Opinions

Een duister plattelandsdrama dat evolueert naar een beklemmende thriller die zich afspeelt op een afgelegen paardenboerderij in Pennsylvania. Kate is een dame die gebukt gaat onder het verlies van haar vrouwelijke levenspartner en met veel moeite de boerderij probeert draaiende te houden terwijl haar financiële situatie steeds nijpender wordt. Bovendien heeft ze voortdurend zorgen met haar dochter Claire, die worstelt met een ernstige drugsverslaving.

Wanneer Claire onverwacht terugkeert, getraumatiseerd en onder het bloed, wordt duidelijk dat haar problemen groter zijn dan ooit. De komst van Claire’s agressieve vriend Ryan en de gevaarlijke dealer Jackie sleurt moeder en dochter steeds dieper in een web van criminaliteit en morele dilemma’s.

De vertolkingen zijn overtuigend en cineast Pearce kiest voor een sfeervolle regie en een sombere, realistische stijl met een dreigende soundtrack, die de zwaarte van het verhaal onderstrepen. De film bouwt langzaam op, met veel aandacht voor de emotionele dynamiek tussen moeder en dochter. Halverwege schakelt het verhaal onverwacht over naar thrillerterritorium, met verrassende plotwendingen.

Aanbevolen voor liefhebbers van karaktergedreven thrillers met een duister randje. Ik heb me in elk geval vermaakt.

Een oude, verlamde gravin is de eigenares van het pittoreske landgoed "De Baai". Op een nacht wordt ze uit haar rolstoel gesleurd en opgehangen. Maar de dader wordt op zijn beurt neergestoken door een mysterieuze doder. Dit is de ouverture voor een moordpartij, waaraan geen einde lijkt te komen. Blijkbaar zijn er zelfs meerdere personen die elk hun motieven hebben en voor niets terugdeinzen om hun doel te bereiken.

"Ecologia del Delitto" aka "Carnage" aka "Bloed in het Meer" was voor zijn tijd een gedurfde film omdat de moorden zeer expliciet in beeld werden gebracht. In het scenario zitten thema's als grondspeculatie en natuurbescherming verweven wat de thematiek een sociaal tintje schenkt. Aan camerawerk, fotografie en decors is veel aandacht besteed. Ook de sfeer zit er vaak goed in. Het einde is een verrassing maar vond ik niet zo erg geslaagd. Liefhebbers van giallo, slashers en grand-guignol zullen hier hun hartje kunnen ophalen. Een film die als je hem herbekijkt steeds beter wordt.

"Friday the 13th Part Two" gebruikte hem als inspiratiebron, al merk je het misschien minder als je de DVD's van deze slasher uit de jaren 80 bekijkt, omdat ze allemaal zijn gecensureerd.

Alle alternatieve titels vind je hier.

Londen 1953. Een taxichauffeur wordt door een huilend jong meisje naar een verlaten terrein gelokt. Het blijkt echter een aprilgrap te zijn. Later wordt het meisje vermoord en omdat de taxichauffeur het laatst met haar gezien is wordt hij de hoofdverdachte. Hij en zijn onervaren adcocaat hebben het moeilijk om zich op de rechtbank te verdedigen, temeer omdat er een vervelende getuige opdaagt.

Knap geregisseerd door Lance Comfort, vlot geacteerd door de geloofwaardige cast met o.a. Richard Attenborough en Cathy O'Donnell en mooi gefotografeerd door Brendan J. Stafford. De Network UK DVD met 1.33:1 aspect ratio heeft helaas weer geen Engelse ondertitels.

“The Elephant Man“ van David Lynch is een indrukwekkende en ontroerende film die het waargebeurde verhaal vertelt van John Merrick, een zwaar misvormde man uit het Victoriaanse Engeland. De film laat op gevoelige wijze zien hoe Merrick ondanks zijn afschrikwekkende uiterlijk respect, waardigheid en menselijkheid verdient, en legt scherp de hypocrisie van de samenleving bloot die hem slechts als een ‘freak’ ziet. De fenomenale acteerprestaties, in het bijzonder van John Hurt als Merrick, gecombineerd met de sfeervolle zwart-wit cinematografie maken het een onvergetelijke en meesterlijke ervaring. Ook Anthony Hopkins als de welwillende dokter Frederick Treves die hem ontdekt en opneemt in een ziekenhuis in Londen, waarbij John Merrick de eerste waardigheid en menselijke warmte ervaart, is top. Een tijdloze klassieker.

Dit waargebeurde verhaal volgt Elisa Sánchez Loriga en Marcela Gracia Ibeas, twee vrouwen die zich voordeden als een heteropaar om in 1901 te trouwen. Ondanks sociale en religieuze tegenwerking toont hun relatie moed, maar ook tragiek.

Regisseur Isabel Coixet gebruikt zwart-witbeelden voor een historische en melancholische sfeer. De cinematografie is opvallend en geeft het verbodene extra lading. Natalia de Molina en Greta Fernández leveren sterke acteerwerk; vooral Fernández valt op door haar overtuigende vertolking van Marcela. Bijrollen versterken het vijandige en koude klimaat van Spanje aan het begin van de 20ste eeuw. Een heel mooie prent die ik warm aanbeveel.

Parijs 1942. Wanneer een Joodse familie gearresteerd wordt door de Franse politie die samenwerkt met de Nazi’s, begrijpt de jonge Sarah de ernst niet van de situatie en sluit haar kleine broer op in een kast, in de hoop weldra terug te komen en hem te bevrijden. Maar al snel realiseert ze zich dat de zaken er veel slechter voorstaan dan ze had verwacht. Samen met haar vader en moeder wordt ze gedeporteerd naar een doorvoerkamp, waar ze na een tijd samen met een ander meisje ontsnapt. Een ouder Frans echtpaar ontfermt zich over haar en reist met haar naar Parijs in de hoop haar broertje nog levend terug te vinden. Parallel daarmee loopt een tweede verhaal, dat zich situeert in het heden. Julia inspecteert een appartement met haar man, een architect. Zelf is ze journaliste. Ze verneemt de geruchten over Sarah, die vele jaren geleden met haar familie het appartement moest verlaten. Het wordt voor haar een obsessie en ze is vastbesloten om er achter te komen wat er met Sarah gebeurd is.
“Elle S'appelait Sarah“ is een pakkende prent die een historisch verhaal verweeft met een mysterie. Kristen Scott Thomas levert een glansprestatie als Julia. De film combineert twee verhaalslijnen op een intelligente manier. Bepaalde taferelen uit het verleden zijn schrijnend en hartverscheurend, maar ook het deel uit het heden is meeslepend. Het einde is heel sterk. Het eindresultaat is een aangrijpend drama dat ons een ander verhaal uit de Tweede Wereldoorlog voorschotelt dan we gewoon zijn, één die een beschamend verleden uit Frankrijk aan de oppervlakte brengt.
De Benelux Video Film Express Blu-Ray is widescreen (2.35:1), beeld is goed maar niet superscherp en het geluid weet voldoende indruk te maken. Ik kan de Blu-Ray of DVD warm aanbevelen.

Dirigent Thibaut wordt ziek door leukemie en heeft een beenmergtransplantatie nodig. Na een genetische test blijkt hij geadopteerd te zijn en ontmoet hij zijn broer Jimmy, een kok in Noord-Frankrijk. Ondanks hun verschillen brengt muziek hen samen en leert Thibaut Jimmy dirigeren bij de lokale fanfare. Zo ontstaat er een band tussen de twee broers terwijl Jimmy zijn muzikale droom volgt. De film benadrukt hoe muziek mensen verbindt en stelt de vraag: telt afkomst of opvoeding zwaarder? Sympathieke feelgoodmovie met een lach en een traan

Een anthologie van drie bovennatuurlijke verhalen. In het eerste wordt een naïeve jongen het slachtoffer van een uit de hand gelopen grap van medestudenten van zijn school. Na zijn dood zweert zijn moeder wraak en de drie jongens verongelukken. In het tweede valt de hond van een knaap in een mysterieuze put en wanneer zijn vader daarin afdaalt om het dier te zoeken wordt hij krankzinnig. In het laatste luik komt een trouwlustig koppeltje van wie de vader tegen het huwelijk van zijn dochter gekant is op tragische wijze om het leven maar de feiten blijven vele jaren later nog nazinderen.

Low budget en in de stijl van “The Twilight Zone”. Voelt soms een beetje aan als een documentaire.

Matige beeldkwaliteit ondanks het feit dat de print anamorphic is. Jammer genoeg waren er geen Engelse ondertitels. De omnibus wordt het laatste kwartier nodeloos uitgerokken als de drie verhalen nog eens beknopt worden herhaald voor wie niet alles duidelijk is. De verhalen zouden op echte feiten gebaseerd zijn en ogen wel onderhoudend maar de actie blijft tot het minimum beperkt. Uit op een Double Bill van Exploitation Cinema, maar wie blood and gore verwacht zal bedrogen uitkomen.

Tijdens de tweede wereldoorlog hebben de schrijver Maurice en zijn buurvrouw Sarah een hartstochtelijke relatie. Maar ze worden een jaar van elkaar gescheiden en wanneer Maurice opnieuw wil beginnen weigert zijn vroegere minnares. Het blijkt dat ze als gevolg van persoonlijke ervaringen een religieuze openbaring heeft gehad. Ze luistert naar een katholieke priester en probeert ook een man die God haat en een grote geboortevlek op zijn gezicht heeft te helpen. Verder is ze bezorgd om de geestelijke gezondheid van Maurice en ook over haar eigen man Henry. Uiteindelijk blijft Maurice verbitterd achter.

Ik heb de film bekeken omdat ik een fan ben van Peter Cushing. Voor één keer speelt hij niet in een griezelfilm en hij bewijst nog maar eens hoe talentvol hij als acteur is met zijn ontroerende vertolking.

Deborah Kerr deed het natuurlijk ook heel goed.

"The End of the Affair" is de verfilming van de gelijknamige roman van Graham Greene, een melodrama met metafysische accent, een verhaal over religie en geloof in God, waarin een passionele verhouding en het huwelijk diametraal tegenover elkaar staan. Niet slecht bij een eerste visie, ik vraag mij af of Neil Jordan het even goed gedaan heeft met zijn versie in 1999. De Columbia DVD is anamorphic widescreen (gerestaureerde print in mooie zwart-wit fotografie) en er zijn Franse en Engelse ondertitels.

Eén NBR Award in 1955 en verder nog een Nominatie voor de Gouden Palm van Cannes en voor een BAFTA Award.

De 16-jarige Nizar en zijn neef Ashraf, die twee jaar jonger is maken een trektocht. Ze worden brutaal overvallen door jihadstrijders en Nizar wordt onthoofd. Ashraf krijgt een macabere opdracht van de daders. Hij moet het hoofd naar de familie brengen. Zijn broer en zijn ouders zinnen vervolgens op wraak. Dan ziet een vriendin een videoboodschap van de jihadi en beseft dat ook zijn leven in gevaar is.

Het degelijk camerawerk maakt de dreiging voelbaar door de breedbeeld shots van het desolate Mghila-gebergte en de paden bezaaid met landmijnen. Achour kiest voor een rustige vertelstijl en laat zijn acteurs veel ruimte, waardoor de interacties natuurlijk aanvoelen. Niet elke scène is even sterk, maar het geheel blijft boeien door de authenticiteit en het gevoel voor plek en tijd. Het is geen meesterwerk dat overdondert, maar “Les Enfants Rouges” weet zijn verhaal op een overtuigende, menselijke manier te vertellen. Kortom: gewoon een goede film.

Henry Spencer is een Stan Laurel-achtige figuur die woont in een bijna verlaten appartementsgebouw ergens in een grauwe, industriële omgeving. (Op de achtergrond hoor je voortdurend lawaai van zware machines die ook rook voortbrengen.) Hij begint een verhouding met een meisje uit een zonderlinge familie en ze schenkt hem een kind, maar het is een waar gedrocht, dat zijn ouders slapeloze nachten bezorgt met zijn gehuil. Het monsterlijke kind wordt ziek en Henry gaat zich bezinnen over zijn vaderschap.

“Eraserhead” heb ik ervaren als een surreële nachtmerrie, die je zou kunnen krijgen wanneer je drugs hebt genomen en een bad trip hebt. Je zou hem ook kunnen zien als een kijk op een post-apocalytische wereld. Of nog als iets anders, want de film is voor vele interpretaties vatbaar, zit vol symboliek en metaforen over leven en dood, het goddelijke en het zondige. “Eraserhead” is een kaleidoscoop van bizarre, spookachtige beelden en heeft een etherische, vaak verontrustende soundtrack. Er zit ook wat zwarte humor in. Een onbehaaglijke maar toch fascineerde kijkervaring, die bijblijft. Voor het maximaal effect te bekijken na twaalf uur ‘s nachts op een stormachtige nacht, als je in een wat sombere stemming bent.

Een meeslepende film die het levensverhaal vertelt van de uitvinder van het principe van de rupskettingen. Die uitvinding wordt hem van onder zijn neus weggekaapt en hij wordt in een zwakzinnigengesticht opgesloten. En dat terwijl de Duitse legers zijn uitvinding gebruiken om er de eerste pantserwagens mee uit te rusten. Knap geregisseerd en uitstekend vertolkt. Een aanrader.

"Eroica" is een donker komische, onorthodoxe kroniek van het Poolse verzet tegen de Duitsers in de Tweede Wereldoorlog, een beweging meestal aangeduid als de Opstand van Warschau. Andrzej Munk serveert een redelijk boeiende en inzichtelijke satire op plicht, moed en heldendom. Het werd een blik op de solidariteit en het sterk karakter van gewone mensen in tijden van diepe nationale onzekerheid.

De regisseur kreeg voor "Eroica" de FIPRESCI Prijs in 1959 op het Mar del Plata Film Festival.

De print van de Second Run DVD is vlekkeloos, de ratio ligt tussen 4:3 fullscreen en 16:9 widescreen, ik zou denken 1.50.

Een jong koppel wordt door een stel, waarvan de man beweert dat hij hen kent, naar een mysterieus afgelegen landhuis gelokt waar men aan duivelverering doet. Het scenario zit vol ongeloofwaardigheden, want de doden verrijzen herhaaldelijk. Begin en halfweg zit deze ondermaatse griezelfilm vol oeverloos gewauwel en is die met seks gestoffeerd. De vertolkingen zijn soms stuntelig. Er zijn wel enkele sfeervolle shots van het landhuis, een enge pop en een beter angstklimaat in het laatste deel, maar dat kan het geheel niet redden. Geen aanrader, tenzij je van "sleaze" houdt. Mondo Macabro slaat andermaal de bal mis.

In het middeleeuws Frankrijk worden Warlock Alaric de Marnac en zijn verleidelijke maar gemene gezellin Mabille de Lancre beschuldigd van een aantal nare dingen, waaronder het drinken van bloed en het zich tegoed doen aan menselijk vlees. Hij wordt onthoofd en zij wordt ondersteboven opgehangen terwijl ze schreeuwt dat ze zich zal wreken.

Eeuwen later (begin jaren 1970) ervaren een afstammeling van Alaric genaamd Hugo en zijn vriend Maurice ook een afstammeling van een man die het kwade duo de dood in stuurde, zeer vreemde gebeurtenissen die te maken hebben met de vloek die op hun bloedlijn rustte. Na een wilde seance besluiten ze hun zinnen te verzetten door hun vriendinnen mee te nemen en naar het oude familiekasteel te rijden om de begraven lichamen van Alaric en Mabille te zoeken.

“El Espanto Surge de la Tumba” is een middelmatige horrorprent die in verschillende versies werd uitgebracht met meer of minder gore en naakt. (een Spaanse versie en een internationale export-versie). Er was ook een tv-versie. Naschy in een drievoudige rol heeft niet het talent van Britse acteurs maar doet toch zijn best. Hij schreef ook het scenario en nam een groot deel van de film op in het statige landhuis van zijn ouders, wat de film een groter budget gaf. Geen hoogvlieger maar ik heb slechtere Spaanse horror gezien.

Twee jongemannen en drie meisjes hebben een afgelegen hut gehuurd ergens in het bos, die alleen kan bereikt worden via een gammele brug die staat op instorten. In de kelder vindt één van hen een een bandopnemer en een boek waarvan de kaft uit menselijke huid bestaat en de tekst in bloed geschreven is. Op de band staat blijkbaar een tekst die duivelse krachten oproept, die zich in de hut huisvesten. Als gevolg daarvan veranderen meerdere van de bezoekers in wansmakelijke gedrochten die de meest hallucinante geluiden voortbrengen en hun tanden of klauwen zetten in alles wat ze kunnen vastgrijpen.

“Evil Dead” is een groezelige en effectief in beeld gezette griezelfilm, die evolueert van een suspense naar een grotesk horrorspel waarbij het bloed en de gore naar alle kanten van het scherm spatten. Het is des te opmerkelijker dat die film - waarvan het budget slechts één derde bedraagt van bvb Carpenter’s “Halloween - er zo in slaagt de huiver bij de kijker op te wekken. Hoewel de prent ook humor hanteert blijft het accent toch liggen op de horror en dat is iets wat ik weet te waarderen.

Een film die meerdere prijzen kreeg en terecht een hoog cultgehalte werd toebedeeld. Dit niveau werd echter in “Evil Dead II”, dat met meer financiële middelen werd gemaakt, niet meer gehaald.

“Evil Dead” is een vette kluif voor elke griezelfan. Niet te missen.

Baron Frankenstein en zijn enthousiaste assistent Hans blijven berooid achter en moeten vluchten wanneer ze eerst door een priester en dan door de politie betrapt worden van een lijk te hebben laten roven. Ze arriveren op het leegstaand kasteel waar de baron vroeger heeft gewoond in de buurt van de stad Karlstadt en vele jaren geleden ook is moeten vluchten. Ze zijn vastbesloten hun experimenten voort te zetten en nieuw leven te creëren. Toevallig vinden ze het schepsel waar Frankenstein eerder had aan gewerkt in een grot onder een gletsjer. Ze slagen er schijnbaar in hem terug tot leven te brengen maar hebben de hulp van de hypnotiseur Zoltan nodig om zijn brein te reanimeren. De hebzuchtige en op wraak beluste Zoltan stuurt in het geheim het monster naar de stad om goud te stelen en de burgemeester en de politiecommissaris te straffen. Wat later volgt is een gewelddadige confrontatie tussen de baron en de dorpelingen.

“Evil of Frankenstein” is misschien niet het hoogtepunt uit de Hammer reeks maar bezit toch zeker de unieke gotische atmosfeer, en dit ondanks het feit dat regisseur Freddie Francis de voorkeur gaf aan thrillers boven griezelfilms. Het laboratorium waar het monster wordt tot leven gewekt ziet er verzorgd uit. De muziek is ook effectief. Kiwi Kingston lijkt meer op het monster uit de film van James Whale uit 1931 dan deze uit de films van Terence Fisher. Met de jaren is "Evil of Frankenstein" in mijn ogen beter geworden, ik heb hem al talloze keren herbekeken. Een meer dan bevredigende kijkervaring. Final Cut zorgde voor een degelijke print op blu-ray in de UK met mooie kleuren maar wordt ruimschoots overtroffen door de Hammer Horror 8-Film Collection [Blu-ray] uit de US, waar alle 8 films Engelse ondertitels hebben en je die kunt kopen voor een zacht prijsje. Een must voor de fans van Hammer.

En Peter Cushing blijft voor mij de beste Victor Frankenstein.

Zeer matige horror met soms mislukte speciale effecten. Het begint redelijk sfeervol maar als na dertig minuten het arsenaal van levitaties en telekinese wordt aangewend gaat het bergaf. Eng is het nooit. "House of Evil" is low budget en zal je geen echte rillingen bezorgen.

Ik heb vroeger talloze keren de beroemde "Tales of Mystery and Imagination" van Edgar Allan Poe verslonden. Ze behoren zonder twijfel tot het beste wat ik ooit gelezen heb. Ze werden verfilmd in de jaren zestig, vaak met Vincent Price in de hoofdrol en daar heb ik ook echt van genoten. Het niveau van deze verfilmingen wordt met deze animatie-anthologie niet gehaald. Als bindmiddel fungeert een dialoog tussen een moeilijk verstaanbare vrouw en een raaf. "The Fall of the House of Usher" wordt verteld door Christopher Lee, de tekeningen zijn matig. "The Tell Tale Heart" wordt verteld door Bela Lugosi en is in zwart-wit, de tekeningen ogen goedkoop. "The Case in the Facts of Mister Valdemar" wordt verteld door Julian Sands en ziet er beter uit. De dokter die de doodzieke man hypnotiseert gelijkt op Vincent Price, maar in de Corman versie uit de jaren zestig was Vincent Price wel Mr. Valdemar. "The Pit and the Pendulum" wordt verteld door Guillermo del Toro en gelijkt op een doorsnee 3D-computerspel. Roger Corman's stem wordt gebruikt voor Prince Prospero in "The Mask of the Red Death". Een middelmatige omnibus, ondanks de kwaliteit van de originele verhalen. Ik verkies toch de American International Productions met Vincent Price. Die waren overheerlijk en blijven een must voor elke griezelfan.

Boeiende prent waarin een blinde detective en zijn knap afgerichte hond de show stelen. Vooral de hond is kostelijk! Het verhaal is origineel en de vertolkingen zijn overtuigend. Naar de roman "Odor Of Violets" van Bayard Kendrick. Hij is uit op DVD in de States, maar ik vermoed dat de print van Alpha Video matig is en er zijn helaas ook geen ondertitels. Het is wachten op een betere release.

Werd hier in de jaren zeventig uitgebracht met als alternatieve Nederlandse titel "De Onbekende van Malta". Een dertienjarige knaap is getuige van een moordaanslag die op het eiland Malta werd gepleegd op een staatshoofd. Hij heeft de sluipschutters aan het werk gezien, maar niemand gelooft hem, behalve de mannen die in het complot zitten en hem uit de weg proberen te ruimen. Het is de verdienste van John Hough dat hij de spanning stelselmatig weet op te drijven tot een beklemmende climax. De cast is absoluut geloofwaardig en alles is vakkundig in beeld gezet door de maker van "Legend of Hell House" en "Twins of Evil".