Opinions

Ondanks de IMDB flop 100 notering best een grappige film met een hoog jaren '80 gehalte. Estevez is een leuke bad guy maar zijn makker in het kwaad (Robert d'Zar) steelt de show. Van de kids hoop je dan ook eigenlijk dat ze het niet halen...

Verder natuurlijk niet echt goed of zo, en het nut van de regelmatig terugkerende flashbacks was niet altijd even helder maar afijn. Hoofdrospeelster Vivian Schilling ('Natalie') schreef de film overigens.

2*.

Onvermijdelijke en onverwoestbare klassieker. Geweldige liedjes en aanstekelijk spel van Andrews en Plummer.

4,5*.

Leuke kruising tussen Deja Vu en Vantage Point, snazzy in beeld gebracht en met genoeg vaart om geboeid te blijven kijken. Gyllenhaal is prima voor deze rol en moedertje Monaghan is een stuk minder ergerlijk dan in Eagle Eye. Het laatste half uur is gevuld met goed werkende sentimentaliteit vermengd met minder geslaagd en niet te ontwarren alternatieve dimensie mumbo jumbo; het blijft toch altijd lastig met die tijdreizen. Desondanks wel een aanrader in het genre.

3,5*.

Whatwhatwhat? Heb ik hier nog niks bijstaan?

Eén van de eerste films die ik in gedownloade versie zag bij een vriend (jaja vroegah ging dat niet zo makkelijk). Daarna nog een keer of 5 gekeken en vervolgens in de bios alle grappen voorzeggen (flauw he?).

Ontzettend grappige film, pittig in haar commentaar zonder ooit de (veelal) belachelijke, over de top humor te vergeten. Super liedjes ook (met een heuse Oscar Nominatie). In totaliteit lichtelijk briljant, eigenlijk wel.

4*.

Ik zie niet in hoe je deze film met 2,5 uur bevreemdende beelden, een bezwerende voice-over, politieke verhoudingen, war on terror, tijdreizen en de wereld van film en tv niet pretentieus kan vinden, je kunt er hooguit over twijfelen wat de pretenties van Kelly eigenlijk zijn. Ik kom er in ieder geval niet uit.

En eigenlijk is dat ook niet erg. Ik bemerkte bij mezelf dat ik me in het eerste half uur stoorde aan de afstandelijkheid waarmee het geheel werd gepresenteerd, maar naarmate de tijd vordert zet je de scepsis opzij en wint de nieuwsgierigheid.

Southland Tales is daarmee een unieke film, zonder overigens echt te overtuigen. Daarvoor had ik toch iets meer leidraad nodig, iets meer gevoel, en iets minder gewauwel. Wel genoten van Sarah Michelle Gellar, nooit geweten dat dat zo'n mooie vrouw is.

3*.

Prima SF-klassieker waarvan de clou nog haast bekender is dan de film zelf. Heston knokt zich een weg vooruit in een wereld die geregeerd wordt door gebrek aan, met name, voedsel. Malthus heeft zijn werk blijkbaar nog niet gedaan want de straten zijn overbevolkt en de mensen slapen zelfs en masse buiten op de trappen. De kleine bovenlaag heeft het beter voor elkaar; luxe huizen, zowaar een stukje vlees of groente, drank, en natuurlijk het 'furniture', een fraaie jongedame voor 'gezelschap'.

Eén van deze happy few wordt gedood en aan detective Heston, met hulp van een grootse Robinson, de taak om achter het hoe of wat te komen. Lange tijd is dit verhaal echter enigszins ondergeschikt aan het tonen van de dystopische samenleving van het New York in 2022, om in het laatste half uur opeens de centrale rol over te nemen, met als apotheose de scenes in de grote fabrieken met mooi stuntmannenwerk.

Al met al een fijne film, en natuurlijk een klassiekertje door dat ene zinnetje. 3,5*.

Arnold heeft best wel wat toffe films gemaakt eigenlijk back in the days (Tarantula, Black Lagoon, Shrinking Man). The Space Children kan zich er niet compleet mee meten (zeker in de saaie 1e helft niet), maar wie een groeiend buitenaards brein, bezwerend kijkende kinderen en een hoop golly nonsens uit de jaren '50 wil zien, komt hier best de tijd mee door. Let ook op Jackie 'the kid' Coogan als één van de uitbuikende wetenschappers slash woonwagenbewoners.

2,5*.

Boenwasapparaten Zelf dacht ik ook aan mini-Zamboni's...

Dit is echt een onwerkelijk slechte film, waar moet ik starten? Bij de schreeuwende en tierende 'held' die al z'n charme in de sportschool heeft achtergelaten? Bij de bad guy die het nodig vind in elke scene zijn onnozele sinistere lach te laten horen? Bij de Kerstman die blijkbaar de kapitein is van het schip? Bij de medewerkster die in één scene vermoord wordt, en 2 scenes later weer doodleuk op de brug zit? Bij de hopeloze effecten, de übervervelende love-interest, het minimale flutverhaaltje of toch bij iets anders? Ik weet het echt niet meer.

1*.

Uitstekende spoof is soms te flauw voor woorden, maar vaak ook dijenkletsend goed. Het jeugdsentiment bij deze titel is overigens niet van de lucht.

3,5*.

Gelikt gemaakt tussendoortje dat naar het einde toe de weg een beetje kwijt raakt, maar amusant genoeg is om het labeltje 'bovengemiddeld' opgeplakt te krijgen.

3*.

Heerlijke pulpfilm met een uitblinkende Whitaker, die zachtjes murmelend en gepijnigd kijkend z'n rol speelt. Henstridge is fijn om naar te kijken, en eigenlijk geldt dat voor de hele film, ondanks de bizarre ontknoping in een ondergronds oliereservoir (?)...

3*.

Redelijk vervolg op het bijzonder leuke pulpfilmpje Species (waar ik met terugwerkende kracht steeds meer waardering voor krijg). Bloederiger dan het origineel, maar uiteindelijk minder amusant; vooral de lispelende Whitacker wordt node gemist.

2,5*.

Ja, nou inderdaad, je zit te wachten totdat er iets meeslepends gebeurt, je zit er naar te hunkeren bijna maar het komt niet (echt). In al haar eenvoud een heel atypisch filmpje daardoor eigenlijk, sympathiek (vooral door de twee goede leads) en klein maar met allerlei grotere thema's die op de achtergrond broeien. Het blijft echter bij sudderen in The Spectacular Now, de film beperkt zich tot het tonen van een slice of life zonder echte climax. Een interessant maar beperkt kijkje in het leven van twee compleet verschillende opgroeiende tieners waarvan we nooit zullen weten hoe het ze verder verging. En dat vind ik ergens toch jammer, want er zat ergens verstopt gewoon meer in.

3*.

Sterke actiefilm die letterlijk geen gas terug neemt. Energiek in beeld gebracht, zeer geslaagd ondanks meisje Bullock. Jammer van deel 2...

3,5*.

Liefde- en nutteloos vervolg op de leuke hit, die volkomen terecht flopte. Bullock kan nog steeds niet acteren maar Patric overtreft haar; wat een saaie sul is dat.

1,5*.

Meer dan 2 uur (!) pure lelijkheid, je moet het maar aandurven dat je publiek voor te schotelen. De originele Pacman zag er nog beter uit. Verhaaltje telt verder een schier onuitputtelijke voorraad cliches over eer blabla familie yadayada sportiviteit prutprut samen kunnen we het en meer van dat soort onzin, en het broertje met z'n aap mogen van mij zonder proces tegen de muur; zeldzaam ergerniswekkend.

1* voor de aardige slotrace.

Gemier over psycho-analyse en een tergend traag eerste uur helpen Spellbound niet echt, maar een paar uitstekende scenes (met een scheermes en een pistool, dan zeg ik genoeg), een plottwistje en Dr. Brulov helpen de film over het dode punt heen. De scene in de droom waar Peck naar beneden rent hoort echt bij de mooiste die ik ooit gezien heb, dat dan weer wel. De romance was verder zozo.

3*.

Plotbeschrijving: (...)daalt de groep wetenschapslui af(...)

Nu ja, vooruit maar Matige film dit, neemt wat rare wendingen naar het eind (anderen schreven er al over). Had beter kunnen zijn.

2*.

Zelden zo'n onleuke film gezien. Talentloze mutsen die ook al niet kunnen acteren. Dodelijk vermoeiend en dito vervelend, zonde van de tijd.

0,5*.

Zeer geslaagde Rathbone-Holmes. De film begint al lekker luguber als Holmes zijn maatje Watson ertussen neemt met een nep-ongeluk: één en ander is nodig om een mysterieuze zelfmoordgolf vanuit een anonieme positie op te kunnen lossen. Het olijke duo krijgt hoe dan ook stevig tegenstand van wat wel de vrouwelijke Moriarty wordt genoemd. Samen met haar bende én een uit de kluiten gewassen spin maakt ze Londen onveilig, en haar één-tweetjes met Holmes zijn om van te smullen. Zeker als ze haar stomme, vliegenvangende neefje meeneemt... creepy!

Daarnaast en bovenop kent deze film een werkelijk fenomenale finale, grote klasse!

Aardig eerste deel van de inmiddels alweer 3 (tijd om te stoppen!) met een goed gecaste Maguire als sulletje Parker. De Green Goblin vind ik (eigenlijk net als alle SM bad guys) maar zo zo maar de film haalt het op de charme van de 2 jonge hoofdrolspelers.

3,5*.

Ik ben niet zo'n fan van de Spiderman bad guys, en ook al niet van Maguire als de superheld, maar ook ik moet om: qua actie, sfeer en relatieve diepgang gewoon een erg goede film.

3,5*.

Sullig derde deel van de tot dan toe aardige, zij het weinig opzienbarende Spiderman franchise.

Raimi doet geen pogingen het rammelende verhaal vol toevalligheden (Parker's labpartner goh is toevallig dochter van de politiechief en goh zijn concurrent bij de krant is verliefd op haar goh en die concurrent zit *net* in dezelfde kerk als Parker zijn pak uitdoet en goh de Sandman heeft zijn oom vermoord) te verbergen; we moeten het maar nemen zoals het is.

Strafpunten zijn verder uit te delen aan de ontzettend domme scene rond de sandman transformatie (it's probably a bird guys, it'll fly away) en de overdosis dramatiek aan het eind (waar kwam die vlag toch vandaan?).

Viel er dan niks te genieten? Nu ja, een aardig effectje her en der, grappige bijrolletjes (Campbell!) en een leuke scene in de jazzbar. Maar uiteindelijk is en blijft Spinnenman 3 toch vooral erg tegenvallend.

Een zeer krappe 2*.

Alternatieve titel: (S)pionnen

Ach ja, gewoon amusant onzinfilmpje. Met Chase en Aykroyd kan het eigenlijk nooit helemaal fout gaan.

3*.

De firma Slee heeft weer eens wat dik hout naar de firma Schram gegooid die er een paar stevige planken van heeft gezaagd: de karakters en verwikkelingen zijn in Spijt! weer compleet over the top maar de boodschap blijft krachtig genoeg. Ik zou de film dan ook eerder nuttig noemen (om te laten zien op middelbare scholen) dan echt goed. Lover of Loser blijft mijn favoriet, maar als geheel is deze film zeker aan te bevelen, en al helemaal voor de doelgroep.

3*.

Genante excercitie in slechte smaak. Dat kan heel leuk zijn, maar de grappen en typetjes in Spion van Oranje slaan, slechts met uitzondering van Kesting, compleet dood. Oliehoek's bravoure van het zoveel betere Vet Hard is nog wel terug te vinden in een paar fijne actiescenes met behoorlijke productie-values, maar helaas is er aan elk ander aspect van de film een stuk minder zorg besteed. Met name de cast, zowel de hoofdrollen als de cameos, is vrijwel zonder uitzondering van abominabel niveau.

1*.

Jammer dan, dit had best wel wat kunnen zijn met een iets leuker verhaal en betere bad guys. Nu komt het stripachtige vooral geforceerd flauw en kinderachtig over en blijft buiten de bij vlagen prachtige cinematografie niet veel over. Komt vooral over als gemiste kans. Ik vond Sin City trouwens ook al niet geweldig, maar die zou ik denk ik wel eerder herkijken dan deze Spirit.

2*.

Jeugdsentiment! Alleraardigste familiefilm die bij mij niet zoveel kwaad kan doen, al zou ik er mocht de film nu uitkomen allicht iets anders tegenaan kijken. Mooie alternatieve titel ook

3,5*.

Helemaal eens met bovenstaande, en misschien nog wel belangrijker: saahaai. Een enkele grappige scene en de briljante titel daargelaten.

1,5*.

Het minst geloofwaardige wetenschaps-duo aller tijden frutselt in hun vrije tijd iets in elkaar waar zij haar moederlijke instincten, en hij zijn seksuele lusten op bot kan vieren. Ondertussen verandert een eerder experiment plotsklaps van een vrouw in een man zonder dat een dozijn andere wetenschappers (die schijnbaar slechts zijn geselecteerd op een familie-band met het eerder genoemde duo) dit door heeft. Een Frans sprekende mevrouw wordt ondanks de ene na de andere doorbraak zo boos dat ze het centrum wil opdoeken, maar dan ook echt alleen maar omdat ze in andere films heeft gezien dat dat altijd moet gebeuren als er ergens een lab is.

Het monstertje wordt ondertussen snel volwassen en wordt in een houten schuur bewaard, met een kat, een make-up doos en een zwembad. Om er goed het oog in te houden (empirisch bewijsmateriaal tenslotte!) hangt onze superwetenschapper Brody een paar cameraatjes van 20 dollar op. En hij is nog de slimme van het stel...

Geen idee wat we hier voorgeschoteld krijgen eigenlijk, het lijkt wel een soort mix van een parodie op een monsterfilm, een familie-drama in een extreem jasje, en een pulpfilmpje a la Species in één. Polley kijkt vooral schaapachtig en Brody blijkt een nog grotere neus te hebben dan ik altijd al had gedacht. Je gaat vanzelf op dat soort dingen letten, want deze film slaat simpelweg helemaal nergens op, zonder dat het overigens echt vervelend wordt.

1,5*.