Opinions

Vierde Miyazaki alweer en zowaar, zowaar, ik heb eens een voldoende uit mogen delen.

De lelijke Ghibli stijl is gebleven (of eigenlijk; was er midden jaren '80 blijkbaar ook al), maar het is minder storend dan in Miyazaki's latere werk. Misschien omdat het verhaal van Castle in the Sky een prima balans vindt tussen magie en herkenbare karakters. Het jonge centrale duo is innemend genoeg om voor te duimen en met de piraten wordt er zowaar eens gelachen (al is hun crush op de jonge Sheeta ietwat creepy). Leuk verhaal dus dat wat ontspoort éénmaal in het mysterieuze Laputa, maar vooruit maar weer. Onderhoudend.

3,5*.

Simpel feel-good verhaal dat precies de juiste emoties bij de kijker weet op te wekken. Knap gemaakt, wederom perfect geacteerd door Hanks en met leuke bijrolletjes en -plotjes her en der. De film duurt wel iets te lang en de ontknoping (het jazzgedeelte zeg maar) was niet helemaal goed uitgewerkt, maar toch 3,5* voor dit fijne, kleine filmpje.

Prima vervolg en een vooruitgang op het origineel. De Governator is hier op z'n best, en Robert Patrick is perfect als de sinistere T1000.

3,5*.

Vooral minder memorabel dan de eerdere delen. Desondanks vermakelijk pulpwerk dat er prima uitziet (ja ook mevrouw Loken), je kunt het minder treffen met een actiefilm. Toch maar eens tijd om deel 4 te bekijken...

3*.

Bovengemiddelde Hollywood-knaller. Met name het eerste uur is buitengewoon sterk, met een spectaculaire achtervolging en bangelijk goede effecten met de indrukwekkende robots. Hun grondtonen joegen me behoorlijk de stuipen op het lijf.

In het tweede uur is het touwtjes knopen geblazen om nog tot een verhaal te komen, met de nodige moraal en opofferingsgezindheid; het had van mij niet zo gehoeven. Desondanks met terugwerkende kracht de beste summer blockbuster. Worthington steelt overigens idd de show.

3,5*.

De übercoole Schwarzenegger maakt nog wat van deze film. Het verhaal is iets minder dom dan een gemiddelde jaren '80 actiefilm, en da's al heel wat. Het vervolg was overigens beter...

3*.

Tweede Rathbone-Holmes die ik zie, maar het valt me gewoon niet erg mee. De koddigheid is me te groot, spannend of intrigerend wordt het nimmer en sommige vertolkingen zijn ook niet je-van-het. Rathbone en Bruce zijn wel aardig op elkaar ingespeeld en de twist met de Schotse politie was zeker niet onaardig, maar over het algemeen valt er te weinig te genieten. Denk dat ik het maar bij twee laat voor deze reeks.

Nee, dit was niet veel. Het duurt tijden voordat de coole vrouw van de hoes eens in beeld komt, tot dan moeten we het doen met een driehoeksrelatie en een hoop geklets over radio-activiteit. De ambitieuze eind-monoloog past niet echt bij een goedkoop prulletje als dit.

1*.

Spannende film van Amenabar, al vond ik Abre Los Ojos wel een stukje beter en interessanter. Toch een knappe film.

3*.

Slappe hap, deze vintage Franco; ontiegelijk traag, waardeloos gedubd en zwakjes geacteerd. Het verhaaltje van blanke godin bij de bosjesmannen kwam me ook wel erg bekend voor, heer Franco. Verder weinig bloedvergieten en ook al geen kannibalen; een tegenvaller derhalve.

1*.

Uiterst curieuze voorlichtingsfilm (?) op het gebied van kunstmatige inseminatie.

Een jonggetrouwd stel groeit uit elkaar: hij zit hele dagen op kantoor terwijl zij thuis ondeugende swingerparties geeft. Zo'n feestje neemt al snel een derde van de film in beslag, vol dubieuze momenten met schaars geklede dames die uiteindelijk zelfs aan het worstelen slaan! Als de heer des huizes boos thuiskomt beseft het stelletje waar het aan ontbreekt: een paar koters! Met behulp van de nieuwste technieken slagen ze erin een gezinnetje te stichten; eind goed al goed.

Bijzonder zwak spel, hopeloze productie, gekke overgangen en een stupide mix van exploitation en voorlichting: Test Tube Babies is bocht van het ergste soort. Ik zag overigens een (verkorte?) versie van 53 minuten en dat is meer en meer dan genoeg.

Die Daddario toch, zelfs op bezoek bij de sheriff knoopt ze haar bloesje half open. Leuk vervolg eigenlijk wel, simpel vermaak met een iets andere insteek en zonder echt uit te blinken maar amusant genoeg. De kills hadden iets kleurrijker gemogen en de spanning iets groter, maar het was zeker aan te gluren en dat was stiekem al meer dan ik vooraf had gehoopt.

2,5*.

Pittige remake waarin een hoop geweld en het natte t-shirt van Biel centraal staan. Eigenlijk vond ik het origineel niet eens zo leuk dus dit was, zonder dat de film echt geweldig is, nog een meevaller ook.

2,5*.

Het basisidee van Thank You For Smoking is natuurlijk erg leuk, en het karakter van Naylor is heerlijk villein. Het eindresultaat is dan ook lichtelijk teleurstellend, dat wil zeggen: hier had meer in gezeten.

Tegenover leuke stukken als bij de filmgoeroe, de Marlboro Man en de etentjes met het MOD team staan een niet echt lekker werkende vader-zoon verhaallijn en het hele gedeelte met Holmes dat geforceerd aandeed. Misschien wel typisch een film die het gewoon niet 90 minuten vol kan houden.

Ik twijfel nog. 3* dan maar.

Een iets te jolige Australiër gaat op queeste tegen de suiker-industrie, in Super Size Me fashion: twee maanden op een (nog niet eens extreem) suikerrijk dieet en zien wat er gebeurt. De uitkomst laat zich raden, ik kon dan ook wel doen zonder de 'geschokte' reacties. Voor de rest leent het onderwerp zich prima voor een docu van een klein uurtje, maar om onduidelijke redenen is deze prent liefst twee maal zo lang.

Wel weer een reminder dat suiker in werkelijk alles zit, ook de zogenoemde health foods. Hoogtepunten: Stephen Fry en mevrouw Gameau. Voor de rest: meh.

Braaf en lief filmpje met een wel erg catchy liedje in het midden. Zahn draagt de film met een goede, komische rol. Leuk ook dat we Charlize Theron nog even voorbij zien komen. Valt onder de noemer niets-aan-de-hand vermaak.

3*.

Aardige roadmovie met goede vertolkingen en fraaie landschappen, maar een klassieker; nou nee. Daarvoor zakt de film net iets te vaak in.

3*.

Fantastische monsterfilm behoort tot de beste in het genre (ergens bij King Kong en Tarantula in de buurt). Hoog tempo, fraaie effecten, nog best aardig acteerwerk en verder vooral veel funfunfun. Een topper!

4*.

'Consider Yourself Released' heb ik altijd een mooie quote gevonden uit deze kleine film met grote cast. Het verhaal is intrigerend, al is er wel sprake van voortkabbeling, om het zo maar eens te zeggen. Toch een mooie film.

3*.

Hmm, nadat No Country for Old Men al een lichte tegenvaller was is ook die andere bejubelde en als meesterwerk binnengehaalde film, There Will Be Blood, niet geheel aan mij besteed.

Qua aankleding, camera en cast valt er hoegenaamd niets op de film aan te merken, en het eerste uur intrigeerd ontzettend; de persoon Plainview, zijn relatie met z'n zoon, z'n binnenkomst in de gemeenschap. Helaas valt daarna de spanning wat weg, wordt de film zelfs enigzins langdradig en is het slothoofdstuk te abrupt.

Ik had er geweldig veel zin in, maar blijf vooralsnog steken op 3 sterren...

Oftewel een bijzonder matige, wat zeg ik, barslechte horrorfilm dat van het enige goede (de locatie) zelfs niet weet te profiteren. 0,5*.

Normaal houd ik wel van een episch oorlogs-drama maar The Thin Red Line is daar duidelijk de uitzondering op. Geen moment me kunnen inleven in deze karakters en m'n ogen dwaalden wel erg vaak af richting de klok.

1*.

Klinkt leuk he? Nou, niet heus hoor. Het 'ding' is gewoon een kop die wat mensen in de ogen staart om ze te hypnotiseren. Hij lispelt er ook nog wat bij maar dat is niet te verstaan. We krijgen in een flashback wel te zien hoe of wat, maar mijn aandacht was allang verslapt. De onderhuidse sexuele spanning is nog wel aardig, maar dan heb je het ook wel gehad.

1,5*.

They transplanted a white bigot's head onto a soul brother's body!

Cultfilmpje van de regisseur van Love Camp 7. Het uitgangspunt is natuurlijk heerlijk, jammer dat er niet wat meer uit is gehaald. Het racisme van Milland blijft bijvoorbeeld beperkt tot een opmerking over watermeloenen en wat gesputter over 'those people'. Ook Grier had wel een wat meer uitgesproken karakter mogen hebben.

Onze soul man claimt natuurlijk wel onschuldig te zijn zodat we dan maar voor hem moeten gaan duimen tijdens een werkelijk ellenlange chase-scene waarin uiteindelijk een vijftigtal politiewagens het onderspit delven tegen het olijke trio (om niet geheel duidelijke redenen sleept het illustere 'ding' steeds een andere dokter mee) op de motor.

De make-up is overigens lang niet altijd even geweldig... 1,5* lijkt me dan ook wel genoeg voor deze mix van Mad Scientist en Blaxploitation.

Prachtige horrorfilm, geweldige sfeer (de setting op het ijs werkt erg goed), mooie effecten... een topper in het genre.

4*.

Het eerste uur van dit Ding is weliswaar een tikkeltje overbodig met Carpenter's versie in gedachten, maar toch ook wel amusant. Hierna gaat echter van alles mis: ontstellend lelijke CGI neemt de film over en het hallucinante, claustrofobische sfeertje wordt ingeruild voor lange halen snel thuis bombastische actie. Echt onbegrijpelijk hoe deze film in de slotakte compleet alle vorm van charme verliest.

Haha, *wat* een domme film. In de stripwereld van Things to do in Denver heten de gangsters nog Mr Shh, 'The Man (with the Plan), 'The Saint' en - nou komtie - Easy Wind (*wat?*). Deze moeilijk kijkende macho's kramen bijna 2 uur van die typische maffia onzin uit - eervol sterven enzo - en dat zonder ook maar een greintje humor of zelfspot. Typisch zo'n ganstarappa film, geen verhaal en dommigheid ten top, maarja wel stoerrr weetje.

1*

Jakkes, wat een scenariozwak en vervelend kliederwerkje is dit. De glazen muren zijn eerst geluidsdicht en later toch weer niet, het joch verdwijnt gewoon een hele tijd en wat nu exact het plan was van de mad scientist... ik heb echt geen idee. Verder zit Tony 'Monk' Shalhoub totaal niet lekker in zijn rol en is de cliches spuiende zwarte vrouw erg vervelend. Alleen Lillard viel niet tegen.

Gelukkig maar dat het na 90 minuten al weer afgelopen is. 1*.

Ik vond dit een verrassend leuke film. Het slaat allemaal nergens op en is compleet over de top, maar ja sommige films staan je gewoon aan. Een bijzonder plezierig rom-commetje die van harte aan te bevelen is. Lacopo die de film ook schreef is perfect als zwerver Phil.

3,5*.

Nagenoeg perfect geacteerde film over puberende dochters en alle problemen die dat op kunnen leveren. Wat mij betreft stukken beter en realistischer dan het hier al eerder aangehaalde 'Kids', al was het alleen al vanwege het acteren van de grotendeels jonge cast. Een aanrader.

3,5*.