Opinions

Naar een verhaal van August Derleth en Howard Philips Lovecraft. De sfeer zit er goed in vanaf het begin in deze ouderwetse Britse gotische griezelfilm, met een verhaal dat zich afspeelt op een afgelegen eiland, en waar de zolder van een bepaald huis een duister geheim verbergt. Zeker genietbaar voor fans van ouderwetse horror. Warner brengt hem uit in regio 1 als double bill met "It!" aka "Curse of the Golem".

Beklemmende gotische horrorfilm die zich afspeelt in het landelijke Italië van 1952 waarin veel religieuze symboliek en bijgeloof aan bod komen.

Furio Momenté is een jonge ambtenaar, die naar Venetië wordt gestuurd om een moordzaak te onderzoeken. De 14-jarige Carlo Mongiorgi heeft zijn vriend Emilio vermoord en beweert dat Emilio de duivel was. De zaak is politiek gevoelig vanwege de betrokkenheid van geestelijken. Furio's taak is om bewijzen te vinden die de kerk vrijpleiten en de zaak te verdoezelen.

Verschillende diepgaande thema’s bepalen samen het duistere karakter van de film: bijgeloof en volksgeloof, religieus fanatisme en manipulatie, de kracht van roddels en sociale uitsluiting en de verwoestende kracht van leugens. Het script is boeiend, de vertolkingen overtuigend en de soundtrack is bijzonder sfeerscheppend. Andermaal een knappe griezelfilm van Pupi Avati, waarvan ik erg genoten heb.

Alleen spijtig dat hij momenteel alleen uit is in Italië zonder Engelse onderschriften.

Misschien een iets minder angstaanjagende maar toch een griezelig geestige verfilming van de snelschrijvende horrormeester Stephen King. De humor is boosaardig, want de personen waarmee zo lustig de spot gedreven wordt, zijn de bewoners van een doordeweeks stadje van wie de gemoedsrust verstoord wordt door de gruwelijke moorden van een maniak. Alhans dat denken ze tenminste, want ze zijn wel heel traag van begrip. De manier waarop ze de geheimzinnige moordenaar willen te grazen nemen, levert een paar staaltjes van bloederige zwarte humor op. Gelukkig is er een kreupele teenager die beseft dat de daden afkomstig zijn van bovennatuurlijke krachten. Hij moet enkel de bewijzen verzamelen dat de moorden door een weerwolf worden gepleegd.

"Silver Bullet" is een onderhoudende griezelfilm met geslaagde anti-sociale humor en verzorgde speciale effecten. Vlotte regie van de voor mij onbekende Daniel Attias. Vermakelijk voor fans van weerwolffilms.

De film draait om Silvia Prieto die ontdekt dat ze naamgenoten heeft. Ze ontwikkelt een bizarre obsessie voor de “andere” Silvia Prieto's waarbij ze de vraag naar haar eigen identiteit moet ontrafelen.

De film wil een ironische kijk bieden op het dagelijks leven van jonge volwassenen in Buenos Aires. De uitwerking van het verhaal kon mij persoonlijk niet boeien. Het scenario kabbelt te veel voort zonder echte spanningsboog of emotionele betrokkenheid. De personages blijven vlak en moeilijk te doorgronden, waardoor hun lot me weinig kon schelen.

Allie is een succesvolle computerprogrammeur, maar in haar privé-leven zit ze in zak en as. Ze dumpt haar verloofde Sam nadat ze ontdekt dat hij overspel pleegt. Ze vindt troost bij haar buurman. Om de huur van haar appartement te kunnen bekostigen plaatst ze een advertentie voor een huisgenote. Ze aanvaardt de schijnbaar timide Hedy, maar dit meisje heeft wel een duistere kant en begint zich te kleden zoals haar. Allie verzoent zich weer met Sam. Wanneer ze opnieuw gaan samenwonen moet Hedy vertrekken. Maar ze laat het daar niet bij en zorgt dat ze in haar uiterlijk een duplicaat wordt van Allie. Wanneer deze laatste de achtergrond van Hedy begint te onderzoeken komt ze voor een onaangename verrassing te staan.
Psychologische thriller doorspekt met een vleug erotiek en vlot geregisseerd door Barbet Schroeder. De soundtrack van Howard Shore en de fotografie van Luciano Tovoli zijn verzorgd. Er zijn beslist een aantal spannende scènes maar ook enkele cliché’s. De ontknoping is bloederig. Een goede film, zonder meer. Moet ik toch nog eens herbekijken in de toekomst.

“Sinister” is een beklemmende psychologische horrorfilm die zich onderscheidt door zijn sfeer en spanning.

Ellison Oswalt, een schrijver van waargebeurde misdaadverhalen, is op zoek naar zijn volgende grote succes. Om inspiratie te vinden, verhuist hij met zijn gezin naar een huis waar een moord heeft plaatsgevonden—iets wat hij geheimhoudt voor zijn vrouw en kinderen. Hij ontdekt op zolder een doos met Super 8-films waarin de moorden van verschillende gezinnen worden getoond. Naarmate hij het mysterie onderzoekt, wordt duidelijk dat er een bovennatuurlijke kracht in het spel is.

Ethan Hawke is overtuigend in zijn rol als de geobsedeerde schrijver, en brengt de groeiende paranoia en angst goed over. Juliet Rylance als zijn vrouw Tracy voegt emotionele diepgang toe aan het verhaal als de bezorgde echtgenote die zich steeds ongemakkelijker voelt in het huis. De dynamiek binnen het gezin verhoogt de geloofwaardigheid en tastbaarheid van de dreiging.

“Sinister “vermijdt goedkope gruwel en bouwt de spanning op met suggestieve beelden en een onheilspellende soundtrack. De film bevat enkele jumpscares, maar vertrouwt vooral op een sluimerend gevoel van onbehagen.

De prent bereikte met beperkte middelen een groot effect bij mij en bleef na de aftiteling nog nazinderen. Een aanrader in het found-footage genre.

Caroline is een jonge verpleegster die een baan aanneemt in een mysterieus oud huis aan de rand van het moeras bij New Orleans. Ze zorgt voor de zieke echtgenoot van een oude vrouw, maar ontdekt al snel dat het huis vol zit met geheimen, onverklaarbare gebeurtenissen en hoodoo-rituelen. De spanning neemt toe als ze steeds dieper verstrikt raakt in de duistere geschiedenis van de plek.

De film bouwt vooral op sfeer en suggestie in plaats van op expliciete horror of veel special effects, waardoor een beklemmende spanning ontstaat. Het acteerwerk van vooral Kate Hudson en John Hurt is prima en het huis zelf is sfeervol en intrigerend gefilmd. Het script is doordacht en de twist aan het eind is opvallend sterk en verrassend, waardoor de film lang blijft nazinderen. Voor liefhebbers van klassieke spookhuisfilms met een psychologische inslag een absolute aanrader.

Ichabod Crane wordt naar Sleepy Hollow gestuurd om te onderzoeken wie verantwoordelijk is voor de onthoofding van drie personen. Volgens een duistere legende zou een ruiter zonder hoofd die de streek terroriseert de dader zijn.

“Sleepy Hollow” is een sfeervol griezelsprookje dat een hommage is aan de Hammer Films. De locaties zijn somber maar wondermooi. Alles is prachtig gefotografeerd. Het verhaal is evenwel een beetje parodistisch en daardoor niet zo eng, ofschoon een vleugje blood & gore niet ontbreekt. Toch een genot om naar te kijken, ik hou nu eenmaal van gotische settings. Jammer dat de rol van Christopher Lee tot een cameo beperkt bleef. Bij een tweede visie (meerdere jaren later) is de film nog beter meegevallen dan de eerste keer. Tim Burton is een kineast met een groot visueel talent en dat heeft hij hier nog maar eens gedemonstreerd.

Een gokverslaafde die als presentator in een striptent werkt geraakt in de problemen als hij in de schulden zit en door een van zijn schuldeisers bedreigd wordt. Hij doet daarop verwoede pogingen om het geld te bemachtigen. Maar hij heeft een deadline.

Middelmatige prent in zwart wit. De jazz-muziek klinkt gedateerd. De stripacts zijn braafjes. De prent kon mij maar matig bekoren, hoewel ik geen kritiek heb op de cast. Verzorgde fotografie. Als portret van het Soho uit de jaren zestig misschien geslaagd, maar de film komt bij mij soms toch wat saai over.

Werd na zijn release blijkbaar nog omgedoopt tot "The Small Violent World of Sammy Lee" om wat meer volk te lokken. Het bracht allemaal niet zoveel aarde aan de dijk. De film kende slechts een matig succes.

*2,25*, ik zal toch maar naar boven afronden...

Erg vermakelijke en spannende thriller van de Britse Hammer studio's. Naar een scenario van Anthony M. Dawson ofte Antonio Margheriti. De moorden gebeuren in een gesloten kamer op een inventieve manier. Cameraman Guy Green, die ooit nog bekroond werd voor "Great Expectations" van David Lean, stond zelf in voor de regie.

Peter Van Eyck (The 1000 Eyes of Dr. Mabuse) is in topform als de gemene stiefvader. Ook Mandy Miller is indrukwekkend als het intelligente meisje Candy. "The Snorkel" is een boeiende, erg geloofwaardige misdaadprent.

De Sony R1 Box-set "Hammer Icons of Suspense" is een aanrader.

Een cryptisch, erg boeiend verhaal over gestolen nazi-geld, een oorlogsveteraan die aan geheugenverlies lijdt en misschien wel een moordenaar zou kunnen geweest zijn. De spanning zit er vanaf het begin goed in en het plot heeft een aantal verrassende wendingen. Knappe vertolkingen en een vlotte regie. Een genietbare film-noir.

Het verhaal van een filmfreak - een fervente bewonderaar van Humphrey Bogart en John Wayne - die carrière hoopt te maken in derderangse Romeinse filmmiddens. Risi spitst zijn aandacht op de liefdesperikelen van de held Antonio Barozzi maar zijn prent mist de typische Italiaanse emotie van het betere werk uit die periode. Enkele geslaagde gags en de plejade van akteurs - waaronder ook Ugo Tognazzi, Vittorio Gassman, Mario Monicelli - zorgen ervoor dat zijn vlakke komedie nog net onderhoudend blijft.

Mooi verfilmd drama, destijds hier uitgebracht onder de titels "De Heks" en "De Blonde Heks", gesitueerd in de Zweedse bossen in het verleden. De Franse ingenieur geraakt er verdwaald en komt in een moeras terecht. Hij wordt gered door een oude vrouw die er in een afgelegen hut leeft samen met haar kleindochter, een primitief maar mooi meisje dat blijkbaar over uitzonderlijke gaven beschikt. Volgens de dorpsbevolking zijn de twee echter heksen. Het meisje is ook bang van een kerk, wat de bijgelovigheid bij de mensen uit de streek alleen maar aanwakkert. Als ze dan toch een kerk binnentreedt heeft het uiteindelijk noodlottige gevolgen voor haar.

De enigmatische Marina Vlady en Maurice Ronet acteren heel geloofwaardig en het verhaal is fraai in beeld gezet (zwart-wit). Soms wat traag, maar nooit vervelend. Een sympathieke productie, die voor sommigen (maar niet voor mij ) misschien gedateerd zal lijken.

Dino Risi’s “Il Sorpasso” wordt vaak geprezen als een klassieker binnen de Italiaanse komedie, maar als je door de nostalgie en het charmante Romeinse landschap heen kijkt, blijft er een film over die niet altijd even geslaagd is.

Het verhaal volgt Bruno (Vittorio Gassman), een luidruchtige, zorgeloze playboy, en de timide rechtenstudent Roberto (Jean-Louis Trintignant) tijdens een impulsieve roadtrip door Italië. Wat begint als een luchtige tocht vol ontmoetingen en situatieschetsen, ontwikkelt zich tot een diepere reflectie op generatieconflicten en de leegte van Bruno’s hedonistische levensstijl.

Hoewel Gassman met zijn vertolking probeert humor toe te voegen, heb ik zijn personage soms als overdreven en irritant ervaren, wat de humor minder effectief maakt. Trintignant speelt zijn rol meer ingetogen, maar zijn karakter blijft te vlak om echt mee te kunnen leven. Ondanks de goede zwart-wit-cinematografie en treffende sfeer, voelt de film langdradig aan en zijn niet alle grappen geslaagd.

Kortom, "Il Sorpasso" is een onevenwichtige roadmovie die af en toe enige charme uitstraalt, maar mij niet kon overtuigen. Velen zijn evenwel enthousiaster.

Canadese gruwelfilm die in 1983 genomineerd werd voor de Grote Prijs van het Festival van Avoriaz. Een hoogvlieger is het echter niet geworden. Het verhaal komt traag op gang en het duurt een hele tijd vooraleer de actie begint. Er zijn wel enkele spannende momenten maar als geheel oogt het eerder middelmatig. Bovendien zijn sommige (niet alle) speciale effecten ondermaats. Het hoofdthema van de soundtrack is van Tangerine Dream. Oliver Reed heeft blijkbaar in de film een telepatische connectie met het monster, waar hij finaal zelf het slachtoffer van wordt. Tijdens het draaien van de prent doken er budgetproblemen op en dat verklaart misschien waarom het een hele tijd duurt vooraleer we de gevaarlijke slang echt te zien krijgen. Gelukkig weten Peter Fonda en Oliver Reed met hun vertolking nog iets te redden. "Spasms" is alleen geschikt voor die-hard horror fans.

The Spiral Staircase (1946) was één van de beste psycho-thrillers uit de periode voor “Psycho” (1960). Het had een verrassend plot en werd uitstekend geregisserd met een heerlijk intense en beklemmende gotische sfeer. Deze remake uit 1975 mag er echter ook best wezen. Het scenario is bijna identiek en het werd met de nodige stijl en spanning geregisseerd door Peter Collinson.

De originele versie van Siodmak blijft natuurlijk superieur. De acteurs schudden hier echter ook een degelijke vertolking uit de mouw en je wordt als kijker meegesleept naar de angstwekkende climax. De Warner Bros Archives DVD-R brengt een amamorphic widescreen print van degelijke kwaliteit.

Bud Stamper is de zoon van een rijke oliebaron uit Kansas. Hij heeft een verhouding met het meisje Deanie Loomis die de dochter is van een eenvoudige kruidenier en dat is niet naar de zin van zijn vader. Ook droomt Bud ervan een ranch uit te baten terwijl hij van zijn vader verder moet studeren aan de universiteit. Deanie is stapel van Bud maar een breuk met hem breekt haar hart en ze komt met een depressie in een instelling terecht.

Vlekkeloos geregisseerd drama. Er zijn wel een aantal irritante personages in de film (vooral Buds vader en zijn zuster). Beatty en Wood acteren goed, maar waren al 23 terwijl ze 17-jarigen moesten uitbeelden. Het verhaal kan gezien worden als een studie over het seksueel gedrag bij jongeren in de late jaren twintig maar komt nu toch wel wat gedateerd over. Ik heb me niet verveeld maar vond “Splendor in the Grass” op het moment zelf niet meer dan voldoende. Ik moet zeggen dat na een nachtje slapen het verhaal bij mij toch is blijven hangen en dat ik de film toch degelijk vond.

In 1941 proberen in Polen, de succesvolle Joodse dokter Artur Planck, zijn vrouw Clara en hun twee dochters aan de binnenvallende Nazi's te ontsnappen. Een van de meisjes wordt neergeschoten. Ze vinden onderdak in de boerderij van Emilia, wiens man naar het front trok en vermist is. Terwijl Clara gedwongen wordt om op de zolder te blijven, ontstaat er een verhouding tussen Emilia en Artur en ze vertelt de mensen dat hij haar neef is.

Dit Holocaust-verhaal in flashback-structuur had intenser kunnen zijn, maar de driehoeksverhouding gooit volgens mij roet in het eten. In plaats van een prangende oorlogsfilm werd het een eerder middelmatig melodrama. Op de vertolkingen valt evenwel niets aan te merken.

Naar mijn gevoel een leuke B-horror, die in de Benelux werd uitgebracht onder de titel "De Nacht van de Reuzenwormen". Roept reminiscenties op aan de monsterprenten uit het begin van de jaren 50. Op het eerste gezicht onschuldige gebroken hoogspanningskabels zorgen toch wel voor heel wat kopbrekens. De vreedzame regenwormen ondergaan een transformatie zodat uiteindelijk iedereen voor ernstige problemen komt te staan. Een bescheiden, maar genietbare griezelfilm.

Een tip: fans van Jeff Liebermann moeten zeker eens "Blue Sunshine" van dezelfde kineast bekijken.

"Stalker" is een hallucinante film. Dat is mijn ervaring na een tweede visie. Dertig jaar geleden bekeek ik "Stalker" voor de eerste keer en vond hem toen langdradig. Nu ik hem nog eens bekeken heb, krijg ik toch een positiever beeld van deze prent. Vooreerst is de film een lust voor het oog: het is werkelijk verbluffend hoe Tarkovsky de schoonheid weet te halen uit een industrieel bezoeldeld en vervallen milieu. "Stalker" is voor meerdere interpretaties vatbaar. Dat is de slotsom van wat ik hiervoor allemaal gelezen heb. Persoonlijk zie ik er een metafoor in van het atheïsme versus het geloof (de verboden zone) en ook van het Oosten versus het Westen, waarbij het ijzeren gordijn de toegang tot het verboden westen blokkeert. "Stalker" is als politieke en metafysische fabel een boeiende kijkervaring, waar ik eerlijk gezegd nog eens zou moeten naartoe kijken om er nog meer van te begrijpen.

In elk geval ben ik nu toch ervoor gevonden om nog eens ander werk van Tarkovsky te gaan verkennen.

Sam Varner, een ervaren verkenner, verlaat het leger om op zijn ranch te gaan wonen. Hij neemt een blanke vrouw en haar negenjarig halfbloed zoontje onder zijn hoede. De scout wordt ertoe gedreven om met Salvaje, een gevreesde Apache, die zijn zoontje terug wil hebben, een lange, zenuwslopende en uitputtende tweestrijd te voeren...

In een gebaar, een houding, een blik en gebruik makend van decor-elementen, camera-instellingen en beeldcomposities wordt in deze western heel wat opgeroepen. De realiteit wordt het kader en het stramien waarop regisseur Robert Mulligan zijn thriller geborduurd heeft met knap ingeweven griezelige elementen. Een boeiende kijkervaring.

Een stichtend en oprecht educatief verhaal van een gedreven wiskundeleraar op een school van Spaans sprekende Amerikanen in East Los Angeles. De man geeft niet alleen les met humor en inspiratie maar is bovendien erg bekommerd om zijn leerlingen. Gebaseerd op ware feiten. Knap vertolkt door Edward James Olmos die alle glamour laat varen om zich volledig te identificeren met de leerkracht, die er ondanks zijn leeftijd revolutionaire onderwijsmethodes op nahoudt. Ondanks alle obstakels slaagt hij erin een hele klas met halve delinquenten te laten delen in zijn enthousiasme en deze kansarme Latino-jongeren door een zwaar examen te loodsen. Als de examencommissie de mooie cijfers in twijfel trekt en de hele groep van fraude beschuldigt, verdedigt hij met grote passie zijn ten onrechte verdachte leerlingen. Een positieve film.

Een pasgetrouwd stel trekt in in een oud kasteel, waar de vrouw, Louise, wordt verleid en gebeten door een mysterieuze vampier. Haar echtgenoot Wolfgang roept de hulp in van dokter Nietzsche om haar te redden. Ze komen echter te laat.

Hoewel de film sfeervol gefotografeerd is in zwart-wit, is er soms gebrek aan originaliteit en spanning, behalve in het laatste kwartier. Het plot is nogal voorspelbaar en de prent slaagt er niet in om een blijvende indruk achter te laten binnen het vampiergenre. Desondanks biedt de film een nostalgische kijkervaring voor liefhebbers van klassieke gotische horror. Verwacht echter niet de kwaliteit van een Bava of een Freda.

Een timide naïeve jonge vrouw ontmoet een man waarvan ze meent dat hij de ware Jacob is en haar een kind zal schenken. Maar hij blijkt een gevaarlijke psychopaat te zijn die er niet voor terugdeinst zijn slachtoffers naar het hiernamaals te helpen.

Deze psychologische suspense-thriller is een beetje een vreemde eend in de bijt van de Hammer stal. Het is een grotendeels sociaal drama dat zich afspeelt in de "swinging sixties" en wordt nooit echt gewelddadig of bloederig. De vertolkingen van de twee protagonisten zijn zeker geloofwaardig. Vlot geregisseerd door Peter Collinson. Goed.

De UK-Blu-ray van Studio Canal is van degelijke kwaliteit en heeft gelukkig Engelse onderschriften.

Peter Chance rijdt door het zuiden van Frankrijk en pikt een lifter op. Bij het uitstappen uit zijn wagen slaat deze laatste hem neer en na een gevecht berooft hij hem van zijn auto en zijn portefeuille. Peter ontwaakt in een luxueus herenhuis en blijkt zijn geheugen verloren te hebben. Hij wordt omringd door drie vrouwen die beweren respectievelijk zijn moeder, zijn zuster en zijn vrouw te zijn. Ze zeggen dat hij Gordon heet, dat zijn vader overleden is en dat hij twee miljoen dollar heeft geërfd. Maar Peter komt erachter dat zijn zogenaamde vader op mysterieuze wijze is gestorven en dat hij ook een verdachte is voor de dood van hem. Hij besluit zijn eigen onderzoek in te stellen...

Boeiend misdaaddrama van Montgomery Tully, zorgvuldig regisseerd en goed vertolkt. Gebaseerd op Hugh Wheeler’s roman "Puzzle for Fiends".

De Amzon UK DVD van Network is in mooi zwart-wit en heeft het juiste 16:9 formaat, maar helaas geen (Engelse) ondertitels.

Matige film over een ouder wordende Europese pianist die succes zoekt in Amerika, financiële steun krijgt van een vrouw van zijn leeftijd maar zich laat strikken door een jonge nachtclubdanseres (de blonde femme fatale Margo) en met haar huwt. Al vlug blijkt dat ze eigenlijk weinig om hem geeft en enkel met hem trouwde omdat hij beroemd was. De pianist is jaloers, met zijn carrière gaat het spoedig bergaf en hij doet er alles aan om zijn echtgenote niet te verliezen. Ze keert echter terug naar haar vroegere vriend en laat hem in de steek. Niets nieuws onder de zon, hier.

Weinig noir-elementen, onopvallend camerwerk en doordeweeks plot, eerder een melodrama. Onofficieel uit op DVD-r (4:3 formaat) in de States (regelmatig aangeboden bij iOffer). In het film-noir genre zijn er veel betere titels.

Schitterend mengsel van thriller en film-noir, waarin een detective in het godvergeten Amerikaans dorpje Harper op zoek gaat naar een oorlogsmisdadiger, die er de identiteit heeft aangenomen van een gerespecteerde geschiedenisleraar. De knappe, erg overtuigende vertolkingen van Welles en Robinson, de effectvolle regie en het ingenieus plot maken van "The Stranger" een meeslepende prent, die mij meer kon bekoren dan "Citizen Kane".

Met deze dramatische geweldfilm had Sam Peckinpah mijns inziens de bedoeling te insinueren dat zelfs bij de brave burger de meest primitieve instincten kunnen losbarsten als men ver genoeg in het nauw gedreven wordt. Naarmate de personages en de menselijke verhoudingen duidelijker worden geschetst, groeit bij de kijker ook de zekerheid dat het onvermijdelijke steeds dichterbij komt. De regisseur heeft de escalatie van geweld in deze "rape & revenge story" zorgvuldig opgebouwd en indrukwekkend in beeld gebracht. Het laatste halfuur is ronduit hallucinant. Een film die ondanks zijn ouderdom nog steeds blijft nazinderen.

*4*

Het verhaal van een man die aan geheugenverlies lijdt en een jaar een andere identiteit heeft aangenomen. Tijdens die tijd is er een moord gebeurd, waarvan hij door de politie verdacht wordt. Maar hij wordt niet alleen door de politie achterna gezeten. Hij gaat zelf op onderzoek uit en ontdekt dat hij een relatie heeft gehad met een andere vrouw, die samen met hem wilde wegvluchten.

"Street of Chance" had mij vanaf het begin in de ban en boeide de hele tijd. De cast is heel goed en het script, gebaseerd op de roman "The Black Curtain" van Cornell Woolrich, is knap uitgewerkt. De regie is voortreffelijk. Een film-noir die ik zeker toevoeg aan mijn collectie wanneer er een DVD-release komt, want die prent is meer dan de moeite waard om nog eens herbekeken te worden.

Vond het tweede deel van de film indrukwekkend en beduidend sterker dan het eerste deel. In elk geval is Marlon Brando erg overtuigend in de verschrikkelijke rol die hij uitbeeldt. Vivian Leigh als de getormenteerde Blanche Dubois vond ik persoonlijk ook goed. Het feit dat de film 4 Oscars won en nog 7 andere prijzen in de wacht sleepte, en daarnaast nog 14 nominaties, bewijst duidelijk dat velen de film wél weten te waarderen.