het plaatje ook compleet. Ook wat gore betreft is het bij deze film niet mis. Het einde is ook (natuurlijk) weer lekker eng en bizar.

Gewoon een schitterend debuut van Lynch die ik veelste laat gezien heb. Maargoed, beter laat dan nooit natuurlijk.

5,0*

Erg sterke documontaire en zo heb ik weer eens iemand leren kennen. Deze docu is te zien in een docu box over kunstenaars, waar ook een docu over Anton Corbijn bijstaat.

Maar zijn schets in zijn leven word echt op een nette manier neergezet. Erwin Olaf lijkt in eerste instantie een grofgebekte perfectionist maar al snel komen we erachter dat hij helemaal zo gelukkig nog niet is, mede dankzij zijn ziekte en stress. (althans dat laatste kon ik hier en daar wel vinden, vooral in dat laatste stukje waarbij hij emotioneel word word alles toch op tafel gegooid) Zijn verdere charisma, en humor is erg gelikt. gaat met de tijd mee en zijn kunst is natuurlijk bijzonder. Het lijkt hem ook geen donder te kunnen schelen of hij nou de grenzen overschreid of niet. Was natuurlijk ook de bedoeling van hem. Ook zijn trips die hij met tegenzin maakt zijn indrukwekkend.

Gewoon een interesante documontaire.

4,0*

Eindelijk op de kop weten te tikken en herzien na 6 jaar ongeveer. En het is toch weer een uitstekende film. Kurt Russel zet opnieuw weer een vette rol neer als Snake Plisskin, en dit keer in het Post Acopalyptische LA, die ook visueel schitterend in elkaar zit. De actie was ook zeer goed te doen en de bijrollen van oa Steve Buscemi, Hendry Fonda zorgde ook voor variatie. Ook kan je dit een beetje zien als futuristische sportfilm want die basketball en surf trucs waren toch ook mooi gedaan.

Weer hele fijne film.

Verhoogd naar 4*

Gister weer es gezien en ik vond hem beter dan 5 jaar geleden.

Kurt Russell kon weer de coole gozer uithangen, Hij speelde goed als snake Pliskin. Het verhaal is een beetje dun maar dat maakt niks uit. Je kijkt dit soort films alleen voor vermaak.

De decors en de acteerwerk waren goed, de decors vooral. Je ziet ook een hoop dingen op de achtergrond gebeuren. Ook een leuke scene: dan Pliskin het opneemt tegen die bodybuilder meteen spijker knuppel.

Gewoon opnieuw erg leuk na 5 jaar. Ik verhoog mijn stem naar 4,0.

Wat een vreselijke boutfilm zeg.

Vond hem op geen moment spannend en spectaculair, gwoon een afgeraffeld zootje.

ik ken veel betere oorlogsfilms dan deze schijtprul de acteerwerk was ook zeer klote. Moore was gewoon goed in 007 en niet in deze troep.

0,5*

Vond hem best wel goed. Het begin was wel een beetje saai maar het werd al steeds beter.

3,0

Was zeker een zeer perfecte film. Tevens een romantische film in een heel appart jasje. En de volgorde van hoe de film is neergezet is ook erg mooi. We beginnen allemaal met de mooie ontmoeting tussen Joel en Clementine (prachtduo van Carrey en Winslet), dat verloopt allemaal mooi als rozengeur en manenschijn en een scene later zien we Joel vloekend, scheldend en jankend achter het stuur van zijn auto. Een scheiding? Ruzie? nee juist nog erger. En kom maar op met het SF gedeelte: een soort scanner die je hele liefdesrelatieherinneringen wist van na een scheiding om zo je ex te vergeten en zonder depressie verder te leven. Het moet toch niet gekker worden.

Maar vanaf dat moment gaan de remmen echt los en uiteindelijk wilJoel ook van de depressie af dat zijn voormalige vriendin hem op zo'n manier in de steek liet. Hij gaat akoord met het expiriment en zo worden zijn geheugen stuk voor stuk met een druk op de knop verwijderd. Maar toch lijkt het allemaal niet zo'n goed experiment omdat Joel toch nog contact wil met Clementine.

De manier waarop het hier word neergezet is gewoon prachtig. Visueel is de film ook zeker een lust voor het oog en het verwijderen van de relatieherinneringen word ook op een erg mooie fantasie wijze neergezet. En natuurlijk zit het drama gehalte er ook sterk in maar toch word dat overwonnen door het schitterende verzinsel/verhaal en de heerlijke visuele kiekjes en achtergronden (voornamelijk met de sneeuw etc) en natuurlijk de beetjes sf erin. Ik heb echt zeer genoten van deze film en dit bewijst al zeker dat er ook nog goede romantiek-films zijn waarin wel meer zit dan alleen maar slap gezever en kleffe rommel.

Maar dit was echt weer een moderne klassieker.

4,5*

Nog een van de oudere films van Van Sant, al vond ik deze wel een stukkie minder dan zijn ouvre in het algemeen. De van Sant elementjes zitten er hier en daar wel in, maar soms vond ik de film, en dan ook met name het plot, een beetje te ver gezocht. Ik weet bijvoorbeeld nog steeds niet wat nou de precieze toevoeging is van die grote duimen van Uma Thurman. Uma werd er iig wel een stuk lelijker op, met grote duimen. Ja... dat ze ermee makkelijk kan liften... en verder??

Het plot trok wel interesse bij mij maar verder vond ik alles een beetje erg flauw en zoals gezegd: te ver gezocht en verkeerd geplaatst. Die ongewassen kutten-stunt vond ik ook zoo verkeerd geplaatst met verder ook dat hele verhaal met een zooitje gekke wijven op een boerderij die uiteindelijk omsingelt worden door de politie. Het leek wel alsof van Sant in 1993 geld nodig had, en zonder erbij na te denken maar wat aan mekaar knutselde.

Het plot is wel iets waar ik altijd naar zoek, maar de uitwerking was dus niet al te best. Ik hou het liever bij My Own Private Idaho.

2.5*

Redelijk ruimte filmpje. Daar hou ik wel van. Echte horror was het ook niet maar de film had soms wel wat zieke dingen in petto. De film draaide meer om hallucinaties. De acteurs waren ook goed. Sommige scene's waren wel nagelbijtend en spannend. Echt goed vond ik deze niet maar hij was wel leuk om eens een keer te zien.

3,0*