Opinions

In mijn basisschooljaren was Jim Carrey één van mijn favoriete acteurs. Ondanks dat ik niet alle details in een film kon volgen waren de gekke bekken van Carrey vaak al voldoende om te me op de grond van het lachen te krijgen. Dumb & Dumber was uiteraard één van de films die kapot werd gespeeld, bizar eigenlijk dat drie van Carrey's bekendste en beste films uit hetzelfde jaar komen. Het is dan denk ik ook vijftien jaar geleden dat ik deze heb gezien.

Na de herziening moet ik zeggen dat de film nog steeds boven de gemiddelde komedie uitsteekt. Jim Carrey is allang geen favoriet meer, sterker nog, ik kan me af en toe best ergeren aan zijn trekjes en overacting waardoor een hoop humor de plank al misslaat. Gelukkig is Jeff Daniels een geslaagde side-kick die zich ook als een idioot gedraagt, maar die voldoende tegengas geeft waardoor niet alles om Carrey draait. Daarnaast zijn de bijrollen ook prima, en vond ik Lauren Holly vroeger stiekem erg leuk. Ze schijnt best veel voor film en tv te hebben gedaan maar kan me niets voor de geest halen.

Het is ook de eerste keer dat ik het verhaal volledig meekrijg, en dat is op zich niet eens slecht. Vind het vooral een leuke zet dat tot het einde van de film geheim blijft dat de donkere meid een undercover-agent is. Maar de film moet het vooral hebben van een groot aantal rake scenes. Scenes met de wc-pot, skilift, alcoholcontrole, Sea Bass en de kokhalsscene zijn bij het grote publiek wel bekend. Wat me ook opvalt is dat de film barst van de leuke muziek die menig scene nog een stuk aangenamer maakt.

Ik ben het geweldige origineel nu alleen maar meer gaan waarderen na het zien van deze sequel. Dit is op alle vlakken gewoon veel minder. Qua grappen, leuke scenes, muziek...

Nu zijn er natuurlijk enkele grappen bij die wel echt leuk waren, maar heel veel wordt hergebruikt terwijl ze in het origineel beter zijn uitgevoerd. Beste voorbeeld is het meest irritante geluid. De niet-leuke grappen, en dat zijn er ook heel wat, volgen elkaar in te rap tempo op. Die gekke bekken van Carrey slaan gewoon niet meer aan, terwijl ik nog steeds kan genieten van een Ace Ventura. Hij lijkt het een beetje te zijn ontgroeid.

'Minder' is het antwoord op deze film. De roadtrip is minder spectaculair, de personages die ze tegenkomen zijn minder grappig en de droomsequenties zijn minder sterk. Een vervolg hoeft echt niet meer.

Dit is denk ik de tekenfilm die me vroeger leerde dat baby's van ooievaars komen. Schitterende scene vond ik het. Gedurende het eerste half uur is de film sowieso op zijn best met leuke scenes zoals 'de geboorte' van Dumbo, het circus en hele mikmak dat in de trein wordt gepropt en diezelfde trein die door het landschap tuft. Met de komst van Timmy wordt het allemaal minder leuk.

Naast Timmy zijn er nog veel meer personages die niet leuk zijn, zoals de volwassen olifanten die als pestkoppen worden neergezet. De kraaien vallen ook volledig uit de toon. Dumbo zelf kan niet praten, wat niet zozeer een minpunt is. De focus ligt nu meer op non-verbale communicatie en dan valt op dat de animatie gewoon prima in orde is.

De liedjes blijven niet hangen, maar een hoogtepunt wat de tweede helft van de film nog enigszins vermakelijk maakt is de trip van Dumbo. Vroeger kon ik er niks mee, teveel stijlbreuk, maar nu kon ik er zelfs van genieten. Toch een mindere Disney waarbij de korte speelduur dan juist wel weer fijn is.

Leuke actiefilm die nog het meest doet denken aan de Aziatische Rambo. Toch is de Vietnam-setting niet helemaal mijn ding, maar gelukkig is de actie amusant genoeg om de boel interessant te houden.

Sammo Hung moet samen met negen andere veroordeelde een Amerikaanse bunker zoeken. Niet alleen komt zijn vechttechniek daarbij van pas, hij laat ook zien dat hij met diverse schietwapens overweg kan. Het is een typsich 'pief, pief, pauw' filmpje waarbij één hit, één kill is en de tegenstanders met bosjes tegelijk vallen. Biao Yuen is een leuke sidekick die al vaker met Sammo heeft opgetreden. Leuk feitje is dat Joyce Godenzi negen jaar later met Sammo in het huwelijksbootje zou stappen.

Hoewel de martial arts een beetje overschaduwd worden door het vele schietgeweld is de choreografie perfect, ik verwacht ook niet anders van Sammo en zijn stuntteam. Er is dit keer ook gekozen om echt contact te maken met de opponent waardoor de klappen keihard aankomen. Er was naar mijn mening wel iets teveel gebruik gemaakt van slow-motion. Een paar keer is leuk, maar na de tiende keer had ik het wel gezien. De flauwe humor spat ook weer van het scherm, dit keer sloeg het niet echt aan. Vooral die lach van die badguy was echt too much.

Het eindgevecht is geslaagd, en terugkijkend op de film had ik toch meer van dit soort gevechten willen zien, in plaats van cheesy schietpartijtjes. Toch zijn dit soort filmpjes erg makkelijk te behappen.

Voordat ik en twee vrienden naar de bioscoop gingen hebben we nog even een potje gedart. Ik gooide een paar keer honderd en twee keer honderdveertig. Achteraf gezien was dit het hoogtepunt van de avond.

Dunkirk gaat over een grote evacuatie van Britten en Fransen van de stranden van Duinkerke terwijl op de achtergrond de Duitsers steeds dichterbij komen. De film splitst zich op in drie tijdlijnen die met elkaar worden verweven. Wat geinig is, maar ook een beetje als excuus voelt om het magere verhaal wat meer diepgang te geven.

Wat me direct opviel was de uitstekende score. De violen werken op een positieve manier op je zenuwen waardoor het Duitse gevaar een stuk intenser wordt. Harry Styles heeft me in positieve zin verrast en Murphy was ook weer ouderwets goed. Tom Hardy viel nogal tegen. Erg weinig tekst en erg weinig gezicht. Ze hadden wat mij betreft ook de loopjongen van de set in het vliegtuigstoeltje kunnen zetten. Dit is niets tegen het acteerwerk van Hardy overigens.

Dunkirk bevat een aantal scenes die je letterlijk naar adem laten snakken, zoals wanneer het schip met tientallen mannen aan boord onderloopt en je ze onder water hoort schreeuwen. Ook de torpedojager die tot zinken werd gebracht was aardig spectaculair. Verder zorgden vooral de first person views van de vliegtuigen voor erg mooie plaatjes.

Wat me vooral tegenstaat is dat de film een leeftijdsgrens heeft. Misschien ben ik te sensatiebelust, maar een oorlogsfilm waarin bommen met bosjes tegelijk worden gedropt en er uiteraard genoeg kogels door de lucht vliegen verwacht ik toch wat heftigere beelden dan wat ik nu voorgeschoteld kreeg. Het begon al met de eerste droppings waarna iedereen gewoon leek op te krabbelen. De manier waarop de bommen de soldaten op een haar miste en in het water ontplofte deed me een beetje denken aan een wildwaterbaan in een attractiepark. Leuk, omdat je weet dat er niks ergs gebeurt. Tientallen kogels die het gestrande bootje doorzeven maar niemand raken gaat er bij mij niet in. En zo'n Hardy die zonder motor(!) een ommekeer maakt en de laatste Duitser uit de lucht knalt zit ik niet op te wachten.

Ik miste echt de rauwe oorlogssfeer die bijvoorbeeld een Saving Private Ryan wel heeft. Nu vergelijk ik Dunkirk misschien meteen met de beste in zijn genre maar gezien het cijfer moet het kunnen. Dunkirk is zeker niet slecht, maar gezien alle lof had ik op meer gehoopt.

Niet zoveel over te zeggen dit keer. De film is zoals geheel na verwachting; gewoon vermakelijk.

Voor de 254983e keer stuit een groepje verdwaalde toeristen/jongeren/wetenschappers/watmaakthetuit op een gestoorde clan/familie/sekte/whocares? Het begint allemaal vrij traag en weinig boeiend, aangezien de hoofdpersonen, in tegenstelling tot TCM of Wrong Turn niet interessant zijn. Hier en daar wel een leuke scene zoals het hoofd tussen de berenklem, auw!

Verder geen spanning of schokkende dingen, wel wat gorigheid. Voldoende.