Opinions

Redelijk voorspelbaar en met veel cliché's als vanzelf dichtslaande deuren, overijverige rookmachine en natuurlijk de douche-scene. Begin lijkt nog wel aardig en het laatste half uur heeft nog wel wat aardige verrassingen. De politie-inspecteur die dol is op goochelen en het medium dat nog vele malen erger is dan het Poltergeist-vrouwtje zorgen nog voor een extra punten-aftrek.

Moderne heksenfilm, althans voor 1964 dan. Allemaal degelijk gemaakt, maar helaas eigenlijk allemaal bekend terrein. Het verhaal kan je eigenlijk zo wel uittekenen. Degelijk, betekent hier ook een beetje saai.

Best lekker wegkijkende Hammer horror met een langzaam opbouwend maar intrigerende eerste helft waarin Joan Fontaine na een traumatische ervaring in Afrika in een heel rustig klein Engels dorpje les gaat geven, maar daar langzamerhand merkt dat daar mogelijke een heksen coven bezig is. Tweede helft gaat af en toe gierend uit de bocht met geheugenverlies, inrichtingen en doldwaze ceremoniën. Maar op zich wordt het daar niet echt slechter door. Niet het beste dat Hammer ooit produceerde maar toch één van hun aardige pogingen tot een modern horrorverhaal (modern voor 1966 althans).

Fijne typisch Britse humor in comedy over 2 werkloze acteurs die een beetje van alle speed willen afkicken en besluiten in een huisje op het platteland te gaan bijkomen .... en ook dat plattelandsleven blijkt niet zo heel eenvoudig, vooral als ome Monty (type Britse hogere klasse excentrieke homoseksueel) ook besluit te komen logeren.

Eigenaardige humor beetje lijkend op "The Young Ones", maar dan veel meer ingehouden.

In de herziening!

En voor het eerst sinds 1985 weer in de volledige 55 minuten versie.

Na de oorspronkelijke uitzending in 1985 riep iedereen nog wekenlang: Wo ist der Bahnhof? - Do ist der Bahnhof!

Briljante satire over al die Nederlanders die zich zo manmoedig hadden gedragen tijdens WO2 en allemaal in het verzet hadden gezeten.

Wat we al die jaren niet meer terug hadden gezien: Arie en Gé Temmes gaan naar de supermarkt voor de avondmaaltijd (bruine bonen met appelmoes) met levensgevaarlijk fietswerk in het verkeer.

Redelijk standaard horror-verhaaltje (based on actual events etc.) maar voor het genre goed geacteerd en prima gefilmd, best spannend ook nog wel.

Eigenlijk ook iets meer thriller dan horror.

Kortom ook al was het eigenlijk voor straf (ik noemde deze film ten onrechte als Stephen King-verfilming, maar was schijnbaar in de war met een andere filmtitel) niet echt een hele grote straf.

Okay even weer klagen....
Beste heren en dames filmmakers er zijn echt al heeeel veel films gemaakt rond het spookhuis-thema, een paar hele goede en een heleboel slechte en middelmatige.
In al mijn wijsheid kan ik best begrijpen dat het schier onmogelijk is om wekelijks een volstrekt nieuwe wending aan het horror-genre te geven en dat er wel eens wat teruggevallen wordt op oudere formules, maar zou het misschien even idee zijn om de thema's spookhuizen en dolende geesten (of de combinatie daarvan) even te staken voor een jaartje of 50?
Bij voorbaat dank.
Iets positiefs nog? Nou vooruit de vormgeving is redelijk mooi gedaan en met die scene bij de ruit schrok ik me zowaar nog even daadwerkelijk het leplazarus.
Maar alstjeblieft meteen ook ophouden met mechanisch speelgoed dat vanzelf aanslaat en vooral die keiharde klappen, kraken, violen, slagwerk als we weer eens een schim op de muur zien....pijn in je oren is namelijk niet eng, maar wel uitermate irritant.

Inmiddels redelijk bekend verhaaltje over jongedame die behekst wordt omdat haar voorouders 300 jaar geleden een heks tot de brandstapel hadden veroordeeld. Film is aan te kijken, maar verhaal zagen we al vaker.

Gestileerd, onderkoeld, moody en de motieven voor het klonen zijn uitermate onethisch, al levert dat hier dan precies ook de reden voor het verhaal. En ja de film is boeiend: van liefdesdrama, naar klonen, naar ingewikkelde familieverhoudingen.
Duitsers snijden zichzelf wel in de vingers voor een vertoning op de Duitse televisie, de film is namelijk geheel Engels gesproken, dus dan kunnen ze de boel weer terug nasynchroniseren.

Erg grappige MGM-comedy met Danny Kaye als vermoorde nachtclub-komiek en als zijn tweelingbroer, de saaie boekenwurm, die de rol van zijn broer moet overnemen om een gangster achter de tralies te krijgen.
André van Duin heeft duidelijk het één en ander afgekeken van Danny Kaye, en we krijgen ook nog paar leuke musical-nummers inclusief een finaal in de mist lopende opera.
Tweeling-effecten zijn fantastisch gedaan.

Weinig aktie en met Robert Mitchum die binnen vijf minuten van z'n paard gevallen is en z'n been breekt.

Dan wordt het allemaal nog wel redelijk interessant want Mitchum is geen Mexicaan, maar een Gringo die ooit na een schietpartij naar Mexico is gevlucht en hij krijgt nu de kans weer in de VS te komen.

Nou ja dan spelen het lot en nog wat onafgedane zaken in Mexico ook nog een rol en zitten er ook nog wat Apaches in het niemandsland tussen de VS en Mexico.

Qua politics zit het allemaal wel goed in elkaar, maar er zitten nogal wat verhaallijnen in die niet allemaal even goed uitgewerkt worden en die grote sombrero op Mitchum's hoofd is soms ook wat potsierlijk.

Bij vlagen erg sterke momenten, maar het lijkt een beetje alsof het oorspronkelijk een drie uur durend epos was waar flink in gesneden is om hem tot beschaafde bioscooplengte terug te brengen.

Zo we gaan weer naar de kerst toe, dus lekker veel films op de TV en gegarandeerd geschikt voor het hele gezin en hoog op family values en zo.

Grootste gedeelte is een soort van roadmovie waar ik niet zo heel enthousiast van wordt, allemaal akelig oppervlakkig. Opleving volgt als we dan uiteindelijk aankomen op de Speedweek in Utah en dan gaan we alsnog meeleven met Burt en z'n motorfiets.

Niks voor de cinefielen, maar als kerstfilm zijn er ergere films denkbaar.

Dit is aardige tienerhorror met wat legende en puberdrama. Verhaal is bekend maar met nog wat kleine twists. Ook nog een kleine hint naar Hitchcock. Sympathiek tussendoortje, maar vermoedelijk ook weer snel vergeten.

Uitermate aangename film over een parallele wereld waarin zelfmoordenaars belanden.
Een wereld vol met mensen die om wat voor een reden dan ook een eind aan hun leven maakten en waaraan je vaak nog kan zien op welke manier hun suicide gepleegd werd.
Eerste uur is een soort roadmovie door deze wereld, maar dan lopen ze tegen Tom Waits aan en verplaatst het verhaal zich naar een soort kampement en duikt er ook nog een messias op.
Laatste half uur had misschien wat uitgebreider gemogen zeker gezien de relatief korte speelduur van 88 minuten.
Maakt ook eigenlijk niet uit geeft het ook wel weer iets weirds deze film die verder mooi, komisch en charmant is.

Hitchcock laat de thrills hier achterwege en dus krijgen we drama naar aanleiding van een waargebeurd verhaal uit 1952.

Bij vlagen mooi gefilmd, maar wat verouderd en met te weinig vaart en vooral dus een film die weinig Hitchockiaans aanvoelt.

Iets te tam misschien voor een film over jonge punks in Polen ten tijde van de staat van beleg (1981-1983). Al sluit ik niet uit dat die ook gewoon bezig waren met school, vriendinnetjes etc, maar misschien hadden we de politieke situatie in Polen iets meer op de voorgrond willen hebben gehad.
Vaak blijft de film wat hangen in de welbekende coming-of-age.
Wel zien we Jaruzelski op TV de staat van beleg afkondigen en tanks richting Gdansk oprukken en zien we hoe Solidarność vanuit de havenstaking steeds meer steun krijgt in de bevolking en onder de scholieren.
Statement van de film is natuurlijk het optreden van de band op school met door de autoriteiten niet gewenste tekst en de consequenties die dat heeft, daar is wel wat meer moed voor nodig dan hier in Nederland met je punkbandje opruiende kritische anti-autoritaire teksten zingen.
Let ook even op de Bolletje-beschuitblikken in de eerste keukenscene!! Ik weet wel dat we op een gegeven moment spullen naar Polen gingen sturen, maar volgens mij was dat pas op het moment dat de staat van beleg was afgekondigd.

Niet zo all-out als Squirm, Bug of Slugs, maar zeker het laatste half uur levert toch nog wel de volle mep. En ze zijn goed bezig geweest bij de make-up en special FX-afdelingen want de gore die erin zit mag er wezen. Groot deel van het verhaal wordt er gezocht naar de oorsprong van de vloek en er gaat ook redelijk wat tijd op aan allerlei tovenaars-hokus-pokus.

Daarmee rekening houdend, zeer vermakelijke horror met paar scenes die in het gore-klassiekers-boek mogen.