Opinions

Knipogen of niet, de combinatie van musical, kinderachtig overdreven vertolkingen en de amateuristische oud-Hollandse sfeer maakten de bijna 30 minuten één van de langste halfuren van mijn leven.

Viel me nog alles mee, dit fantasy-avontuur dat me bij voorbaat rampzalig leek. James Marsden, eeeeh... ik bedoel Nicholas Hoult speelt de titelheld vrij droog en naturel en in tegenstelling tot vele vond ik de giants er nog wel aardig uit zien. Net als de wereld in de wolken, best fraai gedaan.

Bill Nighy is ook weer een meerwaarde, die stem herken je uit duizenden - "Here comes the thunder!" - en toch geeft hij wat extra cachet aan z'n CGI-reus. Dat gaat trouwens totaal niet op voor de andere Britse rasacteurs die in deze film rondlopen. Ewen Bremner, Eddie Marsan, Ewan McGregor... je hebt er eigenlijk niets aan in een film als deze. Ook het talent van Stanley Tucci wordt schandalig misbruikt.

Het verraste me trouwens dat die Engelsen er mee weg dachten te kunnen komen dat het sprookje in hun land gesitueerd was, maar kennelijk is Jaak en de Bonenstaak helemaal niet van Andersen of Grimm. Zo leer je zelfs nog wat nieuws door die verder totaal nutteloze toevoeging.

Anyway, niet heel best, maar op een druilerige dag als vandaag kon ik deze nog verrassend goed hebben. 2,5* lijkt me mooi.

Volgens trivia van IMDb was er in het originele script een alternatief einde:

A much different ending, where Jezzie turns herself inside-out(!) and transforms into a HUGE demon, whom Jacob fights.

WTF

Angstaanjagende film. Sluimerend, drukkend en uiterst ongemakkelijk. Geweldig hoe met weinig middelen (alle geluiden zijn live!) zo'n sfeer wordt gecreëerd. Nergens komt de film gedateerd over, ookal is hij al 15 jaar oud en zijn we zo veel gewend wat post-productie betreft. Robbins is de man. Enige minpunt is de muziek tijdens de eindscène met Gabe.

4,5*

Lekker vlotte komedie met een hoge feel-goodwaarde en lekker luchtig gebracht met leuke muziek (ik meende ook zelfs The Hives te horen). Moest vooral erg lachen om die scène dat Mans zo blij als een kind is en het omatje een high-five geeft . 4*!

Erg geslaagde film. Gedurfde opzet zo zonder al te veel actie, maar het werkt. De schaarse scènes die wel iets meer tempo hebben doen je als kijker snakken naar meer, maar net als de Jarheads krijgen we niets. Een vernuftige manier om je te laten inleven en ervaren wat de Jarheads ervaren. Hierdoor komt de boodschap goed aan.

Dan is er nog een wereldse soundtrack. Alleen het begin met Bob Marley al. Hoe cynisch. Verder nog Nirvana ( ) en natuurlijk ontbreekt de semi-Arabische muziek ook niet. Gelukkig wordt hier spaarzaam (eigenlijk alleen onder iets meer up-tempo scènes) gebruik van gemaakt en stoort het niet.

Vervolgens de waanzinnig mooie beelden. Wat kan die Mendes toch filmen. En dat in zulke verschillende genres. In Road To Perdition speelt hij met duisternis, hier worden we getrakteerd op een teringhoeveelheid licht. Ongelofelijk hoe mooi beige er uit kan zien. Zodra er dan wat rook aan de horizon verschijnt en er wat dingen ontploffen wordt het nog mooier met als absolute hoogtepunt de brandende olie. En dan was het nog maar een dvd-ripje op een monitor.

En ten slotte het sterke acteerwerk allround. Enkele van de beste bijrol-acteurs die je je kunt wensen (Sarsgaard, Cooper, alleen Buscemi ontbrak eigenlijk), een waardige hoofdrolspeler en ook Foxx doet het naar behoren.

Zin om hem nog eens te zien (en dat voor een film waarin 2 uur eigenlijk geen zak gebeurt), maar dan wel op een wat groter scherm met mooi omheen geluid. Kijken of het er dan 4,5 worden maar voorlopig hou ik het op 4*.

Wat een ongelofelijke kutfilm. Slechte effecten, kutacteerwerk en totaal niet spannend. Ben al vrij snel gestopt met kijken ook. Waarom moest die doos in godsnaam eerst haar auto starten om die stro-wagen aan te houden?

Als ik dan hier lees dat dit het beste deel van de film is...

1*

Een film die voor mij veel regels aan zijn laars lapt:

- Een goed acterende Cruise.

- Een romkom die ik best te pruimen vind (ERG zeldzaam bij mij)

- Een moraal waar ik me nog niet eens zo erg aan stoor.

Meer was het dan ook weer niet, maar toch wel goed. 3,5*

Beter (lees: vermakelijker) dan The Passion maar daar is dan ook alles mee gezegd. 1*

Dan toch de Japanse dub gezien.

Erg sterke anime. Aan het begin was het even wennen aan het fletse, donkere kleurenpalet maar na afloop geeft het de film eigenlijk alleen maar meerwaarde doordat het zo bijdraagt aan de mistroostige, ijzige sfeer.

De Kerberos' hebben me helemaal te pakken nu, dus ik ga zo snel mogelijk achter die andere twee aan. Die kijk ik overigens wel in het donker, want nu had ik niet altijd het idee alles wat er gebeurde goed mee te krijgen.

4* voor nu.

Bedankt voor alle complimenten!

Ik had er na alle reacties al wat minder verwachtingen van, maar vond het toch nog een tegenvaller. Gemakkelijk scoren door maar zoveel mogelijk ellende over een onaanpasbaar figuur uit te storten en die dan zien downspiralen tot een kookpunt.

Maar dat riedeltje kennen we en de fratsen van de Joker zijn al beter in beeld gebracht. Grappig genoeg lijkt Philips dat zelf ook te hebben beseft want sommige scènes (Joker in de squad car) lijken niets minder dan een homage aan het superieure Dark Knight, dat gewoon meer in huis heeft dan deze karakterstudie die steeds maar weer in herhaling valt.

3*

Goed gemaakt maar ik vond het er maar lelijk uitzien em het verhaal stelde ook niet veel voor, vooral dat sentimentele gedoe tegen het eind aan... Tegenvaller voor mij daar ik animé meestal (3 van de 3 tot nu toe boven de 3*) wel weet te waarderen. 2,5* voor deze.

Ik vond hem wel erg, erg goed. Het is lang geleden dat een film die voornamelijk op personages en dialoog gestoeld is me zo wist te boeien en raken. Page verdient de Oscar. Stoicijnse volwassenheid met sluimerende tienerachtige onzekerheden, en dan ook nog eens vol zelfspot. Juno mag dan niet weten wat voor meisje ze is, Page weet het perfect.

What's not to like eigenlijk?

Bod #1: 4*

Waar deel 1 nog enige logica had en verhaaltechnisch redelijk in elkaar zat, en waar deel 2 leuk mooi geschoten actie had, lijkt dit deel helemaal nergens meer op. Wat een onsamenhangend zooitje cliché's zeg. Het begint met een bijna parodie-achtig eerste half uur met belachelijk geschreeuw en gekrijs van Tea Leoni en zelfs Sam Neill. Dan lopen ze de ene dino na de andere tegen het schubbenlijf terwijl het jochie blijkbaar wel ongeschonden rond kan huppelen.

Dieptepunt moet wel die wankele brug zijn Hoe vaak we dat al niet gezien hebben? Was verder wel een aardige scène, hoewel ik dacht dat die Pteradon's nooit zo wendbaar waren?). De "show-off" met de Raptors sloeg ook nergens op trouwens. Neill spreekt geen woordje Raptor maar weet de beesten toch weg te halen? Voor hetzelfde geld was het een equivalent van een Haags spreekkoor geweest (in welk geval de film prompt + 1,5* had gekregen wanneer die beesten eindelijk die muts hadden verscheurd).

Deel 1 kreeg 4*, deel 2 3*, deze krijgt niet meer dan 1,5* voor de nog steeds mooie muziek en dino's.

De eerste film waarbij ik tegen de slaap moest vechten in de bioscoop. Wát was deze saai zeg. Uit beleefdheid voor de beide producers die achteraf nog een praatje kwamen houden (wat ook niks voorstelde btw) ben ik blijven zitten.

Het onderwerp op zich sprak me al niet aan maar als er dan 3x hetzelfde herhaald wordt (voor elke verdachte een proces, en dan later nog 1, en daarna nog het vonnis... werd er helemaal gestoord van). Daar bovenop is de film nog eens afschuwelijk ongeinspireerd gedraaid. Het is net of ze wat camera's neer hebben gepleurd, 6 maanden op vakantie zijn gegaan, terug zijn gekomen en wat hebben gemonteerd.

Dan zit je ook nog eens met je benen tegen de stoel voor je omdat mensen achter je niks kunnen zien als je rechtop zit...

Bah, ergste film die ik ooit heb gezien.