Opinions

In de herziening. Blijft toch een geweldige film. Typisch Crichton ook. Pretpark in westernstijl, met robots die je gewoon dood kan schieten en veilig natuurlijk want die robots zijn natuurlijk allemaal wel zo beveiligd dat ze de gasten niets aandoen. Yul Brunner had al heel wat westerns gedaan en speelt hier zo'n beetje de rol van z'n leven ... wederom in western-setting, maar nu als robot.

Akelige Bette Davis hier als krankzinnige en zwaar aan de drank zijnde voormalig kindsterretje Baby Jane...niet helemaal vrij van wat overacting terwijl Joan Crawford zich af en toe wel heel gewild laat slachtofferen.

Wel een paar hele fijne suspense-scenes en een klassiek eind.

Desalniettemin niet de beste Robert Aldrich film (ook bij lange na niet z'n slechtste).

Huisvrouwen-horror door de regisseur van Forrest Gump.

In visueel opzicht behoorlijk matigjes allemaal en dan ook nog eens meer dan 2 uur Harrison Ford in z'n gebruikelijke underacting-stand.

Laat als geheel een wat verveelde indruk achter, verhaaltje zelf kan er nog wel mee door.

Hey het zijn de eighties,dus gaan we even lekker Rambo-style beginnen ergens in de Zuid-Amerikaanse jungle waar we die commies mooi te slim af zijn. Vervolgens gaan we dan grotten verkennen om daar een grote zender te verbergen voor onze spionage, communicatie en rakettensystemen. Maar natuurlijk zit er iets in die grotten, damn die rot-communisten weer?,- oh nee het zijn albinomensen.
Qua decors hebben ze er best nog wat van proberen te maken en laatste half uur is erg leuk.

Dit is geen feel-good-movie zegt Larry David in het begin van de film tegen het publiek ...uhm... sorry Larry, maar dit is wel een feel-good-movie.

Maakt niet uit 't is wel een typische Woody Allen-film, al is het nadeel dat we bij alle dialoog van Larry David de meer schlemielige Woody Allen voor ons zien en dat daarom David wat te groot en agressief lijkt.

Nou ja de dialogen van de hoofdpersoon zijn het leukste van de hele film: neurotisch, hypochondrisch, sarcastisch en nihilistisch en desondanks nog trouwen met een meid van in de twintig.

De typische Allen-film zonder dat Woody zelf in beeld komt.

Geen topper in z'n filmografie, maar best aardige onderhoudende feel-good-movie.

En ja, weer jammer. Begint als een soort van Stephen King-achtig verhaal over een klein dorpje waar nooit iets gebeurt, dat plotseling opgeschrikt wordt door een geheimzinnige zwarte Sedan die het op jonge meisjes gemunt heeft.
Na een aardige opbouw krijgen we een achtervolging van maar liefst een half uur als de plaatselijke schoolbus de achtervolging inzet. Jammer genoeg gaat het hier wat de mist in. Autoachtervolgingen behoren spectaculair te zijn, het blijft hier allemaal te mak.
Verder oogt het hele ding nogal TV-film-achtig, is het ook trouwens.

Ja, er bestaan er nog een paar, films die de hele wereld gezien heeft, maar ik nog niet, maar deze kan nu van het lijstje af.

Begint ietwat stroefjes, maar vanaf het moment dat we met het kabelbaantje naar het slot op de berg gaan is het dikke pret, schieten, dynamiet en af en toe krijgt er iemand nog een dikke tik ... al zijn de kabelbaan-scenes het hoogtepunt.

Eastwood doet een beetje een Dirty Harry en Burton mag gewoon eens lekker de aktieheld zijn. Niet echt een realistisch gebeuren, wel de typische Alistar Maclean, maar dat is als filmstof vaak prima te genieten.

Redelijke politie-noir, die het echter net niet haalt bij de beste films van regisseur Preminger.

En voor de perfecte film-noir verwachten we natuurlijk ook een norse cynische private eye van het formaat Philip Marlowe of Mike Hammer.

Bovengemiddelde kwaliteit zit hem met namen in het camerawerk en de bij vlagen geweldige (studio)-decors.

Journalist raakt gewond bij vis-uitje en belandt in geheimzinnig dorpje waar de bewoners zo snel mogelijk weer van hem af willen, nogal logisch het dorpje is overgenomen door Amerikaanse communisten die met hulp van een voormalige nazi-wetenschapper bezig zijn met een plan om de gehele VS uit te roeien.
Prima B-film van Cameron Menzies die het dus ook moet stellen zonder de waanzinnige decors uit "Things to Come" en "Invaders from Mars", maar prima, snelle, anti-communistische-koude-oorlog-thriller.

Tegenwoordig noemen we dit een Matthijs van Nieuwkerkje, hebben we al wat over gelezen de afgelopen tijd. Het komt ook voor in de sport, kunst en muziek. Laat je helemaal affakkelen en dan kan je in het Metropole Orkest want veel hoger gaat het niveau niet meer in de jazz en klassiek. Jammer jongens en meisjes het juiste antwoord is drank en drugs en dan heb je helemaal geen bullebakken meer nodig verder. De film dan zal dan verder ook allemaal wel. Top 250?? Weet je mensen ik ben een oude drummer en dat drummen wordt wel onderschat, dat is fysiek behoorlijk zwaar. En dan ben ik nog blij dat ik nooit aan blaasinstrumenten ben begonnen. Ik ben ook nog wel eens door en hond in mijn hand gebeten de dag voor een optreden. Die bekkens die suizen nog dagelijks in mijn oren, nooit meer weggegaan, aan gehoorbescherming deden we ook niet. Je kan niet zeggen dat deze film helemaal niets deed, maar over het algemeen irriteerde mij dit op de verkeerde manier. Maar stick it out till the end. De finale is top!

Aaah het eerste waar ze 's ochtends aan denken ... whisky!!!

Nou valt wel mee hoor, maar toch maar een half uurtje eerder dan gebruikelijk op de zaterdag opgestaan om deze film mee te pikken op de BBC.

Lekker ouderwetse comedy over een Schots eiland dat in WO2 zonder whisky komt te zitten en dan loopt er een schip vast voor het eiland volgeladen met whisky. Zondagsrust en Basil Radford als plichtbewuste diender zijn de enige struikelblokken.

Schitterend zwart/wit-camerawerk in deze toch ietwat vreemde film.
De kinderen beschermen Jezus tegen de "slechte" volwassenen.
Prachtig ook deze messias...kunnen jullie ook sigaretten voor me regelen?
Werkelijk prachtige scenes in de speeltuin en aan het eind van de film.

Van Gregg Araki kan je een hoop verwachten, maar hier doet hij wat we nou niet zagen aankomen: een dramafilm voor meisjes die net de Tina ontgroeid zijn.

Nee sorry, veel meer valt er niet van te maken en als dat zijn doel was is het redelijk geslaagd te noemen. Er zit natuurlijk nog één typische Araki-wending in, maar die tilt de film ook niet naar grotere hoogten. Wat mij betreft liever iets als Mysterious Skin, toen zat hij echt even op topniveau.

Onverwachte meevaller!

Meestal weet je het al met deel 2 ... een zwak aftreksel van deel 1.

Hier gelukkig compleet ander verhaal...allemaal wat vergezocht misschien en volgens mij is er ook maar wat ruimschoots geinterperteerd met het EVP-verschijnsel.

Minder horror-achtig dan het eerste deel en met voor de rest een prima uitgangspunt.

Levert op een ideale vrijdagavond-film.

Op de aftiteling zag ik trouwens dat The Conet Project bedankt werd ... weten we dus meteen wat die zogenaamde EVP-stemmen zijn: Recordings of Shortwave Numbers Stations.

Kon het niet helpen maar onder de film rees het vermoeden dat Tristan van der V. deze film ook wel eens heeft gezien.

Derde herziening!!

Het laatste grote toneelstuk....met Elizabeth Taylor en Richard Burton in de rol van hun leven.

Fantastisch mooi camera-werk.

Vergeet alle plaatselijke toneelgroep-opvoeringen...dit is de ultieme versie.

Meesterwerkje.

Geweldige film!!!!

Op de één of andere manier was deze tot op vandaag altijd zoiets van ooit-nog-eens-zien.

Daarmee heb ik mezelf duidelijk tekort gaan want zou zo maar eens de beste Britse horror/mystery kunnen zijn.

Hoog op sfeer, veel folk (in combinatie met de rest van de film een hoog pagan gehalte), weinig blood en geen gore maar toch gruwels in overvloed.

En die Wicker Man is toch indrukwekkend ook al heb je de afbeelding al zo vaak gezien.

Gruweleilandje...enigszins vergelijkbaar Who Would Kill a Child? uit 1976, maar die heeft hier dus wat elementen geleend.

Meesterwerkje!

In de herziening!

En die vorige keer was begin jaren negentig in de bioscoop.

Lynch-film die wat te lijden heeft onder de hoofdrol van Nicolas Cage wiens carriere sindsdien een diepe val heeft gemaakt en inmiddels bij het rijtje te-mijden-acteurs hoort.

De film zelf is vrij typisch Lynch, al ontbreekt de onderhuidse eerieness een beetje.

Zit verder naturlijk prachtig in elkaar met al die moordenaars die op Cage worden afgestuurd, via de geheimzinnige Reindeer, maar ze komen nog geen kilometers in de buurt van hun doel.

Cage teamt op met de Willem Dafoe hier maar weer eens als enge gluiperd.

Niet de allerbeste Lynch, ook niet de minste, soms beetje los zand, soms ook met van die geweldige scenes die alleen Lynch kan bedenken.

In ieder geval nergens vervelend en de enige Nicolas Cage-film die we hier in huis dulden.

Aardige poging tot eco-horror waar vermeend tal van experts bij werden betrokken - gemaakt door de regisseur die voornamelijk beroemd werd door shock-doc Mondo Cane (en een aantal vervolgen).

Niet dat je daar wat van merkt hoor 't is gewoon een alleraardigst horrorwerkje waarin de gehele beestenboel uit de dierentuin op killer rampage gaat door de stad.

Minpuntje is wel dat ze 's avonds op stap gaan en de olifanten meteen voor een black-out zorgen, film is wel pikkedonker, scheelde mooi ook weer allerlei kosten aan dure make-up-FX.

Film is aan dierenliefhebbers ook niet echt aan te bevelen (ratten in de fik, levende koe gegrepen door leeuwen, slachten van paard enz) en dan ook nog een ietwat onnodige aankleedscene van een minderjarig meisje waar ze hoogstens bij de vereniging Martijn opgewonden van raken.

Enigszins onalledaagse horror waarvan de uitwerking ietsje te wensen overlaat.

Aangenaam voortkabbelende driehoeks-verhouding tussen Franse transseksueel, Marokkaanse schandknaap en zwaarmoedige Rus in Parijs en op het Franse platteland.

Film bestaat uit niet chronologische schetsen van hun dagelijks leven en gedeeltes die zich in het geboortedorp van Stephanie spelen.

Film begint met Antony die "I Fell in Love with a Dead Boy" zingt en de rol van Stephanie wordt eindelijk eens door een echte transseksueel gespeeld.

Tevens aantal redelijk expliciete sex-scenes.

Wat mij betreft zeer bovengemiddeld in het "gay"-film-genre.

Coming out-film nummer zoveel, dus waren we in eerste instantie best wel blij dat de regisseur kiest voor een andere aanpak dan het standaard-drama, maar de lol was er gauw af.

Hele film oogt nogal amateuristisch, handheld en lijkt een beetje een soort van Tarnation-achtig iets te willen zijn. Dan denk ik ook nog wel Araki of Larry Clark en hebben we ook nog The Stooges en Current 93 op de soundtrack.

Ik weet niet van het is, maar voor mij werkt het niet, bij 10 minuten zat ik echt al te zuchten bij de gedachte dat dit nog een anderhalf uur zou gaan duren.

Komt ook voor in de documentaire "The 50 Worst Movies Ever Made".

Tsja wat is nou een betere film om een week vakantie mee uit te luiden dan Wild Women Of Wongo

Ongelooflijk avonturenfilmpje waar de actie beperkt is tot een Wongo-vrouwendansje, een catfight en wat krokodillenactie waaronder een 6 minuten durend gevecht met een rubberkrokodil.

De rest van de tijd loeren de vrouwen van Wongo op de mannen van Goona en vica versa en dat allemaal onder het toeziende oog van de almachtige dragon-god.

Ed Wood Jr gebruikte een deel van de soundtrack ook voor zijn Plan 9 From Outer Space.

Omoo en Mona lijken trouwens precies op Wilma en Betty uit The Flintstones (al begon die serie pas 2 jaar na deze film).

Aardig filmpje voor de liefhebbers van slechte films" en dames in sexy pakjes.

Zo, eindelijk gezien...Spetters revisited, maar prima geslaagd.

We zitten in Zeeland, hebben een orgineel scenario i.p.v. boekverfilming #zoveel en dan gaat het ook nergens over WO2. Die van Huet had ik al wel eens eerder gezien, Frank Lammers ook en die mag van mij een Oscar voor beste mannelijke bijrol (en waar ken ik hem ook weer van? Dacht nog even aan Michiel Romeyn, ik gok even op de hoofdrol in Nachtrit - check ja, inderdaad!!).

Even iets dimmen met die blauwfilters en die mistmachine, ben van de herfst nog over de Zeelandbrug gereden (lijn 51 nog steeds?), maar terechte status als één van de betere Nederlandse films.

You don't fuck with the rats! Ik heb wel eens een hele dominante gehad die uiteindelijk ook mij wilde domineren, geven ze echt geen moer dat om dat je groter en sterker bent. Niet gelukt uiteindelijk, maar je bespringen en in je bijten doen ze zelfs dan niet. Ook in deze ratten-horror is weer duidelijk te zien dat de ratten van een paar meter ver richting de acteurs worden gegooid.

Volgens mij de moeder der ratten-horrors, kreeg zelfs nog een vervolg met een titelsong door Michael J.. Maarten 't Hart kon dankzij de film zelfs nog even bij Willem Duys langs met zijn ratten, kon meteen sluikreclame maken voor zijn eerste roman.

De ratten zijn het leukst, film bestaat verder uit wat uitermate onsympathiek mensen-volk, ja je kunt ze heel goed dingen leren, alleen de mijne maken geen fluitgeluiden.

Paul Giamatti...dat is inmiddels toch wel één van mijn favoriete acteurs.

En de eerste helft van de film is dan ook echt helemaal geweldig met Giamatti als underscore-advocaat die opeens opgezadeld wordt met puber Kyle.

Tweede helft gaat het voornamelijk over het worstelen en de juridische strijd met de moeder van Kyle, dat is allemaal wat bekender terrein en wordt het niveau wat algemener.

Hele sterke eerste helft, maar vervlakt daarna wat.

Eindelijk kunnen we weer eens flink wat waardering opbrengen voor een Nederlandse film...zij het met Engelse acteurs en Franse actrices en geregisseerd door regisseur Votocek die geboren is in Praag en hierna geen feature-films meer zou regisseren (wel actief als scenarioschrijver voor een flink aantal Alex van Warmerdam-films).
Wel Nederlands: producers Lauren Geels en Dick Maas, medeschrijver Herman Koch en Michiel Romeyn als enige Nederlandse acteur met tekst en de laatste scenes die zijn gefilmd in Amsterdam en op Schiphol.
Grootste gedeelte speelt in het mysterieuze hotel in het hiernamaals waar ook Hemingway, Einstein en Albert Speer verblijven, waar de RAF schijnbaar al in 1966 met aanslagen bezig was en ook Sid en Nancy als snel inchecken...zoals al wordt opgemerkt in de film zelf moet je niet al te veel logica zoeken in de samenstelling van de hotelbevolking.
Mooiste scene met Peter O'Toole en Colin Firth op de duikplank.

Ik had een beetje gehoopt op een mooie warme film als Garden State, helaas is de enige rol in de film die nog een klein beetje weet te vermaken de veel te kleine rol van Will Ferrell als aan podiumangst lijdende Christian Rock-ster met Foreigner-shirt en eyeliner.

De rest van de personages weten niet te overtuigen met dank aan de voorspelbare plot en de fikse lading sentiment.

Prachtig camerawerk en fantastisch geacteerd.

17 jarig meisje moet haar vader vinden omdat die verdwenen is en het huis als onderpand heeft gegeven bij z'n vrijlating op borg. 17-jarige begint te zoeken in haar meth-cooking-familie en brengt nogal wat zaken in beroering.

Niet echt een thriller meer een drama met wat thriller-elementen, maar zeer sterk over de hele linie.

Twee schoolkameraadjes bewandelen allebei een ander pad door deze Duitse geschiedenis, maar lopen elkaar regelmatig tegen het lijf. De idealist en de opportunist. Frisse kijk uit de BRD op het recente Duitse verleden (1913 - 1955).

Vandaag eindelijk kunnen herzien nadat ie ooit op de 17-jarige Wendy een onuitwisbare indruk had gemaakt. Gelukkig in de loop der jaren heeft ie niets van zijn kracht verloren. Film is gebaseerd op het boek van Flannery O'Connor. Enigszins vergelijkbaar (qua stijl) met Catcher In The Rye van J.D. Sallinger.

Via nieuw (sub?)-label Maelstrom. Nee nee heeft niets met mij te maken (vortex/maelstrom).

Poster en titel doen een witch-ghost-story vermoeden...niet dus!
Hele vreemde mengeling van seventies sexploitation-horror met een soort van John Cassavetes-achtige omgeving en personages.
Slachtoffer van incest heeft vreemde dromen waarin ze mannen castreert en vermoordt, maar de personen waar ze over droomt blijken ook daadwerkelijk dood!
Gruwelscenes zijn suggestief maar akelig, de rest van de film is ook prima jaren zeventig offbeat cinema.
Wel weer moeilijk hier een publiek voor te vinden, voor de alleseters dus maar.
Titel is een verwijzing naar de godin Venus.