Elisa y Marcela (2019)

Onterecht onder de radar gebleven film van Isabel Coixet. Elisa y Marcela is een authentiek gebracht liefdesdrama, stijlvol verteld en geschoten. Met ook fraaie muziek, inclusief orgeltonen. Het eindshot is schitterend, echt schitterend. Waarom de aftiteling dan nog een statement wil maken over het homohuwelijk begrijp ik niet, dat heeft deze film helemaal niet nodig.

Ik heb (nog) niet alle films van Isabel Coixet gezien, maar wat ik gezien heb is mij over het algemeen zeer goed bevallen. Dat geldt zeker ook voor deze warme film over een lesbisch koppel, dat begin vorige eeuw een truc uithaalt om de maatschappelijke normen en waarden te trotseren. Een schitterend idee al laat de “vermomming” van Elisa visueel wel wat te wensen over. Natalia de Molina en vooral Greta Fernández leveren eerste klas acteerwerk af. Daarnaast bezorgt de serene cinematografie in fraai zwart-wit de film een authentiek cachet. Een prachtig drama met een pakkend verhaal en een indrukwekkende afsluiting. Erg mooi.

Een film die enigszins doet denken aan El Baile De Los 41, een Mexicaanse film die ongeveer in dezelfde tijd speelt en ook de moeilijkheden van homoseksualiteit in die tijd uitbeeldt, maar daar betreft het homoseksualiteit van mannen in plaats van vrouwen en de situatie is Mexico in plaats van Spanje. Een andere overeenkomst is dat beide films visueel mooi zijn, al is deze film in zwart/wit. De beelden zijn in ieder geval zeer smaakvol, alleen de editing waarbij we soms een pigeonhole te zien krijgen was cheesy en dat kost de film een halve ster. Het plot een beetje traag, maar interessant. Wat El Baile De Los 41 uiteindelijk de betere film maakt, is dat het op sterke wijze emoties uitbeeldt zonder woorden te gebruiken. Elisa y Marcela weet toch minder de emoties aan te spreken. Niettemin de moeite waard. 3,5*.