Opinions

Bij At The Movies werd deze film als puike thrillerachtige horror weggezet, maar zo bijzonder vond ik het allemaal niet. De 'Greengrass-techniek' heeft vooral met (gebrek aan) budget te maken had ik het idee; we zien alles maar half. Een weinig verheffend 'monster' verder, maar het slachtvee speelt niet onaardig.

In de categorie 'aardig' dan maar. 2,5*.

Ongein met hilarische maar ook saaiere stukken, negentig minuten Spongebob is ook wel erg lang moet ik zeggen. Toch valt er genoeg te genieten en te lachen in dit soms ietwat moralistische verhaaltje over verantwoordelijkheid nemen en volwassen worden.

3*.

'Een mens is pas gelukkig als hij een ander z'n geluk gunt.'

Waar ik gelukkig van word? Van Nederlanders die en masse begin april de korte broek aandoen zodra de zon ook maar dreigt te gaan schijnen, wat dus niet gebeurt, en dan stoer op het onverwarmde terras een witbiertje bestellen. Van mijn katten die moe zijn van het slapen en zich dus nog maar een keer omdraaien. Van een lange treinreis met verholen blikken over m'n boek heen naar de overkant, waar een meisje met een veel te grote koptelefoon zachtjes haar favoriete liedjes meefluit (ik bedenk er gewoon bij dat ze The Shins op heeft staan). En, ja dat vooral, van het zalige idee dat er nog altijd mensen op deze aardkloot rondlopen die ultiem sympathieke en lieve films als Sportman van de Eeuw maken. Ik hoop dat u mij deze momentjes van geluk gunt.

Hartverwarmend goed, een hoogtepunt in de Nederlandse cinema. 4 dikke sterren.

Adequate en inderdaad degelijke ode aan de onderzoeksjournalistiek, maar ook een tikkeltje saai door de goeddeels afwezige spanningsboog. Schreiber blinkt uit als zwijgzame hoofdredacteur en het nog altijd relevante verhaal wordt keurig netjes geserveerd waarbij alleen het constante gebruik van het woord 'Spotlight' na verloop van tijd ontzettend gaat irriteren. Keurig, maar amper een moderne klassieker.

Ondanks de slechts anderhalf uur een laaaange zit, hoe saai kun je het uiteindelijk maken... Dat constante gekrijs ook van die gillende keukenmeiden, vreselijk. Ongetwijfeld weer heel hip bedoeld allemaal maar er is soms gewoonweg niet doorheen te komen, die enorm suffe karakters en die constante herhalingen, manmanman. Ik had graag met Gomez mee terug op de bus gewild, dan was het tenminste na een half uurtje klaar geweest. Mooi kleurgebruik en een gave soundtrack, dan hebben we het wel weer gehad. Oh ja en Franco is dan ook nog wel cool als engbek, dat dan weer wel.

1,5*.

Film ziet er super uit (laat dat maar aan Scott over) maar het verhaal is wat langdradig en onduidelijk. Toch een positief gevoel.

3*.

Amusant kinderfilmpje, waarbij kitcherig inderdaad het codewoord is (wat overigens nog overtroffen zou worden in het 2e deel). Leuk idee, redelijk uitgewerkt. 3*.

Nog kleurrijker en drukker dan deel 1, maar helaas niet beter. De overdaad aan effecten gaat haast tegenstaan en het verhaaltje... tja.

2,5* dan maar.

Het was altijd al mijn favoriete Bond van Moore en ik doe er na herziening gewoon nog een halfje bij!

Topvermaak dit, hoog tempo, exotische locaties en adembenemende sets, een prachtige Bondgirl in Bach en een ingenieus evil mastermind met natuurlijk een fantastische henchman in Jaws. Spectaculaire scenes te over, neem alleen al die achtervolging in 3 delen op Sardinië met als apotheose de waterauto, heerlijk! The Spy Who Loved Me begint al iconisch met de Union Jack op de parachute en daarna is het 2 uur lang een achtbaan van plezier.

Een monorail in een schip, da's toch heerlijk niewaar

Prima B-film. Scardino is een nerdy stadsjongen die in het diepe zuiden te maken krijgt met een plaatselijke schone, haar weirde zusje, hun ietwat achterlijke buurjongen, diens redneck vader, serveersters die de nieuwste mixdrankjes niet kennen, een hillbilly sheriff, een onbekend skelet, maar bovenal miljoenen wormen die door elektriciteit in de grond (don't ask) veranderen in bloedzuchtige monstertjes.

Film heeft even tijd nodig om op stoom te raken, maar de tweede helft zit vol leuke momenten en best adequate horrorscenes. Ook probeert Lieberman zo nu en dan iets uit met licht en schaduw, het is niet altijd even verheffend maar wel amusant, wat zeker ook geldt voor de hele southern sfeer met vet aangezette accenten en een hoog hick gehalte. Zeer vermakelijk dus.

3,5*!

Weer eens een filmpje dat de grens opzoekt en er met overtuiging overheen walst; Spasojevic is van de firma vies, vuig en goor. Martelporno, niet altijd even fijn om naar te kijken (wat heet), en de metaforen over het Servische volk zullen ongetwijfeld niet van de lucht zijn (vaders verkrachten in delirium hun zonen?), maar dat is er ééntje voor de Balkan-experts. Voor niets-vermoedende filmgangers is de film de martelgang die het hoort te zijn. Niet slecht, maar ook niet zo indrukwekkend als bijvoorbeeld het hier eerder genoemde Martyrs.

2,5*.

Die 'valse flashback' is toch een prima film-truc?

Verder niet heel verheffend hoor, naar het einde toe wordt het wat leuker maar er zitten weinig spectaculaire scenes in (dit geldt ook voor de apotheose). Paar grappige typetjes, een enkel spannend moment, maar niet bepaald behorend tot het beste van de meester.

2,5*.

De miniserie vorig jaar werkelijk in 1 ruk uitgekeken, wat een spannend en bizar relaas met allerlei gekke twists en turns en een zwaar onbevredigende uitkomst. Wat er precies daar onderaan de trap is gebeurd blijft wat mysterieus maar er zaten zoveel haken en ogen aan deze zaak dat Peterson, natuurlijk wel een beetje een apart mannetje, bij mij toch zeker op reasonable doubt mocht rekenen.

Het wordt alleen nog erger in dit vervolg: er blijkt met bewijsmateriaal te zijn gerommeld waardoor de twijfel die nog in het origineel de bovenhand voerde nu steeds meer in het voordeel van Peterson uitvalt. Ik had daarbij het gevoel dat de makers nu meer inzoomden op het drama van het geheel dan de rechtszaak zelf, minder spanning daardoor maar wel een meer dan noodzakelijke update die wie weet binnenkort nog een extra episode krijgt.

Dreyfuss en Estevez zijn als duo leuk, jammer alleen dat de film verder niet al teveel voorstelt. Had een klassieke buddyfilm kunnen zijn.

2,5*.

Weer een erg sterke film van Wilder. Grappig en spannend tegelijk met een interessante insteek zo vlak na de oorlog. Waarom dit soort films niet eens tonen rond de 4e/5e mei?

4*.

Prachtige film!

Qua look en camerawerk kan Stalker simpelweg niet beter, deze film ziet er schitterend uit, is een plaatje, eyecandy van het zoetste soort, een feest voor de ogen, enfin, kies uw favoriete loftuiting. Onvergetelijke scenes te over zoals het shot over het watertje, de scene op het 'treintje', de slotscene... en ga zo verder.

Het fascinerende verhaal/uitgangspunt is gelardeerd met mono- en dialogen met filosofische tintjes die allen klinken als een diepzinnig gedicht, en voorgedragen door moeilijk kijkende Russen geeft dat net dat beetje extra dat je meezuigt in de film.

Enfin, zeker zo net na de 1e kijkbeurt laat ik de meer eloquente bespiegelingen gaarne over aan anderen op voorgaande en ongetwijfeld komende pagina's, laat ik maar gewoon zeggen dat ik vooreerst 4* uitdeel aan mijn eerste Tarkovsky.

Een zeldzaam staaltje inspiratieloze en pijnlijk onleuke bagger, daar moet u het mee doen.

0,5*.

Mooie film. Zag hem laatst voor de 3e keer, blijft boeien. De jonge cast speelt erg goed met Phoenix als absolute uitblinker. Bijzondere coming of age film naar het verhaal van King.

3,5*.

Prachtige, ontroerende film van Moretti. Het nummer van Eno doet wel wat traantjes opwellen hoor, in dit gevoelige drama. Van het hier ook al genoemde Ordinary People ben ik al helemaal een fan, misschien raakt het thema me gewoon erg.

4*.

Haha, wat een waanzinnig vervolg op het al even warrige Fugitive Alien. Vooral het laatste kwartier is werkelijk niet te volgen, opeens lijkt er gewoon een andere film te beginnen, hilarisch werkelijk Tot die tijd concentreert het verhaaltje zich op het 'Secret Weapon' dat nu niet bepaald fantastisch bewaakt wordt, to say the least... De vreselijke cast en dubieuze dubs doen de rest.

Ook voor deel 2 van Fugitive Alien heb ik precies 1 sterretje over.

Ik ben haast het tegenovergestelde van een 'Trekkie' maar deze film beviel me over de hele lijn wel. De karakters van Kirk en Spock staan veel meer centraal dan effecten of de gebruikelijke hoepla, en gelukkig maar. Helaas zakt de film wel halverwege in met wat ruimtereizen mumbo jumbo, maar vooruit dan maar weer.

Speciale aandacht voor de jonge cast die de film schijnbaar moeiteloos weet te dragen; vooral Quinto maakt indruk als jonge Spock. Gelukkig ook geen achterlijk lange speelduur hier, waar de huidige blockbusters zich nog wel eens aan bezondigen.

Echt fan zal ik niet worden, maar 'Star Trek' is een meevaller gebleken. 3*.

Star Trek is nooit aan mij besteed geweest en deze eerste film is daar geen uitzondering op. Twee sterretjes.

Nee, geen meevaller, dit laatste deel van Star Wars. Het ellenlange gemier over the dark side had wel wat korter en krachtiger gekund, en Christensen levert een teleurstellende prestatie. Bovendien is het jammer dat Anakin en Obi-Wan zonder problemen hele legers ala Commando afmaken, subtiliteit is ver te zoeken. Voor mij de minste Star Wars.

2,5*.

Niet onaardig nieuw deel van het Star Wars gebeuren, een filmserie die me verder eigenlijk totaal niet boeit als ik eerlijk ben. Abrams heeft er een gezellige, tikkeltje campy film van gemaakt met een hoop grolletjes, pauwpauw geluidjes en (dat vooral) verwijzingen naar de originele delen. Het ziet er allemaal best ok uit en de jonge hoofdrolspelers doen het beide naar behoren.

Een stuk flauwer en slapper dan het behoorlijke The Force Awakens. Lange tijd ook erg saai en fragmentarisch, tot eigenlijk het laatste half uur waarin een paar aardige lijntjes aan elkaar werden geknoopt en ook visueel is het slot het beste aan The Last Jedi. Zal verder wel blij zijn als het geneuzel over de Force en aanverwante blabla binnenkort dan toch echt gedaan is, want na de originele trilogie is er niet veel meer aan dat hele Star Wars gebeuren.

Ik ben serieus in slaap gevallen tijdens het kijken naar The Starfighters, en dat was dan ook nog ergens rond 5 uur 's middags. Er gebeurt hoegenaamd NIETS in deze film. Je zou denken dat piloten die een nieuwe straaljager onder hun kont krijgen, een leuke premisse is. Maar helaas heb ik nu de hele film in 1 zin weggegeven. Dat is het namelijk. Een soort rare propagandafilm zonder ook maar 1 moment dat er toe doet. En dan die ein-de-lo-ze tankscenes...

0,5*.

Redelijke science-fictionfilm, lekker pittig, maar komt (ondanks dat velen hier heel veel in zien) bij mij niet voorbij de popcornvermaakhoek. Het tweede, low-budget, deel is overigens ook wel aan te raden.

2,5*.

Mwah, zeker niet de troep die de hoes en titel doen vermoeden. Redelijk veel gore en bloed, mooie effecten en mij irriteerde de cast eigenlijk niet. Burgi als Dax vond ik wel een coole held.

Verder geen verrassingen en nergens hoogstaand, maar meer dan genoeg plezier voor een avondje nonsensvermaak.

2,5*.

Bijzonder leuk filmpje dat toont hoe je zo'n oude serie moet afstoffen; met de nodige zelfspot, een goede cast en een paar ijzersterke grappen (touch the hair!). Heb me prima vermaakt met deze film, een aanrader.

3,5*.

Puik gemaakt en geacteerd, maar te lachen viel er haast niet om deze film. En dat is toch zeker nog wel de bedoeling van een komedie?

Enfin, 2,5* dan maar.