Opinions

Een audiovisueel spektakel dat me zojuist compleet heeft weggeblazen. Wat een ervaring zeg.

Verder geen idee wat ik moet zeggen (dat is door anderen mooi genoeg gedaan), behalve dat ik weer een Deens regisseur aan mijn favorietenlijstje kan toevoegen. Wat is dat filmland de laatste tijd een openbaring zeg.

4,5*

Is de rest van Refn hier een beetje mee te vergelijken? Heb het idee dat die films het niet bij deze gaan halen omdat ze de setting niet delen.

Allejezus wat een kutfilm. Script lijkt nergens op, ene toevalligheid na de ander (Frankenstein komt precies in die ene kamer terecht, enz... ), Beckinsdale is irritant, Dracula ongeloofwaardig, actie gaat nergens over enz... Van Helsing slaagt alleen redelijk op het komische vlak (Faramir en de Brides doen het best leuk). Hugh Jackman is ook best te pruimen. 1,5*

Wat was trouwens die X-men referentie? Het gekras van hem op die pilaar?

Allejezus wat een kutfilm. Script lijkt nergens op, ene toevalligheid na de ander (Frankenstein komt precies in die ene kamer terecht, enz... ), Beckinsdale is irritant, Dracula ongeloofwaardig, actie gaat nergens over enz... Van Helsing slaagt alleen redelijk op het komische vlak (Faramir en de Brides doen het best leuk). Hugh Jackman is ook best te pruimen. 1,5*

Wat was trouwens die X-men referentie? Het gekras van hem op die pilaar?

Allejezus wat een kutfilm. Script lijkt nergens op, ene toevalligheid na de ander (Frankenstein komt precies in die ene kamer terecht, enz... ), Beckinsdale is irritant, Dracula ongeloofwaardig, actie gaat nergens over enz... Van Helsing slaagt alleen redelijk op het komische vlak (Faramir en de Brides doen het best leuk). Hugh Jackman is ook best te pruimen. 1,5*

Wat was trouwens die X-men referentie? Het gekras van hem op die pilaar?

Allejezus wat een kutfilm. Script lijkt nergens op, ene toevalligheid na de ander (Frankenstein komt precies in die ene kamer terecht, enz... ), Beckinsdale is irritant, Dracula ongeloofwaardig, actie gaat nergens over enz... Van Helsing slaagt alleen redelijk op het komische vlak (Faramir en de Brides doen het best leuk). Hugh Jackman is ook best te pruimen. 1,5*

Wat was trouwens die X-men referentie? Het gekras van hem op die pilaar?

Damn.

Pas Abre los Ojos (4*) gezien en eigenlijk vind ik deze niet onderdoen. Vooral de muziek is hierin veel gaver en Diaz speelt haar rol beter dan die miep uit AlO.

Ik kan het eigenlijk aan de ene kant niet over m'n hart krijgen deze film lager te beoordelen dan het origineel omdat het voor mijn gevoel gewoon een steengoede film is en 2,5* veel te weinig. Aan de andere kant zou het wel erg gemakkelijk scoren zijn om deze film óók met 4 sterren te beoordelen.

Laat ik het maar op 3,5* houden dan, voor mijn gemoedsrust (daar stond hij voordat ik Abre los Ojos zag ook op geloof ik).

Merkwaardige film. Een totaal ongeloofwaardig plot, maar toch staat het door cameravoering en actueel thema nog best dichtbij de realiteit. Spannend a la United 93. Daar doet het geforceerde zijlijntje van Whitacker en die koter eigenlijk weinig aan af. Het levert zelfs nog een aardige opsteker op, hoe moralistisch ook: zelfs dit soort terroristen houden er niet van een meisje van 10 plat te rijden.

De vertelstructuur zorgt, hoe gekunsteld het ook aandoet, er wel voor dat de film 1,5 uur doorraast met net genoeg wendingen om elke "setback" te verantwoorden. Het maakt de blinde paniek en totale wanorde erg voelbaar.

Mja, niet teveel bij nadenken denk ik, ook al neemt de film zichzelf wat dat betreft nog net iets te serieus.

En wat lijkt die Hurt op Jeff Bridges zeg.

3,5*

Dan probeert de hele film zo geweldig cool te zijn (camerabewegingen alsof de drager in een achtbaan zit, stoere muziek, leren jassen) en dan zitten er 1 of 2 japannertjes in die de hele boel naar de ***** helpen. Ik ergerde me echt scheel aan die irritante gangmember die niks beters te doen had dan heen en weer rennen en dom te gillen. Vinden ze blijkbaar leuk daar, maar voor mij verpest het de film een beetje.

Het niveau van de actiescènes vond ik ook nogal verschillen. Het eindgevecht tussen die 2 knakkers begon erg slecht: een beetje kling/klang van de zwaarden en zwiepende camera, zo kan m'n oma het misschien zelfs nog. Maar na de korte pauze werd het opeens weer een prachtig gevecht. Opmerkelijk.

Nou ja, ik heb me in ieder geval vermaakt. 3*

Shyamalan maakte kalme films met zeer subtiele schrikmomenten die perfect getimed zijn. Ik heb dit kenmerk jammer genoeg amper teruggezien in The Village. Best goed geacteerd en zeker wel mooie plaatjes, maar het verhaal is gewoon te traag (en de gimmick veel te slap). Daarnaast was de film bijna nergens spannend. Enige echt angstwekkende scène is de encounter tussen Ivy en Noah (in pak), wat wel goed het geweldige talent van Night weergeeft. De manier waarop dit wordt gefilmd, zeer goed. Meer van dat, en de film had een voldoende gehad. Nu kan ik er niet meer dan 2,5 van maken.

Voor school de film moeten bestuderen op metaforiek en ik kwam tot de volgende interpretatie(s):

Bunuel’s Viridiana is een rijke, gelaagde film die verschillende evoluties in één keer beschrijft en daarmee het bestaan van Spanje in die tijd op verschillende fronten behandelt. Op het eerste niveau bestaat de film uit een tragisch verhaal over een non die van haar geloof afvalt. Op een hoger niveau lijkt deze non symbool te staan voor de ontwikkeling die Spanje destijds doormaakte: van katholieke achtergestelde staat tot een moderne seculiere natie, duidelijk beïnvloedt door het westen (Coca Cola, moderne popmuziek).

Voornaamste katalysator van Viridiana’s (en daarmee Spanje’s) ontwikkeling is de verdeeldheid die we terugzien in de film. Niet alleen is het verschil in rijk (Jorge) en arm (de paupers, die het Spaanse volk symboliseren) kolossaal maar ook de onderlinge verschillen tussen de paupers (blind, leproos, verlamd, etc) zijn aanzienlijk. Dit heeft als gevolg dat ze elkaar, net als het grote aantal politieke bewegingen destijds, niet kunnen uitstaan en non-stop kibbelen in plaats van elkaar te steunen om tot een beter bestaan te komen. Ze proclameren allemaal dat ze ondanks hun armoede nog steeds normen en waarden hebben maar al snel doorsteekt Bunuel deze hypocrisie door ze in een orgie van eten, drank, seks en geweld aan Het Laatste Avondmaal te laten beginnen.

De burgerij bemoeit zich zo weinig mogelijk met dit gepeupel en tenslotte is daar nog Jorge (symbool voor Primo de?), streng leidsman, wiens landerijen verwaarloosd zijn door zijn voorganger (Koning Alfons?). Hij probeert het land weliswaar te moderniseren door elektriciteit aan te brengen en auto’s boven paard-en-wagen te verkiezen maar laat daarbij de paupers voor wat ze zijn. Hij neemt liever een hond in huis.

Slechts Viridiana, aanvankelijk het epitoom van vroom- en nederigheid, tracht hen te helpen maar wanneer ze haar vertrouwen beschamen, komt ze tot de constatering dat God het land te grabbelen heeft gegeven voor eenieder die ermee aan de haal wil gaan. Op dat moment realiseert ze zich ook haar lichamelijke schoonheid en moedeloos laat ze zich met het haar los door "Shake Your Cares Away" meevoeren in een relatie die alle kenmerken van een ménage à trois vertoont. Het contrast tussen de klassieke muziek tijdens de openingssequentie en deze moderne jazz tijdens het “fin” spreekt boekdelen.

Op een kleinschaliger niveau gebruikt Bunuel duidelijke metaforen als het verbanden van de doornkrans, het mes in het kruis, waarmee hij lijkt te zeggen dat geloof in verkeerde handen dodelijk kan zijn, het as in bed van Don Jaime (teken van dood), de paupers als Jezus’ discipelen, etcetera.

Bunuel lijkt te willen zeggen dat Spanje al haar traditionele normen en waarden verloren heeft. Het Spaanse volk (paupers) door onderling verdeeld te zijn, de rijkere burgerij door zich niet te bekommeren om de arme massa en de regenten door het land te hebben verwaarloosd (Don Jaime) en door zich laten leiden door het leven in plaats van het heft in eigen hand te nemen (Jorge). Bunuel ziet duidelijk geen oplossing in het geloof en lijkt aan te geven dat alleen modernisering en aanklamping bij het vooruitstrevende Europa mogelijk Spanje uit het dal kan trekken. Met een realistische weergave van de problematiek in Spanje, een duidelijke intellectuele mening en esthetisch vooruitstrevende cinematografie en symboliek is Bunuel’s Viridiana een klassiek voorbeeld van de oppositiecinema die trachtte de Spaanse auteurscinema op poten te zetten.

Precies. Wat een bagger en dito effecten. Russell Crowe is belachelijk.

Nogal zenuwachtige film. Niet alleen door het nerveuze dicht-op-de-huidse camerawerk (waar ik al niet zo van hou, geef mij maar langere, stabiele trackingshots) maar ook door de verschillende stijlen. Het klamme, vieze sfeertje tegenover de frisse, zonnige scènes... bij sommigen zie ik dat de emoties daardoor versterkt worden, bij mij had het meer een elkaar wegstrepend effect als het ware.

Het ongeluk vond ik wel fantastisch. Met wazige scènes met schoorstenen en teringherrie op de achtergrond heb ik dan weer iets minder.

Betwijfel of Tsukamoto mijn ding is. Tetsuo vond ik teveel van het zelfde, en nu Tsukamoto een keertje wat meer afwisselt vind ik het weer niet heel goed. Heb ook nog A Snake Of June en Tokyo Fist op stapel staan. Misschien dat ik met wat meer vergelijkings- en wenningsmateriaal de films meer op waarde weet te schatten.

Voorlopig 3*

Erg, erg mooi. Prachtig kleurenpalet. Of eigenlijk twee: een somber blauw-grijs, en ééntje met wat meer zonlicht. De shots waar de twee elkaar dan tegenkomen (vaak met een messcherpe horizon ertussen) zou ik zo in willen lijsten en aan de muur willen hangen.

Samen met de bezwerende muziek ontstaat een sfeer die niet zo gauw met één treffend bijvoeglijk naamwoord te duiden is. Dreigend, maar ook berustend. Woest, maar ook sereen. In ieder geval altijd wonderschoon.

Alleen de locaties aan het begin van de film (thuis, stad, haven) vond ik een beetje breken met de rest. Wat teveel beton.

Koters en pa doen het verder uitstekend.

4*