Opinions

Op zich best geïnteresseerd in de Russische maffia, maar de manier waarop deze in Eastern Promises gepresenteerd wordt is gewoon om te janken.

Ten eerste al vrij dubieus dat de rollen grotendeels weer ingevuld worden door Amerikaanse acteurs. Mortensen vind ik werkelijk één van de slechtste acteurs in filmland, Cassel juist één van mijn favorieten, maar snap niet hoe iemand het in zijn hoofd kan halen om hem in zo'n rol te casten. Ze schmieren er beide lustig op los met hun aangedikte accentjes en afgrijselijke overacting.

Verder niks kills of keihards aan, deze film. De hele film is juist erg braaf en geromantiseerd, met als dieptepunt het einde waarin Mortensen en Watts (overigens ook een flutrol) elkaar kussen. Enige lichtpuntje in de film is de scene in het badhuis die wel aardig was.

Leuk, dacht ik, eindelijk eens een film over de Russische maffia in plaats van de gebruikelijke maffiafilms met stoere binkies De Niro en Al Pacino, maar dit is mogelijk nog triester. 1* voor de badhuis-scene.

Beste goede horror, ook hier niks origineels, maar wel uiterst vermakelijk met een sterk einde.

De opbouw is zo standaard als het maar zijn kan uiteraard, maar waar Eden Lake film zich onder andere in onderscheid is de realistische aanpak. Dit keer geen gemaskerde killer die doodleuk, stuk voor stuk iedereen een kopje kleiner maakt, maar gewoon een stel idiote rednecks, zoals je die veel hebt op de wereld.

De hele film lang is het eigenlijk niet meer dan gewoon erg vermakelijk. Op zich wel knap gedaan, hoe alles van kwaad tot erger gaat, en ook is de film vrij hard en grof, wat goed bij de film paste, maar nergens vond ik het echt indrukwekkend of zo. Het einde is echter het punt waar de film tot een nog wat hoger niveau getild wordt. Had het niet echt zien aankomen, en had toch wel een aardige impact op me. Daarom 3,5*.

Concept van deze film is uit de categorie zien om te geloven, zelfs naar Japanse standaarden is het basisidee ronduit absurd. Maar ondanks dat is de uitwerking gek genoeg eigenlijk best voorspelbaar en mist de film een regie die eigenzinnig genoeg is om het geweldige concept bij te kunnen benen. Ook de slappe lore zit de pret af en toe wat in de weg. Maar voor de liefhebber van Japanse weirdness alsnog zeker de moeite waard. Kleine 3*

Herzien en met een volledige * verhoogd. Vond hem eerst al wel goed, maar denk dat ik toen een beetje met de verkeerde verwachtingen de film ingegaan was. Weet niet waarom, maar verwachte een wat intensere en shockerendere film. Tweede keer zie ik pas echt de ware kwaliteit van Elephant. Het deed me uiteindelijk allemaal wel wat denken aan Keane (Kerrigan), ook een beetje dat soort kale registreren van gebeurtenissen.

De film is realistisch, zonder romantisering, spanningsopbouw of heldere uitleg. Mij bevalt dat wel, zo kan de aandacht veel meer op sfeer/beeld/geluid gericht worden in plaats van op moraaltjes en karakteruitdieping, wat ik bij een film als deze nou niet echt op zijn plaats zou vinden. Kan me wel voorstellen dat sommigen het af en toe te saai of langdradig vinden worden, ik hou echter wel van die lang uitgerekte longshots zoals in deze film. Onder andere daardoor voel je je vaak echt als een spectator op de gebeurtenissen. Ook het camerawerk en het steeds wisselen van perspectief droegen hieraan bij.

De film is dus redelijk realistisch, maar tegelijkertijd heeft het ook iets dromerigs. De vervaagde achtergrondbeelden en geluiden als er weer eens gefocust wordt op een bepaalde persoon speelde hier bijvoorbeeld een rol in. Vond het in ieder geval erg apart en interessant.

Erg indrukwekkende film, eentje die echt in je hoofd rond blijft spoken. 4,5*.

Aardig, maar toch iets meer van verwacht. De premisse is vrij origineel en apart, maar de uitwerking ervan voelt minder bijzonder aan. Op de één of andere manier zat ik gewoon constant met het idee dat er veel meer te puren viel uit dit concept, ondanks dat hetgeen wat ik voor m'n kiezen kreeg verre van slecht was. Visueel namelijk wel een aantrekkelijke film, al waren vooral de locaties daar debet aan en blijft de film ook op dat vlak een net een beetje teveel in degelijkheid hangen. De eindscene komt vrij abrupt en is eigenlijk nog wel de grootste teleurstelling van de film. Nietszeggend en flauw.

Meest interessante verhaallijn van allemaal vond ik eigenlijk nog die met het animale personage van Glusman. Zit niet al teveel progressie in, maar het laat mooi zien hoe verschillend mensen omgaan met de dagelijkse confusie waarmee ze te kampen hebben. De verhaallijn met het zwijgzame jongetje was dan weer tamelijk magertjes.

Uiteindelijk heb ik wel geboeid zitten kijken, al was het maar omdat je niet elke dag een concept als dit krijgt voorgeschoteld. Maar met een wat eigenzinniger regisseur viel hier meer uit te halen denk ik. Veel meer. Toch nog wel 3* sterretjes.

Ik sluit me daarbij aan. Heb eigenlijk sowieso een broertje dood aan dit soort films, maar ik dacht laat ik met deze Emergo weer eens een welgemeende poging ondernemen. Het resultaat is niet eens zó slecht als verwacht, maar komt nochtans niet verder dan het predicaat 'matig'.

Originaliteit kun je alvorens het kijken natuurlijk al op je buik schrijven; na een paar minuutjes gezien te hebben kun je het verdere plotverloop al wel uittekenen. Na de gelukkig niet al te lange intro, gaan we griezelen. Althans, dat leek me het beoogde effect. Want eng wordt dit semi-docutje nergens, of je moet al achter de sofa wegkruipen van wat bewegende tafeltjes en stoeltjes. Echt schrikken is er ook niet bij; elke jumpscare kondigt zich braaf van te voren aan. Ergo, de beetje doorgewinterde horrorfan zal vermoedelijk wat geeuwtjes moeten onderdrukken.

Tegen het einde aan komt er sporadisch een vlaagje kunde voorbij, zoals bij het moment suprême van de film. Het kijkt verder uiteraard ook wel makkelijk weg, speelduur had ook absoluut niet langer behoeven te duren.

Maarja, een wat minder amateuristische versie van Paranormal Activity dus. Maar daarmee is het meest positieve dan ook meteen wel gezegd. Kortom; het geesten/haunted-house genre is wederom een nieuwe mislukking rijk. Met moeite een 2,0*.

Het blijft toch zonde om een competent acteur als Reno steeds maar weer in dit soort hopeloze misbaksels op te zien duiken. Kennelijk moest-ie hier ook weer wat bij schnabbelen, aangezien het haast niet in te denken is hoe iemand van zijn allure zo'n erbarmelijke filmsmaak kan hebben. Want laten we even eerlijk zijn, dit was weer eens een stuk filmisch excrement van jewelste. Hoe het verhaal, dat aanvankelijk al niet zo sensationeel was, hier met de minuut potsierlijkere proporties aanneemt is eigenlijk verbazingwekkend. Uiteindelijk resulterend in een draconisch slecht slotstuk.

Reno zelf is zoals steeds niet slecht, maar helaas werd hij omringd door acteurs van b-garnituur en viel zijn 'prestatie' compleet in het niet dankzij de wankwaliteit van deze onbedoelde klucht. Logischerwijs kan hier alleen maar een kutcijfer uit voortvloeien, en jawel, we gooien er gewoon een 0,5* tegenaan.

Die Mexicaan met zijn oeverloze scheldkanonnades was er inderdaad iets teveel aan. Sowieso werd het gespuis in de film wat flauw neergezet. Dat in schril contrast met het hoofdduo, want Gyllenhaal en Pena stelen aardig de show in deze niet heel aparte maar toch zeer vermakelijke cop flick. Vooral de eerstgenoemde is de laatste jaren lekker op dreef. De actie is dikwijls blits in beeld gebracht en het sfeertje aardig. Al was het einde van bijzonder voorspelbare proporties en het enige moment waarop de film fluctueert qua niveau. Kleine 3* ipv een ruime daarom.

Aardig mengelmoesje van allerlei genres. Wat begint als een mystery, ontaardt al gauw in een science-fiction film waarin ook vleugjes comedy en horror de revue passeren. Het concept is niet per se origineel maar wordt wel op een leuke manier gebracht, met veel vermakelijke mindfuckery. De scene(s) met die kerel in de tent waren geweldig.

Visueel is het allemaal wel erg karig helaas. Lelijke aspect ratio, slordig camerawerk en ook het geklooi in de color grading kunnen ze voortaan beter achterwege laten. Er wordt volop uitgepakt met goedkope desaturated filtertjes en kitscherige overbelichting die er voor zorgen dat de amateuristische zweem die soms over de film hangt alleen maar evidenter wordt. Ach, ze hebben het tenminste geprobeerd.

3*.

Helemaal mijn soort film.

Eindelijk weer eens een echte Mystery film, die zijn mysterie ook daadwerkelijk de volledige speelduur aanhoud. Nogal een vreemd, loom sfeertje, dat me in de eerste instantie wat aan The Machinist deed denken. Dit alles wordt ondersteund door een geweldige, intrigerende soundtrack, knappe visuals, en een aantal gave surrealistische scenes.

Uiteindelijk niet een heel moeilijk te begrijpen film vond ik. De symboliek is goed gevonden, en hoewel het einde me even versteld deed staan, viel het daarna op zich wel vrij snel op zijn plaats. Verder is Gyllenhaal erg aangenaam. Vond ik vroeger niet zo'n sterk acteur, maar lijkt de laatste paar jaren toch wat betere films uit te kiezen.

Geweldige film dus. Mysterieus, uitermate sfeervol, en zo nu en dan zowaar zelfs erg spannend. Iets wat ik nog maar weinig meemaak bij films. 4,5*.

Degelijkheid. Ken het origineel verder niet, maar van wat ik op basis van trailers zie lijkt die toch een veel eigener en vooral rauwer sfeertje te hebben. Enragés is - hoewel niet rampzalig in uitwerking - simpelweg te tam om te imponeren. Het plotverloop laat weinig aan de verbeelding over en als de film dan ook op geen enkel facet écht excelleert blijft er toch een wat identiteitsloos geheel over.

Visueel zag het er verzorgd uit, de personages zijn oké, en het kleine twistje aan het einde is wel geinig. Maar verder gaapgaap. Kleine 2*.

Voor de 2e keer gezien en blijft even overweldigend.

Hoe je het ook went of keert, deze film is gewoon een visueel meesterwerk. Onder andere prachtige belichtingen en kleurgebruik zorgen dat zo'n beetje elke scene wel een lust voor het oog is en alleen daarom al verveeld de film mij geen één moment. Camerawerk is al even geweldig, zoal het knapste wat ik ooit in een film gezien heb en de soundtrack, hoewel weinig opvallend sluit perfect aan bij de film. Subliem.

Verder gewoon 1 grote trip deze film waarvan ik wel snap dat ie niet voor iedereen weggelegd is. De film is erg langdradig en verhalend natuurlijk niet al te best, al is het natuurlijk duidelijk dat Noé daar ook geen intentie toe had. Mij maakt het allemaal weinig uit. Geweldige belevenis deze film, nog nooit zoiets gezien als dit. 5 dikke sterren en een plaats omhoog in mn top 10.

PS: Hulde voor die intro .

Best indrukwekkend.

Ik hou wel van dit soort films, al moet ik zeggen dat ik niet per definitie kan benoemen om wat voor ''soort'' films het dan exact gaat. Niet zozeer echt een genre denk ik, eerder een bepaald soort sfeer die het als geheel uitstraalt. Als ik dan toch een vergelijking moet trekken, doet het me enigszins aan Seul Contre Tous denken. Al schakelt die film wel nog een tandje hoger dan dat hier het geval is.

Waar de beginscene zich, tevens door de vormgeving, rooskleurig doet voorkomen, wordt gaandeweg veel van de hoop die je voor Amadou's vooruitzicht hebt al gauw in de kiem gesmoord. Naarmate het zaakje vordert wordt zijn situatie uitzichtlozer en uitzichtlozer, en na de vrij plotselinge, maar daarom nog niet minder sterke eindscene, kun je waarschijnlijk al wel raden wat het lot van Amadou zal zijn.

En ook Amadou's personage an sich, is erg sterk. Niet zo'n typisch zielig Afrikaantje dat met gepruilde lipjes door de film heen slentert, maar een gewoonweg onbegrepen individu, wiens oorspronkelijke levenswijze ogenschijnlijk haaks staat op die van het wereldje waarin hij op dat moment vertoeft (scene die Fortune al noemde is een goed voorbeeld). En bovendien weet Provost zijn film stilistisch nagenoeg perfect te verwoorden. Mooie shots, waarbij de camera veelal als een soort registrerend oog op Amadou's gezicht gericht is. Ook nog enkele scenes die er qua soundtrack bovenuit springen, wat bepaalde scenes nog dat beetje extra's geeft.

Zodoende wordt de beleveniswereld van vreemdeling Amadou intrigerend en meeslepend. Positief ook dat Provost de voor de hand liggende, inmiddels platbetreden paden (criminele circuit ingaan bijv.) gewoon laat voor wat het zijn en bewijst veel meer in zijn mars te hebben. Vond het dus een erg sterke film, die me best wist te raken. Had het nog nét iets meer ballen gehad, was ik naar alle waarschijnlijkheid nog hoger uitgekomen, maar vooralsnog kan ik hier met gemak een ruime 4,0* aan kwijt.

Erg mooi. Een simpel liefdesverhaaltje dat door een staaltje audiovisuele krachtpatserij naar grotere hoogte getild wordt. Prachtig kleurgebruik en een héérlijk dromerige ambient soundtrack (dat Ben Frost nummer ) zorgen ervoor dat scenes die ik normaliter al gauw vervelend en klef zou vinden, hier enorm krachtig werken. Deed me op audiovisueel vlak soms ook wat denken aan Upstream Color, al kan het daar dan niet aan tippen.

Heb er echt van genoten, op bepaalde momenten (seksscene in het appartement) zelfs inclusief kippenvel. Plotgewijs zeker niet de meest originele film, voor lesjes hogere filosofie kun je ook beter elders wezen, maar wie audiovisueel overdonderd wilt worden zit hier aan het juiste adres lijkt me. Het is nog een beetje de vraag hoe lang het allemaal blijft hangen, maar een kleine 4* kan ik hier vooralsnog wel aan kwijt. Pareltje inderdaad.

Toch erg leuk. De film kent gelukkig niet veel scrupules en hoewel het soms wellicht een tikkeltje uitdagender had mogen zijn, is de film rijkelijk gevuld met komische vondsten. De voorheen nog vrij onbekende acteur Masucci heeft weliswaar een wat te robuuste tronie om als échte Hitler look-a-like door te kunnen gaan, maar met zijn vaak hilarische spel compenseert hij daar ruimschoots voor.

Bij vlagen divageert de film een beetje en lijkt Wnendt de humor wat uit het oog te verliezen, maar telkens wanneer je denkt dat het snedige randje dreigt te eroseren komt de film weer met een leuke komische uithaal. Humor zelf is gelukkig ook niet al te makkelijk; de verwachte tsunami aan obligate Jodengrapjes bleek bijvoorbeeld best mee te vallen. En zo ontwijkt de film nog wel wat vervaarlijke valkuilen.

3,5*, bijzonder amusant.

Briljante film blijft dit toch.

Heb nu na de derde herziening inmiddels nog steeds amper een idee van wat ik gezien heb maar de beelden die je voorgeschoteld krijgt zijn gewoon zo intrigrerend dat het ze je heel lang bij zullen blijven. Scenes als die zingende vrouw met die hamsterwangen en wanneer henry die foetus doorknipt staan vermoedelijk dan ook voor eeuwig op mijn netvlies gebrand.

Verder ook petje af voor Jack Nance die de rol van Henry speelt. Perfecte persoon voor de rol met dat rare kapseltje van hem.

Dikke 5,0* plus plek in top 10 .

Zeer fijne folkhorror die met zijn typische Spaanse charme in de verte wat aan Pan's Labyrinth doet denken. Het wat kinderlijke acteerwerk moet je er een beetje bij kunnen nemen, heb me er zelf niet echt aan gestoord. Verder zo'n beetje wat ik ervan verwachtte: visueel erg sfeervol, leuk verhaaltje, aardig fantasierijk en guitige creature designs. Het komt allemaal wat traag op gang maar eens er wat richting in het verhaal komt wordt het geleidelijk aan steeds beter, met de scene in de hel als absoluut hoogtepunt. 3,5*.

Eerste deel niet eens gezien geloof ik, maar had niet het idee dat ik veel miste. Vond het verder onverwachts best aardig allemaal. Typisch onzinverhaaltje met een hoop matig schrijfwerk, maar de ''actie'' zelf is niet verkeerd. Jammer dat het qua gore wel erg braaf blijft, zeker omdat de ideeën er wel potentie voor hadden, maar de set-pieces zelf waren best gaaf bedacht. Aardig popcornvermaak. 3*

Mwah, deze prent illustreert eigenlijk wel min of meer waarom het vooralsnog niet zo wil boteren tussen mij en de Spaanse cinema. Té proper, mijns inziens. El Espinazo del Diablo is hier helaas ook ten prooi aan gevallen.

Niet dat ik nou een angstinboezemende film verwachtte, maar de 'horror' was hier wel érg ver te zoeken. Het horrorelement blijft grotendeels verstoppertje spelen, slechts sporadisch werd er even wat gepoogd (en dan nog ontberend aan enig effect). Maar erger: ook het fantasy-element wil nergens echt aarden. Wat rest is een nogal futloos, traag van de grond komend verhaaltje, dat weliswaar opgefleurd wordt met wat fraaie belichtingen, maar niet kan maskeren dat het bol staat van flagrante clichés en platitudes. Doorsnee troef dus.

De personages staan verder voornamelijk in functie van het sprookje; je kunt er natuurlijk de klok op gelijk zetten dat de gemene schobbejak het zal moeten ontgelden tegenover onze stoutmoedige koters. Hield ik m'n hart even vast...

Niet aan mij besteed dus. Als horror blijft het teveel in gezapigheid hangen, als fantasy heeft het teveel onder ideeënarmoede te lijden. De riante setting, en enkele fraaie sfeershots behoeden de film nog van een waar rukcijfer. 2,0*.

Gewoon erg vermakelijk. De film volgt een dubbele verhaallijn, die redelijk conventioneel is verder, maar wel gelardeerd wordt met een hoop snedige vondsten. Bij de zwartgallige 'ontknoping' doken er weldra The Cook (Greenaway) associaties bij me op, erg geinig.

Compassie opbrengen voor de hoofdpersoon is niet moeilijk; vrij typische underdog die zich via noeste arbeid en talent tot de top werkt, wel treffend vertolkt door Miguel. Geniaal wordt de film overigens nergens, maar het blijft de ganse speelduur frivool, luchtig, af en toe zowaar nog een tikkeltje pervers. Leuke film dus, garant voor een avondje amusant vertier.

En je krijgt er acuut honger van, ken niet veel films die dát weten te bewerkstelligen. 3,5*.

Aardige update. Niet echt een fan van het origineel dus erg veel had deze film niet te verliezen bij me. Blijf de uitwerking van die hele opzet met dat boek wel nogal flauw vinden. Op zich een concept waar je best wat leuks/creatiefs mee voor elkaar kunt boksen (ik denk aan een Hellraiser), maar in plaats daarvan krijg je toch weer een hoop afgezaagde zombie tropes voorgeschoteld. Beetje jammer is dat wel.

Gelukkig is de film verder wel lekker goor en freaky. Leuk camerawerk, wat effectief smerige scenes en een aangename scheut humor houden de boel levendig genoeg. Finale trekt het niveau voorts nog net wat omhoog en uiteindelijk is de film als remake toch best geslaagd te noemen. 3*.

Verrassend sterk.

Ik ga lekker mee met de (kleine) hype omtrent deze film. Het Science-Fiction genre is er één waar ik meestal warm noch koud van wordt, maar deze wist de juiste snaar wel te raken. Was op voorhand bang dat de film, gezien het thans niet heel originele thema, weer in allerlei clichématige valkuilen zal gaan trappen, maar die voorbarige assumptie bleek achteraf ongegrond.

Visueel best uitzonderlijk, prachtige look, met veel oog voor finesse. De special effects mogen ook absoluut niet onbesproken blijven. Verwacht geen grotesk scala aan CGI krachtpatserij, de film blijft lekker kleinschalig aanvoelen, maar wat er getoond werd kan zich onder het betere CGI werk scharen. Dit alles gaat dan ook nog eens vergezeld door een eminente ambient soundtrack, waardoor je enkel kan concluderen dat Garland's potentieel er één is om te koesteren.

Daarnaast een aantal snedige dialogen. Het is evident dat Garland geen leek is; hij bewijst zich meermaals bij de pinken te zijn met betrekking tot het onderwerp.

Het mooie einde vervolledigt de belevenis tenslotte. Tijdje geleden alweer dat ik zo van een Science-Fiction film genoten heb, dus een (kleine) 4* is in niks geflatteerd. Ik alvast wacht met smacht op Garland's volgende project, hopelijk komt hij volgende keer ook met een écht origineel concept op de proppen. Dan kan het helemaal geweldig worden.

Sterk allegaartje aan genres dat voornamelijk met McCord een grote troef in handen heeft. Geweldig hoe zij hier een frenetieke ziel neerzet, echt een afstotelijk wijf. Audiovisueel had het wellicht een onsje meer mogen zijn, maar McCord, de lekker zwarte humor, een resem aan freaky scenes, en het abrupte, maar geweldig gestoorde einde trekken m'n score voor dit filmpje naar een kleine 3,5*. Van genoten.

Die scene met die zuster en die vrouw met dat mes is echt goud waard. Serieus één van de beste jumpscares ooit wat mij betreft. Voor de rest een vrij matig filmpje, maar bij vlagen wel vermakelijk.

Mweh. Misschien dat ik na films als The Night Comes For Us wat teveel verwend ben qua brute actie, want termen als ''keiharde actiefilm'' en ''zwaar over the top'' kan ik toch niet echt plaatsen. Ik zag gewoon een redelijk middle of the road actiefilmpje dat ook nog eens veel te lang duurt.

Hemsworth vind ik nogal een non-acteur. Tijdens de meer dramatische stukken waar de relatie tussen Tyler en het kind centraal staat zakt de film dan ook steeds als een kaartenhuis in elkaar. Maar hij weet bovenal als actieheld niet echt te overtuigen, mist toch het charisma/coolness. De actiescenes zelf zijn iets beter, maar dan vooral vanwege de setting en omdat er hier en daar nog wel een mooi plaatje geschoten wordt. De choreografieën van de actiescenes zelf zijn aan de saaie kant. Shots van mannetjes die schieten, shots van mannetjes die neervallen en dat ad infinitum. Nu moet ik toegeven dat ik dit soort ''shooter'' georiënteerde actie sowieso vaak wat saaier vind, maar hier zat ook gewoon wel erg weinig dynamiek in.

Verder ook een opvallend gewichtige toon voor een film als deze. Het einde met Hemsworth die sterft komt over alsof het allemaal érg tragisch en zwaar aan moet voelen, maar daar is dit duidelijk de film niet voor. Niet om over naar huis te schrijven dus, 2*.

De lage waarderingen hier zijn niet zo vreemd, al ben ik het er zeker niet mee eens. Klein maar indrukwekkend filmpje, dat zich kenmerkt door een soort kille, klinische, maar soms juist ook surrealistische stijl. Een wat vreemde combinatie die vooral goed werkt dankzij de sfeervolle zwart-wit fotografie en een dromerige soundtrack die af en toe mooi de stilte weet te doorbreken.

Qua plot zal menigeen waarschijnlijk wat meer moeite hebben. Niet omdat het per se allemaal zo vaag of abstract is, maar wel omdat de film af en toe wat richtingloos kan overkomen en zelden in z'n kaarten laat kijken. Het schetst ook meer het leven van een persoon dan dat het een A naar B verhaal vertelt. Wat mij betreft werkte het wel, al was het middenstuk misschien net iets minder. Laatste halfuur wordt dat gelukkig weer rechtgezet en krijgt de film eigenlijk ook nog een opvallend naar toontje. Niet dat je een soort Martyrs moet verwachten, maar bepaalde scenes missen zeker hun effect niet. Toch heeft de film in al z'n gruwelijkheid steeds iets poëtisch over zich heen hangen. Best apart.

Knap staaltje low-budget filmmaking. Mooie en tegelijkertijd verontrustende portrettering van een eenzame ziel. Nog wat te 'klein' om écht te overdonderen, maar verder meer dan behoorlijk, zeker voor een debuut. Verdient meer aandacht (en een hogere waardering). 3,5*.

Niet het meesterwerk waar ik op hoopte, maar zeker een erg goede film.

De film komt in het eerste uur traag op gang, maar is wel uiterst functioneel en opbouwend. Kritiek op de acteerprestaties van zowel Cruise als Kidman begrijp ik niet, ze doen het beide erg goed vind ik, en mede door de sterke dialogen zorgen ze voor een aantal zeer boeiende scenes. Visueel is het vaak ook erg mooi (ook later in de film wel). Leuk kleurgebruik, erg dromerig en zwoel meestal, wat perfect bij het karakter van de film past.

De scene in het grote landhuis vormt wat mij betreft het hoogtepunt van de film. Heb altijd wel een zwak voor dat soort bizarre, sekte-achtige taferelen en ook hier levert het onder andere door middel van de soundtrack en het camerawerk een prachtig, surrealistisch stukje cinema op. Jammer echter dat dat gedeelte wel relatief kort duurde.

De laatste pakweg driekwartier vind ik het allemaal wel iets minder worden. De film blijft zeker boeiend om te volgen, maar waar ik me bijvoorbeeld vaak aan gestoord heb, zijn die dreunerige ''spanningsopbouwende'' pianodeuntjes die om de haverklap ingezet werden. Vond het erg irritant en amateuristisch. Verder vind ik het gewoon jammer, al zal dat heel persoonlijk liggen, dat alles weer netjes verklaard word, waardoor de mystiek rondom die hele sekte een stuk minder word, inclusief het uiterst voorspelbare stuk waarin dat hoertje van Cruise degene blijkt te zijn die hem gered had.

Behalve die minpuntjes wel een zeer boeiende film. Kleine 4,0*.