Opinions

Heel erg jammer dat de vent dood is maar ik vond de film letterlijk 10x niks. We krijgen namelijk gewoon 10x een ruk- of vingerpartij te zien, wat één, misschien twee keer grappig is (bijvoorbeeld als die vent de filosofie van architectuur uitlegt) maar daarna erg eentonig wordt. 2*

Technisch inmiddels wat achterhaald (al maakte de blu-ray heel veel goed), maar qua wijsgerige ambitie en pretentie nog altijd onovertroffen. Een ontzagwekkende, filosofische reis door tijd en ruimte - zelf ook begrippen die tegen het einde op de korrel worden genomen - van de mens in verschillende stadia en niveaus van zijn bestaan, van aap tot Nietzscheaanse Ubermensch.

Ook nog aanwezig: de immer en alom aanwezige hunker naar verklaringen (zag ik in die monoliet niet gewoon Russel's Celestial Teapot? En hunker ik nu niet ook naar een verklaring?), het technologisch-imaginaire, nátuurlijk cognitieve intelligentie, mythische implicaties...

Dit alles niet verwoord, maar verbeeld, waarmee ook nog de taalfilosofie wordt betreden: hoe praten we met elkaar? Kubrick communiceert met beeld en geluid en de verwijzingen die deze in zich meedragen (met Strauss 'Also Sprach Zarathustra als meest evocatieve voorbeeld). Technisch en esthetisch als gezegd voor mij wat outdated, maar nog altijd uniek en niet minder effectief als het op het aansnijden van de besproken onderwerpen aan komt.

Voor wie de moeite neemt ze te zien, dan.

5* Mooie bevestiging dat ik met mijn aankomende studie Wijsbegeerte een goede keuze heb gemaakt.

Tsja, tsja, tsja... Verhaal: ruk. Muziek: kut. Sentiment: afschuwelijk. Geloofwaardigheid: nihil.

Who gives a fuck?! Het enige dat ik echt regelrecht zonde vind, is dat Emmerich niet de stones heeft om het echt het einde der tijden te laten zijn. Gewoon 2 uur lang aanzien hoe de mensheid samen met de hele aarde ten onder gaat. Dát is de enige manier om deze film qua massale destructie en spektakel nog te toppen.

Ook jammer dat het even duurt voordat de hel losbarst. Al die verhaallijntjes introduceren, doe voortaan alsjeblieft geen moeite. Nergens voor nodig. Gewoon de kijker in de chaos droppen en twee uur lang doorgaan. Dat mag Emmerich's achter-kleinzoon wel proberen rond 2208.

Anyhow, ik heb vanavond de wereld zoals we die kennen zien vergaan. Dat is mij best 3,5* waard. En nu ik terugdenk aan het gedeelte waarin het gezinnetje uit California probeert te onsnappen en de reacties van het bioscooppubliek om mij heen, neig ik zelfs naar een halve ster meer, maar die laat ik nog even hangen voor het geval deze film op DVD net zo'n effect teweegbrengt. Je kunt er donder op zeggen van niet (scherm is toch wat kleiner), maar je weet het nooit.

Ooit eens aan deze film proberen te bekijken. Toen na een half uur opgehouden, want het kon me niet boeien. Gister het gedeelte dat ik daardoor gemist heb nog maar eens geprobeerd, en deze keer heb ik hem wel uit kunnen zien.

Ik ben nog steeds in dubio over deze film. Het ziet er erg mooi uit, originele kadrering, mooie tracking shots en imposant, tegen het kitscherige aan, kleurgebruik. Maar er zit zo weinig vaart achter dat het maar niet echt kon imponeren. Gooi daarbij de zielloze voiceover, het warrige scenario (4 vrouwen, waarvan 1 een androide, 2 mannen, en daar dan weer allerlei verhoudingen tussen , ik raakte het spoor bijster), de vervelende vioolmuziek en vooral de decadente sfeer waar ik niet tegen kan en ik deze film moet het met slechts 2,5* stellen.

De scènes in de toekomst waren trouwens wel om van te genieten, omdat daar de decadentie niet in een jaren '60 setting zat had ik er veel minder moeite mee. Jammer dat er dan al snel weer terug wordt geflashbackt naar het verleden.

Amores Perros staat nu HEEL hoog op mijn to-see list want DAMN wat een goeie film is dit. Je weet al wat er gaat gebeuren en nog viel ik van de ene verbazing in de andere (voornamelijk doordat bepaalde scènes opeens veel vroeger in het verhaal bleken te zijn gebeurd dan ik eerst dacht). Erg knap.

Acteerwerk is natuurlijk grandioos, Del Toro hoort nu definitief bij mijn lijstje favorieten. Watts is verbluffend. Penn ook goed maar ik heb telkens de neiging te denken: dit heb ik wel eens eerder gezien van hem.

En wat ik helemaal fantastisch vind: het einde. De uiteindelijke climax was ontzettend angstaanjagend (Opeens de ruis erdoorheen. Brrr...) en je kunt lekker bedenken hoe het nu verder gaat (wat dat betreft vond ik het jammer dat we Del Toro weer bij zijn gezin zagen terugkomen).

Toch vind ik deze iets minder dan bijvoorbeeld Requiem for a Dream. Die was nog iets gedurfder (qua stijl) en aangrijpender. 4,5* dus.

Mooie, rustige film. Zeer sterke cast die dan ook puik werk aflevert. Toen het einde werd ingezet schrok ik me wel even de pleuris zeg! Mierzoet en totaal ongepast. Maar gelukkig gaat hij toch nog de gevangenis in, tenminste zo zie ik het. Wat had ik het slecht gevonden als dat niet zo was geweest, zeg!
4*

Slade heeft duidelijk talent, al laat hij zich hier naar mijn smaak toch een beetje teveel leiden door het 10-kleine-negertjes-principe. Zorgt ervoor dat de acteurs niet echt kunnen excelleren en er weer enkele typische zijplotjes worden gecreëerd, terwijl die die boel alleen maar nodeloos ophouden.

De keuze van Eben is aardig, maar niet wereldschokkend, al levert het wel een fraaie slotscène op. Verder deed de film me veel (misschien wel te veel) denken aan de recente Dawn of the Dead, met die fly-over waarin de chaos even duidelijk wordt en de uitspattingen van nietsontziende gore.

Visueel is het door de strakke kadrering en erg resolute editing weer net zo fraai als Hard Candy. Mooi De-Stijl-achtig kleurenpalet ook. Een wit stadje in een zwarte nacht, die langzaam al maar roder wordt. Ook weer terug te zien in de vampiers. Bleek gezicht, pikzwarte ogen, bebloede bek.

Soundtrack ook weer erg sfeervol. Al met al niet zo gaaf als Hard Candy, die had nog iets meer scènes die er net een niveautje bovenuit staken, maar wel 3,5* waard.

Deze film is nu al cult, al is het maar om het "this is madness!" wat nu al op tal van (ok, geeky) fora te vinden is .

Verder een subliem stukje cinema of attractions dit. Voer voor je ogen, niet voor je gemoed of je puzzelende hersens. Een geheel unieke stijl, prachtige fotografie, schijnbaar moeiteloos geïntegreerd in een mythologische wereld die bol staat van hypergestyleerde gedrochten, zo weggelopen uit die circussen van weleer waar de meest bizarre fenomenen werden tentoongesteld.

Totaal geen ruimte voor narratieve coherentie maar slechts een grootse lading spektakel, in woord én daad én beeld. Meer pretendeert de film niet, en meer biedt de film niet.

En het is te hopen dat de manier waarop Snyder hand-to-hand combat in de film in beeld brengt gevolg krijgt. Wat waren dát vette stukjes. Die phalanx in werking zien is gewoon puur genot, en als de Spartanen het dan echt op hun heupen krijgen en de Perzen in stukken in slow-motion door het beeld vliegen... Gewoon.

4 dikke sterren, met kans op een ophoging na het zien van de DVD.

Het leukste aan deze film zijn de extra's (achter de schermen e.d.). En zelfs die zijn niet zo heel leuk.

Wel een pluim voor Carrel. Vooral de harsscène was nog wel leuk (in de wetenschap dat het allemaal echt was).

Zo'n typisch best-aardig-maar-niet-meer-dan-dat-filmpje. 2,5* dus.

Lag het dan echt aan mij? Niet dat ik er veel verstand van heb (van animatietechniek), maar ik vond dit visueel helemaal niet knap?

Acker heeft allemaal goede bedoelingen, maar een adequate uitwerking blijft grotendeels achterwege. Ik vond de lappenpoppen helemaal niet mooi, zeker niet gedetailleerd. Het materiaal waarvan ze zijn gemaakt doet helemaal niet als "stof" aan, maar meer als plastic met een brei-motief zonder enige diepte. Het beweegt ook helemaal verkeerd. Meer als menselijk huid (waardoor het misschien als natuurlijk wordt gezien) dan als een jutezak. Iemand een kreukel kunnen ontdekken?

De achtergronden/sets waren aardig ontworpen, maar erg wisselend van kwaliteit. Dan leken de stenen en metalen oppervlaktes net ééndimensionale bitmaps, dan was er wel degelijk wat diepte in waar te nemen. Zorgt er allemaal voor dat de naargeestige setting nooit helemaal goed uit de verf komt.

Het komt waarschijnlijk ook door het gebrek aan een origineel plot (wéér zelfbewuste machines ), gepassioneerde stemacteurs (Plummer ) en de suffe muziek dat ik meer op de animatie afgeef. Misschien is het wat dat betreft ook wel de kracht van een studio als Pixar dat ze nog meer bieden dan alleen visuele pracht en praal. Dan zie je wellicht sneller animatietechnische foutjes over het hoofd of door de vingers.

Gelukkig wordt 9 nog enigszins gered door de machines die er wél goed afgewerkt uitzien. Jammer wel weer dat de interactie met de omgeving niet echt mooi is. De brokstukken en splinters wanneer ze de boel slopen, waren erg matig vormgegeven imo. Een vergelijking met Wall-E kan 9 toch echt niet doorstaan.

Nee, toch een grote tegenvaller en zeker geen geduchte tegenstander van Pixar als je het mij vraagt.

1,5*

Zo kijk je nooit docu's en zo zie je er 3 op een dag.

Weer een voorbeeld waarbij ik liever een kale registratie heb dan trompetmuziek, een stortvloed aan quotes en dramatische voiceovers van de brandweermannen. Ik twijfel er niet aan dat het oprecht bedoeld is, maar die beelden zouden voor zichzelf moeten spreken (en doen dat ook gedeeltelijk) en niet hoeven te worden versterkt met allerlei bombarie.

Toch de beste documentaire die ik vandaag zag, wat enkel en alleen komt doordat ik het interessanter vond en het zich dichterbij bevindt dan een familie uit Indonesië. Dezelfde kritiek is voor de rest van kracht.

3,5*