Opinions

Op het einde van de tweede wereldoorlog menen twee jonge knapen Antoine en Julien in de verte de Amerikanen te zien en gaan het vertellen in hun dorp. "Les Américains arrivent". Iedereen is vol enthousiasme om de aankomende colonne te begroeten. Maar... het zijn wel de Duitsers die het dorp binnenrijden. En de burgemeester die met de Amerikaanse vlag zwaait wordt doodgeschoten. De twee jongens moeten vluchten, want iedereen is kwaad op hen. Dat is de aanhef tot een bijzonder mooi drama, waarin de zinloosheid van de oorlog op een heel gevoelige manier in beeld gebracht wordt. Ook aan de nodige humor ontbreekt het niet. Vooral wanneer ze een gedeserteerde Duitse soldaat vinden, die net als hen op de vlucht is,, ze hem eerst helpen en stilaan een hechte vriendschapsband groeit, ga je erg met zowel de jongens als de deserteur meeleven.

Het einde van de film, wanneer ze in een spookstad arriveren, is echt dramatisch en pakkend. Na "Le Grand Chemin" is "Après la Guerre" opnieuw een parel op de kroon van het oeuvre van de relatief onbekende kineast Jean-Loup Hubert. Een prent die de kwaliteit van een meesterwerk zoals "Jeux Interdits" evenaart en voor mij de beste Franse film die ik in de laatste vijftig jaar gezien heb. Niemand is zo sterk in het maken van subtiele plattelandsdrama's als de Fransen....

Naast het sterk scenario vallen ook de sublieme vertolkingen op, vooral van de twee jongens, maar ook van Richard Bohringer en de soundtrack is ook al een juweeltje.

Een dikke *5*

Onbekend is onbemind. Slechts 3 stemmen tot nog toe?

"April Fool's Day" is een variatie op het lucratieve horrorgenre uit de jaren 80 over een afslachtingspartij onder teenagers. Fred Walton volgt de stijl van "Friday the 13th" maar probeert toch aan het bloederige exploitatie-genre een draai te geven door de kijker in het ongewisse te laten of het nu om ware moordpartijen in het landhuis op een verlaten eiland gaat, of om een handig uitgekiende grap die uit de hand loopt.

De cast is perfect. Een onderhoudende griezelfilm die best leuk is voor fans die het niet moeten hebben van extreme gore. Ik heb me alleszins vermaakt.

Op een jezuïetencollege ondergaan de jongeren de ijzeren discipline van hun professors. Stilaan komen ze in opstand en er ontstaat een spiraal van geweld die niet te stoppen is door dictatoriale methoden. Enkele studenten worden uit de school gezet, maar de toestand verergert nog. Een jonge en aardige priester wordt de nieuwe directeur en wil het op een andere manier proberen.

Een niet onaardige allegorie op de politieke overgang die begin de jaren zeventig in Spanje plaatsvond.

Een esotherisch mengsel van arthouse, fantasy en erotiek geïnspireerd door de intelligente tekst “Ars Amatoria” van Ovidius, waarin Borowczyk doelloos heen en weer kronkelt in een decadent flou artistique decor en piept in alkoven en door de luiken van gesloten vertrekjes. Vulgair is het nooit en op het einde krijgen we nog een verrassing en komt de film even boven de middelmaat uit. Maar dit is onvoldoende om de prent te redden. De verpakking is stijlvol, maar de inhoud ontgoochelt.

Sympathieke feelgoodmovie waarin Jack Nicholson weer aardig op dreef is. Hij portretteert een nukkig personage dat langzaam ontdooit wanneer hij eerst voor het hondje van zijn homofiele buurman moet zorgen en vervolgens valt voor de serveerster van een restaurant dat hij frekwent bezoekt. Hij heeft het echter moeilijk om zijn gevoelens te uiten.

"As Good as It Gets" is een charmante romcom met vlotte vertolkingen, enkele leuke grappen en ook soms ontroerende momenten. Geen echte hoogvlieger maar beslist wel onderhoudend.

Antonio Riccardi verzamelt zeldzame postzegels om ze vervolgens te verkopen maar is ook een huurmoordenaar. Hij betaalt de vioollessen van zijn muzikaal begaafde broer Giuseppe. Om de kosten van Giuseppe's concertdebuut te financieren aanvaardt hij een nieuwe opdracht, maar zijn besluit om dit te doen biedt de politie-inspecteur Carson, die hem al lang tevergeefs probeerde te strikken, de mogelijkheid van hem in de val te lokken.
Een in enkele dagen gemaakte film noir met beperkte sets. De transfer van de Amazon Network DVD
is niet slecht, maar slechts in 4:3 formaat en vertoont sporadisch enkele zwarte vlekken. Er zijn geen Engelse ondertitels, en dat maakte het voor mij toch moeilijk om alles perfect te begrijpen. Het geluid is trouwens soms maar matig. Van de relatief onbekende cast geen kwaad woord. De film zal wel bijblijven omwille van de vernuftige ontknoping. Slim gevonden van die inspecteur. Toch een complement voor de regisseur dat hij met relatief beperkte middelen zo'n spannende film wist af te leveren.

Een godvergeten giallo met de nodige spanning en verrassende plotwendingen, gefilmd op een plattelandsdorpje ergens in Frankrijk. Het is echt gissen als toeschouwer wie de dader is. De muziek van Stefano Torossi wordt door sommigen erg geprezen. Ik vind die persoonlijk bij momenten geslaagd maar op andere plaatsen gedateerd.

Uit op DVD in Italië, maar zonder ondertitels.

In een huis heeft een ware slachtpartij plaatsgevonden. De politie treft er ook het schijnbaar intacte lijk van een jonge vrouw aan. Uit een onderzoek blijkt dat er geen sprake was van een inbraak, maar dat de slachtoffers tevergeefs geprobeerd hebben de woning te ontvluchten. Een vader en zijn zoon worden belast met de lijkschouwing van het lichaam van de jonge vrouw. Ondanks het feit dat er geen uitwendige sporen zijn komen ze tot een verrassing te staan wanneer ze verder speuren: de dame zou een gewelddadige rituele dood gestorven zijn. Maar dan beginnen er in het mortuarium een aantal onverklaarbare fenomenen plaats te grijpen en moeten de twee uiteindelijk vechten voor hun leven.

Het plot beloofde veel goeds maar uiteindelijk was ik toch wat ontgoocheld. De angstsfeer bereikt voor mij hoogstens de middelmaat. De versie die ik zag duurde ook slechts 86 minuten. Toch kaapte de film vijf mooie prijzen weg en zie ik dat hij bij veel users in de smaak valt. Ik heb de prent twee keer bekeken omdat ik de eerste keer de neiging had van in te dommelen. Ik heb derhalve de moeite gedaan om hem nog een tweede kans te geven. De schrikeffecten vond ik echter niet zo effectief en ik kon mij niet volledig inleven in het verhaal. Misschien ligt het aan mij, ik bekijk al meer dan vijftig jaar horrorfilms en het is moeilijk om nog eens aangenaam verrast te worden. De personages en het scenario lieten bij mij geen grote indruk na en ook de plotwending op het einde zal mij niet bijblijven. Doorsnee horror, die probeert origineel te zijn maar toch zijn doel een beetje mist.

“Terrestrial Verses” is een anthologie van negen korte verhalen die een blik werpen op het leven van verschillende mensen in het hedendaagse Iran. Elk segment draait om de interactie van de personages met overheidsinstanties en hoe ze moeten omgaan met bureaucratische obstakels, machtsmisbruik en beperkingen van hun vrijheid.

De film reflecteert op de dagelijkse uitdagingen waarmee gewone burgers worden geconfronteerd, waarbij sociale druk en politieke repressie centraal staan. Met humor en subtiliteit laat het de veerkracht en vindingrijkheid van de Iraanse samenleving zien. De regisseurs onstnapten na hun vorige films niet aan censuur en pesterijen. Zijn wij niet gelukkig dat we in geen autoritaire theocratie leven? De moeite waard.