Opinions

Wat een rare film zeg . Op zich een zwaar thema, en dan op zo'n luchtige manier gebracht. Hippe, stuiterende muziek gaat gepaard met toch wel lugubere fotografie en rare karakters. 3*

Waarom het hier over de tieten van Winslet gaat...?

Weinig boeiende film, dit. Vakmanschap, maar zeker geen meesterschap. Het Neustadt van '58 is niet bepaald een regenboog aan kleuren, en de suffe fotografie en dito montage helpt ook niet. Voor een verhaalgedreven film verder ook niet echt opzienbarend. Eerder een tikkeltje ongeloofwaardig. Pas wanneer Hanna opgesloten zit en zichzelf leert lezen met behulp van de bandjes greep de film me even aan, maar dat gedeelte was ook weer snel voorbij.

Spel is verder wel prima in orde, kan prima leven met die Oscar (al zegt dat ook niet veel natuurlijk). Echter bij lange na niet genoeg om 2 uur zouteloze romantiek en gezapig WO 2-drama aantrekkelijk te houden.

1,5*

Kolere wat een film.

Over liefde in en liefde voor cinema. Over de vrijheid die het medium bied, en de vrijheid die liefde bied. Over empathie. Over Orpheus en dingen die niet kunnen maar wel de waarheid zijn.

Hoogtepunt na hoogtepunt, op elk denkbaar vlak. Ultraschattig ("Hai!" , "Hai!" ) en vlijmscherp. Dolkomisch en ontzettend schrijnend. Niet een ingewikkeld plot verteerbaar maken, maar een doodnormale verhouding esthetisch maken.

Die openingsscène is als een droom. Die freeze van pakweg 10 frames van Aimee in de metro duurt een eeuwigheid. Die door elkaar gesneden scènes vertroebelen. Die illusionist hypnotiseert.

Heb maar gewoon wat geschreven. En wat heeft het eigenlijk voor zin. Het is toch allemaal maar een constructie. Nep. Fake.

Maar het doet wel pijn.

Tijd dat ik mijn top10 eens herzie.

Aanstekelijk enthousiasme van de cast en een handvol toffe shots (die helaas allemaal al in de trailer zaten) maken deze film.

Stoorde me aan het ansichtkaart-gebeuren, dat had echt totaal geen toegevoegde waarde en was bovendien al lang niet meer origineel. Qua actie én komedie is deze film nogal achterhaald. wat mij betreft. Gelukkig blijven de acteurs wel overeind. Bruce blijft een baas en Malkovich hoeft eigenlijk niet eens zijn best te doen om weer een compleet maf personage neer te zetten. Brian Cox en Freeman hebben nog altijd een fantastische presence. Alleen Helen Mirren ken ik niet zo goed, maar ze is rimpelig genoeg om haar rol te laten slagen.

Opening geeft een goed sfeertje. Helaas blijft het daar bij. Murphy valt totaal door de mand als assassin, hoewel dat niet aan hem ligt, hij speelt zn rol nog met flair. Zijn personage komt alleen zo cool en tot in de puntjes voorbereid over, terwijl hij de meest belachelijke blunders maakt.

"Ik moet plassen."

- "Je zult het hier mee moeten doen."

"Ah, toe?"

- "Nou, vooruit dan! Wel je handen wassen hoor!"

En dan het Hollow Man achtige einde er bij...

1,5*

Best aardig thrillertje. Hopper is als vanouds weer een genot om naar te kijken. Goede muziek ook.

Afschuwelijke film. Je wordt meedogenloos in de ellende gezogen en aan het eind, na 2 uur lang gevangen te hebben gezeten, keihard uitgespuugd alsof je iets fout hebt gedaan. Hoe heeft Aranofsky dit voor elkaar gekregen? Door de imposante muziek? Door de waanzinnige truuks? Door het verbluffende acteerwerk? Ik weet het niet, en wil het niet weten ook, zolang Aranofsky maar deze kwaliteit films blijft maken.

5* Ben alleen bang dat deze film bij een herziening moet boeten voor het feit dat hij dan niet half zo indrukwekkend is maar dat zien we dan wel...

Weet iemand trouwens hoe de main-theme (met de violen, je weet wel) officieel heet?

De bedenker van het origineel krijgt geld in zijn handen. Oei! 2 scènes zijn hierdoor de moeite waard, waarvan er maar 1 duidelijk iets meegeeft aan het plot. Aan laatstgenoemde wordt sowieso al weinig aandacht besteedt, want wat een onsamenhangend gedrocht is het. Net als Samara, die geen flauw idee heeft van wat ze nou eigenlijk wilt, net als Aidan die steeds maar weigert zn bek open te trekken, en net als Rachel die op de meest stompzinnige manieren antwoorden zoekt, en die ook amper krijgt.

Deel 2 vervaagt bij deel 1. 1,5*

Sympathieke film met één stralend middelpunt: Caesar. Sinds de grijns van Gollum naar Sam in LotR 3 heb ik niet zo'n menselijke computeranimatie gezien. En deze is nog van een veel hoger niveau.

Zoals Caesar van een door instinct gedreven dier in de richting van denkende mens evolueert, zo worden de missing links tussen wat opgenomen dient te worden en wat uit de PC kan komen gerold ook steeds vager. Het is me dan ook niet helemaal duidelijk of Serkis of WETA Digital meer credits moet krijgen.

Verder nogal kitscherig (is het in San Francisco altijd zulk mooi weer?), maar het pakt prima uit. Heb vooral genoten van het camerawerk in enkele fantastische longtakes. Het lijkt me ontzettend lastig om hier CGI met dit detail in te verwerken, maar het gaat naadloos. Echt heel indrukwekkend.

Voor het plot is dan weer wat minder tijd (of geld), maar fuck it. Chimps hebben geen oog voor subtiele twists en diepgaande dialogen (al kwam Caesar nog in de buurt ). Beetje jammere typecasting ook (Cox heeft drie lijntjes tekst maar verneukt ze allemaal). Alleen Lithgow was een voltreffer.

4* Met nog een eervolle vermelding voor silverback Buck. Wat een beest!

Herzien, en waar de film de vorige keer alleen qua stijl me kon bekoren werd ik nu ook volledig gegrepen door het verhaal. Ik had mezelf voorgenomen om de film deze keer niet (alleen) als wraakverhaal te zien. Dat deed de film goed, want ik leefde erg mee met de personages, die stuk voor stuk van sympathieke kerels naar genadeloze maffioso schieten. Ademnood bij de schietpartijen, brok in de keel bij de huilpartijen.

Tel daarbij het perfecte acteerwerk op (wat was dat jonge kotertje goed zeg!) en je hebt een film die in plaats van 3,5 opeens met 4,5 ster gaat lopen. En dat ondanks de reclame.

Fuck originaliteit, Ritchie swingt gewoon weer. Wat meer basic dan Revolver, meer in het straatje van Lock Stock... en Snatch inderdaad. Het duurt inderdaad even voordat Ritchie alle lijntjes heeft getekend maar dan kruisen en botsen ze weer als vanouds. Verder de bekende elementen en een leuke schare acteurs die prima overeind blijven zonder knallers als Statham en Jones.

Niet opzienbarend, wel weer lekker vermaak. Kleine 4*

Zeer aangenaam verrast om Hopkins' "Campfire" nog eens te horen. Kon hem eerst niet direct plaatsen, maar dat was al de spil van de beste scene van Monsters en in dit Room is dat eigenlijk weer zo. Sterke film verder, natuurlijk door de geweldige vertolkingen (Tremblay doet denken aan Quvenzhané Wallis uit Beasts of the Southern Wild, zij het iets meer ingetogen, en Brie Larson is groots), maar ook door de effectieve manier van filmen, met veel POV.

In tegenstelling tot anderen vond ik het trouwens zeker interessant om (een beetje) de uitwerking van de kidnapping op de later toegevoegde randpersonages te zien. Het uiteengeslagen huwelijk is natuurlijk geen los plotlijntje maar gewoon logisch vervolg van wat er is gebeurd (je kan ook eigenlijk zo invullen hoe dat zich heeft voltrokken obv de reactie van Grandpa bij het eerste weerzien met Joy). Verder wellicht wat platgetreden paadjes, maar a la, dat lijkt me dan ook een beetje de bedoeling als je zo'n beproeving hebt doorgemaakt. Geen gekke dingen. Vond het aanpraten van een schuldgevoel over de keuze om Jack in Room op te voeden nog wel een originele touch eigenlijk.

Enige serieus valse noot vond ik (puur alleen) het eindshot, waarbij er nog even snel sneeuw naar beneden komt gedwarreld en de muziek nog even aanzwelt. Abrahamson had gewoon moeten stoppen bij het 'bye room' en wat geluid van de wereld moeten laten klinken. Ga je toch heel anders de credits in.

4*

Overigens vond ik het nog wel aardig hoe de relatie tussen Joy en de boosaard eerst nog wel enigszins vriendelijk lijkt, alsof ze ze zelf misschien niet op een rijtje heeft, maar de soundproofing panelen op het plafond verraden eigenlijk al vrij snel hoe de vork in de steel zit.

Gave cast, die dan ook goed acteert, spannend verhaal en wat leuke quotes trekken deze film net boven een standaard televisiefilm uit. 3,5*.

Begint erg zouteloos maar wordt gaandeweg toch nog het kijken waard. Heb normaal een enorme hekel aan Wilson en Stiller maar hier konden ze er nog mee door. Dat het leukste karakter die jongen met dat syndroom is wilt wat zeggen... 3*

Zo, speelde Hackman Hoffman even van het scherm in die plee zeg. Bijna pijnlijk. Verder een leuke rechtbankthriller, maar de film wringt zich met alle moeite in allerlei, soms ongeloofwaardige, bochten: waarom zou Hackman zomaar even 15 miljoen op een rekening storten zonder enige garantie dat het vonnis in zijn voordeel zou uitpakken?. Door het constante heen en weer gespring in voordeel voor de ene partij en voor de ander, stelt het einde nogal teleur. Ik had nog een extreme troefkaart verwacht van beide partijen, maar deze bleef uit helaas.

3,5*

Natuurlijk al veel vaker en beter gezien maar toch vermakelijk genoeg voor een 2,5 wat vooral de verdienste is van de aardige wisselwerking in sommige scènes tussen The Rock en Scott (de "pee-scéne" en die met de apen).

SNOEIharde actiethriller met een ongelooflijke rol van Walker. Van zijn babyface-stereotype is hij in ieder geval in één klap af wat mij betreft. Verder nog een heel resem geschifte Tarantineske personages ook neergezet door acteurs waar je het niet van zou verwachten (de lieflijke Juliette uit "Lost"?! Bull uit "Band of Brothers"?). Jammer dat ze niet wat virtuozer in het verhaal zijn geschreven, maar dat is maar een klein puntje. Gooi er nog wat lugubere gitaargetokkel, pijlsnelle editing en twee koters met ballen bij en je hebt een akelige, uitputtende, maar wel smakelijke cocktail van een film.

4*

Verbluffend inderdaad, dat de regisseur dit voor elkaar heeft gekregen. Helaas was het wel doodsaai en verder op het camerawerk na niet echt vernuftig. Alleen de montage al...