Opinions

Superieure politieke thriller annex geschiedenisles. Ronduit fantastisch geacteerd (Kostner is toch al een favoriet) en spanning van de eerste tot de laatste minuut. Het kijkje in het gezin van Kostner had misschien niet gehoeven maar gelukkig verschuift de focus al weer snel naar het politieke en militaire spel. Zeer boeiend werk.

4 volle sterren.

Geen idee waarom het zo belangrijk is wie er precies in de diverse boards zitten... dat ze er überhaupt zijn is een stuk belangwekkender... Ofwel, best een interessant en ook wel dankbaar onderwerp maar een beetje vanuit de verkeerde invalshoek gemaakt. Jammer.

2*.

Niet geheel overtuigd van deze film. Niet dat ik niet gelachen heb; er zitten echt geweldige stukken tussen [Miauw] maar het voelt als een soort Family Guy film: korte grappige scenes waarbij de helft uiteindelijk maar echt werkt en het doorlopende verhaal wat naar de achtergrond verdwijnt zonder ooit weer terug te komen. Rudd en Mann missen ook de chemie wel wat, ze zijn als stel te vervelend om echt voor te duimen. Gelukkig zit het met de bijrollen daarentegen wel snor (vooral Brooks heeft het duidelijk naar zijn zin). Hit and miss.

Terwijl een vader sterft in nog maar eens een nutteloze oorlog, zoekt zijn gepeste zoon een toevlucht tot het groepje nietsnutten waar hij zowaar iets van vriendschap vindt. De mannen hebben met koeieletters 'loser' op hun voorhoofd staan maar de film maakt duidelijk waarom Shaun zich toch aangetrokken voelt tot het stel. De geweldadige slotsom zie je natuurlijk wel van mijlenver aankomen...

'This is England' heeft best een aandoenlijk verhaal, jammer dat dan niet alles lekker uitgewerkt is. De romance is wel heel klungelig, mama hangt er maar wat bij, en de emotionele scenes komen niet goed uit de verf. Verder is de muziek prachtig maar wel behorend bij een compleet andere film en na het ideale einde, met de terugkomst van de helden van de Falklands, krijgen we nog een slap extraatje (ik ben het met Statiegeld in dezen eens).

Ergens wel sympathiek, maar ook onevenwichtig. These are 2,5*.

Ik heb dit echt voor het vrouwtje mee moeten gluren, want MJ is zo'n beetje het vervelendste persoontje uit de geschiedenis van de wereld. Dat gezegd hebbende krijg je bij het zien van This Is It wel een zeker respect voor z'n perfectionisme, passie en gevoel voor show (hoewel ik z'n muziek nog steeds vrij wanhopig vind).

Film is inderdaad niet meer dan wat repetities aan elkaar geplakt, voor een niet-fan eigenlijk totaal niet boeiend en je komt niks te weten over de persoon (als je dat al zou willen). Vrij walgelijk waren trouwens de dansers die allemaal in een goed blaadje bij Jackson wilden komen. Gewoon zielig eigenlijk.

Moeilijk te beoordelen voor mij; één grote kritiekloze reclamespot voor iemand die ik totaal niet hoog heb (had) zitten. Doe maar 1,5* dan.

Hoewel 'tun' van deze pagina een beetje een zootje heeft gemaakt, heeft-ie het inhoudelijk bij het juiste eind. Ik zag zelden een vervelender film over een vervelender persoon als Dottie. To be avoided, of zoals 'tun' zou zeggen: kots!

0,5*.

Gewoon pret maken, zei boer ooit, en dat zal wel het idee zijn achter deze film. Ach, als ze er zelf maar om hebben kunnen lachen zullen we maar zeggen. Een paar oneliners zijn heus wel om van te smullen maar de kapstokjes werken niet en buiten Franco en Robinson zijn het eigenlijk maar vervelende boys. Het apocalyptische gebeuren in de tweede helft schiet z'n doel voorbij. Leuke rol voor Watson, dat wel.

2*.

Inderdaad zijn de sets best te doen. Helaas spraken die Heino lookalikes niet echt tot de verbeelding, maar gelukkig was het 'breinmonster' ubercool. Al met al geen onaardige film, al had het allicht allemaal wat wackier en memorabeler gekund.

3*.

De geweldige cast en het gebruik van split-screens zou een aardige film op moeten kunnen leveren, maar ik heb zelden zo hard gegaapt als onder deze film. Saai, traag, vervelend (overigens is de remake al niet veel beter).

1*.

Absurde humor in deze veel te lange film op het hoogtepunt van Andrews' carriere. Is gebaseerd op een musical, maar zeker niet aan te raden.

2 sterren.

Jeugdsentiment, vergelijkbaar met, maar wel inferieur aan, The Great Race uit hetzelfde jaar. Gewoon erg grappig (ook voor kinderen), een aanrader. Voor fans is verder nog het vervolg Monte Carlo or Bust aan te raden.

3,5*.

Coen-esque zwarte misdaadkomedie (if you will) van Martin 'In Bruges' McDonagh die een hele hoop uitprobeert, met veel wegkomt, maar bij vlagen ook de plank stevig misslaat. Positief is dat de film door een aantal wendingen behoorlijk weet te verrassen en dat alle karakters van meerdere kanten worden belicht, waardoor Three Billboards in ieder geval niet de film is die ik verwachtte (te weten: zielige moeder gaat vastberaden een verbeten strijd aan tegen de grote boze buitenwereld). Sterker nog, het McDormand karakter is in veel opzichten de 'villain' van deze film. Wel eentje die aan het eind allicht enigszins tot inkeer komt, dat dan weer wel.

Paar storende elementen (te kleine rol voor de zoon, ronduit domme comic relief met de ditzy jonge vriendin van de vader, iets te nadrukkelijk schmieren van Rockwell) zijn nog wel te overleven, maar waar de film echt overboord gaat is in een aantal mislukte pogingen hip of over the top grappig te zijn in de dialogen, soms tot kromme tenen aan toe. Voorbeeldje: als de priester met McDormand komt praten jaagt ze hem het huis uit met zo'n onzalig langgerekte en ronduit bedachte monoloog dat je als kijker automatisch met je ogen gaat rollen. Had McDonagh op dat soort momenten nu maar iets meer zelfbeheersing gehad...

Nu jaaa zeg, wat een fantastische rape-revenge exploitation flick!

Dit is zoveel beter dan de Amerikaanse broertjes als Last House on the Left van die tijd. De zwijgzame heldin spreekt geweldig tot de verbeelding en Thriller zit verder vol artistieke shots, een bizarre score (mijn katten werden gek van die hoge tonen), een gruwelijke (ogen dicht!) verminkingsscene en in your face vieze porno. Geweldig riskante keuzes pakken stuk voor stuk goed uit, met de superslomo beelden als absoluut hoogtepunt. Menig modern klassieker, van The Matrix tot Kill Bill, is op één of andere manier schatplichtig aan dit meesterwerkje.

4,5*!

Deze film is me bijzonder slecht bevallen. We lopen een beetje fragmentarisch door het leven van de vervelende en oh zo onbegrepen tiener Pucci (overigens ook spelend in Chumscrubber) met bekende acteurs in gezochte rariteiten-bijrollen: Bratt als gehealde cokesnuivende acteur en Reeves als geflipte tandarts. Tussendoor moet de muziek van enerzijds Elliot Smith en anderzijds The Polyphonic Spree voor een soort manisch/depressief onderscheid zorgen, maar dat is eerder storend dan werkend.

Het spel van Pucci en d'Onofrio als vader viel me ook bepaald niet mee; het leverde al met al een haast ergerlijke kijkervaring op. Het interessante personage van Vaughn en het eerste redelijke half uur doen me nog op een krappe 1,5* uitkomen.

Na het geniale Goldfinger een stevige stap terug, al heeft de film is toch nog wel zijn vermakelijke kant, wat vooral komt door een goede Bondgirl in Fiona, een leuke evil mastermind in Largo en een Connery in topvorm. Helaas komt er echter nooit een lekker ritme in de film; de start in het sanatorium is al niet geweldig en de onderwaterscenes in het laatste uur zijn veel en veel te lang. En het einde met de versnelde beelden en de plotselinge opkomst en ondergang van de wetenschapper is natuurlijk niet al te best.

Vreselijk kinderachtige verfilming van de legendarische poppenserie. Nergens leuk of spannend, en zelfs op camp-gronden ondermaats. Foei is de juiste omschrijving.

1,5*.

Jaren terug dé film van de Nacht v/d Wansmaak, tegenwoordig gewoon in zijn geheel op de Youtube (Engelse dub)! De film lijkt wel op een Kung Fu instructie-video gezien de ein-de-lo-ze knokpartijen, waarbij de man van de sound-effecten er menig maal wat moois van weet te maken. De Crippled Masters zelf schoppen kont in deze iewat dubieuze maar helaas niet erg verheffende film. Let vooral op het bizarre einde!

2*.

Love is eternal, and that's a long time...

Bij tijd en wijle bizarre film. Hopper denkt dat ie in Speed 3 zit en wat Seagal allemaal denkt daar gaan we het maar niet over hebben. Enig entertainmentvalue is wel aanwezig, maar het is toch vooral eerder lachwekkend dan goed...

1,5*.

Leuke film met Chaplin (die toch al niet veel fout kan doen bij mij), al is het een tijdje geleden dat ik hem zag. Ik heb hem hier op dvd dus binnenkort maar eens herkijken en een wat meer gemotiveerde stem uitbrengen, voorlopig zet ik in op 3,5*.

Na het superieure Fucking Amal wederom een prachtig filmpje van Moodysson. Confronterend op een gezellige manier, en gezellig op een confronterende manier. Voetbal kan toch zo hartverwarmend zijn!

Jammer dat Moodysson hierna nog slecht oog heeft voor het lelijke in de mens.

4*.

Het is eigenlijk jammer dat de werkelijk geniale inval van Tim helemaal aan het begin van de film zit; daardoor geen moment het idee gehad dat het hem niet zou lukken. Maar wat een schitterend monnikenwerk heeft hij er van gemaakt, dat tapijt ook, je moet er maar het geduld voor hebben. Eigenlijk ook een mooie ode aan Vermeer; of de theorie nu klopt of niet, zijn genialiteit staat buiten kijf.

Wells neemt wel erg veel vrijheden, en dat komt het verhaal bepaald niet ten goede. In alle opzichten teleurstellend, met uitzondering wellicht van een paar mooie effecten.

1,5*.

Afgrijselijke planet of the apes achtige film met waanzinnige camerashots, letterlijk verknipte editing, totaal ongepaste muziek en amateuristisch acteerwerk. Over de suffe apenpakjes hoeven we het niet eens meer te hebben; deze film is voor een habbekrats gemaakt en ziet er werkelijk niet uit.

0,5*.

Sterker, dit was de beste MST3K film (samen met Stranded in Space) die ik tot nu toe zag! Aardige verwikkelingen en dat het er allemaal wat suffig uitziet, ach wat doet het er toe. Vooral een vrij vlotte film, geen seconde verveeld, en me eigenlijk gewoon vermaakt...

3,5*!

Intrigerende film op z'n John le Carré's, eigenlijk hopeloos ouderwets maar daarom niet minder vermakelijk. Niet alleen speelt de film zich een paar decennia geleden af, ook het tempo is hierop aangepast, waardoor suspense de actie naar de achtergrond verdrijft. Mede hierdoor krijgt de topcast kans zich te onderscheiden (Oldman, Strong, Hurt en Cumberwatch blinken allen uit), al wordt het daarbij wat in de weg gezeten door het al te nadrukkelijk aanwezige whodunit plotje dat niet geheel adequaat wordt afgewerkt.

3,5*.

Opmerkelijk dat niemand hiervoor sprak over dit propaganda-gehalte dat toch wel erg nadrukkelijk aanwezig is. Verder een prima film, dat wel.

3*.

Monstreus project valt letterlijk in het water door een oervervelend en clichématig liefdesverhaaltje en een achterlijke speeltijd. Het gigantische budget is aan sommige fraaie scenes af te lezen, maar het is verkwiste moeite door dommige karakters en nep-emoties. Het beste aan de film is de lancering van Winslet, die uit zou groeien tot één van de leading ladies van Hollywood.

1,5*.

Een verrukkelijke klucht tegen een grimmige achtergrond. Een heerlijk vlot tempo met een hoop twists en verrassingen, pareltjes van snedige dialogen en een karrevracht aan knipogen. De cast is in topvorm, de kijker de winnaar.

4,5*.

Aardige draai aan het typische Hitchcock gegeven van een ten onrechte beschuldigde man die dan zelf maar achter de dader aan gaat. Grant en Kelly hebben 'het' wel, maar er is gebrek aan spanning en aan het einde loopt de film eigenlijk met een sisser af.

3*.

Hmm, interessante discussie. Interessante film ook wel, al is het jaaaaren (nu ja, een stuk of 5 denk ik) geleden dat ik hem zag. Tijd voor herziening; waarom komt zo'n film niet gewoon regelmatig op tv? Ehm eerst 3* maar, want een 6/10 bij de IMDB zag ik. Toch overschat?