Opinions

Het was verrassender geweest als Schreiber er met zijn oostblokharses NIETS mee te maken had gehad. Deze twist was wel erg voorspelbaar.

Ik vond het echt een fantastisch kijkje in Japanse cultuur! Totaal knettergek vooral, zoals we ze kennen. Het stuitert van totaal over the top slapstick naar klein en integer en weet ik niet wat nog meer. Ook al die typische thema's zitten erin. Familiewaarden, Pokemon-achtige spelletjes, de tegenstelling tussen traditie en fascinatie voor technologie, die typische beleefdheid, vage avatars, gekke poppetjes, noem het allemaal maar op. Het maakt het wel wat stereotype, maar het is zoals zo vaak weer met zo'n aanstekelijk enthousiasme gemaakt dat me dat niet zo stoort. Audiovisueel is het wat beneden (mijn) benchmarks. Niet zo inventief als Paprika (waar het qua verhaal wel wat van weg heeft), niet zo mindblowing als Innocence, niet zo soepel als 5 Centimeter... maar ik maalde er na 20 minuten al niet meer om. Als ik iemand zou willen vertellen over Japan, zou ik denk ik gewoon deze film laten zien. 4*

Black en Zahn waren leuk genoeg voor 2,5*.

Damn... Wat een film. Deze wordt dus in de VS totaal afgekraakt omdat hij te grof zou zijn :/. Zal best, ik vond eindelijk weer es een film echt angstaanjagend.

Goeie muziek, sterk geacteerd en enkele gruwelijke scènes. Niets wordt geschuwd te tonen en als je denkt dat het niet erger kan dient zich een plotwending aan die het allemaal nog een tikkeltje sadistischer en zieker maakt.

Van het einde ben ik zeer onder de indruk.

4,5*

Oja: IMDB zegt bij James Wan's pagina: Saw 2 (2005) (announced) (executive producer). Dat de film maar nog zieker mag worden .

Geweldig! Wat jammer dat ik eerst Scary Movie zag en toen pas deze! Deze is namelijk stukken beter... De ironie is veel subtieler maar dat maakt het niet minder leuk.

4* (en half eraf bij Scary Movie)

Don't hit me with the phone, man...!

Niet veel meer aan bovenstaande berichten toe te voegen... Soms ERG komisch, soms dramatisch. Erg goed geacteerd. Jammer van het einde. 3,5*

Haha, dat zei mn moeder ook al toen ik Bleach keek . Barbaren...

Anyway, een film als een droom. Zo'n fijne, waarvan je net na het wakker worden nog wat flarden herinnert. Je beseft dat het allemaal nergens op sloeg, en dat er totaal geen coherentie tussen de verschillende elementen zat, maar het gevoel en de herinnering is zo geweldig. Je voelt nog de pracht, de fantasie, en je bent verbouwereerd dat hersens zulke mooie dingen kunnen verzinnen.

Mooiste is nog dat je deze droom op commando kan laten beginnen.

4,5*

In alles een overtreffende trap (hihi) van de eerste Raid. Bloediger, grootser en ritmischer geschoten en gemonteerd. Een stuk langer ook, maar gelukkig hanteert Evans een iets hoger tempo - de kortstondige en onderkoeld melodramatische intermezzo's over erecodes en ambities van inwisselbare gangsterbazen daargelaten. Beetje nutteloos gezever was dat eigenlijk.

Want het is nog altijd een beetje buitelen van knokpartij naar knokpartij waarbij de kansloze slachtoffertjes netjes één voor één in elkaar worden gemept, getrapt en - letterlijk - getimmerd. Maar dankzij wat wisselende perspectieven en hier en daar een schietpartij of carchase ertussendoor blijft het allemaal net lang genoeg vers. Hoogtepunt was toch wel de laatste scène met die andere pencak silat (even opgezocht) kerel, wanneer langzaam maar zeker de pompende score van ik neem aan Mike Shinoda komt opzetten.

Vooral meer van hetzelfde, al met al. Iets onevenwichtiger, maar daardoor ook weer wat afwisselender dan deel 1. Zelfde rating dan maar, al vond ik deze nét iets beter.

Nou, dat dan maar gedaan. Was ook wel nodig. Stond al een tijdje Whedon-droog na binnen enkele maanden zowel Angel als Buffy achterover te hebben geslagen.

Vond de film iets minder dan de serie. Opvallend ook dat ik de extra lange pilot de minste aflevering vond. Zegt toch iets.

Verder nog steeds erg fijn kijkvoer hoor. De acteurs doen het leuk, met name omdat Whedon gewoon zo geweldig kan schrijven. "This is the captain. We have a little problem with our entry sequence, so we may experience some slight turbulence and then - explode." Zo lekker tongue-in-cheek! Kan er geen genoeg van krijgen. En Whedon weet altijd precies hoe hij het in balans kan houden. Gewoon het sympathiekste karakter een brute dood laten sterven. Deed hij in Buffy (Tara) en Angel (Fred) ook al. We ontkomen er niet aan.

Combineer het met leuke regie (paar mooie lange takes in het begin) en een aardig universum met een mooie dubbele bodem door het Western-thema en Serenity is gewoon een 4*-film. Zelfs een keer kippenvel (het opdoemen van de Reavers uit de nevel). Dat was een beetje zo'n LOTR-moment .

Sjah, Perry's humor is gewoon mijn humor. Sarcastisch, met zelfspot en een groot aantal scherpe opmerkingen richting Tony.

Stelt verder natuurlijk niets voor dit, maar 3* kunnen er best vanaf.

Uitermate frustrerende film.

Eigenlijk klopt hij helemaal. Een chagrijnige, kankerende bejaarde die door één en al betonnen lokaties slentert. Geregistreerd met een vaal, smerig kleurenpalet, kaarsrechte frames en camerawerk. Tenslotte nog een haast afwezig geluidsspoor ware het niet voor enkele willekeurige knallen en de zeurderige voice-over. Oh ja, en de afschuwelijke tussentitels.

Ik ergerde me kapot aan de vent. Constant gezeik het eerste uur, bij vlagen gewoon oersaai. Het ergste was nog wel dat hij de ballen niet had om de daad bij al zijn woorden te voegen. En wanneer hij dat dan éindelijk doet blijkt het een hersenspinsel te zijn .

Helemaal eng dat de man daardoor juist tragischer wordt, en ergens wordt er zelfs een soort empathie aangeboord. Ongehoord eigenlijk.

Een extreem lelijke, onaangename en frustrerende film die ik nooit opnieuw hoef te zien. Ik ben niet vermaakt. Wat voor een beoordeling hier nu bij hoort...?

3,5*. Net als het gemiddelde van de film. Dan heeft mijn stem geen enkele invloed op het leven, en maakt mijn handelen geen reet uit. De slager zou het zo gewild hebben.

Zeer fraai in de donkerste (letterlijk én figuurlijk) momenten, vooral wanneer de main theme van de score weer om de hoek komt kijken, maar af en toe ook iets te gerekte scènes. Zo'n scene in het restaurant had zijn functie na 1/3e van het uiteindelijke shot wel behaald vond ik.

Fassbender is verder nu al dé acteur van 2012, wat een beest.

4*

Toch nog best aardig te kijken. Kan natuurlijk niet tippen aan Finding Nemo maar heb toch nog af en toe best gelachen. Vooral de kwallen waren inderdaad erg cool .

Precies ja, meestal is het manco meer dat de films zo obscuur zijn dat ze nergens in fatsoenlijke kwaliteit te vinden zijn (voor mij althans), maar dat was hier gelukkig niet het geval.

Weet verder niet zo goed wat ik er van moet denken. Stilistisch zeer fraai filmpje, dat zeker. Met een toffe, mysterieuze setting. Maar er waren uiteindelijk net iets teveel zaken die ik niet kon plaatsen om écht meegesleurd te worden. De beweegredenen van de personages, eventuele achterliggende Oosterse mythologie... het ging vaak net langs me heen had ik het idee. Daardoor misschien ook dat de uiteindelijke ontknoping me iets te generiek was.

3,5* dan maar.

Aanvankelijk stevende deze film af op een hogere waardering dan Hero. De eerste helft is echt heel erg mooi. Die dansscène met de trommels is echt heel cool, en sja... Bamboe hè. Geen wonder dat die panda's op uitsterven staan. Levensgevaarlijk, dat spul.

De tweede helft vond ik toch wel erg teleurstellend. Het eindgevecht ontaard in een belachelijke catfight (nog even en ze waren gaan bitchslappen, niet normaal) en Ziyi Zhang die eerst een dolk in haar hart krijgt, deze minuten later weer uittrekt, en dan NOG niet dood is (jaja, de hele film is al niet realistisch, maar dat vond ik dus juist wel meevallen, daarom stoorde ik me er nogal aan dat ze maar niet dood ging (en de rest van de zaal ook trouwens)). Sowieso had die hele driehoeksverhouding niet gehoeven van mij, zorgde ervoor dat de film nogal begon te trekken na een tijdje. Telkens dat heen en weer gedraaf met die peerden. Die beesten hebben echt overuren gemaakt.. De beelden bleven natuurlijk wel steeds mooi, dus het tweede deel gaat toch nog met een 3,5 lopen.

Totaal komt ie op 4 sterren.

Zo, vandaag deze maar eens opgezet. Had niet verwacht hem in 1 keer uit te kunnen kijken maar het is me gelukt, en dat is al een grote kwaliteit van een film: als hij me 206 minuten lang weet te boeien. Want dat deed hij. Je wordt langzaam doch effectief bekend gemaakt met de Japanse cultuur van toen en elke samurai krijgt een waardige introductie. Dan neemt de snelheid steeds verder toe (mede door de geweldige percussie die wordt gebruikt om de spanning te verhogen) om tot een erg mooie, zeker voor die tijd, climax te komen. Het karakter van Mifune was idd erg een beetje vervelend maar gelukkig bezat hij ook normale eigenschappen die het geheel een beetje compenseerden.

Minpuntjes voor mij: de love-story vond ik zwaar afgezaagd en de paardgrap was na een paar x wel leuk geweest. Ook ergerde ik me mateloos aan het rondgehuppel en geren van de boeren, die ook nog eens om de 3 stappen onderuit gingen.

Al met al toch wel 4 sterren, met ruimte voor meer.

Command & Conquer sterf-geluidjes bij de napalm-strike .

Prettig filmsnackje. Fijne kleurtjes en afwisselende locaties. Verder totaal niet bijzonder, maar ik heb wel eens 2 uur minder goed besteedt.

Dit soort films kan ik zoiezo al niet tegen, maar als er dan ook nog eens een topacteur als De Niro zijn tijd (net als in Analyze This en Meet The Parents) verspilt aan deze film... Die 2,5* is iets te veel van het goede, 2* lijkt me wel genoeg.

Best aardig geslaagde herhalingsoefening die jammer genoeg exact hetzelfde einde en daarbijhorend moraal behandelt. De geweldige voice-acting verdient alleen al 2 sterren en daar gooi ik er dan nog 1,5 bovenop voor af en toe toch wel originele vondsten en goede grappen weer.

Tip voor de makers van deel 3: de laatste 1,5 ster kan verdiend worden met eens een keer een ander plot en betere muziek. En scènes als de belegering van het giant-koekemannetje samen met de hilarische danspasjes van Prince Charming kunnen we er niet genoeg van hebben, Dreamworks! Kwam niet meer bij...

3,5 dus.

Neem het allerbeangstigende dat je je kunt voorstellen. Besef dan dat mensen in staat zijn om vervolgens nog een stapje verder te gaan. Dat maakt de mens het allerengste dat er bestaat. Niet zombies. Niet spoken. Niet monsters. Wijzelf.

Daarom hou ik niet zo van horror als het gaat om bovennatuurlijk gedoe. Het zijn films met een gemaakte spanning. 90 minuten met een paar schrikmomenten en thats it. Nergens echt eng, want het staat te ver van ons af. Het blijft niet hangen. Bij mij niet in ieder geval.

Nee, dan deze film. Met Shutter Island geeft Scorsese aan dat hij en ik op één lijn zitten wat dat betreft. Nog niet vaak heb ik iemand zo effectief de diepste en meest misleidende krochten van onze geest zien verkennen. Ja, uiteindelijk komt het verhaaltje wat gemakzuchtig over. Volkomen eens daarmee. Is hij gek of niet?

Het gaat niet om het antwoord, maar om de vraag. Scorsese geeft op het einde geen (expliciet) antwoord, want er is er helemaal geen. Dat is juist zo eng. Waar in Shutter Island zo goed de vinger op wordt gelegd, is dat we nooit kunnen wéten waartoe wij en anderen in staat zijn. We kunnen het ons niet voorstellen en we kunnen ons er daarom niet of nauwelijks op voorbereiden. Maar het gebeurt wel.

Komen we in aanraking met gruweldaden, dan treden allerlei verdedigings-mechanismen in werking. We verdringen het, bagatelliseren het. Soms leidt dat tot waanzin. Vervangen we de ellende door een schijnwerkelijkheid. En dat is vaak precies waar de ellende uit is ontstaan. Dan is de cirkel rond en het leed geschied.

Niet dat wat we kunnen verbeelden, maar dat wat we NIET kunnen verbeelden, is eng. Al is dat op zichzelf al een gedachte die voortkomt uit onze geest dus we moeten nog een stapje verder. Het besef dat er nóg gruwelijkere dingen gebeuren dan we ons kunnen voorstellen. Dat is enger.

Maar het allerengste voor mij is nog wel het idee dat de horror die je je jarenlang hebt ingebeeld (Nazi-hersenknutselaars) peanuts is vergeleken bij de ellende die je al die jaren onbewust hebt verdrongen. De vrijwillige keuze van Andrew om lobotomie te ondergaan en zodoende voor eens en voor altijd van de horror verlost te zijn is in dat kader echt een meesterzet.

4,5* Audiovisueel had het wel wat moderner en gedurfder gemogen. Nachtmerries waren wel tof verder.

Uiteindelijk wat minder extravagant dan Love en daardoor eigenlijk ook gewoon wat minder. Leuk sci-fi verhaaltje dat rustig voortkabbelt en af en toe weer lekker uitpakt met schitterende gruismodderroetslomo's die Eubank als handelsmerk lijkt te willen krijgen. Echt fantastisch om te zien hoe alle deeltjes in HD over je beeld dwarrelen.

Waar ik bij z'n vorige het achterliggende, wat meer filosofische (en dus ook pretentieuze) gedoe goed kon hebben, vond ik dat hier een beetje ontbreken. Het hele aliens testen met aardlingen en area 51 is toch van een iets lager niveau. Klap op de vuurpijl is daarbij het anagram Nomad/Damon wat eigenlijk zó stompzinnig en voor de hand liggend is dat je er geen rekening mee houdt en daarom niet ziet aankomen. Eigenlijk ergens ook wel gedurfd, dat wel.

3.5* dan maar. Maar als Eubank nog eens uit de bocht vliegt met een écht goed scenario kan hij een meesterwerkje maken.

Mja, ik heb hem nu 2x binnen een week weer gezien en eigenlijk kan ik niet zeggen dat hij aan kracht inboet. Integendeel, bij de scène waarin alles op zijn plaats komt kreeg ik toch weer even kippenvel. Ongelofelijk sterk geregisseerd dat stukje, begeleid door prachtige muziek.

Geloof dat ie oorspronkelijk op vier stond, heb er ooit een halve afgehaald, en die gaat er nu weer bij op.

Zo'n film die je eigenlijk goed leert kennen zonder hem ooit helemaal gezien te hebben. Nu er dan eindelijk eens voor gaan zitten en hij maakte, ondanks de parodie's (TP-aflevering South Park met name ) en Jodie Foster (wiens scheve mond een soort "mole"-effect heeft), toch nog best indruk.

Hopkins natuurlijk. Geniaal gecast. Die sleurende stem, diepliggende ronde kraaloogjes... Alleen die kop is al angstaanjagend, om van zijn onheilspellende gedrag en intellect nog te zwijgen. Laat zien waar een mens toe in staat is, zonder enige vorm van compassie te tonen.

Verder is ook de killer at large best creepy. Lekker smerig uiterlijk met ook al zo'n luguber stemgeluid. Wordt ook weerspiegeld in zijn de scène's in zijn lair die eenzelfde uitstraling heeft. Als dan ook nog het ligt uit gaat...

Alleen jammer dat zo'n vent, die nog beschreven is als precies en bedachtzaam, zich nog zo laat aftroeven door een FBI-groentje die tijdens haar bezoek aan het huis alles fout leek te doen.

Vond de muziek van Shore ook wat mat en doorsnee. Heeft voor Se7en beter werk geleverd. Daarom slechts 4* voor deze film.

Ik vond het een goeie film. Prachtig gefilmd, vooral de openingsscène en goed geacteerd. Alles steekt prachtig in elkaar doordat het eigenlijk bijna real-time is (vertelde tijd is bijna gelijk aan verteltijd) en je door de ogen van veel verschillende personen de waarheid te zien krijgt. Het einde had idd beter gekund maar "afgrijselijk" (zoals in mijn gids stond) vind ik een beetje overdreven. 3,5*

Vooral dankzij de naadloze mengeling van fraaie CGI én visuele trukendoos nog best aardig te kijken. De scènes in de Dark Forest mochten er wezen en ook Sanctuary zag er niet misselijk uit. In bepaalde rustmomenten (wandeling door de bergen met dat ijle vrouwengezang erbij) deed de film inderdaad wat doet terugdenken aan Lord of the Rings.

Dat in een film waarin esthetiek zo'n rol speelt zo'n studio dan toch uitpakt met Stewart is dan weer des te kwalijker. Daar had toch wel iets beters uit dezelfde populariteitsklasse kunnen worden getoverd.

Script is verder compleet van de pot gerukt, dus dat tempert het allemaal een beetje. Nog wel grappig om allerlei bekende Britten als dwerg te zien rondkeuvelen, trouwens.

Juist... Nu ik hem gezien heb, kan iemand me vertellen waar deze film nou eigenlijk over gaat en hoe hij te interpreteren is? Ik heb het origineel niet gezien maar dit is na Mulholland Drive eigenlijk wel de grootste mindfuck die ik gezien heb... De film heeft me eigenlijk alleen geboeid omdat ik aanwijzingen wilde vinden die konden verklaren wat er in godesnaam aan de hand was.

Clooney acteerde wel goed, ookal weet ik niet precies wat of wie, wanneer en waarom hij was :S. Voor de rest was de muziek mooi en de mysterieuze sfeer was goed aanwezig. 3*.

Ik had vooral moeite met de dialogen. Vaak leken de personages straal langs elkaar heen te zagen. Ik heb zowel Nederlandse als Engelse subs* geprobeerd.

*die erg storend waren. Slecht te zien wie nou wie zei, en vaak werden korte woorden gewoon overgeslagen leek het.

Verder vond ik vooral de soundtrack goed, de constante flow van geluid op de achtergrond zet een sterke sfeer neer, alhoewel het in het begin even doorbijten was. De eerste paar scènes bijvoorbeeld, achteraf weet je dat die nodig zijn om Chris' latere herinneringen/hallucinaties kracht bij te zetten, maar aanvankelijk zijn ze erg traag en omdat het verhaal/thema dan nog niet duidelijk is is het moeilijk die scènes te plaatsen en hun waarde te erkennen.

In ieder geval een film om nog eens te zien, zodat ik de lange scènes wat beter in het verhaal kan plaatsen, en ik niet zit te wachten tot de volgende cut.

Wat een verschrikking... dit soort films. Kan er niks aan doen maar ik zit constant met afgrijzen te kijken. Gewoon meer zoetsappig dan goed voor je is. Jammer dat ik hem niet met een 0,5 mag belonen omdat ik mezelf niet kon dwingen hem af te kijken...

Who am I?

- That's none of your business!

2,5 uur puur genieten dit.

Kelly kleurt hier niet alleen buiten de lijnen, hij tekent de lijnen zelf, en gebruikt voor zijn nieuwste uitspattingen opnieuw prachtig materiaal. Die handelsmerk longtakes met glijdende en draaiende camera, merkwaardige CGI en vreemdsoortige futuristische panopticons, Muse, BRMC, een Badalamenti-achtige Moby... Overgoten met een dikke, vette fuck you, naar van alles en nog wat. De ene one-liner is nog belachelijker - en vaak nietszeggender - dan de ander, maar ik kwam geregeld niet meer bij van het lachen. Maar dat kan ook door de overgelikte maar ongekende schoonheid en de grenzeloze pretentie van Kelly's ideeën komen.

Donnie Darko mag dan al Lynch-light zijn genoemd, dit komt er nog dichter bij in de buurt: Lynch, want de causale coherentie is zoek en de karakters zijn totaal geschift. Gelukkig is de film zich hier helemaal bewust van en wordt het omringd met een waanzinnig zelfreflexief B-film plot. En Light, omdat het allemaal een heerlijk stuk lichtvoetiger is en het overgrote deel van de setting baadt in zonlicht. Het ligt (badumching) mij zelfs beter dan het duistere werk van Lynch.

Een film waar ik nog lang van ga nagenieten. Laat gewoon al je serieux en verwachtingen varen en vertrouw het aan Kelly toe om je met elke scène te verrassen. Grote kans wel dat je het niets vind, maar als dit een glimps van de filmtoekomst uit Kelly's glazen bol is dan kan ik alleen maar reikhalzend uitkijken.

Op naar de DVD, of misschien zelfs een bioscoopbezoek, opdat de ervaring door middel van Surround Sound en scherp(er) beeld de laatste halve ster erbij dwingt.

Wat een ervaring. Ontzettend benieuwd wat anderen hiervan gaan vinden. Zou me niets verbazen als hij niet boven de 2,5* uitkwam. Deze film lijkt amper gemaakt met en voor een menselijk brein.

Beetje vreemd filmpje. Had de hele tijd het idee dat er zo'n bom zou gaan vallen als bij The Perks Of Being A Wallflower (waarom weet ik eigenlijk niet). Zat daar eigenlijk met smart op te wachten, want op een gegeven moment had ik wel een beetje genoeg van het vrijblijvende schouderophalen van die gast de hele tijd, maar uiteindelijk valt het allemaal nog wel mee. Maakt het allemaal iets alledaagser, maar daarom tegelijkertijd ook wel wat echter. Dat is trouwens iets waar het goede spel van de twee ook wel aan bijdraagt.

Verder nog even een complimentje voor de fraaie muziek. Kurt Vile kwam even voorbij in de auto en Phosporescent onder de credits was een voltreffer.

Had er toch wel iets meer van verwacht. Iets minder gekunsteld dan de betere indie-films, maar daardoor eigenlijk ook een stuk minder interessant. 3*