Opinions

Seagal laat zowaar z'n handen weer eens spreken (nu ja, fluisteren), da's tenminste iets. Voor de rest viel de actie nu eens niet tegen, maar Steven en z'n 'bro' zijn zo onsympathiek gemaakt dat ik echt helemaal niks om ze gaf. Het budget was er blijkbaar wel, nu nog een acceptabel verhaal.

1,5*.

De vierendelen scene was wel om te lachen, net als de hondenscene. Verder is de slangenscene in het begin mooi gemaakt maar was de 'abortus' echt te erg voor woorden. Vuiligheid inderdaad.

Met dat verhaal viel het nogal mee trouwens (of tegen dus eigenlijk). 1,5* dan maar.

Een paar erg leuke grappen en een heerlijk spelende Spade hebben me toch een leuke avond bezorgd. Het geschreeuw van Farley hoeft van mij niet zo, en het sentimentele gebeuren ook niet, maar als komedie toch wel geslaagd.

3*.

Ik blijf wel gecharmeerd van deze film maar moet er toch een half sterretje vanaf doen naar 3,5*. Er zijn genoeg pluspunten aan te wijzen (Brosnan, Yeoh, Stamper, in principe het idee van een mediamagnaat als ultieme bad guy) om die score te gerechtvaardigen, maar er staan ook minpunten tegenover (Hatcher, Pryce die nooit echt boeit) om het daarbij te laten. Zeker niet slecht, al helemaal niet vergeleken bij de volgende 2 films met Brosnan die tot de slechtste van de reeks behoren.

Oorlog is weer kriebels in je buik spannend in Tomorrow, When the War Began, dat het serieuze gegeven van een buitenlandse invasie opleukt met ontluikende liefdes, vriendschap en dingen die worden opblazen. Naast deze net even te vrolijke insteek neemt de regisseur daarnaast zoveel loopjes met het disbelief van de kijker dat van een goede film eigenlijk geen sprake kan zijn, al kijkt het allemaal weg als een tierelier en dacht ik even terug aan mijn vroege tienerjaren en al die avontuurlijke oorlogsboekjes die ik met de zaklamp onder de dekens heb verslonden.

2,5*.

Give me a fucking roarrr!

Alles is opgeblazen aan Tony Robbins, en dus (?) ook deze docu die inderdaad meer weg heeft van een verkooppraatje voor de prijzige en ellenlange seminars van deze guru. Berlinger blijkt gewoon een fan te zijn van de man, en dat levert dus maar weinig (geen) kritische vragen op. Robbins lost de grootste problemen in no time op en iedereen is happy happy joy joy na afloop. Vooral naar het einde toe werd de adoratie van Robbins bijna ondraaglijk.

Ik vind zelf Robbins ergens overigens wel interessant, maar het is uiteindelijk niet mijn stijl. Vergelijk het eens met zijn mentor Jim Rohn; dat is heerlijk relaxed cabaret doorspekt met wat wijze levenslessen. Van een docu verwacht ik ondertussen toch echt meer dan een soort fanproject. Gemiste kans.

Stupid will do... if you don't bruise easily

Een geweldige noir met een uitblinkende Scott die letterlijk over lijken gaat om de geldsom die haar en haar man in de schoot wordt geworpen te behouden. Zonder pardon schiet deze tante haar eigen man omver, en iedereen die verder haar pad dreigt te doorkruisen loopt het risico eveneens een kopje kleiner te worden gemaakt; wat een powerhouse!

De intriges lopen verder op als de altijd fijne Duryea zijn geld komt opeisen, de schoonzus/buurvrouw iets begint te vermoeden en een mysterieuze vreemdeling zijn neus in het stinkende zaakje steekt. Veel spannende momenten, met precisie en op tempo uitgevoerd waardoor de 100 minuten in een vloek en een zucht voorbij zijn.

Goh had ik hier nog niet op gestemd? Echt een lekkere guilty pleasure (van velen denk ik), eigenlijk heel fout maar wie wilde vroeger niet Maverick zijn? Al met al toch wel een keertje of 5 gezien denk ik...

3,5*.

De voorgangers hebben het reeds gemeld: duidelijk een mindere Hitch met een serieus gebrek aan spanning.

2,5*.

Gordon's onvermoede en tot nu toe buitengewoon goed verstopte talenten komen bovendrijven (pi) in dit leuke spooky filmpje. Het plot sleept zich wat langzaampjes voort maar er zitten een paar aardige karakters in en de effecten zijn zeer zeker in orde. Mooi laatste shot ook!

3*.

Toch een wat tegenvallende Hitchcock. Armstrong's karakter pakt alles zo onprofessioneel aan dat het gewoon stoort; niet voor niets houdt hij het nog geen dag vol als dubbelagent. Wel een paar spannende schenes (op de boerderij, de tête a tête met Sarah op het heuveltje, en met name het busritje) maar over het geheel genomen gewoonweg niet helemaal bevredigend.

2,5*.

Ik val af! Filmpje begon nog wel aardig maar verzandt dan toch in gezapige saaiheid; het is allemaal al eens beter gedaan en de film heeft feitelijk niks dat echt voor zichzelf pleit. Veronica-gids: 'Fast and the Furious met de helft van de wielen en een dubbele dosis bullshit'. Dat somt het inderdaad wel zo'n beetje op.

1,5*.

Naargeestigheid troef maar daarmee alleen red je het niet. Slap spel van het stelletje Metcalfe en Christensen dat wraak neemt op de moordenaar van hun zoon, veel te serieus van toon en met te veel domme momenten. Nee, liever een fijne exploitation dan dit halfbakken gedoe.

1,5*.

Een weinig memorabele remake van de klassieker van Verhoeven met Arnie. Het verhaal blijft interessant genoeg om te blijven boeien en met de cast heb ik om uiteenlopende redenen geen problemen, wel met de toch wat lelijke en overdadige CGI.

Deze film doet al met al vooral overbodig aan. 2,5*.

Prachtige Duitse titel!

Tja, wat een film he? Nadat alle wulpse dames eens goed met het lichaam hebben gekronkeld tijdens hun auditie, stappen ze met de stoere manager het vliegtuig in met alle desastreuze gevolgen van dien. Na een uitputtende tocht over zee spoelt het stel compleet uitgedroogd aan land, maar gelukkig zit het met de kibbel-capaciteiten wel goed! De technische term is 'kippenhok' geloof ik...

Man wordt gebeten door spin en verandert in een spinnenman (ach ja waarom niet tenslotte), tot dusver de fun zoals Poisonthewell ook al schreef. Hierna verzandt de film in relatiegeneuzel en wordt het pas weer leuk als de dan al bijna vergeten spinnenman het drijfzand wordt ingejaagd.

Begon leuk genoeg om er 2 sterren voor te geven.

Echt best leuke dingen gezien in deze film, qua camerawerk is het soms zelf bijna interessant te noemen. Het verhaal heeft verder behoorlijk wat creepy aspecten (leuk einde ook), maar het is het werkelijk ondraaglijke tempo dat de film wat verknoeid. Desondanks zeker aardig om te kijken, IMDB gemiddelde slaat eigenlijk nergens op.

2,5*.

Het ziet er allemaal prachtig uit en is mooi gemaakt maar echt fascinerend of indrukwekkend vond ik het eigenlijk niet; ik heb deze film halverwege afgezet om de volgende dag te herkijken; als ik op het puntje van mijn stoel zit doe ik dat niet.

De opzet om de film in flashback te vertellen is misschien noodzakelijk maar gaat na verloop van tijd ook wat vervelen.

Nee, dan kijk ik toch liever Vertical Limit. 3 sterretjes.

Zo'n op het oog wat banale oneliner gaat inderdaad wel enorm leven als het met licht trillende bovenlip op de slotdag van de tour uitgesproken wordt door de uitgepierde Laurens 'Lau' ten Dam. Als wielerliefhebber sowieso toch wel mooie docu/reportage om te zien, vooral natuurlijk de beelden uit de wagen en zelfs de spelersbus (het heilige der heiligen van de sport lijkt me zo).

Grappig ook om te zien hoe zo'n ploeg in elkaar steekt, bijvoorbeeld opvallend dat Gesink wordt overladen met complimentjes bij een toch niet al te ver dragende aanval of dat de vlotgebekte Boom die kerel van Belkin in no time om z'n vinger windt. You're a star in the US now hoorde je hem kirren. Teampje zat volgens mij wel goed in elkaar, goede synergie.

Verder vooral dus veel beelden uit de ploegleiderswagen, waar de hectiek van de koers er soms goed vanaf spat, bij weer eens een lekke band of valpartij. Mooi mannetje trouwens, die Zeeman, bloedfanatiek maar dat moet haast ook wel met Nico 'kom op he' Verhoeven naast je.

Leuk om naar te kijken, had zo nog een uur bij gemogen. 4*.

Europese arthouse-regisseurs go Hollywood. De titels zijn simpel (The International, The American, The Tourist), de sterren groot (Owen, Watts, Clooney, Depp en Jolie), het resultaat niet om over naar huis te schrijven. Dat geldt zeker ook voor dit slappe vehikel rond femme fatale turned agent turned rogue turned clean turned rogue once more Jolie en wiskundeleraar turned widower turned tourist turned supercriminal Depp.

The Tourist heeft buiten de fraai heupwiegende en immer pruilende Jolie eigenlijk niks te bieden; de actie is vrijwel afwezig, technische snufjes belegen, de romantiek om te huilen zo ongeloofwaardig en de chemie tussen de leads hebben ze in een kluisje op het station in Parijs laten liggen. Mooie locaties en een redelijke cinematografie (zonder echt uit te blinken hoor) maken er nog wat van, maar deze film is wat mij betreft met recht en rede afgeslacht.

Het beste nieuws is eigenlijk nog dat-ie lekker kort is. 1,5*.

Het Running Man thema in een weinig verheffend sausje. De karakters boeien maar matig en de scenes tussen de miljardairs zien er ronduit onnozel uit. De actie is redelijk, verder laagwaardige pulp.

1,5*.

That was the defining moment I realized I was a coward

Het is een kwartiertje wennen aan de rotoscoop (ik werd er eerst haast misselijk van) maar daarna werd ik steeds verder het verhaal ingetrokken van dit half dozijn mensen die op zomaar een zomerse dag hun leven totaal overhoop gehaald ziet worden door een onzichtbare schutter. Bruut eerlijk vertellen ze over de gedachtes van hen die dag, over heldendom, angst en vertwijfeling, en over de impact dat het op de rest van hun leven heeft gehad, over schuldgevoel, trauma en vergeving.

Erg confronterend dus, met een paar scenes om het uiterste puntje van je stoel op te zoeken, waarbij met name de redding van de zwangere vrouw echt van een andere planeet was: toen de daadwerkelijke dame in beeld kwam werd mijn adem compleet afgesneden.

Erg sterk en indrukwekkend.

Redelijk amusant tussendoortje. Vooral de eerste helft van de film zit goed in elkaar; beetje drama, beetje bromance, beetje komedie. Later vliegt Tower Heist wat uit de bocht, ik had gehoopt op een ingenieuze heist maar het werd over-the-top lawaai en nonsens.

Toch 3*.

Adequate, maar weinig memorabele film over de lowlifes van Boston. Verhaal kent wat ongeloofwaardige momenten en is helaas ook niet ontdaan van de nodige clichés, maar de personages boeien genoeg en de heists zijn niet onaardig in beeld gebracht. Leuke film, wel overroepen, en zeker minder dan Afflecks debuut Gone Baby Gone.

3 sterretjes.

Geweldige titel en een geinige film. Kan niet tippen aan het 1e deel maar beter dan het 2e.

3*.

Stuk minder dan het eerste deel. Bizarre twist dat het zich in Japan afspeelt, wederom een hoop onzin maar met minder charme.

2,5*.

Hilarische klassieker van het Tromafront. Grappig, heerlijk over de top en met leuke vondsten. Heerlijk!

4*.

Eerste Pixar-klassieker ziet er ook 15 jaar later best prachtig uit en kent vele memorabele karakters. Grappig, leuk, charmant, gewoonweg helemaal goed. 4*.

Het onvermijdelijke vervolg was al even onvermijdelijk een streepje minder dan het origineel.

3,5*.

Pixar doet het gewoon weer

Na de eerste Toy Story zijn we inmiddels anderhalf decennium verder, de studio gooide in de tussentijd de ene na de andere successtory het grote scherm op en een terugkeer naar die eerste klassieker leek dan ook zo 1-2-3 niet het meest logische vervolg. Maar met een unieke mix van grappen, grollen, oude helden en nieuwe karakters (waarbij Chuckles de Clown en de maniakale Aap de show stelen), en natuurlijk dat geslaagde sentimentele sausje dat over het laatste kwartier gestrooid wordt, is dit gewoon weer een winner van start tot finish.

Als het hele gezin van een film kan genieten vind ik dat meestal geen aanrader, maar Toy Story 3 is de uitzondering die de regel bevestigd. Prachtig gemaakt en een klein animatie-meesterwerkje.

4*!

Tja, wat moet je ermee. Zo op die poster denk je: gaaf monster. Maar wat een tegenvaller dan als je slechts zeer sporadisch een man in een goedkoop pak ziet rondbanjeren. Combinatie van buitenaardse rariteiten en Indiaanse mythes levert niet geheel verrassend een zootje op. Inspecteur Johnny Longbone heeft het er maar zwaar mee...

1*.