Opinions

Grappige en unieke film. Wat gemixte gevoelens, maar uiteindelijk wel goed bevallen.

Benoit is zoals al eerder gezegd een geweldig personage. Poelvoorde zet een heerlijke rol neer, die me eigenlijk sterk deed denken aan Patrick Bateman uit American Psycho, alleen is deze film wel een stuk grimmiger. Ontzettende gladde, arrogante klootzak, maar echt met verve gespeeld. Zijn mimiek af en toe alleen al .

Enkele scenés die vrij hilarisch waren, zoals die met het oude vrouwtje en de verkrachtingsscene. Hou persoonlijk wel van dat soort zwarte humor. Allemaal positieve punten tot nu toe, maar toch merkte ik dat mijn aandacht op sommige momenten echt verslapte. Sommige scenes, zoals die stukjes met Benoit's familie en die etentjes telkens tussendoor, vond ik een stuk minder geslaagd en zat stiekem toch weer te wachten op de volgende moordscene. Echt veel van die grappige scenes, zoals ik die net al aanhaalde, zaten er ook weer in vond ik, en het had er denk ik goed aan gedaan als de film gewoon nog wat korter was geweest. Ook het einde vond ik niet zo sterk.

Misschien dat dit zo'n film is die je pas écht gaat waarderen als je hem de tweede keer ziet. Vond hem zeker goed, maar niet geweldig ofzo. Een ruime 3,5*.

Had veel beter gekund dit.

Het idee was opzich leuk en goed verzonnen alleen is het de uitwerking die nog heel wat te wensen over laat. De zogenaamde humor stond mij totaal niet aan en was allerminst grappig. Dat in combinatie met een flink aantal clichés en stront irritante personages zorgde voor behoorlijk wat irritatie. Tweede helft van de film was in ieder geval iets vermakelijker hoewel de special effects wel weer niet om aan te zien waren.

Toch erg jammer, komen ze met een leuk, interresant idee aan maar weten ze vervolgens de film zo erg te verkloten dat er weinig van over blijft. Snap ook niet waarom deze nog redelijk hoog staat op MM.

1.5*

Geinig filmpje wel. Concepten als deze zijn inmiddels tot in den treure herhaald en op papier leek me het dan ook wat saai, maar de uitwerking voelt hier eigenlijk nog redelijk fris aan. Best lollig allemaal en richting het einde ook lekker mysterieus. Sommige stukken duurde iets te lang en de muziek was bij momenten lichtelijk irritant, maar verder goed te behappen. 3*

Redelijk sterke Haneke. Een concept dat aanvankelijk nog aan Lost Highway doet denken, mondt uit op een litanie van dwaalsporen en multi-interpretabele scenes. Dat de clue niet expliciet weggegeven werd ervoer ik daarbij juist wel als een pluspunt, zodoende blijft de mystiek die de film uitstraalt intact.

Visueel zag het er aardig uit, strak en klinisch gekadreerd, al vond ik het gebrek aan soundtrack wat jammer en heeft de film uiteindelijk met wat teveel overbodige bagage te kampen. Met name de familieperikelen waren overbodig en kwamen matig uit de verf.

Maar al met al een interessante film die wellicht nog weleens een herziening waarborgt. Ruime 3*.

Concept is aardig en in beginfase doet goeds vermoeden. Helaas ontvouwt de film zich halverwege al tot een wat oppervlakkig, flauw, en voorspelbaar thrillertje. Du moment Anna ontwaakt begint de film eigenlijk al af te zwakken en wordt het slechts flauwer en flauwer.

Het uitgangspunt is uiteraard ziekelijk, maar de uitwerking vrij braaf eigenlijk. Iedereen die ooit Aftermath van Nacho Cerda gezien heeft zal dit beamen, maar ook aan een Deadgirl kan dit zeker niet tippen. Een ramp is deze film dan ook weer niet: het acteerwerk is naar behoren, de speelduur lekker kort, en de eerste 20 minuten zijn niet verkeerd. Maar niettemin een kleine teleurstelling. Krappe 2,5*.

Af en toe aardig geschoten en de soundtrack weet soms te imponeren, maar de film zit zodanig tjokvol met momenten waarop ik de hoofdpersoon een rotschop wilde verkopen dat het al snel een wat vervelende kijkervaring wordt. Het verloop is natuurlijk zo voorspelbaar als wat en in de laatste 20 minuten schiet het ook nog eens volledig uit de bocht. Met moeite een 2*.

Eén van de leukere vampierenfilms wat mij betreft. Begint als een beetje run-of-the-mill kat/muis gebeuren, maar geleidelijk wordt de film steeds wat leuker om uiteindelijk in een lekker uitzinnige climax te ontaarden. Het voelt misschien wat random aan allemaal, maar Trashorras brengt het met zulk enthousiasme dat het weinig stoort.

Visueel gebeurt er veel. Sfeervolle belichtingen, expliciet kleurgebruik, veel visueel geklooi, hectisch wanneer nodig en soms zelfs een klein beetje experimenteel. Sommige zullen het misschien wat teveel van het goede vinden, ik kan het zeer goed smaken. Het zorgt voor een levendige film die met zijn 76 minuutjes vrolijk aan je voorbij raast. Het betere genrewerk. Lekker ongeremd horrortje in een stijlvolle verpakking. 3,5*

Heerlijk absurde film.

Stond al een tijdje op m'n lijstje deze film, en toen ik hem eenmaal gekocht had, had ik alvorens ik hem zag eigenlijk nog steeds geen idee wat ik nou precies moest verwachten. Eerste deel is nog wat mak en je zou het zelfs een klein beetje cliché kunnen noemen, wat opzich niet zo erg is en gezien de opbouw van de film ook vrij logisch, maar wat er daarna volgt is een heerlijke aaneenschakeling van absurditeit met de scene waarin die dorpelingen het huis binnen vallenals hoogtepunt. Toch wel een hoogstandje die scene.

Verder Is Bartel een geweldig goor mannetje, erg leuke rol, en kwam het vooral later in de film ook visueel erg goed uit de verf. Lang uitgerekte shots van het grimmige landschap en goed camerawerk draagde erg bij aan de sfeer vond ik, evenals het (voor zover ik herinner) bijna compleet ontbreken van muziek. Leuke, bizarre film. 4* voor nu, misschien hoger in de toekomst.

Mwah. Same old same old. Begon nochtans niet verkeerd, maar mijn fiducie in de film maakte al gauw plaats voor ergernis. De film probeert van alles: expliciet kleurenwerk, redelijk aanwezige soundtrack, maar het is het allemaal een beetje net niet. Verder een courant verhaaltje; meer dan rondploeteren op alom bekend terrein doet Kavanagh spijtig genoeg niet.

Maargoed, audiovisueel wel enigszins genietbaar, en heb slechts een paar gaapjes moeten onderdrukken. Derhalve geen compleet echec, maar wel teleurstellend. Kleine 2,5*.

Vrij teleurstellend inderdaad. De film maakt zijn notoire reputatie wel waar tijdens sommige scenes, maar is voor de rest érg matig.

Eerste halfuur is compleet gespeend van dialoog, en zodra die kerel voor het eerst zijn mond opentrekt wordt ook meteen duidelijk waarom. Acteerwerk + delivery van de dialogen is te debiel voor woorden, wat ervoor zorgt dat de film soms zelfs lachwekkende proporties aanneemt.

Het acteerwerk is echter niet het enige waarover een zweem van amateurisme hangt. Kleurgebruik is ongelooflijk flets, leek ook wel alsof er continue één of ander fugly vaal filtertje over de film heen hing. Zag er enorm goedkoop uit. Ook de gewichtige soundtrack wist niet aan dit euvel te ontsnappen.

Resteren nog een paar zeer onchristelijke scenes. Goor waren ze zeker, maar schockerend allerminst. Toch zijn ze zowat de enige scenes die niet volkomen oninteressant zijn, al was de uiteindelijke slachting dusdanig langdradig dat de impact ver te zoeken was.

Had veel meer ingezeten. Behoudens de gore is het filmische armoede van de onderste plank. Kleine 1,5* voor de gore dan maar.

Beetje een teleurstelling.

En dat is jammer, want op zich heb ik de Belgische cinema redelijk hoog in het vaandel staan. Deze keer liet het resultaat me nogal koud helaas.

Vooral jammer dat de momenten waarop de film moet scoren niet wat meer bite hebben. De ''gruwelmomenten'' die de film rijk is verbleken qua impact dan ook nogal bij soortgelijke scenes in bijvoorbeeld een Trouble Every Day. Sowieso opvallend hoeveel andere films ik zoal herkende in deze film. Trouble Every Day dus, maar ook Jenifer en La Haine kwamen regelmatig bij me op. Spijtig genoeg kan Cannibal absoluut niet tippen aan het niveau van de genoemde films.

Voor de rest voelt het nogal aan als los zand allemaal, en kabbelt de film maar wat voort, zonder echt hoogtepunten te bereiken of interessante scenes voor te schotelen. Soundtrack was wel in orde, visueel springen bepaalde zwart-wit scenes in het oog, al was het al met al niet genoeg om me echt aan het scherm te kluisteren. Van het acteerwerk viel ik ook al niet van m'n stoel, met uitzondering van Nahon. Jammer dat de beste man nog weinig grote(re) rollen krijgt, was leuk om zijn chagrijnige kop weer even te zien.

Aardig wat van verwacht, maar jammer genoeg zit er kraak noch smaak aan. Mist vooral de power die veel van die recentelijke Belgische films wel hebben. Snap dan ook bijster weinig van alle hosanna recensies. 2,0* voor de aardige visuals en soundtrack.

Weet niet precies wat het is, maar kan De Niro echt niet uitstaan en al helemaal niet in deze film. Altijd die irritante maniertjes van hem, alsof ie elke scene vreselijk z'n best doet een zo cool/stoer mogelijke blik op te zetten. Erg irritante overacting, net zoals de rest van de cast trouwens, want vond bijvoorbeeld Nolte ook echt niet om aan te zien.

Tot zover het grootste irritatiepunt aan de film, al vind ik de rest ook verre van denderend. Behoorlijk voorspelbare, af en toe clichématige kat-en-muis film. 2* door enkele aardige scenes en omdat het uiteindelijk toch wel een soort van vermakelijk was.

Had hier op basis van Tsangari's Attenberg weinig van verwacht, maar dit was zowaar een heerlijk bizar werkje. Een soort Innocence concept maar dan gebracht met een forse scheut absurdisme. De nogal deadpan delivery die vrij typisch is aan de hele Weird Greek Wave past hier ook perfect en zet de absurditeit van de film alleen nog maar meer in de verf.

Het is wellicht een beetje een acquired taste, dit soort weirde, pretentieuze arthouse. Maar voor mensen die net zoals ik een Lanthimos vaak toch iets te saai/braaf vinden is dit misschien een aanrader. Uit die hele 'stroming' is dit qua gekkigheid toch wel de overtreffende trap. Genoten, kleine 4*.

Solide.

Maar een tweede Martyrs is het beslist niet. Bij lange na niet zo compromisloos, wat jammer is, vermits films uit deze hoek daar eigenlijk wel baat bij hebben.

Qua opzet biedt het uiteraard ook weinig nieuws, veelal bekend terrein. Plotgewijs laat het niks aan de verbeelding over, en natuurlijk worden de folterpraktijken weer door een stel bebaarde balkanboefjes gebezigd; óók geen verrassing.

Gelukkig geeft de solide uitvoering ervan de film wat glans. Adequaat gebruik van soundtrack om de nijpende sfeer te accentueren, en een handjevol mooifilmerij scenes. Acteerwerk was ook niet slecht, in hoeverre dat in dit soort films al van belang is. Wel enigszins verrassend dat het uiteindelijk om oorgaanhandel ging; geloof niet dat ik zoiets eerder in een martelfilm gezien heb.

Concluderend: redelijk down-to-earth thriller die zeker aardig in elkaar steekt, maar wat te vluchtig is om echt zwaar te gaan wegen, en de nodige panache mist om indrukwekkend te worden. Wel 3,0* sterretjes.

Het is evident dat er voor de sfx van Cargo aardig diep in het buideltje getast is. In, op en rondom het ruimteschip: het zag er allemaal pico bello uit. Helaas is dit ook zo'n film die een verhaaltje voor dient te schotelen aan de kijker, wat des te spijtiger is, aangezien de filmmakers van een goed script weinig kaas gegeten hebben. Een verhaal van exceptioneel bedroevend nvieau, van plakband aan elkaar hangend, en geweldig oninteressant. Het einde is dan nog zo slecht nog niet, maar voelt slechts aan als mosterd na de maaltijd.

Van het acteerwerk moet de film het echter ook niet hebben, noch van zijn extensieve karakteruitdiepingen. Duits is overigens ook een taal waartegen ik een passionele aversie koester, dus dat kwam mijn kijkervaring nou ook niet bepaald ten goede. Maar dat staat los van de kwaliteit an sich natuurlijk.

Verder congruent aan een hoop andere genregenoten, waardoor het allemaal des te inspiratielozer en afgezaagder aanvoelt. Nog een schamele 1,5* omdat er op de decors weinig aan te merken viel. Voor de rest klikomateriaal zonder smoelwerk. 1,5*.

Niet zo consistent.

Een film die zo halverwege nogal naar de vaantjes geholpen wordt, het begint namelijk allemaal zeer komisch. Grappige ongemakkelijke dialogen en ander soort pijnlijke awkwardness slaan de klok, waarbij vooral Waltz erg geinig is als ongegeneerde hufter. Eigenlijk doet het hele kwartetje het wel aardig, maar behalve Waltz gaan ze stuk voor stuk wel wat irriteren op ten duur.

Want eens de boel escaleert en je de één na de andere overdreven situatie voor je kiezen krijgt, wordt het stilaan een soort aapjes kijken. Het dieptepunt wordt bereikt zodra de vier hoofdpersonen besluiten ladderzat te worden, het acteerwerk (van vooral Winslet) neemt op dat moment nogal gênante vormen aan. En dan dit keer niet op een leuke of grappige manier. Ook de kwaliteit van de dialogen daalt aanzienlijk naarmate de film vordert.

Uiteindelijk een beetje een teleurstelling dus, de veelbelovende en erg leuke beginfase van de film ten spijt. Gelukkig maar dat het niet zo lang duurt allemaal. 2,5*.

Weinig aan toe voegen ja. Er schort hier duidelijk een hoop aan, maar Hall lijkt me in ieder geval een regisseur met een duidelijke visie en hij schuwt het niet om een onconventionele stijl als deze consequent door te voeren. In dat opzicht een film waar een hoop van die quasi-alternatieve indie-horrors (A24 heeft er een handje van) een voorbeeld aan kunnen nemen.

Hang tussen 3* en 3,5* in, maar vond het wat jammer dat het richting het einde wat meer de slasher kant op ging. Vond de gehele audiovisuele sfeer beter tot zijn recht komen in de meer onderhuidse momenten waar er weinig gebeurt.

Simpel doch effectief. Enkel de laatste 15 minuten gaat het een beetje de mist in met die potsierlijke twist. Nergens voor nodig natuurlijk. Gelukkig viel er voor de rest genoeg te genieten, met een ogenschijnlijke one-take die zéker wel meerwaarde had, een sfeervolle soundtrack, en een paar sterke individuele scenes. Het vluchten uit het huis en de scene met het fototoestel mogen niet ongenoemd blijven.

Origineel is het overigens niet bepaald, reken vooral op een rasechte genrefilm die teert op een paar opvallende toetsen. Kleine 3*.

Wel aardig, maar de hoge scores snap ik niet echt.

Zo'n beetje alles aan de film is gewoon wel aardig. Aan de humor heb ik me niet echt gestoord, noch keihard om moeten lachen. Inderdaad een beetje flauwe poep/pies/seks humor, maar aan de andere kant ook wel apart voor in een film als deze.

Visueel is het aardig, maar nou echt niet heel indrukwekkend of zo. Wat mooie, dromerige beelden in de supermarkt, en een mooi vormgegeven einde, meer niet echt. Soundtrack was ook wel oké, hoewel wel wat braaf en onsamenhangend.

Gelukkig kent Cashback dus een paar mooie scenés, kijkt het wel vlot weg, en kent de film een leuk en origineel uitgangspunt, waardoor ik nog op een 3,0* uit kom. Leuk om eens gezien te hebben, niettemin toch wat meer van verwacht.

Toch best sterk. Ook ik schipper nog een beetje met de validiteit van het hele verhaal, al zou het me ook niks verbazen mocht het waar zijn. Boeiend is het in ieder geval wel degelijk, het had misschien nog wat dieper mogen gaan, maar al bij al geeft het wel een treffend beeld van het 'iemand anders willen zijn'. 3*.

Een meer dan behoorlijk debuut. Uiterst sfeervol van begin tot eind, met enkel in het middenstuk een kleine dip. Eens het plot zich gaat ontvouwen is het allemaal net wat minder. Liever dat McCarthy het narratief gewoon nog wat mysterieuzer had gelaten, met name de flashbacks onderbreken de flow van de film soms net wat teveel.

Verder staat deze film als een huis. Tijdje geleden alweer dat ik een film met zó'n effectieve spanningsopbouw zag, zowaar zelfs een aantal jumpscares die verrassend effectief waren. Het gevoel voor timing en de manier waarop McCarthy met verwachtingen speelt is iets waar menig horror-regisseur wat van kan leren. Overigens ook een nominatie voor het meest creepy lijk ooit in een film.

Sounddesign is zeer sterk (goede keuze ook die kettingen), visueel strak, maar een hoofdrol is vooral ook weggelegd voor de geweldige setting. Het vervallen, rottende huis lijkt zo weggelopen uit een Silent Hill game. Makkelijke aanrader voor liefhebbers van de iets tragere sfeerhorror, enkel jammer dat de film net iets teveel plot expositie voor zijn eigen bestwil bevat. Zo'n film die tussen 3,5* en 4* valt, maar ik hou het voor nu op een ruime 3,5*.

Leukere gevangenisfilm.

Tussen de clichématigheden door valt er genoeg kwaliteit te ontdekken. Voornamelijk het acteerwerk mocht er wezen, zowel van de hoofdpersoon als dat van een hoogst memorabele Tosar. Zijn charisma straalt van het scherm af, al vanaf het eerste maal dat-ie in vol ornaat te zien is.

Gegeven is verder ook wel leuk, al laat de uitwerking ervan niet bijster veel aan de verbeelding over. Gelukkig weet Monzón de af en toe imminente Hollywood allures nog wel in de kiem te smoren, zodat het ook weer geen compleet scala aan voorspelbaarheden wordt. Zaken als sentiment blijven ook tot een minimum beperkt, fijn.

Visueel verder karig, soundtrack kan ik me niet eens meer herinneren. Maar een vermakelijke prison-film is het zeker, en de prima acteerprestaties maken deze prent sowieso de moeite waard om eens gezien te hebben. 3,0*.

De hoge waardering van sommigen verbaast me hier wel. Beetje Videodrome meets Saint Maud dit, al mist deze film een beetje echte signatuur. Beetje flauw gebruik van neon (daar moet je tegenwoordig toch echt iets onderscheidender in zijn), tamme soundtrack en een wat nietszeggende lead in Algar. Laatste halfuur is best aardig, maar Enid's hele ''trauma'' verleden is nogal on the nose uitgewerkt in de filmwaardoor ook het slot niet zo verrassend meer is als het hoopt te zijn. Ligt er net wat te dik op. Heeft wellicht ook wat te maken met heit feit dat ik recentelijk nog Saint Maud zag, die een soortgelijk einde al véél effectiever uitvoerde. 2,5*

Bijzondere film die vermoedelijk even de tijd nodig heeft om te bezinken. Van begin tot eind intrigerend, al vond de film soms wat te vluchtig op de momenten waarop er nét een sterke sfeer werd neergezet. De pacing lag me niet altijd even goed.

Maar de film weet een boeiend kijkje te geven in de beleveniswereld van Zoë. Vooral het gespeel met geluid kon ik erg appreciëren (hoewel uiteindelijk misschien wat te braaf). Evenals het soms laten wegvallen daarvan, wat enkele indrukwekkend stille momenten oplevert. Al helemaal wanneer gecombineerd met de fraaie close-ups van Chammah's tronie. Beste stuk vond ik uiteindelijk het gedeelte op het schip, jammer dat de film niet wat langer in die setting bleef kamperen.

Kleine 3,5* voor nu dan toch, want goed was dit zeker.

Schromelijk ondergewaardeerd inderdaad. Zo te zien een hoop horrorfans azende op een avondje vetzakkerij. Worden dit soort films steevast slachtoffer van.

Vond het een behoorlijk sterke film. De volle speelduur boeiend, realistisch spel van de acteurs, audiovisueel ook op niveau. Vooral de duistere ambient drones die soms de kop opstaken wisten het nijpende sfeertje te bevorderen. De film doet verder ook aan legio andere titels denken. Eden Lake, Great Ecstasy of Robert Carmichael, en ook Funny Games vergelijkingen kwamen in me op. Maar niettemin heeft de film genoeg identiteit om op eigen poten te staan.

Voor een 4* had de film wat mij betreft nog wat meer door het lint mogen gaan. Nog net dat beetje intenser mogen zijn. En hoewel de allerlaatste scene sterk is, is de aanloop ernaartoe toch net iets minder. De introductie van de twee meisjes voelt ook aan als ietwat opzichtige filler. Wel een ruime 3,5* voor een kort maar krachtig filmpje.

Een geweldig leuk filmpje dat een beproefde set-up opfleurt met een staaltje creatieve, freaky bodyhorror. Zo voelt de film toch best origineel aan, ondanks dat het verloop verder eenvoudig uit te tekenen is. Het verhaaltje hoef je het inderdaad niet voor te doen en het acteerwerk is weinig meer dan functioneel, maar de momenten waarop de film moet scoren doet het dat ook zeker. Weird, creepy en soms nog best smerig. Die klei 'rups' op het einde ook:D. Het lage budget valt er zo nu en dan wel vanaf te zien, maar ook dat wordt door middel van scherpe editing en slim camerawerk aardig gecamoufleerd.

Toch wel een aanrader als voor wie wat maffere horror weet te waarderen. 3,5*.

Had meer ingezeten. Grappig om menigeen deze film als 'realistisch' te horen bestempelen. De souplesse waarmee Owen zich aan de één na de andere onmogelijke situatie ontglipt neigt toch echt wel naar het belachelijke. Ach, details.

Het grimmige sfeertje zorgt ervoor dat dit in ieder geval wat beter te pruimen is dan menig opgeblazen vehikel, helaas is het plotverloop eerder van Hollywoodiaans allooi. Symboliek die er met de grove borstel opgesmeerd wordt, een imposante hoeveelheid non-logica, en - met de eindscene als exponent - een hoop pathetiek. De scene waarin alle stoute meneren even stoppen met schieten bij het zien van de baby was er trouwens ook net even teveel aan.

Aan het uitgangspunt heeft het niet gelegen, aan de soms fraaie sfeerbeelden ook niet. Wel aan de wat larmoyante en veel te brave uitwerking. Die deed het concept helaas maar weinig eer aan. 2,5*.

Opnieuw gezien, nog steeds even geweldig.

Ondanks dat de film toch aardig lang duurt, voelt het lekker vlot en luchtig aan allemaal. Geen overdreven drama of sentimenteel geneuzel maar gewoon knallen is wat deze film doet, en ik hou daar wel van. Zelden gehad dat een toch dikke twee uur zo snel voorbij ging. Erg meeslepend verhaal.

Vond het inhuren van echte Braziliaanse acteurs ook een grote meerwaarde hebben, en deden ook zeker niet onder voor de Amerikaanse acteurs die je vaak treft in dit soort films, wat een aantal geweldige personages oplevert (Lil' Zhe, Knockout Ned). Het voelt allemaal gewoon erg ''echt'' aan in deze film, iets waar het in dit soort misdaadfilms toch vaak aan ontbreekt wat mij betreft, en mede dankzij dat is het hele sfeertje in de sloppen van Rio erg indrukwekkend om te zien. Verder ook zeer te spreken over de montage, soundtrack en de hele visuele benadering van de film. Alles draagt bij aan het heerlijke chaotische sfeertje wat ik al eerder aanhaalde.

Unieke misdaadfilm wat mij betreft die zeker z'n top 10 notering behoud. Soms grappig, soms erg hard, soms erg mooi, maar vooral erg meeslepend en origineel gebracht. Kunnen de maffiabroeders nog een puntje aan zuigen. 5,0*

Waardige ''opvolger'' van Cidade de deus.

Het is me inmiddels wel duidelijk geworden dat dit soort Braziliaanse misdaadfilms me een stuk meer liggen dan bijvoorbeeld de Amerikaanse gangsterfilms. Wat minder geforceerd cool, en komt vooral een stuk meer naturel over.

Verder is deze film eigenlijk in alle opzichten prima, alleen simpelweg net wat minder dan Cidade de Deus. Cinematografie weer top-notch, soundtrack adequaat, en het acteerwerk meer dan behoorlijk. Het mist een beetje aan echte uitschieters, zoals Cidade de Deus die wel had, maar voor de rest weinig op aan te merken dus. Overigens is me na een aantal Braziliaanse films opgevallen, wat voor een heerlijk taaltje dat Portugees eigenlijk is. Klinkt lekker lomp, maar tegelijkertijd toch ook wel mooi, of zo.

Mooie en zeer vermakelijke wegkijkfilm al bij al. 3,5*.

Boeiende film die helaas nergens écht indruk wist te maken. Daarvoor vond ik het op teveel vlakken een beetje 'net-niet'. Ik sluit me vooral aan bij wat The One Ring op de vorige pagina al schreef: op de één of andere manier voelt het toch niet zó uniek aan, en doet het aan een hoop films denken die eigenlijk beter zijn imo.

Neemt niet weg dat ik hiervan wel degelijk genoten heb. Voornamelijk de begin en eindscene zijn goud waard. De desolate contreien en de aardige soundtrack (hoewel wat braaf) weten een sterk sfeertje te creëren. Verhaaltje zelf is leuk bedacht maar had af en toe wel wat verrassender uit de hoek mogen komen. Ook de pogingen tot absurdisme voelen ietwat halfbakken, had sterker naar voren mogen komen. Toch 3* sterretjes.