Opinions

Rathbone heeft nog steeds mijn voorkeur als Holmes. Van recentere acteurs die speurneus speelde vind ik Richard Roxburg de minste. Niet dat hij het echt slecht doet, maar Jeremy Bratt vind ik beter. Al moet ik toegeven dat Bratt de rol vele malen speelde en zich dus echt heeft kunnen bewijzen. Kwestie van gewend raken aan een persoon in de rol. Of de film hier sfeervoller is vanwege de kleur en de mist ben ik nog niet overuiy. Het zwart wit schiep misschien nog iets meer mysterie. Richard E. Grant speelde weer een prachtige rol ook. 3 sterren

Remake van Pierre Chenal's Le Rue Sans Nom uit 1934, die overigens door weinig mensen gezien zal zijn. Robert Ryan is heerlijk als slechterik, maar het is juist jammer dat dat niet het centrale karakter is van de film. Robert Stack is een acteur die vaak vrij sullig en saai overkomt, zo ook hier. Toch weet regisseur Fueller zeer aardig uit de voeten te komen met het film noir materiaal, met helaas wat wisselvalligheden in het verhaal. 3 sterren

Robin Williams vond ik geweldig als papass. Wat ie doet in deze rol roept enkel sympathie op, soms een lach. Zijn chemie met Anton Yelchin zorgt voor een boel mooie scenes, waaronder die op het balkon met William's zijn dochter Zelda erbij. De jaren 70 sfeer is behoorlijk sfeervol in beeld gebracht met een briljante score van

Geoff Zanelli die vanuit de popcultuur uit die tijd een score componeerde die het plaatje helemaal compleet maakt. Op veel momenten erg ontroerend. Duchovny's regie debuut vind ik zeer aardig geslaagd, en is ook subtieler dan je zou denken in alles. 3.5 sterren

Gebaseerd op een van de korte verhalen van Doyle, getiteld The Adventure of the Five Orange Pips. Toch wel de grootste verandering heeft te maken met de inbreng van de Klux Klux Clan in het originele verhaal naar iets anders. Weer erg genoten van Roy William Neill ermee doet, die toch een flinke vinger in de pap had met deze vehicles voor Rathbone en Bruce. De sfeer is ook weer zeer goed. De beste quote komt van inspecteur Lassard: ''Lord love a duck''. 3 sterren

De Putter schetst een integer beeld van Dylan fans, maar wat zou dat eigenlijk? Onder andere de vele''ik noem een stukje tekst en zeg wat het betekent' stukjes zijn vreselijk irritant. Dat doet mij de film zwaar afwaarderen, ondanks dat er echte mensen op een interessante manier worden laten zien. Ironisch genoeg raakt de score die Vincent van Warmerdam voor deze docu schreef mij enorm, wat ik niet kan zeggen van Dylan's muziek (uitgezonderd natuurlijk Pat Garrett & Billy the Kid). 2 sterren

Simpele maar doeltreffende film over een familie die hun leventje leiden terwijl een van hun jongens in dienst is tijdens WOII. De film straalt gewoon ontzettende braafheid uit, maar is toch erg boeiend. Het kleine jochie wat allerlei nieuwe dingen over het leven, net als elke andere persoon. Wel leek de film af en toe te neigen naar propaganda, maar ach wat the hack. 4 sterren

Niet de beste Lang-noir, maar wel heel genietbaar. Zonde dat Peter Lorre had nadat de regisseur hem niet goed had behandeld. Desondanks is Glenn Ford ook meer dan aardig.

Ik vond het werkelijk een fascinerende film. Vele karakters worden in in bepaalde stukken zichzelf; we zien ze zoals jij en ik ook zijn als we alleen zijn. Je voelt je als kijker constant een voyeur, die van alle pijn en ellende getuigen mag zijn. Af en toe wankelt de film op bijtend cynisme waarom ik in een deuk lag, maar vaker was het een vreselijk depressief en intrigerend gevoel. Dat depressieve in positieve zin. Het deed in ieder geval echt wat met mij. 4.5 sterren

Een minder die ik zag op dit IFFR. De film schetst een leuk beeld van hoe een Australiër vocht voor de vaderlandse cinema. Dat levert vaak leuke taferelen op, maar is niet boeiend genoeg voor 85 minuten. Dat ligt aan het feit dat de film voor een groot gedeelte ook gewoon als een normale film wordt verteld, in plaats van enkel de docu-methode. Visueel is dit wel echter overdonderend mooi, met prachtige decors en zwart-wit gebruik om je vingers bij af te likken. 2.5 sterren

Waardeloos qua karakterontwikkeling en verhaal, maar dat was te verwachten. Wat is er dan wel goed aan? Enkele gedenkwaardige momenten als de achtervolging door de stad, precies ook het moment waarop componist Tyler eindelijk heerlijk losbreekt qua thema's. Alles komt zo ongeloofwaardig over van acteren t/m de actiescenes. Jammer van de rol van Connie Nielsen, die naar mijn inzicht in betere rollen veel beter haar kwaliteiten zou kunnen tonen (zoals ze wel in Gladiator en One Hour Photo liet zien). 1.5 sterren

John Woo invloeden liggen voor het oprapen in deze film. Vooral de finale is grandioos in zijn stijl met Tony Leung, Jackie Chan en andere in slow motion en met 2 pistolen in een hand vuurgechten aangaand. Voor wie Woo's Face Off zag, gaat zich toch afvragen of die hier voor een vrij groot gedeelte door geinspireerd was. Er werd geprobeerd je als kijker betrokken te voelen met enkele gevangen, wat wel aardig lukte. Ondanks al het bloed en geweld werkt de film toch vooral op emotioneel gebied het beste. 3 sterren

Het drama in Huo Yuan Jia viel mij erg mee en het wist mij zelf nog wel te raken. Dat is wel eens anders geweest in bepaalde oudere Jet Li films. De actie is zonder twijfel prachtig in beeld gebracht en is met recht spectaculair. Ongelooflijk dat Li ondertussen toch alweer de veertig was gepasseerd tijdens de opnames van deze film.

Wel moet ik wat kritiek leveren op de korte versnelde beelden in praktisch ieder gevecht. Nergens voor nodig om na de inslag van een trap even een kleine 3 seconden te versnellen. Maar gelukkig overheerst dit niet en en blijft de actie bekoren.